Artykuł 22

1. Niezależnie od tego, gdzie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową są zobowiązane przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1351, państwa członkowskie zapewniają, aby otrzymywały one niezbędną opiekę zdrowotną, świadczoną przez lekarzy ogólnych lub – w razie potrzeby – przez lekarzy specjalistów. Taka niezbędna opieka zdrowotna musi być odpowiedniej jakości oraz musi obejmować co najmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach, podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych, a także opiekę zdrowotną w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, która jest niezbędną w przypadku poważnych problemów zdrowotnych.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby małoletnie dzieci osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, które są małoletnie, otrzymywali taką samą opiekę zdrowotną, jak małoletni obywatele danego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie zapewniają, aby specjalistyczne leczenie zapewniane zgodnie z niniejszym artykułem, które rozpoczęło się przed osiągnięciem pełnoletniości przez małoletniego i które jest uznane za niezbędne, było kontynuowane bez przerwy ani opóźnienia po osiągnięciu przez niego pełnoletniości.

3. W przypadku gdy jest to konieczne ze względów medycznych, państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania niezbędną pomoc medyczną lub inną pomoc, taką jak niezbędna rehabilitacja i pomocniczy sprzęt medyczny, w tym odpowiednią opiekę medyczną w zakresie zdrowia psychicznego.