Artykuł 31

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby dziecko otrzymywało specjalne odpowiednie wsparcie, gdy tylko właściwe organy mają uzasadnione podstawy, by sądzić, że dziecko mogło być ofiarą lub świadkiem przemocy wobec kobiet lub przemocy domowej.

Wsparcie dla dzieci jest specjalistyczne i dostosowane do wieku, potrzeb rozwojowych i indywidualnej sytuacji dziecka, z uwzględnieniem najlepszego interesu dziecka.

2. Ofiarom będącym dziećmi zapewnia się odpowiednią do wieku opiekę medyczną oraz wsparcie emocjonalne, psychospołeczne, psychologiczne i edukacyjne, dostosowane do potrzeb rozwojowych i indywidualnej sytuacji dziecka, a także wszelkie inne odpowiednie wsparcie dostosowane w szczególności do sytuacji przemocy domowej.

3. Jeżeli konieczne jest zapewnienie zakwaterowania zastępczego, dzieci – po tym, jak zapoznano się ze zdaniem dzieci w tej sprawie, z uwzględnieniem ich wieku i dojrzałości – w pierwszej kolejności umieszcza się razem z innymi członkami rodziny, w szczególności z rodzicem lub osobą posiadającą odpowiedzialność rodzicielską, którzy nie są sprawcami przemocy wobec kobiet lub przemocy domowej ani podejrzanymi o taka przemoc, w zakwaterowaniu stałym lub tymczasowym, w którym dostępne są usługi wsparcia.

Przy ocenie kwestii dotyczących zakwaterowania zastępczego decydująca będzie zasada najlepszego interesu dziecka.