Artykuł 30

1. Schroniska i inne odpowiednie zakwaterowanie zastępcze przewidziane w art. 9 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2012/29/UE (zwane dalej „schroniskami i innym odpowiednim zakwaterowaniem zastępczym” muszą w szczególny sposób zaspokajać potrzeby ofiar przemocy domowej i seksualnej, w tym potrzeby ofiar narażonych na zwiększone ryzyko przemocy. Muszą one pomagać ofiarom w powrocie do zdrowia przez zapewnienie bezpiecznych, łatwo dostępnych, właściwych i odpowiednich warunków życia, aby mogły one wrócić do niezależnego życia, a także zapewniać informacje na temat usług wsparcia i kierować do innych służb, w tym w celu uzyskania dalszej opieki medycznej.

2. Schroniska i inne odpowiednie zakwaterowanie zastępcze zapewnia się w wystarczającej liczbie; są one ponadto łatwo dostępne i wyposażone w taki sposób, aby zaspokajać szczególne potrzeby kobiet; należy także zapewnić schroniska wyłącznie dla kobiet z odpowiednią przestrzenią dla dzieci, dbając przy tym o zagwarantowanie przestrzegania praw i uwzględniania potrzeb dzieci, w tym dzieci będących ofiarami.

3. Schroniska i inne odpowiednie zakwaterowanie zastępcze muszą być dostępne dla ofiar i osób poniżej 18 roku życia będących na ich utrzymaniu niezależnie od ich narodowości, obywatelstwa, miejsca zamieszkania lub prawa do pobytu.

4. Art. 25 ust. 3 i 7 ma zastosowanie do schronisk i innego odpowiedniego zakwaterowania zastępczego.