Artykuł 33

1. Państwa członkowskie zapewniają udzielanie specjalnego wsparcia ofiarom doświadczającym dyskryminacji krzyżowej, które są narażone na zwiększone ryzyko przemocy wobec kobiet lub przemocy domowej.

2. Służby udzielające wsparcia, o którym mowa w art. 25–30, muszą dysponować zdolnościami wystarczającymi do zaspokojenia potrzeb ofiar z niepełnosprawnościami, z uwzględnieniem ich szczególnych potrzeb, w tym pomocy osobistej.

3. Służby udzielające wsparcia są dostępne dla obywateli państw trzecich będących ofiarami, zgodnie z zasadą niedyskryminacji, o której mowa w art. 1 dyrektywy 2012/29/UE.

Państwa członkowskie zapewniają, aby ofiary, które o to wystąpią, mogły być zakwaterowane oddzielnie od osób innej płci w ośrodkach detencyjnych dla obywateli państw trzecich objętych procedurą powrotu lub zakwaterowane oddzielnie w ośrodkach recepcyjnych dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby mogły zgłaszać właściwym pracownikom przypadki przemocy wobec kobiet lub przemocy domowej w instytucjach oraz ośrodkach recepcyjnych i detencyjnych oraz aby obowiązywały procedury gwarantujące, by dani pracownicy lub właściwe organy mogli odpowiednio i szybko reagować na takie zgłoszenia, zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 16, 17 i 18.