Artykuł 110a

Niniejszy rozdział ma zastosowanie do grup firm inwestycyjnych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia (UE) 2019/2033, jeżeli co najmniej jedna firma inwestycyjna w danej grupie podlega rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 1 ust. 2 lub 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033.

Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do grup firm inwestycyjnych, w przypadku gdy żadna firma inwestycyjna w danej grupie nie podlega rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 zgodnie z art. 1 ust. 2 lub 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033.”

;

43) art. 121 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 121

Kwalifikacje członków organu zarządzającego

Państwa członkowskie wymagają, aby członkowie organu zarządzającego finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, niebędących spółkami, które uzyskały zatwierdzenie zgodnie z art. 21a ust. 1, cieszyli się wystarczająco dobrą opinią i posiadali wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie – o których mowa w art. 91 ust. 1 – do wykonywania tych obowiązków, biorąc pod uwagę szczególną rolę finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej. Finansowe spółki holdingowe lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej ponoszą główną odpowiedzialność za zapewnienie odpowiedniości członków ich organów zarządzających.”

;

44) w art. 131 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 5a akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W terminie sześciu tygodni od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, ERRS przedstawia Komisji opinię na temat tego, czy dany bufor innej instytucji o znaczeniu systemowym uznany został za właściwy. EUNB może również przedstawić Komisji opinię na temat bufora zgodnie z art. 16a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.”

;

b) w ust. 6 dodaje się literę w brzmieniu:

„c)

w przypadku gdy inna instytucja o znaczeniu systemowym zostaje związana minimalnym progiem kapitałowym, jej właściwy organ lub wyznaczony organ dokonuje – nie później niż do daty corocznego przeglądu, o którym mowa w lit. b) – przeglądu wymogu danej instytucji w zakresie bufora innych instytucji o znaczeniu systemowym w celu zapewnienia, aby jego kalibracja pozostała odpowiednia.”

;

c) ust. 15 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy suma wskaźnika bufora ryzyka systemowego obliczonego do celów art. 133 ust. 10, 11 lub 12 oraz wskaźnika bufora globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub wskaźnika bufora innej instytucji o znaczeniu systemowym, którym podlega ta sama instytucja, jest wyższa niż 5 %, zastosowanie ma procedura określona w ust. 5a niniejszego artykułu. Do celów niniejszego ustępu, w przypadku gdy decyzja o ustaleniu bufora ryzyka systemowego, bufora innych instytucji o znaczeniu systemowym lub bufora globalnych instytucji o znaczeniu systemowym skutkuje obniżeniem lub brakiem zmiany w stosunku do któregokolwiek z wcześniej ustalonych wskaźników, procedura określona w ust. 5a niniejszego artykułu nie ma zastosowania.”

;

45) w art. 133 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby można było wprowadzić bufor ryzyka systemowego z kapitału podstawowego Tier I w odniesieniu do sektora finansowego lub co najmniej jednego podzbioru tego sektora, wobec wszystkich ekspozycji lub podzbioru ekspozycji zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu, aby zapobiegać występowaniu ryzyk makroostrożnościowych lub systemowych, w tym ryzyk makroostrożnościowych lub systemowych wynikających ze zmiany klimatu, nieobjętych rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 ani art. 130 i 131 niniejszej dyrektywy, to jest ryzyka zakłócenia w systemie finansowym, które może mieć poważne negatywne skutki dla systemu finansowego i gospodarki realnej w danym państwie członkowskim, i aby ograniczać takie ryzyka makroostrożnościowe lub systemowe.”

;

b) w ust. 8 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

bufor ryzyka systemowego nie może być wykorzystywany do uwzględniania żadnego z następujących elementów:

(i) ryzyk objętych art. 130 i 131 niniejszej dyrektywy;

(ii) ryzyk w pełni objętych obliczeniami określonymi w art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;”

;

(ii) dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

w przypadku gdy bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko danej instytucji, a instytucja ta zostaje związana minimalnym progiem kapitałowym, jej właściwy organ lub wyznaczony organ dokonuje – nie później niż do daty przeprowadzanego co dwa lata przeglądu, o którym mowa w lit. b) niniejszego ustępu – przeglądu wymogu danej instytucji w zakresie bufora ryzyka systemowego w celu zapewnienia, aby jego kalibracja pozostała odpowiednia.”

;

c) ust. 11 i 12 otrzymują brzmienie:

„11. W przypadku gdy ustalenie lub modyfikacja wskaźnika lub wskaźników bufora ryzyka systemowego dla któregokolwiek ze zbiorów lub podzbiorów ekspozycji, o których mowa w ust. 5, podlegających co najmniej jednemu buforowi ryzyka systemowego skutkuje wskaźnikiem połączonego bufora ryzyka systemowego na poziomie wyższym niż 3 %, ale nieprzekraczającym 5 % dla dowolnej z tych ekspozycji, właściwy organ lub wyznaczony organ państwa członkowskiego ustalającego ten bufor zwracają się do Komisji i ERRS – w powiadomieniu przekazywanym zgodnie z ust. 9 – o opinie.

W terminie miesiąca od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 9, ERRS przedstawia Komisji opinię na temat tego, czy wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego uznane zostały za właściwe. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania tego powiadomienia Komisja, uwzględniając ocenę ERRS, przedstawia swoją opinię.

Jeżeli Komisja wyda opinię negatywną, stosownie do przypadku właściwy organ lub wyznaczony organ państwa członkowskiego ustalającego ten bufor ryzyka systemowego stosują się do tej opinii lub wyjaśniają, dlaczego tego nie uczyniły.

W przypadku gdy co najmniej jedna instytucja, do której ma zastosowanie co najmniej jeden wskaźnik bufora ryzyka systemowego, jest jednostką zależną, której jednostka dominująca ma siedzibę w innym państwie członkowskim, ERRS i Komisja rozważają również w opiniach, czy zastosowanie wskaźnika lub wskaźników bufora ryzyka systemowego do tych instytucji uznaje się za właściwe.

W przypadku gdy organy jednostki zależnej i jednostki dominującej nie mogą dojść do porozumienia co do wskaźnika lub wskaźników bufora ryzyka systemowego mających zastosowane do tej instytucji i w przypadku negatywnych opinii zarówno Komisji, jak i ERRS, stosownie do przypadku właściwy organ lub wyznaczony organ może skierować sprawę do EUNB i zwrócić się do niego o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Decyzję o ustaleniu wskaźnika lub wskaźników bufora ryzyka systemowego w odniesieniu do tych ekspozycji zawiesza się do czasu podjęcia decyzji przez EUNB.

Do celów niniejszego ustępu uznanie wskaźnika bufora ryzyka systemowego ustalonego przez inne państwo członkowskie zgodnie z art. 134 nie jest uwzględniane w odniesieniu do progów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

12. W przypadku gdy ustalenie lub modyfikacja wskaźnika lub wskaźników bufora ryzyka systemowego dla któregokolwiek ze zbiorów lub podzbiorów ekspozycji, o których mowa w ust. 5, podlegających co najmniej jednemu buforowi ryzyka systemowego skutkuje wskaźnikiem połączonego bufora ryzyka systemowego przekraczającym 5 % względem dowolnej z tych ekspozycji, stosownie do przypadku właściwy organ lub wyznaczony organ zwraca się do Komisji o zezwolenie, zanim zastosuje bufor ryzyka systemowego.

W terminie sześciu tygodni od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 9 niniejszego artykułu, ERRS przekazuje Komisji opinię na temat tego, czy dany bufor ryzyka systemowego uznany został za właściwy. EUNB może również przedstawić Komisji opinię na temat danego bufora ryzyka systemowego zgodnie z art. 16a ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w terminie sześciu tygodni od otrzymania tego powiadomienia.

W terminie trzech miesięcy od otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 9, Komisja, uwzględniając, w stosownych przypadkach, oceny ERRS i EUNB, i jeżeli jest przekonana, że wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego nie pociągają za sobą nieproporcjonalnych niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego innych państw członkowskich lub Unii jako całości, stanowiąc lub stwarzając przeszkodę dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, przyjmuje akt zezwalający stosownie do przypadku właściwemu organowi lub wyznaczonemu organowi na przyjęcie proponowanego środka.

Do celów niniejszego ustępu uznanie wskaźnika bufora ryzyka systemowego ustalonego przez inne państwo członkowskie zgodnie z art. 134 nie jest uwzględniane w odniesieniu do progu, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.”

;

46) w art. 142 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

plan i ramy czasowe podwyższenia funduszy własnych w celu osiągnięcia pełnej zgodności z wymogiem połączonego bufora lub, w stosownych przypadkach, z wymogiem bufora wskaźnika dźwigni;”

;

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Właściwy organ ocenia plan ochrony kapitału i zatwierdza ten plan tylko wówczas, gdy uzna, że po jego wdrożeniu zaistnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, iż pozwoli on utrzymać lub pozyskać kapitał wystarczający, by umożliwić instytucji spełnienie jej wymogu połączonego bufora lub, w stosownych przypadkach, wymogu bufora wskaźnika dźwigni w okresie, który właściwy organ uznaje za stosowny.”

;

c) ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

wykonuje swoje uprawnienia na mocy art. 102 w zakresie nakładania bardziej rygorystycznych ograniczeń dotyczących wypłat zysków niż te przewidziane w art. 141 i 141b, stosownie do przypadku.”

;

47) w art. 161 wprowadza się następujące zmiany:

a) uchyla się ust. 3;

b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Do dnia 31 grudnia 2016 r. Komisja przeprowadzi przegląd i sporządzi sprawozdanie na temat wyników stosowania art. 91 ust. 9, w tym na temat prawidłowości przeprowadzania porównawczych analiz praktyk zapewniających różnorodność; weźmie pod uwagę wszystkie odpowiednie elementy rozwoju sytuacji w Unii i sytuacji międzynarodowej oraz przedłoży to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem ustawodawczym.”.