Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1619 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2013/36/UE w odniesieniu do uprawnień nadzorczych, sankcji, oddziałów z państw trzecich i ryzyk środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego

Rozdział 2 — STOSUNKI Z PAŃSTWAMI TRZECIMI

Artykuł 66

W mocy

Sankcje administracyjne, okresowe kary pieniężne i inne środki administracyjne w przypadku naruszeń wymogów dotyczących zezwoleń oraz wymogów dotyczących nabywania lub zbywania istotnych pakietów akcji, przeniesienia aktywów i zobowiązań o istotnej wartości oraz połączeń lub podziałów

1. Państwa członkowskie zapewniają, by ich przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne przewidywały sankcje administracyjne, okresowe kary pieniężne i inne środki administracyjne co najmniej w przypadku:

a) rozpoczęcia działalności jako instytucja kredytowa bez uprzedniego uzyskania zezwolenia, z naruszeniem art. 8 niniejszej dyrektywy;

b) prowadzenia przynajmniej jednego z rodzajów działalności, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przez podmiot, który osiągnął wartość progową wskazaną w tej literze i nie uzyskał zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa, z wyjątkiem podmiotów występujących z wnioskiem o zwolnienie na mocy art. 8a niniejszej dyrektywy;

c) prowadzenia działalności polegającej na przyjmowaniu od ludności depozytów lub innych środków podlegających zwrotowi przez podmioty, którym nie udzielono zezwolenia na działalność jako instytucja kredytowa, z naruszeniem art. 9 niniejszej dyrektywy;

d) nabycia, bezpośrednio lub pośrednio, znacznego pakietu akcji instytucji kredytowej lub zwiększenia, bezpośrednio lub pośrednio, posiadanego znacznego pakietu akcji instytucji kredytowej, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału osiągnąłby bądź przekroczył progi, o których mowa w art. 22 ust. 1 niniejszej dyrektywy, lub instytucja kredytowa stałaby się jednostką zależną nabywcy, bez powiadomienia w formie pisemnej właściwych organów instytucji kredytowej, w której nabywca planuje nabycie lub zwiększenie znacznego pakietu akcji, w trakcie okresu oceny, lub mimo sprzeciwu właściwych organów, z naruszeniem tego artykułu;

e) zbycia, bezpośrednio lub pośrednio, znacznego pakietu akcji instytucji kredytowej lub zmniejszenia posiadanego znacznego pakietu akcji, w wyniku czego udział posiadanych praw głosu lub posiadanego kapitału spadłby poniżej progów, o których mowa w art. 25 niniejszej dyrektywy, lub instytucja kredytowa przestałaby być jednostką zależną osoby prawnej zbywającej znaczny pakiet akcji, bez powiadomienia w formie pisemnej właściwych organów, z naruszeniem tego artykułu;

f) niewystąpienia przez finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej objętych zakresem art. 21a ust. 1 niniejszej dyrektywy o zatwierdzenie, z naruszeniem tego artykułu, lub naruszenia wszelkich innych wymogów określonych w tym artykule;

g) niepowiadomienia przez potencjalnego nabywcę w rozumieniu art. 27a ust. 1 niniejszej dyrektywy odpowiedniego właściwego organu o bezpośrednim lub pośrednim nabyciu istotnego pakietu akcji, z naruszeniem tego artykułu;

h) niepowiadomienia przez którykolwiek z podmiotów, o których mowa w art. 27d niniejszej dyrektywy, odpowiedniego właściwego organu o bezpośrednim lub pośrednim zbyciu istotnego pakietu akcji, które przekracza 15 % uznanego kapitału tego podmiotu;

i) dokonania przez którykolwiek z podmiotów, o których mowa w art. 27f ust. 1 niniejszej dyrektywy, przeniesienia aktywów i zobowiązań o istotnej wartości, bez powiadomienia właściwych organów, z naruszeniem tego artykułu;

j) przeprowadzenia przez którykolwiek z podmiotów, o których mowa w art. 27i ust. 1 niniejszej dyrektywy, połączenia lub podziału, z naruszeniem tego artykułu.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadkach, o których mowa w ust. 1, środki, które mogą zostać zastosowane, obejmowały co najmniej:

a) sankcje administracyjne:

(i) w przypadku osoby prawnej – administracyjne kary pieniężne w maksymalnej wysokości 10 % całkowitego rocznego obrotu netto danego przedsiębiorstwa;

(ii) w przypadku osoby fizycznej – administracyjne kary pieniężne w maksymalnej wysokości 5 mln EUR lub, w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro, równowartości tej kwoty w walucie krajowej na dzień 17 lipca 2013 r.;

(iii) administracyjne kary pieniężne w maksymalnej wysokości równej dwukrotności kwoty zysków uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwot tych zysków lub strat;

b) okresowe kary pieniężne:

(i) w przypadku osoby prawnej – okresowe kary pieniężne w wysokości do 5 % średniego dziennego obrotu netto, które, w przypadku trwającego naruszenia, osoba prawna jest zobowiązana płacić za każdy dzień naruszenia do momentu przywrócenia stanu zgodności z prawem; okresowa kara pieniężna może zostać nałożona na okres do sześciu miesięcy od daty określonej w decyzji właściwego organu nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej okresową karę pieniężną;

(ii) w przypadku osoby fizycznej – okresowe kary pieniężne w wysokości do 50 000 EUR, lub – w państwach członkowskich, których walutą nie jest euro – równowartości tej kwoty w walucie krajowej na dzień 9 lipca 2024 r., które, w przypadku trwającego naruszenia, osoba fizyczna jest zobowiązana płacić za każdy dzień naruszenia do momentu przywrócenia stanu zgodności z prawem; okresowa kara pieniężna może zostać nałożona na okres do sześciu miesięcy od daty określonej w decyzji właściwego organu nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej okresową karę pieniężną;

c) inne środki administracyjne:

(i) podanie do publicznej wiadomości informacji wskazującej osobę fizyczną, instytucję, finansową spółkę holdingową, finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej lub pośrednią unijną jednostkę dominującą odpowiedzialne za naruszenie i charakter naruszenia;

(ii) nakaz zobowiązujący odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania określonego postępowania oraz powstrzymania się od jego ponownego podejmowania;

(iii) zawieszenie praw głosu akcjonariusza lub akcjonariuszy odpowiedzialnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1;

(iv) tymczasowy zakaz pełnienia funkcji w instytucjach wobec członka organu zarządzającego lub dowolnej innej osoby fizycznej, uznanych za odpowiedzialnych za naruszenie, z zastrzeżeniem art. 65 ust. 2.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) państwa członkowskie mogą ustalić wyższą maksymalną kwotę okresowych kar pieniężnych nakładanych za każdy dzień naruszenia.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego lit. b) państwa członkowskie mogą stosować okresowe kary pieniężne w ujęciu tygodniowym lub miesięcznym. W takim przypadku maksymalna kwota okresowych kar pieniężnych, które mają być stosowane w odniesieniu do odpowiedniego tygodniowego lub miesięcznego okresu, w którym dochodzi do naruszenia, nie przekracza maksymalnej kwoty okresowych kar pieniężnych, które miałyby zastosowanie codziennie zgodnie z tą literą w danym okresie.

Okresowe kary pieniężne mogą zostać nałożone w określonym dniu, a data rozpoczęcia ich stosowania może być późniejsza.

3. Całkowity roczny obrót netto, o którym mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (i) niniejszego artykułu, jest sumą następujących pozycji określonych zgodnie z załącznikami III i IV do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/451 (*15):

a) przychody odsetkowe;

b) koszty odsetkowe;

c) koszty z tytułu kapitału podstawowego płatnego na żądanie;

d) przychody z tytułu dywidend;

e) przychody z tytułu opłat i prowizji;

f) koszty z tytułu opłat i prowizji;

g) zyski lub straty z tytułu aktywów i zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu, netto;

h) zyski lub straty z tytułu aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych według wartości godziwej przez wynik finansowy, netto;

i) zyski lub straty z tytułu rachunkowości zabezpieczeń, netto;

j) różnice kursowe (zysk lub strata), netto;

k) pozostałe przychody operacyjne;

l) pozostałe koszty operacyjne.

Do celów niniejszego artykułu podstawą obliczeń są najbardziej aktualne roczne nadzorcze informacje finansowe, które dają wskaźnik powyżej zera. W przypadku gdy osoba prawna, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, nie podlega rozporządzeniu wykonawczemu (UE) 2021/451, odpowiedni całkowity roczny obrót netto stanowi całkowity roczny obrót netto lub odpowiadający mu rodzaj dochodu zgodnie z mającymi zastosowanie ramami dotyczącymi rachunkowości. W przypadku gdy dane przedsiębiorstwo należy do grupy, odpowiedni całkowity roczny obrót netto stanowi całkowity roczny obrót netto wynikający ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jednostki dominującej najwyższego szczebla.

4. Średni dzienny obrót netto, o którym mowa w ust. 2 lit. b) ppkt (i), jest równy całkowitemu rocznemu obrotowi netto, o którym mowa w ust. 3, podzielonemu przez 365.

(*14) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 333 z 27.12.2022, s. 1)."

(*15) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/451 z dnia 17 grudnia 2020 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne do celów stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do sprawozdań nadzorczych instytucji oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 680/2014 (Dz.U. L 97 z 19.3.2021, s. 1).”;"

17) w art. 67 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

instytucja nie posiada zasad zarządzania ani polityki wynagrodzeń neutralnej pod względem płci wymaganych przez właściwe organy zgodnie z art. 74;”

;

(ii) uchyla się lit. e), f) oraz i);

(iii) lit. j) otrzymuje brzmienie:

„j)

instytucja nie utrzymuje wskaźnika stabilnego finansowania netto, naruszając art. 413 lub 428b rozporządzenia (UE) nr 575/2013, lub wielokrotnie i stale nie spełnia wymogu utrzymywania aktywów płynnych, naruszając art. 412 tego rozporządzenia;”

;

(iv) uchyla się lit. k) i l);

(v) dodaje się litery w brzmieniu:

„r)

instytucja nie spełnia wymogów w zakresie funduszy własnych ustanowionych w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

s) instytucja lub osoba fizyczna wielokrotnie nie stosują się do decyzji nałożonej przez właściwy organ zgodnie z przepisami krajowymi transponującymi niniejszą dyrektywę lub zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013;

t) instytucja nie spełnia wymogów dotyczących wynagrodzeń określonych w art. 92, 94 i 95 niniejszej dyrektywy;

u) instytucja działa bez uprzedniego pozwolenia właściwego organu, jeżeli przepisy krajowe transponujące niniejszą dyrektywę lub rozporządzenie (UE) nr 575/2013 wymagają od instytucji uzyskania takiego uprzedniego pozwolenia, lub instytucja uzyskała takie pozwolenie na podstawie fałszywych oświadczeń lub nie przestrzega warunków, na jakich udzielono takiego pozwolenia;

v) instytucja nie spełnia wymogów dotyczących struktury, warunków, korekt i odliczeń związanych z funduszami własnymi, ustanowionych w części drugiej rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

w) instytucja nie spełnia wymogów w odniesieniu do jej dużych ekspozycji wobec klienta lub grupy powiązanych klientów, ustanowionych w części czwartej rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

x) instytucja nie spełnia wymogów w odniesieniu do obliczania wskaźnika dźwigni, w tym stosowania odstępstw, ustanowionych w części siódmej rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

y) instytucja nie przekazuje właściwemu organowi informacji dotyczących danych, o których mowa w art. 430 ust. 1-3 oraz w art. 430a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, bądź przekazane informacje są niekompletne lub niedokładne;

z) instytucja nie spełnia wymogów w zakresie gromadzenia danych i zarządzania nimi, ustanowionych w części trzeciej tytuł III rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

aa) instytucja nie spełnia wymogów w odniesieniu do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem lub wymogów w zakresie funduszy własnych lub nie posiada zasad zarządzania określonych w części trzeciej tytuły II–VI rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

ab) instytucja nie spełnia wymogów w odniesieniu do obliczania wskaźnika pokrycia wypływów netto lub wskaźnika stabilnego finansowania netto, określonych w części szóstej tytuły I i IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2015/61.”

;

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadkach, o których mowa w ust. 1, środki, które mogą zostać zastosowane, obejmowały co najmniej:

a) sankcje administracyjne:

(i) w przypadku osoby prawnej – administracyjne kary pieniężne w maksymalnej wysokości 10 % całkowitego rocznego obrotu netto danego przedsiębiorstwa;

(iii) administracyjne kary pieniężne w maksymalnej wysokości równej dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia, w przypadku gdy możliwe jest ustalenie kwoty uzyskanych korzyści lub unikniętych strat;

b) okresowe kary pieniężne:

c) inne środki administracyjne:

(ii) nakaz zobowiązujący odpowiedzialną osobę fizyczną lub prawną do zaprzestania określonego postępowania oraz powstrzymania się od jego ponownego podejmowania;

(iii) w przypadku instytucji, cofnięcie zezwolenia udzielonego instytucji zgodnie z art. 18;

Do celów akapitu pierwszego lit. b) państwa członkowskie mogą ustalić wyższą maksymalną kwotę okresowych kar pieniężnych nakładanych za każdy dzień naruszenia.

Okresowe kary pieniężne mogą zostać nałożone w określonym dniu, a data rozpoczęcia ich stosowania może być późniejsza.”

;

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3. Całkowity roczny obrót netto, o którym mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (i) niniejszego artykułu, jest sumą następujących pozycji określonych zgodnie z załącznikami III i IV do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/451**:

a) przychody odsetkowe;

b) koszty odsetkowe;

c) koszty z tytułu kapitału podstawowego płatnego na żądanie;

d) przychody z tytułu dywidend;

e) przychody z tytułu opłat i prowizji;

f) koszty z tytułu opłat i prowizji;

g) zyski lub straty z tytułu aktywów i zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu, netto;

h) zyski lub straty z tytułu aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych według wartości godziwej przez wynik finansowy, netto;

i) zyski lub straty z tytułu rachunkowości zabezpieczeń, netto;

j) różnice kursowe (zysk lub strata), netto;

k) pozostałe przychody operacyjne;

l) pozostałe koszty operacyjne.

4. Średni dzienny obrót netto, o którym mowa w ust. 2 lit. b) ppkt (i), jest równy całkowitemu rocznemu obrotowi netto, o którym mowa w ust. 3, podzielonemu przez 365.”

;

18) art. 70 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 70

Skuteczne stosowanie sankcji administracyjnych i innych środków administracyjnych oraz wykonywanie przez właściwe organy uprawnień do nakładania sankcji

1. Państwa członkowskie zapewniają uwzględnianie przez właściwe organy – przy ustalaniu rodzaju i poziomu sankcji administracyjnych lub innych środków administracyjnych – wszelkich istotnych okoliczności, w tym w stosownych przypadkach:

a) wagi naruszenia i czasu jego trwania;

b) stopnia odpowiedzialności osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za dane naruszenie;

c) sytuacji finansowej osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za dane naruszenie, określonej między innymi poprzez wysokość całkowitych obrotów osoby prawnej lub roczny dochód osoby fizycznej;

d) skali zysków uzyskanych lub strat unikniętych przez osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za dane naruszenie, o ile można te zyski lub straty ustalić;

e) strat poniesionych przez osoby trzecie w związku z naruszeniem, o ile można je ustalić;

f) gotowości osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za dane naruszenie do współpracy z właściwym organem;

g) uprzednich naruszeń popełnionych przez osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za dane naruszenie;

h) wszelkich potencjalnych skutków systemowych naruszenia;

i) sankcji karnych, które zostały wcześniej nałożone na tę samą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za to samo naruszenie.

2. Wykonując swoje uprawnienia do nakładania sankcji administracyjnych i innych środków administracyjnych, właściwe organy ściśle ze sobą współpracują w celu zapewnienia, by te sankcje i środki wywierały skutki przewidziane w niniejszej dyrektywie. Koordynują one również swoje działania w celu uniknięcia zbiegu i nakładania się sankcji administracyjnych i innych środków administracyjnych podczas ich stosowania w sprawach transgranicznych.

3. Właściwe organy mogą stosować sankcje wobec tej samej osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za to samo działanie lub zaniechanie w przypadku zbiegu postępowań administracyjnych i karnych w związku z tym samym naruszeniem. Taki zbieg postępowań i sankcji musi być jednak absolutnie niezbędny i proporcjonalny do osiągnięcia różnych i uzupełniających się celów leżących w interesie ogólnym.

4. Państwa członkowskie dysponują odpowiednimi mechanizmami zapewniającymi, by właściwe organy i organy sądowe były należycie i terminowo informowane w przypadku wszczęcia postępowania administracyjnego i karnego wobec tej samej osoby fizycznej lub prawnej, która może ponosić odpowiedzialność za ten sam czyn w ramach obu postępowań.

5. Do dnia 18 lipca 2029 r. EUNB przedłoży Komisji sprawozdanie w sprawie współpracy między właściwymi organami w kontekście stosowania sankcji administracyjnych, okresowych kar pieniężnych i innych środków administracyjnych. Ponadto EUNB oceni w tym względzie wszelkie rozbieżności w stosowaniu sankcji administracyjnych przez właściwe organy. EUNB oceni w szczególności:

a) poziom współpracy między właściwymi organami w kontekście sankcji mających zastosowanie w sprawach transgranicznych lub w przypadku zbiegu postępowań administracyjnych i karnych;

b) wymianę informacji między właściwymi organami w przypadku rozpatrywania spraw transgranicznych;

c) najlepsze praktyki opracowane przez dowolny właściwy organ, których przyjęcie przez inne właściwe organy może być korzystne w dziedzinie sankcji administracyjnych, okresowych kar pieniężnych i innych środków administracyjnych;

d) skuteczność i osiągnięty stopień zbieżności w odniesieniu do egzekwowania przepisów krajowych transponujących niniejszą dyrektywę i przepisów rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w tym sankcji administracyjnych, okresowych kar pieniężnych i innych środków administracyjnych nałożonych na osoby fizyczne lub prawne uznane za odpowiedzialne za naruszenie na mocy prawa krajowego.”

;

19) art. 73 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Instytucje posiadają należyte, skuteczne i kompleksowe strategie i procedury służące do oceny i stałego utrzymywania kwoty, rodzaju i struktury kapitału wewnętrznego, które uważają za odpowiednie do zabezpieczenia rodzaju i skali ryzyk, na które są lub mogą być narażone. Instytucje w sposób jednoznaczny biorą pod uwagę perspektywę krótko-, średnio- i długoterminową na potrzeby uwzględniania ryzyk ESG.”

;

20) art. 74 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Instytucje posiadają solidne zasady zarządzania obejmujące:

a) jasną strukturę organizacyjną z dobrze określonymi, przejrzystymi i spójnymi zakresami odpowiedzialności;

b) skuteczne procedury służące identyfikacji ryzyk, na które instytucje są lub mogą być narażone w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, w tym ryzyk ESG, zarządzaniu tymi ryzykami, ich monitorowaniu i zgłaszaniu;

c) odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej obejmujące należyte procedury administracyjne i księgowe;

d) sieci i systemy informatyczne utworzone i zarządzane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2022/2554;

e) polityki wynagrodzeń i praktyki w tym zakresie, które są zgodne z zasadami należytego i skutecznego zarządzania ryzykiem i sprzyjają takiemu zarządzaniu ryzykiem, w tym poprzez uwzględnienie gotowości instytucji do podejmowania ryzyka w odniesieniu do ryzyk ESG.

Polityki wynagrodzeń i praktyki w tym zakresie, o których mowa w akapicie pierwszym lit. e), są neutralne pod względem płci.”

;

21) w art. 76 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie zapewniają, by organ zarządzający zatwierdzał strategie i polityki dotyczące podejmowania, monitorowania i ograniczania ryzyk, na które jest lub może być narażona instytucja, a także zarządzania takimi ryzykami, włącznie z ryzykami, jakie stwarza otoczenie makroekonomiczne, w którym dana instytucja prowadzi działalność, w związku ze stanem cyklu koniunkturalnego, oraz z ryzykami wynikającymi z bieżącego oraz krótko-, średnio- i długoterminowego wpływu czynników środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego (ESG); państwa członkowskie zapewniają również, by organ ten dokonywał co najmniej raz na dwa lata przeglądu tych strategii i polityk.

Państwa członkowskie mogą, uwzględniając zasadę proporcjonalności, zezwolić organom zarządzającym małych i niezłożonych instytucji na dokonywanie przeglądu strategii i polityk, o których mowa w akapicie pierwszym, co dwa lata.”

;

b) w ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Państwa członkowskie zapewniają, by organ zarządzający opracował szczegółowe plany obejmujące mierzalne cele i procesy w zakresie monitorowania ryzyk finansowych wynikających w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej z czynników ESG, w tym ryzyk wynikających z procesu dostosowań i z tendencji w ramach transformacji w kontekście odpowiednich celów regulacyjnych i aktów prawnych Unii i państw członkowskich w odniesieniu do czynników ESG, w szczególności celów związanych z osiągnięciem neutralności klimatycznej, a także – jeżeli dotyczy to instytucji prowadzących działalność w skali międzynarodowej – w odniesieniu do celów prawnych i regulacyjnych państw trzecich, oraz w zakresie przeciwdziałania tym ryzykom; państwa członkowskie zapewniają również, by organ ten monitorował wdrażanie tych planów.

Wymierne cele i procesy w zakresie przeciwdziałania ryzykom ESG zawarte w planach, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, uwzględniają najnowsze sprawozdania i środki zalecane przez europejski naukowy komitet doradczy ds. zmiany klimatu, w szczególności w odniesieniu do osiągania celów klimatycznych Unii. W przypadku gdy instytucja ujawnia informacje na temat kwestii ESG zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (*16), plany, o których mowa w akapicie drugim niniejszego ustępu, muszą być spójne z planami, o których mowa w art. 19a lub 29a tej dyrektywy, i obejmują w szczególności działania w odniesieniu do modelu biznesowego i strategii działalności instytucji, które są spójne w obu planach.

Państwa członkowskie zapewniają proporcjonalne stosowanie akapitów drugiego i trzeciego w odniesieniu do organów zarządzających małych i niezłożonych instytucji, wskazując, w jakich obszarach można zastosować zwolnienie lub procedurę uproszczoną.

(*16) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).”;"

c) ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Organ zarządzający pełniący funkcję nadzorczą, a jeśli ustanowiony został komitet ds. ryzyka – również i ten komitet, określają charakter, ilość, format i częstotliwość informacji dotyczących ryzyka, które mają otrzymywać. Aby wspomóc opracowanie należytych polityk wynagrodzeń i praktyk w tym zakresie, komitet ds. ryzyka, bez uszczerbku dla zadań komitetu ds. wynagrodzeń, analizuje, czy zachęty przewidziane w systemie wynagrodzeń uwzględniają ryzyka, w tym ryzyka wynikające z wpływu czynników ESG, kapitał, płynność oraz prawdopodobieństwo i termin otrzymania zysków.”

;

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Państwa członkowskie zapewniają, zgodnie z wymogiem proporcjonalności ustanowionym w art. 7 ust. 2 dyrektywy Komisji 2006/73/WE (*17), by instytucje posiadały komórki kontroli wewnętrznej niezależne od funkcji realizujących zadania operacyjne, a także by komórki te posiadały wystarczające uprawnienia, status, zasoby i dostęp do organu zarządzającego.

Państwa członkowskie zapewniają, by:

a) komórki kontroli wewnętrznej zapewniały, by wszystkie istotne ryzyka były właściwie identyfikowane, mierzone i zgłaszane;

b) komórki kontroli wewnętrznej zapewniały kompleksowy obraz całego zakresu ryzyk, na które narażona jest dana instytucja;

c) komórka zarządzania ryzykiem aktywnie uczestniczyła w opracowywaniu strategii instytucji w zakresie ryzyka i w podejmowaniu przez nią wszystkich decyzji dotyczących zarządzania istotnym ryzykiem oraz sprawowała kontrolę nad skutecznym wdrażaniem strategii w zakresie ryzyka;

d) komórka audytu wewnętrznego przeprowadzała niezależny przegląd skutecznego wdrażania strategii instytucji w zakresie ryzyka;

e) komórka nadzoru zgodności z przepisami oceniała i ograniczała ryzyko braku zgodności oraz zapewniała, aby strategia instytucji w zakresie ryzyka uwzględniała ryzyko braku zgodności oraz aby ryzyko braku zgodności było odpowiednio uwzględniane we wszystkich decyzjach dotyczących zarządzania istotnym ryzykiem.

(*17) Dyrektywa Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzająca środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy (Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 26).”;"

e) dodaje się akapit w brzmieniu:

„6. Państwa członkowskie zapewniają, aby komórki kontroli wewnętrznej miały bezpośredni dostęp do organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą i mogły mu bezpośrednio składać sprawozdania.

W tym celu komórki kontroli wewnętrznej są niezależne od członków organu zarządzającego pełniącego funkcję zarządzającą i od kadry kierowniczej wyższego szczebla, a w szczególności mają możliwość informowania organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą o niepokojących kwestiach i ostrzegania go w stosownych przypadkach lub w sytuacji, gdy zmiany dotyczące ryzyka szczególnego wpływają lub mogą wpłynąć na instytucję, bez uszczerbku dla obowiązków organu zarządzającego na mocy niniejszej dyrektywy i rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Kierownicy komórek kontroli wewnętrznej są niezależnymi członkami kadry kierowniczej wyższego szczebla, którym wyraźnie powierzono odpowiedzialność za funkcje zarządzania ryzykiem, zgodności z przepisami i audytu wewnętrznego. W przypadku gdy charakter, skala i złożoność działalności danej instytucji nie uzasadniają powołania jednej osoby do pełnienia funkcji zarządzania ryzykiem lub funkcji zgodności z przepisami, inna osoba wyższego szczebla, która wykonuje inne zadania w ramach instytucji, może wypełniać obowiązki związane z funkcją zgodności z przepisami lub funkcją zarządzania ryzykiem, pod warunkiem że nie występuje konflikt interesów oraz że osoba odpowiedzialna za funkcję zarządzania ryzykiem i funkcję zgodności z przepisami:

a) spełnia kryteria odpowiedniości wymóg posiadania wiedzy i doświadczenia niezbędnych w poszczególnych odnośnych obszarach; oraz

b) dysponuje niezbędnym czasem na prawidłowe wykonywanie obu funkcji kontrolnych.

Funkcja audytu wewnętrznego nie może być łączona z żadną inną linią biznesową ani funkcją kontrolną instytucji.

Kierownicy komórek kontroli wewnętrznej nie mogą zostać odwołani z tej funkcji bez uprzedniej zgody organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą.”

;

22) w art. 77 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Właściwe organy zachęcają instytucje, biorąc pod uwagę ich wielkość, strukturę organizacyjną, a także charakter, skalę i złożoność ich działalności, do rozwijania wewnętrznego potencjału w zakresie oceny ryzyka rynkowego i do szerszego korzystania z wewnętrznych modeli obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych w odniesieniu do portfeli obejmujących pozycje portfela handlowego, wraz z wewnętrznymi modelami obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka niewykonania zobowiązania, jeżeli ich ekspozycje na ryzyko niewykonania zobowiązania są istotne w wartościach bezwzględnych i jeżeli mają one znaczną liczbę istotnych pozycji w rynkowych instrumentach dłużnych lub kapitałowych różnych emitentów.

Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla spełnienia kryteriów określonych w części trzeciej tytuł IV rozdział 1b rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”

;

b) w ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„EUNB opracuje projekty regulacyjnych standardów technicznych, by zdefiniować pojęcie »ekspozycji na ryzyko niewykonania zobowiązania, które są istotne w wartościach bezwzględnych«, o którym mowa w ust. 3 akapit pierwszy, oraz progi dotyczące znacznej liczby istotnych kontrahentów i pozycji w rynkowych instrumentach dłużnych lub kapitałowych różnych emitentów.”

;

23) w art. 78 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Analiza porównawcza metod stosowanych do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych przeprowadzana do celów nadzorczych”

;

b) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Właściwe organy zapewniają wszystkie poniższe elementy:

a) instytucje, którym zezwolono na stosowanie metod wewnętrznych do obliczania kwot ekspozycji ważonych ryzykiem lub wymogów w zakresie funduszy własnych, zgłaszają wyniki swoich obliczeń, które dotyczą ich ekspozycji lub pozycji objętych portfelami odniesienia;

b) instytucje stosujące alternatywną metodę standardową określoną w części trzeciej tytuł IV rozdział 1a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 zgłaszają wyniki swoich obliczeń, które dotyczą ich ekspozycji lub pozycji ujętych w portfelach odniesienia, o ile wielkość prowadzonej przez instytucje działalności bilansowej i pozabilansowej obciążonej ryzykiem rynkowym wynosi co najmniej 500 mln EUR zgodnie z art. 325a ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia;

c) instytucje, którym zezwolono na stosowanie metod wewnętrznych zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a także odpowiednie instytucje, które stosują metodę standardową zgodnie z częścią trzecią tytuł II rozdział 2 tego rozporządzenia, zgłaszają wyniki obliczeń uzyskanych przy pomocy metod stosowanych w celu określenia kwoty oczekiwanych strat kredytowych z tytułu ich ekspozycji lub pozycji, które ujęto w portfelach odniesienia, w przypadku gdy spełniony jest dowolny z poniższych warunków:

(i) instytucje sporządzają swoje sprawozdania finansowe zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości stosowanymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002;

(ii) instytucje dokonują wyceny aktywów i pozycji pozabilansowych oraz ustalają wysokość funduszy własnych zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości na podstawie art. 24 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(iii) instytucje dokonują wyceny aktywów i pozycji pozabilansowych zgodnie ze standardami rachunkowości określonymi w dyrektywie Rady 86/635/EWG (*18) oraz stosują model oczekiwanej straty kredytowej, który jest taki sam jak model wykorzystywany w międzynarodowych standardach rachunkowości stosowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002.

Instytucje przedkładają wyniki obliczeń, o których mowa w akapicie pierwszym, wraz z wyjaśnieniem metod zastosowanych do ich przeprowadzenia oraz z wszelkimi informacjami jakościowymi wymaganymi przez EUNB, które mogą wyjaśnić wpływ tych obliczeń na wymogi w zakresie funduszy własnych. Wyniki te przedkłada się właściwym organom co najmniej raz w roku. EUNB może przeprowadzać analizę porównawczą do celów nadzorczych co dwa lata w odniesieniu do każdej metody, o której mowa w akapicie pierwszym, po pięciokrotnym powtórzeniu tego procesu dla każdej metody.

(*18) Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1).”;"

c) w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Na podstawie informacji przekazanych przez instytucje zgodnie z ust. 1 właściwe organy monitorują zakres kwot ekspozycji ważonych ryzykiem lub wymogów w zakresie funduszy własnych, w zależności od przypadku, w odniesieniu do ekspozycji lub transakcji w portfelu odniesienia, wynikających z metod stosowanych przez te instytucje. Właściwe organy dokonują oceny jakości tych metod z co najmniej tą samą częstotliwością, z jaką EUNB przeprowadza proces, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi, zwracając szczególną uwagę na:”

;

(ii) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

metody, w przypadku których zmienność jest wyjątkowo duża lub mała, a także w przypadku których obserwuje się znaczące i systematyczne niedoszacowywanie wymogów w zakresie funduszy własnych.”

;

(iii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2, EUNB sporządza sprawozdanie, które ma pomóc właściwym organom w ocenie jakości metod.”

;

d) w ust. 5 wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Właściwe organy zapewniają zgodność swoich decyzji co do zasadności działań naprawczych, o których mowa w ust. 4, z zasadą, w myśl której takie działania muszą zachowywać założenia metod objętych zakresem niniejszego artykułu, a zatem:”

;

e) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. EUNB może wydać wytyczne i zalecenia zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w przypadku gdy uzna je za konieczne na podstawie informacji i ocen, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, aby poprawić praktyki nadzorcze lub praktyki stosowane przez instytucje w odniesieniu do metod objętych zakresem analizy porównawczej do celów nadzorczych.”

;

f) w ust. 8 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w akapicie pierwszym dodaje się literę w brzmieniu:

„c)

wykazu odpowiednich instytucji, o których mowa w ust. 1 lit. c).”

;

(ii) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do celów lit. c) przy ustalaniu wykazu odpowiednich instytucji EUNB uwzględnia kwestie proporcjonalności.”

;

24) w art. 79 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

instytucje przeprowadzają ocenę ex ante ekspozycji na kryptoaktywa, którą zamierzają przyjąć, oraz adekwatności istniejących procesów i procedur zarządzania ryzykiem kontrahenta, a także składają sprawozdania z tych ocen swojemu właściwemu organowi.”

;

25) art. 81 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 81

Ryzyko koncentracji

Właściwe organy zapewniają, by uwzględniane było i kontrolowane – także za pomocą sformułowanych w formie pisemnej polityk i procedur – ryzyko koncentracji z tytułu ekspozycji wobec każdego kontrahenta, w tym kontrahentów centralnych, grup powiązanych kontrahentów i kontrahentów działających w tym samym sektorze gospodarki, regionie geograficznym, prowadzących tę samą działalność lub obrót takimi samymi towarami, a także z tytułu stosowania technik ograniczenia ryzyka kredytowego, oraz w szczególności ryzyka związane z dużymi pośrednimi ekspozycjami kredytowymi, takimi jak pojedynczy wystawca zabezpieczenia. W przypadku kryptoaktywów bez możliwego do zidentyfikowania emitenta ryzyko koncentracji uwzględnia się w odniesieniu do ekspozycji na kryptoaktywa o podobnych cechach.”

;

26) w art. 83 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. Właściwe organy zapewniają, by instytucje przeprowadzały ocenę ex ante ekspozycji na kryptoaktywa, którą zamierzają przyjąć, oraz adekwatności istniejących procesów i procedur zarządzania ryzykiem rynkowym, a także składają sprawozdania z tych ocen swojemu właściwemu organowi;”

;

27) art. 85 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Właściwe organy zapewniają wdrożenie przez instytucje polityk i procedur służących do oceny ekspozycji na ryzyko operacyjne, w tym ryzyka wynikające z ustaleń dotyczących outsourcingu, oraz bezpośrednich i pośrednich ekspozycji na kryptoaktywa i dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, oraz do zarządzania takimi ekspozycjami, jak również polityk i procedur stosowanych w razie zdarzeń o niskiej częstotliwości, lecz poważnych skutkach. Instytucje określają, co stanowi ryzyko operacyjne do celów wspomnianych polityk i procedur.”

;

28) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 87a

Ryzyka środowiskowe, społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego

1. Właściwe organy zapewniają, aby instytucje posiadały, w ramach swoich zasad zarządzania obejmujących ramy zarządzania ryzykiem wymagane na mocy art. 74 ust. 1, solidne strategie, polityki, procedury i systemy identyfikacji, pomiaru i monitorowania ryzyk ESG oraz zarządzania tymi ryzykami w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej.

2. Strategie, polityki, procedury i systemy, o których mowa w ust. 1, są proporcjonalne do skali, charakteru i złożoności ryzyk ESG związanych z modelem biznesowym i zakresem działalności instytucji oraz uwzględniają krótko- i średnioterminowy horyzont czasowy oraz długoterminowy horyzont czasowy wynoszący co najmniej 10 lat.

3. Właściwe organy zapewniają, aby instytucje badały swoją odporność na długoterminowe negatywne skutki czynników ESG, zarówno w ramach scenariusza podstawowego, jak i scenariuszy niekorzystnych, w określonych ramach czasowych, począwszy od czynników klimatycznych. Do celów takiego badania odporności właściwe organy zapewniają, aby instytucje uwzględniły szereg scenariuszy ESG, odzwierciedlających potencjalny wpływ zmian środowiskowych i społecznych oraz powiązanych polityk publicznych na otoczenie biznesowe w długim terminie. Właściwe organy zapewniają, aby w procesie badania odporności instytucje stosowały wiarygodne scenariusze oparte na scenariuszach opracowanych przez organizacje międzynarodowe.

4. Właściwe organy oceniają i monitorują rozwój stosowanych przez instytucje praktyk dotyczących ich strategii ESG oraz zarządzania odnośnym ryzykiem, w tym planów obejmujących wymierne cele i procesy w zakresie monitorowania ryzyk ESG pojawiających się w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, oraz przeciwdziałania tym ryzykom, które to plany, wymierne cele i procesy mają zostać przygotowane zgodnie z art. 76 ust. 2. W ocenie tej uwzględnia się produkty związane ze zrównoważonością, jakie oferują instytucje, politykę instytucji w zakresie finansowania transformacji, powiązane polityki w zakresie udzielania kredytów oraz cele i limity związane z ESG. Właściwe organy oceniają solidność tych planów w ramach procesu przeglądu i oceny nadzorczej.

W stosownych przypadkach w odniesieniu do oceny, o której mowa w akapicie pierwszym, właściwe organy mogą współpracować z organami lub organami publicznymi odpowiedzialnymi za zmianę klimatu i nadzór środowiskowy.

5. Do dnia 10 stycznia 2026 r. EUNB wyda wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, określające:

a) standardy minimalne i metody referencyjne mające na celu identyfikację i pomiar ryzyk ESG, zarządzanie tymi ryzykami oraz ich monitorowanie;

b) treść planów przygotowywanych zgodnie z art. 76 ust. 2, które obejmują konkretne ramy czasowe oraz wymierne cele i etapy pośrednie, z myślą o monitorowaniu ryzyk finansowych wynikających z czynników ESG, w tym ryzyk wynikających z procesu dostosowań i z tendencji w ramach transformacji w kontekście odpowiednich celów regulacyjnych i aktów prawnych Unii i państw członkowskich w odniesieniu do czynników ESG, w szczególności celu osiągnięcia neutralności klimatycznej, a także – jeżeli dotyczy to instytucji prowadzących działalność w skali międzynarodowej – w odniesieniu celów prawnych i regulacyjnych państw trzecich, jak również z myślą o przeciwdziałaniu takim ryzykom finansowym;

c) kryteria jakościowe i ilościowe na potrzeby oceny wpływu ryzyk ESG na profil ryzyka i wypłacalność instytucji w krótkim, średnim i długim terminie;

d) kryteria określania scenariuszy, o których mowa w ust. 3, w tym parametry i założenia, które należy stosować w każdym ze scenariuszy, ryzyka szczególne i horyzonty czasowe.

W stosownych przypadkach metody i założenia leżące u podstaw celów, zobowiązań i decyzji strategicznych ujawnionych w treści planów, o których mowa w art. 19a lub 29a dyrektywy 2013/34/UE, lub inne odpowiednie ramy dotyczące ujawniania informacji i należytej staranności muszą być spójne z kryteriami, metodami i celami, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, a także z założeniami i zobowiązaniami zawartymi w tych planach.

EUNB regularnie aktualizuje wytyczne, o których mowa w akapicie pierwszym, aby odzwierciedlić postępy poczynione w obszarze pomiaru ryzyk ESG i zarządzania nimi, jak również zmiany celów regulacyjnych Unii w zakresie zrównoważoności.”

;

29) w art. 88 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit drugi lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

przewodniczący organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą wobec instytucji nie może pełnić jednocześnie funkcji dyrektora wykonawczego w ramach tej samej instytucji.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Bez uszczerbku dla ogólnej zbiorowej odpowiedzialności organu zarządzającego państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje sporządzały, przechowywały i aktualizowały indywidualne oświadczenia określające role i zadania wszystkich członków organu zarządzającego pełniącego funkcje zarządzającą, kadry kierowniczej wyższego szczebla i osób pełniących najważniejsze funkcje oraz przyporządkowanie zadań, w tym szczegółowe informacje na temat podległości służbowej, zakresu odpowiedzialności, a także osób, których dotyczą zasady zarządzania, o których mowa w art. 74 ust. 1, oraz ich zadań.

Państwa członkowskie zapewniają, aby indywidualne oświadczenia dotyczące obowiązków i przyporządkowanie zadań były przez cały czas udostępniane i przekazywane, w tym w celu uzyskania zezwolenia określonego w art. 8, w odpowiednim terminie właściwym organom na ich wniosek.”

;

30) art. 91 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 91

Organ zarządzający i ocena odpowiedniości

1. Instytucje i finansowe spółki holdingowe oraz finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, którym przyznano zatwierdzenie zgodnie z art. 21a ust. 1 (zwane dalej »podmiotami«), ponoszą główną odpowiedzialność za zapewnienie, by członkowie organu zarządzającego przez cały czas cieszyli się wystarczająco dobrą opinią, działali w sposób uczciwy, etyczny i z zachowaniem niezależności osądu, a także posiadali wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie do wykonywania swoich obowiązków oraz spełniali kryteria i wymogi określone w ust. 2–6 niniejszego artykułu, z wyjątkiem tymczasowych administratorów powołanych przez właściwe organy na mocy art. 29 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE oraz zarządców nadzwyczajnych powołanych przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na mocy art. 35 ust. 1 tej dyrektywy. Brak wyroku skazującego lub toczącego się postępowania w sprawie przestępstwa nie jest sam w sobie wystarczający, aby uznać za spełniony wymóg dobrej opinii oraz uczciwego i etycznego działania.

1a. Podmioty zapewniają, aby członkowie organu zarządzającego przez cały czas spełniali kryteria i wymogi określone w ust. 2–6, i oceniają odpowiedniość członków organu zarządzającego z uwzględnieniem oczekiwań nadzorczych, zanim obejmą oni stanowisko i następnie okresowo, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, wytycznymi oraz wewnętrznymi politykami dotyczącymi odpowiedniości.

Jeżeli jednak większość członków organu zarządzającego ma zostać zastąpiona jednocześnie przez nowo powołanych członków, a zastosowanie akapitu pierwszego prowadziłoby do sytuacji, w której ocena odpowiedniości nowych członków byłaby przeprowadzana przez ustępujących członków, państwa członkowskie mogą zezwolić na przeprowadzenie oceny po objęciu stanowiska przez nowo powołanych członków. Przedkładając wniosek do właściwego organu, zgodnie z ust. 1f, podmiot potwierdza również zaistnienie tych warunków.

1b. W przypadku gdy podmioty stwierdzą – w oparciu o wewnętrzną ocenę odpowiedniości, o której mowa w ust. 1a – że dany członek lub potencjalny członek nie spełniają kryteriów i wymogów określonych w ust. 1, podmioty:

a) zapewniają, by dany potencjalny członek nie objął rozważanego stanowiska, jeżeli ta ocena została ukończona przed objęciem danego stanowiska przez tego potencjalnego członka;

b) odpowiednio szybko odwołują takiego członka z organu zarządzającego; lub

c) odpowiednio szybko podejmują dodatkowe środki niezbędne do zapewnienia, by taki członek był lub stał się odpowiedni do zajmowania danego stanowiska.

1c. Podmioty zapewniają, aby informacje o odpowiedniości członków organu zarządzającego były aktualne. Na wniosek podmioty przekazują te informacje właściwemu organowi w sposób określony przez ten organ.

1d. Państwa członkowskie co najmniej zapewniają, aby w przypadku następujących podmiotów właściwy organ otrzymał wniosek dotyczący odpowiedniości bez zbędnej zwłoki, gdy tylko zaistnieje wyraźny zamiar powołania członka organu zarządzającego pełniącego funkcję zarządzającą lub przewodniczącego organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą, a w każdym razie nie później niż 30 dni roboczych przed objęciem stanowiska przez potencjalnych członków:

a) unijnych instytucji dominujących, które kwalifikują się jako duże instytucje;

b) dominujących instytucji z państwa członkowskiego, które kwalifikują się jako duże instytucje, chyba że są powiązane z organem centralnym;

c) organów centralnych, które kwalifikują się jako duże instytucje lub które nadzorują duże instytucje z nimi powiązane;

d) samodzielnych instytucji w Unii, które kwalifikują się jako duże instytucje;

e) dużych jednostek zależnych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 147 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

f) dominujących finansowych spółek holdingowych z państwa członkowskiego, dominujących finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych, unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, posiadających w swojej grupie duże instytucje, z wyjątkiem tych objętych art. 21a ust. 4 niniejszej dyrektywy.

1e. Do wniosku dotyczącego odpowiedniości, o którym mowa w ust. 1d, dołącza się:

a) kwestionariusz dotyczący odpowiedniości i życiorys;

b) wewnętrzną ocenę odpowiedniości, o której mowa w ust. 1a, chyba że zastosowanie ma akapit drugi tego ustępu;

c) informację z rejestru karnego, gdy tylko stanie się dostępna;

d) wszelkie inne dokumenty wymagane na mocy prawa krajowego, gdy tylko staną się dostępne;

e) wszelkie inne dokumenty wymienione przez właściwy organ, gdy tylko staną się dostępne; oraz

f) informację o dacie powołania i dacie faktycznego objęcia obowiązków.

Podmioty przekazują wniosek dotyczący odpowiedniości i dołączone do niego dokumenty właściwemu organowi w sposób określony przez ten organ.

W przypadku gdy właściwy organ nie dysponuje wystarczającymi informacjami do przeprowadzenia oceny odpowiedniości w oparciu o elementy wymienione w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, może zażądać, aby potencjalny członek nie obejmował stanowiska zanim nie zostaną przekazane wymagane informacje, chyba że właściwy organ ma pewność co do tego, że przekazanie takich informacji nie jest możliwe.

W przypadku gdy właściwy organ ma wątpliwości co do tego, czy potencjalny członek spełnia kryteria i wymogi określone w ust. 2–6 niniejszego artykułu, podejmuje z instytucją pogłębiony dialog w celu wyjaśnienia stwierdzonych wątpliwości z myślą o zapewnieniu, by potencjalny członek był lub stał się odpowiedni w momencie objęcia stanowiska.

EUNB wyda wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w celu doprecyzowania sposobu prowadzenia pogłębionego dialogi w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących odpowiedniości.

1f. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy oceniały, czy członkowie organu zarządzającego przez cały czas spełniają kryteria i wymogi określone w ust. 2–6. Podmioty przekazują właściwemu organowi – w sposób określony przez ten organ – wniosek dotyczący odpowiedniości i inne informacje niezbędne do oceny odpowiedniości członków ich organu zarządzającego.

Właściwe organy mogą zwrócić się o dodatkowe informacje lub dokumenty, w tym o przeprowadzenie rozmów lub wysłuchań.

1g. Właściwe organy w szczególności sprawdzają, czy kryteria i wymogi określone w ust. 2–6 niniejszego artykułu są nadal spełniane, jeżeli istnieją uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że dokonuje się lub dokonano bądź usiłuje się lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu art. 1 dyrektywy (UE) 2015/849 lub że istnieje podwyższone ryzyko takich czynów w związku z tym podmiotem.

1h. W przypadku gdy członkowie organu zarządzającego nie spełniają przez cały czas kryteriów i wymogów określonych w ust. 2–6, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy miały niezbędne uprawnienia do:

a) w przypadku oceny ex ante – uniemożliwienia takim członkom udziału w organie zarządzającym lub do odwołania ich z organu zarządzającego;

b) w przypadku oceny ex post – odwołania takich członków z organu zarządzającego; lub

c) zobowiązania odnośnych podmiotów do podjęcia dodatkowych środków niezbędnych w celu zapewnienia, by tacy członkowie byli lub stali się odpowiedni do zajmowania danego stanowiska.

Gdy tylko na jaw wyjdą nowe fakty lub inne okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ocenę odpowiedniości członków organu zarządzającego, podmioty ponownie oceniają odpowiedniość tych członków oraz bez zbędnej zwłoki informują o tym właściwy organ.

W przypadku gdy właściwy organ uzyska wiedzę, że odpowiednie informacje dotyczące odpowiedniości członków organu zarządzającego uległy zmianie, a taka zmiana mogłaby wpłynąć na ocenę odpowiedniości danych członków, właściwy organ ponownie ocenia odpowiedniość.

Właściwe organy nie mają obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny odpowiedniości członków organu zarządzającego w momencie odnawiania ich mandatu, chyba że zmieniły się odpowiednie informacje znane właściwym organom, a zmiana ta mogłaby wpłynąć na ocenę odpowiedniości danego członka.

1i. Właściwe organy mogą zwrócić się do organu odpowiedzialnego za nadzór nad przeciwdziałaniem praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849 w celu zapoznania się – w kontekście przeprowadzanych przez siebie weryfikacji i z uwzględnieniem ryzyka – z odpowiednimi informacjami dotyczącymi członków organu zarządzającego. Właściwe organy mogą również zwrócić się o dostęp do centralnej bazy danych dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1620 (*19). Urząd ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu ustanowiony na mocy tego rozporządzenia (zwany dalej »Urzędem ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu«) podejmuje decyzję o przyznaniu takiego dostępu.

1j. Przynajmniej w odniesieniu do powołania członków organu zarządzającego na stanowisko w podmiotach, o których mowa w ust. 1d, właściwe organy biorą należycie pod uwagę ustalenie maksymalnego okresu na ukończenie oceny odpowiedniości. W stosownych przypadkach ten maksymalny okres może zostać przedłużony.

2. Poszczególni członkowie organu zarządzającego poświęcają wystarczającą ilość czasu na wykonywanie swoich funkcji w podmiotach.

2a. Poszczególni członkowie organu zarządzającego muszą cieszyć się dobrą opinią, działać w sposób uczciwy, etyczny i z zachowaniem niezależności osądu, tak by móc w razie konieczności skutecznie oceniać i kwestionować decyzje organu zarządzającego i by móc skutecznie nadzorować i monitorować proces podejmowania decyzji dotyczących zarządzania. Bycie członkiem organu zarządzającego instytucji kredytowej trwale powiązanej z organem centralnym samo w sobie nie stanowi przeszkody wobec działania z zachowaniem niezależności osądu.

2b. Organ zarządzający musi posiadać jako całość odpowiednią wiedzę, umiejętności i doświadczenie, by zrozumieć działalność podmiotu, jak również powiązane z nią ryzyka, na które ten podmiot jest narażony, oraz skutki działalności tego podmiotu w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, z uwzględnieniem czynników ESG. Ogólny skład organu zarządzającego musi być wystarczająco zróżnicowany, aby odzwierciedlać odpowiednio szeroki zakres doświadczenia.

3. Liczba funkcji dyrektorskich, jaką członek organu zarządzającego może pełnić jednocześnie, uwzględnia indywidualne okoliczności oraz charakter, skalę i stopień złożoności działalności podmiotu. Jeżeli podmiot jest istotny ze względu na swoją wielkość, strukturę organizacyjną, a także charakter, zakres i stopień złożoności prowadzonej przez niego działalności, członkowie jego organu zarządzającego nie mogą pełnić, począwszy od dnia 1 lipca 2014 r., jednocześnie więcej niż jednej z następujących kombinacji funkcji dyrektorskich, chyba że reprezentują interesy państwa członkowskiego:

a) jedna funkcja dyrektora wykonawczego i dwie funkcje dyrektora niewykonawczego;

b) cztery funkcje dyrektora niewykonawczego.

4. Na użytek ust. 3 następujące funkcje liczone są jako jedna funkcja dyrektorska:

a) funkcje dyrektora wykonawczego lub niewykonawczego pełnione w ramach tej samej grupy;

b) funkcje dyrektora wykonawczego lub niewykonawczego pełnione w ramach jednego z poniższych:

(i) podmiotów, które są objęte tym samym instytucjonalnym systemem ochrony, o ile spełnione są warunki określone w art. 113 ust. 7 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013, lub podmiotów, w których ten sam instytucjonalny system ochrony posiada znaczny pakiet akcji;

(ii) przedsiębiorstw, w tym jednostek niefinansowych, w których podmiot posiada znaczny pakiet akcji.

Do celów akapitu pierwszego lit. a) niniejszego ustępu grupa oznacza grupę przedsiębiorstw, które są ze sobą powiązane w sposób opisany w art. 22 dyrektywy 2013/34/UE, lub grupę przedsiębiorstw będących jednostkami zależnymi tej samej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.

5. Funkcje dyrektorskie w organizacjach, które nie realizują celów głównie komercyjnych, nie są brane pod uwagę na użytek ust. 3.

6. Właściwe organy mogą zezwolić członkom organu zarządzającego na pełnienie jednej dodatkowej funkcji dyrektora niewykonawczego.

7. Podmioty przeznaczają odpowiednie zasoby ludzkie i finansowe na wprowadzenie w obowiązki i szkolenie członków organu zarządzającego, w tym w zakresie ryzyk ESG i związanych z nimi skutków oraz ryzyk ICT zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 52c rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

8. Państwa członkowskie lub właściwe organy nakładają na podmioty i ich komitety ds. nominacji, jeżeli je ustanowiono, obowiązek uwzględniania szerokiego zestawu cech i kompetencji przy zatrudnianiu członków oraz proporcjonalnego propagowania różnorodności i równowagi płci w ramach organu zarządzającego. W tym celu podmioty wprowadzają politykę propagującą różnorodność w ramach organu zarządzającego.

9. Właściwe organy gromadzą informacje ujawnione zgodnie z art. 435 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i wykorzystują te informacje do analizy porównawczej praktyk zapewniających różnorodność. Właściwe organy przekazują te informacje EUNB. EUNB wykorzystuje te informacje do analizy porównawczej praktyk zapewniających różnorodność na szczeblu Unii.

10. Do celów niniejszego artykułu i art. 91a EUNB opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych dla podmiotów wymienionych w ust. 1d niniejszego artykułu w celu doprecyzowania minimalnej treści kwestionariusza dotyczącego odpowiedniości, życiorysów i wewnętrznej oceny odpowiedniości, które mają być przedkładane właściwym organom w celu przeprowadzenia oceny odpowiedniości, o której mowa w ust. 1f niniejszego artykułu i w art. 91a ust. 5.

Państwa członkowskie zapewniają opracowanie odpowiednich standardów dla podmiotów innych niż te, o których mowa w ust. 1d niniejszego artykułu.

EUNB przedłoży Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 10 lipca 2026 r.

Komisji przekazuje się uprawnienia do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.

11. Do dnia 10 lipca 2026 r. EUNB wyda, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, wytyczne dotyczące następujących elementów:

a) pojęcia »poświęcania wystarczającej ilości czasu« przez członka organu zarządzającego na wykonywanie jego funkcji, poprzez odniesienie do indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i stopnia złożoności działalności podmiotu;

b) pojęć: »dobrej opinii«, »uczciwości«, »etyczności« i »niezależności osądu« członka organu zarządzającego, o czym mowa w ust. 2a;

c) pojęcia »posiadania przez organ zarządzający jako całość odpowiedniej wiedzy, umiejętności i doświadczenia«, o czym mowa w ust. 2b;

d) pojęcia »odpowiednich zasobów ludzkich i finansowych na wprowadzanie w obowiązki i szkolenie członków organu zarządzającego«, o czym mowa w ust. 7;

e) pojęcia »różnorodności«, którą należy uwzględniać przy wyborze członków organu zarządzającego, o czym mowa w ust. 8;

f) kryteriów stwierdzenia, czy istnieją uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że dokonuje się lub dokonano bądź usiłuje się lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu art. 1 dyrektywy (UE) 2015/849 lub że istnieje podwyższone ryzyko takich czynów w związku z podmiotem.

Do celów akapitu pierwszego lit. f) EUNB ściśle współpracuje z EUNGiPW i z Urzędem ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu.

12. Do dnia 31 grudnia 2029 r. EUNB, w ścisłej współpracy z EBC, dokona przeglądu stosowania ust. 1d–1j oraz ich skuteczności w zapewnianiu, aby ramy dotyczące wymogów w zakresie kompetencji i reputacji były adekwatne do zakładanych celów, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności, a także przedstawi sprawozdanie na ten temat. EUNB przedkłada to sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Na podstawie tego sprawozdania Komisja, w stosownych przypadkach, przedstawia wniosek ustawodawczy.

13. Niniejszy artykuł oraz art. 91a pozostają bez uszczerbku dla przepisów państw członkowskich dotyczących reprezentacji pracowników w organie zarządzającym.

14. Niniejszy artykuł oraz art. 91a pozostają bez uszczerbku dla przepisów państw członkowskich dotyczących powoływania członków organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą przez regionalne lub lokalne organy wybieralne lub dotyczącego powołań w przypadku gdy organ zarządzający nie posiada żadnych uprawnień w zakresie procedury wyboru i powoływania swoich członków. W takich przypadkach wprowadza się właściwe zabezpieczenia w celu zapewnienia odpowiedniości członków organu zarządzającego.

(*19) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1620 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia Urzędu ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010 (Dz.U. L, 2024/1620, 19.6.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1620/oj).”;"

31) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 91a

Osoby pełniące najważniejsze funkcje i ocena odpowiedniości

1. Podmioty, o których mowa w art. 91 ust. 1, ponoszą główną odpowiedzialność za zapewnienie, aby osoby pełniące najważniejsze funkcje przez cały czas cieszyły się wystarczająco dobrą opinią, działały w sposób uczciwy i etyczny oraz posiadały wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie niezbędne do wykonywania swoich obowiązków. Brak wyroku skazującego lub toczącego się postępowania w sprawie przestępstwa nie jest sam w sobie wystarczający, aby uznać za spełniony wymóg dobrej opinii oraz uczciwego i etycznego działania.

2. Podmioty zapewniają, aby osoby pełniące najważniejsze funkcje przez cały czas spełniały kryteria i wymogi określone w ust. 1, i oceniają odpowiedniość osób pełniących najważniejsze funkcje, zanim obejmą one stanowisko i okresowo, z uwzględnieniem oczekiwań nadzorczych, zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi, wytycznymi oraz wewnętrznymi politykami dotyczącymi odpowiedniości.

3. W przypadku gdy podmioty stwierdzą – w oparciu o wewnętrzną ocenę odpowiedniości, o której mowa w ust. 2 – że dana osoba nie spełnia kryteriów i wymogów określonych w ust. 1, podmioty:

a) nie powołują tej osoby na stanowisko jednej z osób pełniących najważniejsze funkcje, jeżeli ta wewnętrzna ocena odpowiedniości została ukończona przed objęciem stanowiska przez daną osobę;

b) odpowiednio szybko odwołują tę osobę ze stanowiska jednej z osób pełniących najważniejsze funkcje; lub

c) odpowiednio szybko podejmują dodatkowe środki niezbędne do zapewnienia, by taka osoba była lub stała się odpowiednia do zajmowania danego stanowiska.

Podmioty podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia właściwego funkcjonowania stanowiska osoby pełniącej najważniejsze funkcje, łącznie z zastąpieniem osoby pełniącej najważniejsze funkcje, jeżeli osoba ta przestaje spełniać kryteria odpowiedniości lub wymogi.

4. Podmioty zapewniają, aby informacje o odpowiedniości osób pełniących najważniejsze funkcje były aktualne. Na wniosek podmioty przekazują te informacje właściwemu organowi w sposób określony przez ten organ.

5. Państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy oceniały, czy kierownicy komórek kontroli wewnętrznej i dyrektor ds. finansowych przez cały czas spełniają kryteria i wymogi określone w ust. 1 w przypadku, gdy ci kierownicy lub dyrektor są powołani na stanowiska przynajmniej w następujących podmiotach:

a) unijnych instytucjach dominujących, które kwalifikują się jako duże instytucje;

b) dominujących instytucjach z państwa członkowskiego, które kwalifikują się jako duże instytucje, chyba że są powiązane z organem centralnym;

c) organach centralnych, które kwalifikują się jako duże instytucje lub które nadzorują duże instytucje z nimi powiązane;

d) samodzielnych instytucjach w Unii, które kwalifikują się jako duże instytucje;

e) dużych jednostkach zależnych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 147 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

f) dominujących finansowych spółkach holdingowych z państwa członkowskiego, dominujących finansowych spółkach holdingowych o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijnych dominujących finansowych spółkach holdingowych, unijnych dominujących finansowych spółkach holdingowych o działalności mieszanej, posiadających w swojej grupie duże instytucje, z wyjątkiem tych objętych przepisami art. 21a ust. 4 niniejszej dyrektywy.

6. W przypadku gdy kierownicy komórek kontroli wewnętrznej i dyrektor ds. finansowych nie spełniają przez cały czas kryteriów i wymogów określonych w ust. 1, państwa członkowskie zapewniają, aby właściwe organy miały niezbędne uprawnienia do:

a) w przypadku oceny ex ante – uniemożliwienia takim kierownikom lub takiemu dyrektorowi objęcia stanowiska lub do odwołania ich ze stanowiska;

b) w przypadku oceny ex post – odwołania takich kierowników lub takiego dyrektora ze stanowiska lub do zobowiązania podmiotu do ich odwołania;

c) zobowiązania odnośnych podmiotów do podjęcia odpowiednich środków w celu zapewnienia, by tacy kierownicy lub taki dyrektor byli lub stali się odpowiedni do zajmowania danego stanowiska.

Gdy tylko na jaw wyjdą nowe fakty lub inne okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ocenę odpowiedniości kierowników komórek kontroli wewnętrznej i dyrektora ds. finansowych, podmioty, o których mowa w ust. 5, ponownie oceniają odpowiedniość tych kierowników i tego dyrektora oraz bez zbędnej zwłoki informują o tym właściwy organ.

W przypadku gdy właściwy organ uzyska wiedzę, że odpowiednie informacje dotyczące odpowiedniości kierowników komórek kontroli wewnętrznej i dyrektora ds. finansowych uległy zmianie, a taka zmiana mogłaby wpłynąć na ocenę odpowiedniości danego kierownika lub dyrektora, właściwy organ ponownie ocenia odpowiedniość.

Właściwe organy nie mają obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny odpowiedniości takich kierowników lub takiego dyrektora w momencie odnawiania lub przedłużania ich umowy, chyba że zmieniły się odpowiednie informacje znane właściwym organom, a zmiana ta mogłaby wpłynąć na ocenę odpowiedniości danych kierowników lub danego dyrektora.

Przynajmniej w odniesieniu do powołania tych kierowników komórek kontroli wewnętrznej i tego dyrektora ds. finansowych na stanowiska w podmiotach, o których mowa w ust. 5, właściwe organy biorą należycie pod uwagę ustalenie maksymalnego okresu na ukończenie oceny odpowiedniości. W stosownych przypadkach ten maksymalny okres może zostać przedłużony.

7. Właściwe organy mogą zwrócić się do organu odpowiedzialnego za nadzór nad przeciwdziałaniem praniu pieniędzy lub finansowaniu terroryzmu zgodnie z dyrektywą (UE) 2015/849 w celu zapoznania się – w kontekście przeprowadzanych przez siebie weryfikacji i z uwzględnieniem ryzyka – z odpowiednimi informacjami dotyczącymi kierowników komórek kontroli wewnętrznej i dyrektora ds. finansowych. Właściwe organy mogą również zwrócić się o dostęp do centralnej bazy danych dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, o której mowa w rozporządzeniu (UE) 2024/1620. Urząd ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu podejmuje decyzję o przyznaniu takiego dostępu.

8. Do dnia 10 lipca 2026 r. EUNB wyda, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, wytyczne dotyczące następujących elementów:

a) pojęć »dobrej opinii«, »uczciwości« i »etyczności«, o których mowa w ust. 1;

b) pojęcia »posiadania wystarczającej wiedzy, umiejętności i doświadczenia«, o czym mowa w ust. 1;

c) kryteriów służących stwierdzeniu, czy istnieją uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że dokonuje się lub dokonano bądź usiłuje się lub usiłowano dokonać prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu art. 1 dyrektywy (UE) 2015/849 lub że istnieje podwyższone ryzyko takich czynów w związku z tym podmiotem.

Do celów akapitu pierwszego lit. c) EUNB ściśle współpracuje z EUNGiPW i z Urzędem ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu.”

;

32) w art. 92 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 lit. e) i f) otrzymują brzmienie:

„e)

pracownicy komórek kontroli wewnętrznej są niezależni od jednostek organizacyjnych, które nadzorują, mają odpowiednie uprawnienia i otrzymują wynagrodzenie za osiągane cele związane z ich funkcjami, niezależnie od wyników obszarów działalności, które kontrolują;

f) wynagrodzenie kierowników komórek kontroli wewnętrznej jest bezpośrednio nadzorowane przez komitet ds. wynagrodzeń, o którym mowa w art. 95, lub, jeżeli nie powołano takiego komitetu, przez organ zarządzający pełniący funkcję nadzorczą;”

;

b) ust. 3 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

pracownicy pełniący obowiązki kierownicze względem komórek kontroli wewnętrznej instytucji lub istotnych jednostek gospodarczych;”

;

33) w art. 94 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

w przypadku wynagrodzeń zależnych od wyników podstawą do określenia łącznej wysokości wynagrodzenia jest ocena wyników danego pracownika i danej jednostki organizacyjnej w połączeniu z całościowymi wynikami instytucji; przy ocenie indywidualnych wyników bierze się pod uwagę kryteria finansowe i niefinansowe, w tym traktowanie ryzyka, o którym mowa w art. 76 ust. 2;”

;

b) ust. 2 akapit trzeci lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

obowiązki kierownicze i komórki kontroli wewnętrznej;”

;

c) ust. 3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

instytucji, która nie jest dużą instytucją i której wartość aktywów – średnio oraz na zasadzie indywidualnej, zgodnie z niniejszą dyrektywą i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 – nie przekracza 5 mld EUR w czteroletnim okresie bezpośrednio poprzedzającym bieżący rok obrachunkowy;”

;

34) w art. 97 ust. 4 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Dokonując przeglądu i oceny, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, właściwe organy stosują zasadę proporcjonalności zgodnie z kryteriami ujawniania informacji na mocy art. 143 ust. 1 lit. c). W szczególności do celów przeprowadzenia przeglądu i oceny instytucji, właściwy organ może wziąć pod uwagę, czy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) instytucja nie jest globalną instytucją o znaczeniu systemowym, globalną instytucją o znaczeniu systemowym spoza UE ani podmiotem będącym globalną instytucją o znaczeniu systemowym zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013;

b) instytucja nie została określona jako inna instytucja o znaczeniu systemowym zgodnie z art. 131 ust. 1 i 3 dyrektywy 2013/36/UE;

c) instytucja jest częścią grupy, w której instytucja dominująca i zdecydowana większość instytucji będących jednostkami zależnymi są powiązane ze sobą jak opisano w art. 22 dyrektywy 2013/34/UE;

d) instytucje będące jednostkami zależnymi, o których mowa w lit. c) niniejszego akapitu, spełniają wszystkie poniższe warunki:

(i) kwalifikują się – lub zdecydowana większość z nich kwalifikuje się – jako towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, spółdzielnie lub instytucje oszczędnościowe zgodnie z art. 27 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a mające zastosowanie prawo krajowe przewiduje górny limit lub ograniczenie maksymalnego poziomu wypłat zysków;

(ii) na zasadzie indywidualnej lub subskonsolidowanej ich całkowite aktywa nie przekraczają 30 mld EUR.”

;

35) w art. 98 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„k)

zakres, w jakim instytucje wdrożyły odpowiednie polityki i działania operacyjne związane z wymiernymi celami i etapami pośrednimi określonymi w planach, które mają zostać przygotowane zgodnie z art. 76 ust. 2.”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„9. Przegląd i ocena dokonywane przez właściwe organy obejmują ocenę procesów zarządzania i zarządzania ryzykiem w instytucjach w odniesieniu do ryzyk ESG, jak również ocenę ekspozycji instytucji na ryzyka ESG. Określając adekwatność procesów i ekspozycji instytucji, właściwe organy uwzględniają modele biznesowe tych instytucji.

Ekspozycje instytucji na ryzyka ESG ocenia się również na podstawie planów instytucji, które mają zostać przygotowane zgodnie z art. 76 ust. 2. Procesy zarządzania i zarządzania ryzykiem w instytucjach w odniesieniu do ryzyk ESG dostosowuje się do celów określonych w tych planach.

Przegląd i ocena przeprowadzane przez właściwe organy obejmują ocenę planów instytucji, które mają zostać przygotowane zgodnie z art. 76 ust. 2, a także postępów w kierunku przeciwdziałania ryzykom ESG wynikającym z procesu dostosowania do neutralności klimatycznej i do innych odpowiednich celów regulacyjnych Unii w odniesieniu do czynników ESG.

10. Przegląd i ocena przeprowadzane przez właściwe organy obejmują ocenę procesów zarządzania i zarządzania ryzykiem w instytucjach w odniesieniu do ekspozycji na kryptoaktywa i do świadczenia usług w zakresie kryptoaktywów, w tym poprzez uwzględnienie polityk i procedur instytucji w zakresie identyfikacji ryzyk, a także adekwatności wyników ocen, o których mowa w art. 79 lit. e) i w art. 83 ust. 4.”

;

36) w art. 100 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3. Instytucje i osoby trzecie działające na rzecz instytucji w charakterze doradców w kontekście testów warunków skrajnych powstrzymują się od działań, które mogą negatywnie wpłynąć na test warunków skrajnych, takich jak analizy porównawcze, wymiana informacji między sobą, uzgodnienia dotyczące powszechnych zachowań lub optymalizacja zgłaszanych wyników uzyskanych w testach warunków skrajnych. Bez uszczerbku dla innych odpowiednich przepisów ustanowionych w niniejszej dyrektywie oraz w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013, właściwe organy posiadają wszelkie uprawnienia w zakresie gromadzenia informacji i prowadzenia dochodzeń niezbędne do wykrywania tych działań.

4. EUNB, EUNUiPPE i EUNGiPW, w ramach wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 54 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010, opracowują wytyczne mające na celu zapewnienie włączenia spójności, względów długoterminowych i wspólnych norm w zakresie metod oceny do testów warunków skrajnych dotyczących ryzyk ESG. Wspólny komitet opublikuje te wytyczne do dnia 10 stycznia 2026 r. EUNB, EUNUiPPE i EUNGiPW, w ramach wspólnego komitetu, badają, w jaki sposób do testów warunków skrajnych można włączyć ryzyka społeczne i z zakresu ładu korporacyjnego.”

;

37) art. 101 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Jeżeli w przypadku jednostki odpowiadającej za handel wykorzystującej model wewnętrzny dotyczący ryzyka rynkowego wyniki weryfikacji historycznej lub testu przypisywania zysków i strat wskazują, że dany model przestał być wystarczająco dokładny, właściwe organy dokonują przeglądu warunków zezwolenia na stosowanie modelu wewnętrznego lub nakazują podjęcie odpowiednich środków w celu zapewnienia szybkiej poprawy modelu.”

;

38) w art. 104 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) wyrażenie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„Do celów art. 97, art. 98 ust. 1, 4, 5, 9 i 10, art. 101 ust. 4 i art. 102 niniejszej dyrektywy oraz do celów stosowania rozporządzenia (UE) nr 575/2013 właściwe organy dysponują co najmniej uprawnieniem do:”

;

(ii) lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

ograniczenia lub zawężenia działalności, w tym w odniesieniu do przyjmowania depozytów, operacji lub sieci instytucji, lub żądania zbycia działalności, która stwarza nadmierne ryzyka dla dobrej kondycji instytucji;”

;

(iii) dodaje się litery w brzmieniu:

„m)

wymagania od instytucji ograniczenia ryzyk wynikających w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej z czynników ESG, w tym ryzyk wynikających z procesu dostosowań i z tendencji w ramach transformacji w kontekście odpowiednich celów prawnych i regulacyjnych Unii, państw członkowskich lub państw trzecich, poprzez dostosowanie ich strategii biznesowych, zarządzania i zarządzania ryzykiem, w odniesieniu do których można się zwrócić o wzmocnienie celów, środków i działań ujętych w planach, które mają zostać przygotowane zgodnie z art. 76 ust. 2;

n) wymagania od instytucji przeprowadzenia testów warunków skrajnych lub analizy scenariuszowej w celu oceny ryzyk wynikających z ekspozycji na kryptoaktywa i świadczenia usług w zakresie kryptoaktywów.”

;

b) dodaje się akapit w brzmieniu:

„4. EUNB wydaje wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w celu określenia sposobu, w jaki właściwe organy mogą stwierdzić, czy ryzyko związane z korektą wyceny kredytowej instytucji, o którym mowa w art. 381 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, stwarza nadmierne ryzyka dla dobrej kondycji tych instytucji.”

;

39) w art. 104a wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy dodatkowe fundusze własne są wymagane, aby przeciwdziałać ryzyku nadmiernej dźwigni w niewystarczającym stopniu pokrytemu art. 92 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy określają poziom dodatkowych funduszy własnych wymaganych na podstawie ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu jako różnicę między kapitałem uznawanym za odpowiedni zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, z wyjątkiem jego akapitu piątego, a odnośnymi wymogami w zakresie funduszy własnych określonymi w częściach trzeciej i siódmej rozporządzenia (UE) nr 575/2013.”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„6. W przypadku gdy instytucja zostaje związana minimalnym progiem kapitałowym określonym w art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zastosowanie mają poniższe warunki:

a) kwota nominalna dodatkowych funduszy własnych wymagana przez właściwy organ instytucji zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a) w celu przeciwdziałania ryzykom innym niż ryzyko nadmiernej dźwigni nie może się zwiększyć w wyniku związania instytucji minimalnym progiem kapitałowym;

b) właściwy organ instytucji niezwłocznie i w każdym przypadku nie później niż do daty zakończenia następnego procesu przeglądu i oceny dokonuje przeglądu dodatkowych funduszy własnych, których wymagał od instytucji zgodnie z art. 104 ust. 1 lit. a), i usuwa z nich wszelkie części, które prowadziłyby do podwójnego uwzględnienia ryzyk, które są już w pełni pokryte z uwagi na fakt, że instytucja jest związana minimalnym progiem kapitałowym;

c) gdy tylko właściwy organ zakończy przegląd, o którym mowa w lit. b) niniejszego akapitu, lit. a) niniejszego akapitu przestaje mieć zastosowanie.

Do celów niniejszego artykułu oraz art. 131 i 133 niniejszej dyrektywy uznaje się, że instytucja jest związana minimalnym progiem kapitałowym, gdy łączna kwota ekspozycji instytucji na ryzyko obliczona zgodnie z art. 92 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 przekracza łączną kwotę ekspozycji na ryzyko bez zastosowania minimalnego progu kapitałowego obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 4 tego rozporządzenia.

7. Do dnia 10 kwietnia 2025 r. EUNB wyda wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w celu doprecyzowania sposobu operacjonalizacji wymogów określonych w ust. 6 niniejszego artykułu, a w szczególności:

a) w jaki sposób właściwe organy mają uwzględnić w swoim procesie przeglądu i oceny nadzorczej fakt, że instytucja została związana minimalnym progiem kapitałowym;

b) w jaki sposób właściwe organy i instytucje mają przekazywać i ujawniać informacje o wpływie, jaki na wymogi nadzorcze ma związanie instytucji minimalnym progiem kapitałowym.

8. Do celów ust. 2, dopóki instytucja jest związana minimalnym progiem kapitałowym, właściwy organ tej instytucji nie nakłada dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, który prowadziłby do podwójnego uwzględnienia ryzyk, które są już w pełni pokryte z uwagi na fakt, że instytucja jest związana minimalnym progiem kapitałowym.”

;

40) w art. 104b dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a. W przypadku gdy instytucja zostaje związana minimalnym progiem kapitałowym, jej właściwy organ może dokonać przeglądu przekazanych tej instytucji wytycznych dotyczących dodatkowych funduszy własnych w celu zapewnienia, aby ich kalibracja pozostała odpowiednia.”

;

41) art. 106 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie uprawniają właściwe organy do:

a) zobowiązania instytucji do publikowania informacji, o których mowa w części ósmej rozporządzenia (UE) nr 575/2013, z większą częstotliwością niż wymagają tego art. 433–433c tego rozporządzenia;

b) określania terminów, w których instytucje inne niż małe i niezłożone instytucje przekazują EUNB informacje do celów ich publikacji na stronie internetowej EUNB w odniesieniu do scentralizowanych ujawnień;

c) nałożenia na instytucje wymogu, by stosowały określone nośniki i miejsca do publikacji inne niż strona internetowa EUNB do scentralizowanych ujawnień lub do publikowania sprawozdań finansowych instytucji.

Do dnia 10 lipca 2025 r. EUNB, biorąc pod uwagę przepisy części ósmej rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wyda wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w celu doprecyzowania wymogów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu.”

;

42) w tytule VII rozdział 3 przed sekcją I dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA -I

Stosowanie niniejszego rozdziału do grup firm inwestycyjnych

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.