Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1788 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie wspólnych zasad rynków wewnętrznych gazu odnawialnego, gazu ziemnego i wodoru, zmieniająca dyrektywę (UE) 2023/1791 i uchylająca dyrektywę 2009/73/WE (wersja przekształcona)

Rozdział III — WZMOCNIENIE POZYCJI I OCHRONA KONSUMENTÓW ORAZ RYNKI DETALICZNE

Artykuł 12

W mocy

Prawo do zmiany dostawcy oraz przepisy dotyczące opłat związanych ze zmianą dostawcy

1. Odbiorcy mają prawo do zmiany dostawców gazu ziemnego i wodoru lub do zmiany uczestników rynku gazu ziemnego i wodoru. Państwa członkowskie zapewniają, by odbiorca, który wyraża chęć zmiany dostawców lub uczestników rynku był uprawniony, z poszanowaniem warunków umowy, do takiej zmiany w możliwie najkrótszym terminie, a w każdym razie w ciągu trzech tygodni od daty złożenia wniosku przez odbiorcę. Do dnia 1 stycznia 2026 r. techniczny proces zmiany dostawcy lub uczestnika rynku nie może trwać dłużej niż 24 godziny, a jego przeprowadzenie musi być możliwe każdego dnia roboczego.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by prawo do zmiany dostawcy lub uczestnika rynku przyznawano odbiorcom w sposób niedyskryminacyjny w odniesieniu do kosztów, wysiłku i czasu.

3. Państwa członkowskie zapewniają nieobciążanie co najmniej odbiorców będących gospodarstwami domowymi, mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw opłatami związanymi ze zmianą dostawcy gazu ziemnego i wodoru, w tym w przypadku gdy dostawy gazu są związane lub powiązane z innymi usługami, urządzeniami lub produktami. Państwa członkowskie mogą jednak pozwolić dostawcom lub uczestnikom rynku na pobieranie od ich odbiorców opłat za rozwiązanie umowy, jeżeli ci odbiorcy z własnej woli przed terminem wygaśnięcia rozwiązują zawarte na czas określony umowy na dostawy po stałej cenie, pod warunkiem że takie opłaty:

a) zapisano w umowie, którą odbiorca zawarł dobrowolnie; oraz

b) zostały zakomunikowane odbiorcy w sposób przejrzysty przed zawarciem umowy.

Wysokość takich opłat musi być współmierna i nie może przekraczać wysokości bezpośrednich strat ekonomicznych, jakie ponosi dostawca lub uczestnik rynku w wyniku rozwiązania umowy przez odbiorcę. W przypadku ofert w formie pakietów odbiorcy mogą rezygnować z poszczególnych usług objętych tą umową. Ciężar udowodnienia bezpośredniej straty ekonomicznej spoczywa na dostawcy lub uczestniku rynku. Dopuszczalność opłat za rozwiązanie umowy monitoruje organ regulacyjny lub inny właściwy organ krajowy.

4. Odbiorcy gazu ziemnego i wodoru będący gospodarstwami domowymi mają prawo uczestniczyć w systemach zbiorowej zmiany dostawcy. Państwa członkowskie usuwają wszelkie bariery regulacyjne lub administracyjne utrudniające zbiorową zmianę dostawcy i tworzą ramy zapewniające odbiorcom ochronę przed wszelkimi nadużyciami.

5. Państwa członkowskie zapewniają, aby informacje na temat zmiany dostawcy były przekazywane odbiorcom końcowym w formacie przyjaznym dla użytkownika, w tym za pośrednictwem kompleksowych punktów kontaktowych, o których mowa w art. 24.

6. Państwa członkowskie zapewniają, aby odbiorcy mieli prawo rozwiązywania umów na dostawy gazu z zastosowaniem krótkiego terminu wypowiedzenia.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.