Artykuł 3

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszyscy odbiorcy mieli swobodę zakupu gazu ziemnego i wodoru od wybranego przez nich dostawcy oraz zapewniają wszystkim odbiorcom swobodę zawarcia więcej niż jednej umowy na dostawy gazu ziemnego lub wodoru jednocześnie, pod warunkiem że utworzone są wymagane przyłączenia i punkty pomiarowe.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by ich prawo krajowe nie utrudniało bezzasadnie transgranicznego handlu gazem ziemnym i wodorem, funkcjonowania i powstawania płynnego obrotu gazem ziemnym i wodorem, udziału konsumentów, inwestycji, w szczególności w gaz odnawialny i gaz niskoemisyjny, lub magazynowania energii między państwami członkowskimi, oraz by ceny gazu ziemnego i wodoru odzwierciedlały rzeczywisty poziom zapotrzebowania i dostaw.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby na rynkach wewnętrznych gazu ziemnego i wodoru nie istniały żadne nieuzasadnione przeszkody w zakresie wchodzenia na rynek, opuszczania go, prowadzenia obrotu i prowadzenia działalności.

4. Państwa członkowskie i organy regulacyjne zapewniają, aby przedsiębiorstwa energetyczne podlegały przejrzystym, proporcjonalnym i wolnym od dyskryminacji przepisom, opłatom i zasadom traktowania, w szczególności w odniesieniu do przyłączenia do sieci, dostępu do rynków hurtowych, dostępu do danych, procedur zmiany dostawcy oraz systemów rozliczeń, a w stosownych przypadkach udzielania koncesji.

5. Państwa członkowskie zapewniają, aby uczestnicy rynku z państw trzecich działający na rynkach wewnętrznych gazu ziemnego i wodoru przestrzegali mającego zastosowanie prawa Unii i prawa krajowego, w tym odnoszącego się do środowiska i bezpieczeństwa.

6. Państwa członkowskie zapewniają ukierunkowane na odbiorcę i efektywne energetycznie podejście na rynku wodoru. Wykorzystanie wodoru jest ukierunkowane na odbiorców w sektorach trudnych do dekarbonizacji o wysokim potencjale redukcji emisji gazów cieplarnianych, w przypadku gdy nie są dostępne żadne bardziej energooszczędne i racjonalne pod względem kosztów rozwiązania.

7. Państwa członkowskie zapewniają, aby niniejsza dyrektywa była wdrażana w sposób sprzyjający integracji systemu energetycznego, nie dyskryminując jednocześnie nadmiernie rozwiązań bardziej energooszczędnych, takich jak bezpośrednia elektryfikacja, zgodnie z zasadą „efektywność energetyczna przede wszystkim”.