Artykuł 6

1. Państwa członkowskie, opierając się na swojej strukturze organizacyjnej i z należytym uwzględnieniem zasady pomocniczości, zapewniają bez uszczerbku dla ust. 2 działanie przedsiębiorstw gazowych i przedsiębiorstw wodorowych zgodnie z zasadami niniejszej dyrektywy, mając na celu stworzenie konkurencyjnych, bezpiecznych i zrównoważonych pod względem środowiskowym rynków gazu ziemnego i wodoru. Państwa członkowskie nie dyskryminują tych przedsiębiorstw pod względem ich praw lub obowiązków.

2. W pełni uwzględniając odpowiednie postanowienia TFUE, w szczególności jego art. 106, państwa członkowskie mogą w ogólnym interesie gospodarczym nałożyć na przedsiębiorstwa gazowe i przedsiębiorstwa wodorowe obowiązki użyteczności publicznej, które mogą odnosić się do bezpieczeństwa, w tym również do bezpieczeństwa dostaw, regularności i jakości dostaw, a także ochrony środowiska, w tym również do wydajności energetycznej, energii ze źródeł odnawialnych i ochrony klimatu, jak również do cen dostaw gazu ziemnego. Takie obowiązki muszą być jasno określone, przejrzyste, niedyskryminacyjne, weryfikowalne i gwarantować unijnym przedsiębiorstwom gazowym i przedsiębiorstwom wodorowym równość dostępu do konsumentów krajowych. Obowiązki użyteczności publicznej dotyczące interwencji publicznych w zakresie ustalania cen dostaw gazu ziemnego spełniają wymogi określone w art. 4 i 5 niniejszej dyrektywy.

3. Obowiązki użyteczności publicznej związane z bezpieczeństwem dostaw gazu zapewniają zgodność przedsiębiorstw gazowych ze standardem w zakresie dostaw gazu na podstawie art. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1938 i są spójne z wynikami krajowych ocen ryzyka przeprowadzanych na podstawie art. 7 ust. 3 tego rozporządzenia, jak określono w planach działań zapobiegawczych przygotowywanych na podstawie art. 9 ust. 1 lit. c), d) i k) tego rozporządzenia. Obowiązki użyteczności publicznej wykraczające poza to, co jest konieczne do zapewnienia zgodności z art. 6 rozporządzenia (UE) 2017/1938, są zgodne z kryteriami określonymi w art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia.

4. Jeżeli za wypełnienie obowiązków określonych w niniejszym artykule przewidziano przyznawanie przez państwo członkowskie rekompensat finansowych lub innych form rekompensaty, odbywa się to w sposób przejrzysty i niedyskryminacyjny.

5. Dokonując transpozycji niniejszej dyrektywy, państwa członkowskie informują Komisję o wszystkich środkach przyjętych w celu spełnienia obowiązków użyteczności publicznej, w tym również ochrony konsumentów i ochrony środowiska, a także o ich możliwym wpływie na konkurencję krajową i międzynarodową oraz o tym, czy takie środki wymagają odstępstwa od niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie powiadamiają następnie Komisję co dwa lata o wszelkich zmianach takich środków niezależnie od tego, czy wymagają one odstępstwa od niniejszej dyrektywy czy też nie.

6. Nakładając obowiązki użyteczności publicznej na podstawie ust. 2, państwa członkowskie konsultują się z odpowiednimi zainteresowanymi stronami na wczesnym etapie oraz w sposób otwarty, inkluzywny i przejrzysty. Wszystkie oficjalne dokumenty związane z konsultacjami i dokumenty wykorzystane do stworzenia obowiązku użyteczności publicznej są udostępniane publicznie z zachowaniem poufności szczególnie chronionych informacji handlowych i ochrony danych.