Artykuł 4

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 właściwe organy mogą podjąć decyzję o nieustanawianiu obszaru wyznaczonego, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) istnieją dowody na to, że określony agrofag został wprowadzony na dany obszar z roślinami lub materiałem roślinnym, na których stwierdzono występowanie tego agrofaga, a rośliny te zostały porażone przed ich wprowadzeniem na dany obszar i nie doszło do namnażania się określonego agrofaga, lub istnieją dowody na to, iż jest to odosobnione wykrycie, które prawdopodobnie nie doprowadzi do zadomowienia się określonego agrofaga;

b) upewniono się – na podstawie wyników specjalnych ustaleń i zastosowanych środków zwalczania – że nie doszło do zadomowienia się określonego agrofaga oraz że rozprzestrzenianie się i udane rozmnażanie określonego agrofaga nie jest możliwe ze względu na jego biologię.

2. W przypadku gdy właściwy organ stosuje odstępstwo przewidziane w ust. 1:

a) wprowadza środki w celu zapewnienia szybkiego zwalczenia określonego agrofaga i wykluczenia ryzyka jego rozprzestrzeniania się;

b) w stosownych przypadkach, niezwłocznie zwiększa liczbę pułapek i częstotliwość kontroli pułapek na tym obszarze;

c) niezwłocznie zwiększa częstotliwość ocen wizualnych dokonywanych pod kątem obecności dorosłych osobników, w połączeniu z pobieraniem próbek gałęzi, lub stosowania innych odpowiednich metod wykrywania umożliwiających wykrycie określonego agrofaga przed jego pojawieniem się;

d) przez co najmniej jeden cykl życia określonego agrofaga i dodatkowo jeden rok kontroluje obszar o szerokości co najmniej 1 km wokół porażonych roślin lub miejsca, w którym wykryto określonego agrofaga, a w okresie lotu określonego agrofaga robi to regularnie i intensywnie;

e) ustala źródło pojawu określonego agrofaga, identyfikując pochodzenie roślin, drewna, kory i innych przedmiotów związanych z określonym agrofagiem oraz badając je pod kątem wszelkich oznak porażenia, w tym pobierając próbki gałęzi i stosując ukierunkowane metody pobierania próbek prowadzące do zniszczenia badanych roślin;

f) podnosi świadomość społeczną na temat zagrożeń związanych z określonym agrofagiem; oraz

g) stosuje wszelkie inne środki, które mogą przyczynić się do zwalczenia określonego agrofaga, z uwzględnieniem standardu ISPM nr 9 (5) i z zastosowaniem zintegrowanego podejścia zgodnie z zasadami określonymi w standardzie ISPM nr 14 (6).