Artykuł 11

1. Wprowadzanie do obrotu produktów i urządzeń, w tym ich części, wymienionych w załączniku IV, z wyłączeniem sprzętu wojskowego, jest zakazane od dnia określonego w tym załączniku, przy dokonaniu w stosownych przypadkach rozróżnienia w zależności od typu lub współczynnika globalnego ocieplenia gazów.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego wprowadzanie do obrotu części produktów i urządzeń wymaganych do naprawy i serwisowania istniejących urządzeń wymienionych w załączniku IV jest dozwolone, pod warunkiem że naprawa lub serwisowanie nie spowoduje:

a) zwiększenia pojemności produktu lub urządzenia;

b) zwiększenia ilości fluorowanego gazu cieplarnianego zawartego w produkcie lub urządzeniu; lub

c) zmiany rodzaju zastosowanego fluorowanego gazu cieplarnianego skutkującej wzrostem współczynnika globalnego ocieplenia zastosowanego fluorowanego gazu cieplarnianego.

Produkty i urządzenia, w tym ich części, wprowadzone do obrotu niezgodnie z prawem po upływie terminu, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie mogą być następnie wykorzystywane, dostarczane ani udostępniane innym osobom w Unii za opłatą lub nieodpłatnie, ani też wywożone. Ponowny wywóz takich produktów i urządzeń jest dozwolony, jeżeli brak zgodności z niniejszym rozporządzeniem stwierdzono przed dopuszczeniem towarów do swobodnego obrotu do celów przywozu zgodnie ze środkami, o których mowa w art. 23 ust. 12. Takie produkty i urządzenia mogą być przechowywane lub transportowane tylko w celu ich późniejszego unieszkodliwienia i odzysku gazu przed ich unieszkodliwieniem zgodnie z art. 8 lub w celu ich ponownego wywozu.

Ponowny wywóz produktów i urządzeń, w przypadku których niezgodność z niniejszym rozporządzeniem stwierdzono przed ich dopuszczeniem do swobodnego obrotu, jest dozwolony. W takich przypadkach art. 22 ust. 3 nie ma zastosowania.

Po upływie roku od poszczególnych terminów wymienionych w załączniku IV późniejsze dostawy lub udostępnianie innym podmiotom w Unii, odpłatnie lub nieodpłatnie, produktów lub urządzeń wprowadzonych do obrotu zgodnie z prawem przed upływem terminu, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest dozwolone tylko wtedy, gdy istnieją dowody na to, że produkt lub urządzenie zostały wprowadzone do obrotu zgodnie z prawem przed upływem tego terminu.

2. Zakaz określony w ust. 1 akapit pierwszy nie ma zastosowania do urządzeń, w odniesieniu do których zgodnie z wymogami dotyczącymi ekoprojektu przyjętymi na podstawie dyrektywy 2009/125/WE określono, że emisje ekwiwalentu CO2 w całym ich cyklu eksploatacyjnym będą niższe od emisji z podobnych urządzeń, które spełniają odpowiednie wymogi dotyczące ekoprojektu.

3. Oprócz zakazów wprowadzenia do obrotu, o których mowa w pkt 1 załącznika IV, zakazuje się przywozu, wszelkich późniejszych dostaw lub udostępniania innym podmiotom w Unii odpłatnie lub nieodpłatnie, użytkowania lub wywozu pustych, całkowicie lub częściowo napełnionych, nienadających się do ponownego napełnienia pojemników przeznaczonych do fluorowanych gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I i w sekcji 1 załącznika II. Takie pojemniki mogą być przechowywane lub transportowane wyłącznie w celu ich późniejszego unieszkodliwienia. Ustęp ten nie ma zastosowania do pojemników wykorzystywanych do laboratoryjnych lub analitycznych zastosowań fluorowanych gazów cieplarnianych.

Akapit pierwszy ma zastosowanie do pojemników nienadających się do ponownego napełnienia, a mianowicie:

a) pojemników, które nie mogą być ponownie napełnione bez przystosowania do tego celu; oraz

b) pojemników, które mogą być ponownie napełnione, ale są przedmiotem przywozu lub zostały wprowadzane do obrotu bez uprzedniego zapewnienia, że można je zwrócić do ponownego napełnienia.

4. Podmioty, które wprowadzają do obrotu nadające się do ponownego napełnienia pojemniki na fluorowane gazy cieplarniane, przedstawiają deklarację zgodności zawierającą dowody na to, że istnieją wiążące ustalenia w zakresie zwrotu tych pojemników w celu ponownego napełnienia, oraz wyszczególniającą odpowiednich uczestników tej transakcji, ich zobowiązania i stosowne rozwiązania logistyczne. Rozwiązania te są wiążące dla dystrybutorów nadających się do ponownego napełnienia pojemników na fluorowane gazy cieplarniane, którzy dostarczają je użytkownikom końcowym.

Podmioty, o których mowa w akapicie pierwszym, przechowują deklarację zgodności przez co najmniej 5 lat od wprowadzenia do obrotu nadających się do ponownego napełnienia pojemników na fluorowane gazy cieplarniane i udostępniają ją właściwemu organowi danego państwa członkowskiego lub Komisji na ich wniosek. Podmioty dostarczające użytkownikom końcowym nadające się do ponownego napełnienia pojemniki na fluorowane gazy cieplarniane przechowują dowody zgodności z wiążącymi ustaleniami, o których mowa w akapicie pierwszym, przez co najmniej 5 lat od dostarczenia pojemników użytkownikowi końcowemu i udostępniają je właściwemu organowi danego państwa członkowskiego lub Komisji na ich wniosek.

Komisja może w drodze aktów wykonawczych określić wymogi dotyczące uwzględniania w deklaracji zgodności elementów, które mają zasadnicze znaczenie dla wiążących ustaleń, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

5. W następstwie uzasadnionego wniosku właściwego organu państwa członkowskiego i uwzględniając cele niniejszego rozporządzenia, Komisja może wyjątkowo, w drodze aktów wykonawczych, udzielić autoryzacji na zwolnienie trwające maksymalnie 4 lata, umożliwiające wprowadzanie do obrotu produktów i urządzeń wymienionych w załączniku IV lub na zasadzie odstępstwa od art. 13 ust. 9 wprowadzanie do użytku nowych lub rozbudowanych rozdzielnic elektrycznych, w tym ich części, które zawierają fluorowane gazy cieplarniane lub których działanie jest od nich zależne, w przypadku gdy zostanie wykazane, że:

a) w odniesieniu do szczególnego produktu lub urządzenia lub do szczególnej kategorii produktów lub urządzeń nie są dostępne rozwiązania alternatywne lub nie można ich stosować ze względów technicznych lub bezpieczeństwa; lub

b) zastosowanie rozwiązań alternatywnych, które są możliwe do wykonania pod względem technicznym i bezpieczne, wiązałoby się z nieproporcjonalnymi kosztami.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

6. Wyłącznie osoby fizyczne posiadające certyfikat wymagany na podstawie art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) bądź podmioty, które zatrudniają osoby fizyczne posiadające certyfikat wymagany na mocy art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) lub zaświadczenie o odbytym szkoleniu wymagane na mocy art. 10 ust. 1 akapit drugi, mają prawo nabyć fluorowane gazy cieplarniane wymienione w załączniku I i w sekcji 1 załącznika II w celu przeprowadzenia instalowania, konserwacji lub serwisowania, lub naprawy urządzeń, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a)–f) i art. 5 ust. 3 lit. a) i b) oraz objęte art. 10 ust. 1 akapit drugi, które zawierają takie gazy lub których działanie jest od nich zależne. Gazy te sprzedawcy sprzedają lub oferują do sprzedaży, bezpośrednio lub pośrednio, wyłącznie podmiotom, o których mowa w niniejszym ustępie.

Niniejszy ustęp nie stoi na przeszkodzie temu, aby nieposiadające certyfikatu podmioty, które nie wykonują czynności, o których mowa w akapicie pierwszym, dokonywały zbiórki, transportowania lub dostarczania fluorowanych gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I i w sekcji 1 załącznika II.

7. Niehermetycznie zamknięte urządzenia napełnione fluorowanymi gazami cieplarnianymi wymienionymi w załączniku I i w sekcji 1 załącznika II mogą być sprzedawane użytkownikowi końcowemu wyłącznie w przypadku, gdy przedstawione zostaną dowody, że instalowanie ma być przeprowadzone przez podmiot certyfikowany zgodnie z art. 10.

8. Wprowadzać do obrotu i następnie dostarczać luzem fluorowane gazy cieplarniane mogą jedynie podmioty, które mają siedzibę na terytorium Unii lub które wyznaczyły wyłącznego przedstawiciela z siedzibą na terytorium Unii ponoszącego całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z niniejszym rozporządzeniem. Wyłącznym przedstawicielem może być przedstawiciel wyznaczony na podstawie art. 8 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.