Artykuł 1

1. Sześć scenariuszy wstrząsu stosowanych do celów nadzorczych, o których mowa w art. 98 ust. 5 akapit drugi lit. a) dyrektywy 2013/36/UE, to:

a) równoległy wzrost, w przypadku którego występuje równoległe przesunięcie krzywej rentowności w górę, z takim samym wstrząsem stóp procentowych w górę dla wszystkich terminów zapadalności;

b) równoległy spadek, w przypadku którego występuje równoległe przesunięcie krzywej rentowności w dół, z takim samym wstrząsem stóp procentowych w dół dla wszystkich terminów zapadalności;

c) zwiększenie stromizny (ang. steepener), w przypadku którego dochodzi do zwiększenia nachylenia krzywej rentowności, ze wstrząsami stóp procentowych w dół dla krótszych terminów zapadalności oraz wstrząsami stóp procentowych w górę dla dłuższych terminów zapadalności;

d) spłaszczenie (ang. flattener), w przypadku którego dochodzi do zmniejszenia nachylenia krzywej rentowności, ze wstrząsami stóp procentowych w górę dla krótszych terminów zapadalności oraz wstrząsami stóp procentowych w dół dla dłuższych terminów zapadalności;

e) wzrost stóp krótkoterminowych, z większymi wstrząsami stóp procentowych w górę dla krótszych terminów zapadalności prowadzącymi do konwergencji z poziomem odniesienia dla dłuższych terminów zapadalności;

f) spadek stóp krótkoterminowych, z większymi wstrząsami stóp procentowych w dół dla krótszych terminów zapadalności prowadzącymi do konwergencji z poziomem odniesienia dla dłuższych terminów zapadalności.

2. Dwa scenariusze wstrząsu stosowane do celów nadzorczych, o których mowa w art. 98 ust. 5 akapit drugi lit. b) dyrektywy 2013/36/UE, to:

a) równoległy wzrost, w przypadku którego występuje równoległe przesunięcie krzywej rentowności w górę, z takimi samymi wstrząsami stóp procentowych w górę dla wszystkich terminów zapadalności;

b) równoległy spadek, w przypadku którego występuje równoległe przesunięcie krzywej rentowności w dół, z takimi samymi wstrząsami stóp procentowych w dół dla wszystkich terminów zapadalności.

3. Instytucje określają scenariusze wstrząsu stosowane do celów nadzorczych, o których to scenariuszach mowa w ust. 1 i 2, na podstawie specyficznych dla poszczególnych walut wstrząsów stóp procentowych określonych w części A załącznika lub, w przypadku niewymienionych tam walut, na podstawie wstrząsów stóp procentowych skalibrowanych zgodnie z częścią B załącznika.

Instytucje dokonują kalibracji wstrząsów stóp procentowych zgodnie z częścią B załącznika co najmniej raz na pięć lat.

4. Scenariusze wstrząsu stosowane do celów nadzorczych, o których to scenariuszach mowa w ust. 1 i 2, mają zastosowanie do ekspozycji instytucji na ryzyko stopy procentowej wynikające z działalności w ramach portfela bankowego denominowanych odrębnie w każdej walucie, w której instytucja posiada odpowiednie pozycje, to jest jeżeli wartość księgowa aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych denominowanych w danej walucie osiąga jedną z następujących wartości:

a) co najmniej 5 % ogółu aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych zaliczanych do portfela bankowego;

b) mniej niż 5 % ogółu aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych zaliczanych do portfela bankowego, jeżeli suma aktywów finansowych lub zobowiązań finansowych uwzględniona w obliczeniach jest niższa niż 90 % ogółu aktywów finansowych, z wyłączeniem rzeczowych aktywów trwałych, lub zobowiązań finansowych zaliczanych do portfela bankowego.