Artykuł 10

1. Instytucje uznają depozyty terminowe o stałym oprocentowaniu za depozyty terminowe o stałym oprocentowaniu obciążone ryzykiem wcześniejszego wycofania, jeżeli spełnione są oba poniższe warunki:

a) te depozyty terminowe o stałym oprocentowaniu stanowią depozyty detaliczne;

b) deponent posiada opcję wycofania dowolnej pozostającej do spłaty kwoty depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu przed umownym terminem zapadalności depozytu.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 instytucje mogą traktować depozyty terminowe o stałym oprocentowaniu zgodnie z art. 6, jeżeli wcześniejsze wycofanie tych depozytów skutkowałoby karą dla deponenta rekompensującą zarówno utratę odsetek za okres między datą wycofania depozytu a jego umownym terminem zapadalności, jak i kosztów ekonomicznych takiego wycofania.

3. Instytucje traktują depozyty terminowe o stałym oprocentowaniu, które są depozytami hurtowymi, zgodnie z art. 6.

W przypadku gdy deponent hurtowy posiada opcję wycofania dowolnej pozostającej kwoty depozytu przed umownym terminem zapadalności, a warunki określone w ust. 2 nie są spełnione, instytucje traktują tę opcję jako wbudowaną opcję automatyczną zgodnie z art. 13.

4. Instytucje oszacowują bazowy skumulowany współczynnik wycofania depozytów terminowych dla depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu, o których mowa w ust. 1, w sposób spójny na przestrzeni czasu i odpowiedni dla średniego współczynnika wcześniejszego wycofania depozytów.

Instytucje oszacowują ten bazowy skumulowany współczynnik wycofania depozytów terminowych oddzielnie dla każdego portfela produktów jednorodnych denominowanych w określonej walucie i zgodnie z bieżącą strukturą terminową stóp procentowych, opierając się na wszystkich dostępnych obserwacjach wewnętrznych.

Do celów akapitu pierwszego instytucje mogą ustalić bazowy skumulowany współczynnik wycofania depozytów terminowych na poziomie 0, jeżeli suma depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu, o których mowa w ust. 1, wynosi mniej niż 5 % pozycji portfela bankowego ujmowanych jako zobowiązania zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości.

5. W mających zastosowanie scenariuszach instytucje korygują bazowy skumulowany współczynnik wycofania depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu oszacowany zgodnie z ust. 4 w następujący sposób:

a) w scenariuszach przewidujących spadek krótkoterminowych stóp procentowych, o których mowa w art. 4 lit. a) pkt (ii), lit. b) pkt (ii) oraz lit. c) pkt (ii), instytucje mnożą współczynnik wycofania depozytów przez 0,8;

b) w scenariuszach przewidujących wzrost krótkoterminowych stóp procentowych, o których mowa w art. 4 lit. a) pkt (i), lit. b) pkt (i) oraz lit. c) pkt (i), instytucje mnożą współczynnik wycofania depozytów przez 1,2.

6. W odniesieniu do każdego przedziału czasowego odnoszącego się do terminu przeszacowania, o którym mowa w pkt 1 załącznika, instytucje ustalają oczekiwaną kwotę depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu będących przedmiotem wcześniejszego wycofania, mnożąc kwotę depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu, o których mowa w ust. 1, dla określonego jednorodnego typu produktu denominowanego w określonej walucie przez mający zastosowanie bazowy skumulowany współczynnik wycofania depozytów terminowych dla depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu, skorygowany zgodnie z ust. 5.

7. W odniesieniu do wszystkich przedziałów czasowych odnoszących się do terminu przeszacowania i grup jednorodnych typów produktów instytucje ustalają łączną kwotę depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu będących przedmiotem wcześniejszego wycofania w drodze zagregowania wcześniej wycofanych kwot, o których mowa w ust. 6. Instytucje przypisują zagregowane kwoty będące przedmiotem wcześniejszego wycofania do przedziału czasowego odnoszącego się do terminu przeszacowania, o którym mowa w pkt 1 lit. a) załącznika. Instytucje przypisują do odpowiednich przedziałów czasowych odnoszących się do terminu przeszacowania, o których mowa w pkt 1 załącznika, części podlegających przeszacowaniu nominalnych przepływów środków pieniężnych z tytułu depozytów terminowych o stałym oprocentowaniu, o których mowa w ust. 1, w przypadku których nie spodziewają się wcześniejszego wycofania, na podstawie mającego do nich zastosowanie umownego terminu zapadalności.