Artykuł 8

1. Instytucje klasyfikują depozyty o nieustalonym terminie zapadalności, w zależności od rodzaju kontrahenta, do następujących kategorii:

a) depozyty detaliczne o nieustalonym terminie zapadalności, które następnie klasyfikuje się w następujący sposób:

(i) depozyty detaliczne transakcyjne;

(ii) depozyty detaliczne nietransakcyjne;

b) depozyty hurtowe o nieustalonym terminie zapadalności, które następnie klasyfikuje się w następujący sposób:

(i) depozyty hurtowe klientów finansowych;

(ii) depozyty hurtowe klientów niefinansowych.

2. Instytucje rozróżniają:

a) część stabilną i część niestabilną depozytów, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (i), lit. a) pkt (ii) oraz lit. b) pkt (ii), na podstawie zaobserwowanych w okresie co najmniej poprzednich 10 lat zmian wolumenu depozytów w wyniku wzrostów i spadków stopy procentowej wolnej od ryzyka;

b) osad i niezaliczone do osadu depozyty ze stabilnej części depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w ust. 1.

W celu określenia kwoty niezaliczonych do osadu depozytów ze stabilnej części depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w lit. b), instytucje mnożą kwotę wszystkich stabilnych depozytów o nieustalonym terminie zapadalności przez wskaźnik przejścia.

3. Oceniając wskaźnik przejścia, o którym mowa w ust. 2 akapit drugi, instytucje uwzględniają następujące elementy, uwzględniając również pozycje portfela bankowego o podobnych cechach:

a) aktualny poziom stóp procentowych;

b) spread między stopą procentową instytucji a stopą rynkową;

c) konkurencję ze strony innych przedsiębiorstw;

d) lokalizację geograficzną instytucji;

e) cechy demograficzne i inne istotne cechy bazy klientów instytucji;

f) mało prawdopodobne przeszacowanie osadu ze stabilnej części depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, nawet przy znacznych zmianach w środowisku stóp procentowych.

4. W scenariuszach wstrząsu przewidujących wzrost krótkoterminowych stóp procentowych, o których mowa w art. 4 lit. a) pkt (i), lit. b) pkt (i) oraz lit. c) pkt (i), instytucje mnożą przez 0,8 wartość osadu ze stabilnej części depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, obliczoną zgodnie z ust. 2 i 3, i odpowiednio zwiększają wartość depozytów niezaliczonych do osadu.

5. W scenariuszach wstrząsu przewidujących spadek krótkoterminowych stóp procentowych, o których mowa w art. 4 lit. a) pkt (ii), lit. b) pkt (ii) oraz lit. c) pkt (ii), instytucje mnożą przez 1,2 wartość osadu ze stabilnej części depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, obliczoną zgodnie z ust. 2 i 3, i odpowiednio zmniejszają wartość depozytów niezaliczonych do osadu.

6. Stosując ust. 2–5, instytucje wprowadzają następujące ograniczenia górne dotyczące proporcji osadu ze stabilnej części depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, obliczonego zgodnie z ust. 2 i 3:

a) 90 % dla depozytów detalicznych transakcyjnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (i);

b) 70 % dla depozytów detalicznych nietransakcyjnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (ii);

c) 50 % dla depozytów hurtowych klientów niefinansowych, o których mowa w ust. 1 lit. b) pkt (ii).

7. Instytucje traktują wszystkie depozyty hurtowe klientów finansowych, o których mowa w ust. 1 lit. b) pkt (i), jako depozyty o nieustalonym terminie zapadalności niezaliczone do osadu.

8. Instytucje przypisują niezaliczone do osadu depozyty o nieustalonym terminie zapadalności do przedziału czasowego odnoszącego się do terminu przeszacowania, o którym mowa w pkt 1 lit. a) załącznika.

9. Instytucje przypisują osad depozytów o nieustalonym terminie zapadalności spójnie na przestrzeni czasu do odpowiednich przedziałów czasowych odnoszących się do terminu przeszacowania, o których mowa w pkt 1 załącznika, na podstawie zaobserwowanych danych wewnętrznych oraz z zastrzeżeniem następujących ograniczeń terminów zapadalności obliczonych na podstawie średniej ważonej:

a) 5 lat – w przypadku depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (i);

b) 4,5 roku – w przypadku depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w ust. 1 lit. a) pkt (ii);

c) 4 lata – w przypadku depozytów o nieustalonym terminie zapadalności, o których mowa w ust. 1 lit. b) pkt (ii).

10. Instytucje identyfikują depozyty o nieustalonym terminie zapadalności jako depozyty o nieustalonym terminie zapadalności niezaliczone do osadu, w przypadku gdy łączna wartość depozytów o nieustalonym terminie zapadalności jest mniejsza niż 2 % pozycji portfela bankowego, które – zgodnie z mającymi zastosowanie standardami rachunkowości – są ujmowane jako zobowiązanie.