Artykuł 51

Oceniając, czy uznawanie instrumentów zabezpieczających w wewnętrznym modelu pomiaru ryzyka niewykonania zobowiązania stosowanym przez instytucję jest zgodne z art. 325bo rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy:

a) sprawdzają, czy zasady wewnętrzne instytucji:

(i) opisują, w jaki sposób odbywa się kompensowanie;

(ii) określają:

1) ryzyko bazowe uwzględnione w modelu pośrednio w drodze modelowania dwóch różnych pozycji;

2) ryzyko bazowe uwzględnione zamiast tego bezpośrednio w drodze wprowadzenie czynnika ryzyka bazowego;

b) dokonują przeglądu zasad wewnętrznych instytucji i sprawdzają kryteria uznawania efektów kompensowania i zabezpieczenia lub dywersyfikacji przewidziane w tych zasadach wewnętrznych;

c) oceniają, czy monitorowanie potencjalnego znaczącego ryzyka bazowego, które może wystąpić w okresie między terminem zapadalności instrumentu a rocznym horyzontem czasowym, jest solidne;

d) zobowiązują instytucję do przedstawienia:

(i) próby pozycji w modelu pomiaru ryzyka niewykonania zobowiązania;

(ii) wykazu czynników ryzyka odpowiadających pozycjom, o których mowa w pkt (i).

Zwracając się o przedstawienie próby, o której mowa w lit. d) pkt (i), właściwe organy zapewniają, aby przedstawione pozycje były różnorodne oraz, w stosownych przypadkach, uwzględniono zarówno pozycje, które są kompensowane, jak i pozycji, które nie są kompensowane.

Do celów lit. b) właściwe organy sprawdzają, czy kryteria zawarte w zasadach wewnętrznych instytucji zapewniają skuteczność kompensowania i zabezpieczenia, również w przypadku wystąpienia zdarzenia kredytowego lub jakiegokolwiek innego zdarzenia.

Do celów lit. d) właściwe organy sprawdzają, czy:

a) przyporządkowanie przez instytucję pozycji do czynników ryzyka zapewnia, aby ekspozycje wobec różnych dłużników nie były kompensowane oraz aby takie kompensowanie miało miejsce wyłącznie w odniesieniu do pozycji związanych z tymi samymi instrumentami finansowymi tego samego dłużnika;

b) ekspozycje wobec różnych dłużników są przyporządkowane do różnych czynników ryzyka albo stosuje się czynnik ryzyka bazowego, który pozwala uwzględnić różnice w tych ekspozycjach, oraz uwzględnia się ryzyko bazowe między dłużnikami, którzy są składnikami indeksów kredytowych, a innymi dłużnikami;

c) w przypadku pozycji w różnych instrumentach finansowych tego samego dłużnika, analiza przeprowadzona przez instytucję w celu oceny, czy w strategiach hedgingowych może powstać znaczące ryzyko bazowe wynikające z różnic w rodzajach produktów, stopnia uprzywilejowania w strukturze kapitałowej, ratingach wewnętrznych lub zewnętrznych, terminach zapadalności lub datach emisji – jest solidna.