Artykuł 24

1. Grupa producentów produktu, którego nazwa jest zarejestrowanym oznaczeniem geograficznym, może złożyć wniosek o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu. W przypadku gdy istnieje uznana grupa producentów, jest ona jedyną grupą uprawnioną do złożenia wniosku.

2. Zmiany w specyfikacji produktu dzieli się na dwie kategorie:

a) zmiany na poziomie Unii wymagające procedury sprzeciwu na poziomie Unii; oraz

b) zmiany standardowe wprowadzane na poziomie państwa członkowskiego lub państwa trzeciego.

3. Zmiana jest uznawana za zmianę na poziomie Unii, jeżeli wiąże się ze zmianą jednolitego dokumentu lub jego ekwiwalentu oraz:

a) obejmuje zmianę:

(i) w odniesieniu do produktów rolnych – w nazwie lub stosowaniu nazwy;

(ii) w odniesieniu do wina – w nazwie lub stosowaniu nazwy lub w kategorii produktu lub produktów noszących odnośne oznaczenie geograficzne;

(iii) w odniesieniu do napojów spirytusowych – w całej nazwie lub jej części, w kategorii produktu lub produktów noszących odnośne oznaczenie geograficzne lub w nazwie prawnej; lub

b) grozi zanikiem związku z obszarem geograficznym, o którym mowa w jednolitym dokumencie; lub

c) wiąże się z dalszymi ograniczeniami dotyczącymi wprowadzania produktu do obrotu.

Kryteria, o których mowa w lit. a), b) i c), są weryfikowane przez państwa członkowskie.

4. Każdą inną zmianę w specyfikacji produktu zarejestrowanego oznaczenia geograficznego, która nie jest zmianą na poziomie Unii zgodnie z ust. 3, uznaje się za zmianę standardową.

5. Zmianę standardową uznaje się za zmianę tymczasową, jeżeli dotyczy tymczasowej zmiany w specyfikacji produktu wynikającej z nałożenia obowiązkowych środków sanitarnych i fitosanitarnych przez organy publiczne lub tymczasowej zmiany koniecznej z uwagi na klęskę żywiołową, niekorzystne warunki pogodowe lub znaczne zakłócenia rynku wynikające z wyjątkowych okoliczności, w tym zmian sytuacji geopolitycznej, mających wpływ na dostawy surowców, pod warunkiem, że klęska żywiołowa, niekorzystne warunki pogodowe lub znaczne zakłócenia rynku są formalnie uznane przez właściwe organy.

6. Zmiany na poziomie Unii zatwierdza Komisja. Procedura zatwierdzenia opiera się odpowiednio na procedurze określonej w art. 9 i 10 oraz art. 12–21.

7. Wnioski o zmiany na poziomie Unii składane przez podmiot spoza Unii muszą zawierać dowód, że wnioskowana zmiana jest zgodna z obowiązującymi w danym państwie trzecim przepisami dotyczącymi ochrony oznaczeń geograficznych.

8. Jeżeli wniosek o zmianę na poziomie Unii w specyfikacji produktu zarejestrowanego oznaczenia geograficznego obejmuje również zmiany standardowe lub zmiany tymczasowe, Komisja rozpatruje wyłącznie zmianę na poziomie Unii. Wszelkie zmiany standardowe lub tymczasowe uznaje się za niezgłoszone. Podczas rozpatrywania takich wniosków należy skupić się na zaproponowanych zmianach na poziomie Unii. W stosownych przypadkach Komisja lub zainteresowane państwo członkowskie może zwrócić się do wnioskodawcy o zmianę innych elementów specyfikacji produktu.

9. Zmiany standardowe są oceniane i zatwierdzane przez państwa członkowskie lub państwa trzecie, na których terytorium znajduje się obszar geograficzny pochodzenia danego produktu, i zgłaszane Komisji. Komisja podaje te zmiany do wiadomości publicznej.

10. Komisja jest uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 87 aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie poprzez ustanowienie przepisów dotyczących zmian na poziomie Unii w specyfikacjach produktów noszących oznaczenia geograficzne, dla których nie opublikowano żadnego jednolitego dokumentu, dopuszczalności wniosków o zmiany na poziomie Unii, związku między zmianami na poziomie Unii a zmianami standardowymi oraz zmian standardowych, w tym ich publikacji.

11. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące procedur, formy i przedstawiania wniosków o zmianę na poziomie Unii oraz dotyczące procedur, formy i zgłaszania Komisji zmian standardowych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 88 ust. 2.