Artykuł 25

1. Komisja może – z własnej inicjatywy lub na właściwie umotywowany wniosek państwa członkowskiego, państwa trzeciego lub dowolnej osoby fizycznej lub prawnej mającej uzasadniony interes i siedzibę lub miejsce pobytu w państwie trzecim – w drodze aktów wykonawczych cofnąć rejestrację oznaczenia geograficznego w następujących przypadkach:

a) gdy nie można już zapewnić spełniania wymogów specyfikacji produktu; lub

b) gdy żaden produkt z danym oznaczeniem geograficznym nie został wprowadzony do obrotu od co najmniej siedmiu lat.

2. Komisja może również – na wniosek producentów produktu wprowadzanego do obrotu pod daną zarejestrowaną nazwą – przyjmować akty wykonawcze cofające rejestrację. W przypadku gdy istnieje uznana grupa producentów, jest ona jedyną grupą uprawnioną do złożenia takiego wniosku.

3. Przez rok po cofnięciu rejestracji oznaczenia geograficznego zabrania się rejestrowania odnośnej nazwy jako prawa własności intelektualnej innego niż oznaczenie geograficzne, w szczególności jako znaku towarowego, chyba że takie prawo własności intelektualnej istniało już wcześniej lub taki znak towarowy został zarejestrowany przed rejestracją oznaczenia geograficznego.

4. Do procedury cofnięcia stosuje się odpowiednio art. 10, 13–17 i 21.

Sprzeciw jest dopuszczalny wyłącznie wtedy, gdy dana osoba wykaże, że prowadzenie działalności w sposób ciągły opiera się na nazwie zarejestrowanej przez zainteresowaną osobę fizyczną lub prawną.

5. Przed przyjęciem aktów wykonawczych, o których mowa w ust. 1 i 2, Komisja konsultuje się z organami państwa członkowskiego, organami państwa trzeciego lub, w miarę możliwości, z producentem z państwa trzeciego, który pierwotnie złożył wniosek o rejestrację danego oznaczenia geograficznego, chyba że wniosek o cofnięcie rejestracji złożyli bezpośrednio ci pierwotni wnioskodawcy. Okres konsultacji wynosi co najmniej jeden miesiąc.

6. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące procedur, formy i przedstawiania wniosków o cofnięcie rejestracji.

7. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1, 2 i 6 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 88 ust. 2.