Artykuł 10

1. Wszystkie nowe budynki i budynki poddawane generalnym pracom remontowym, w tym ich elementy objęte współwłasnością, w odniesieniu do których złożono wnioski o wydanie zezwolenia na budowę po dniu 12 lutego 2026 r., muszą być wyposażone w wewnątrzbudynkową infrastrukturę techniczną przystosowaną do technologii światłowodowej oraz wewnątrzbudynkowe okablowanie światłowodowe, w tym połączenia aż do punktu fizycznego, w którym użytkownik końcowy podłącza się do sieci publicznej.

2. Wszystkie nowe budynki wielorodzinne lub budynki wielorodzinne poddawane generalnym pracom remontowym, dla których zostały złożone wnioski o wydanie zezwolenia na budowę po dniu 12 lutego 2026 r., muszą być wyposażone w punkt dostępu.

3. Do dnia 12 lutego 2026 r. wszystkie budynki, w tym ich elementy będące współwłasnością, poddawane generalnym pracom remontowym zgodnie z definicją w art. 2 pkt 10 dyrektywy 2010/31/UE muszą być wyposażone w wewnątrzbudynkową infrastrukturę techniczną przystosowaną do technologii światłowodowej i wewnątrzbudynkowe okablowanie światłowodowe, w tym połączenia aż do punktu fizycznego, w którym użytkownik końcowy podłącza się do sieci publicznej, jeśli nie podnosi to nieproporcjonalnie kosztów prac remontowych i jest technicznie wykonalne. Wszystkie budynki wielorodzinne poddawane takim generalnym pracom remontowym muszą być również wyposażone w punkt dostępu.

4. Do dnia 12 listopada 2025 r. państwa członkowskie, w konsultacji z zainteresowanymi stronami i w oparciu o najlepsze praktyki branżowe, przyjmują odpowiednie normy lub specyfikacje techniczne, które są niezbędne do wdrożenia ust. 1, 2 i 3. Te normy lub specyfikacje techniczne z łatwością umożliwiają zwykłą działalność w zakresie konserwacji poszczególnych kabli światłowodowych wykorzystywanych przez każdego operatora do świadczenia usług sieci VHCN i określają co najmniej:

a) specyfikacje punktu dostępu budynku i specyfikacje interfejsu światłowodowego;

b) specyfikacje kabli;

c) specyfikacje gniazd;

d) specyfikacje przewodów lub mikrokanalizacji;

e) specyfikacje techniczne niezbędne do zapobiegania ingerencjom w okablowanie elektryczne;

f) minimalny promień zgięcia;

g) specyfikacje techniczne instalacji okablowania.

5. Państwa członkowskie zapewniają zgodność z normami lub specyfikacjami technicznymi, o których mowa w ust. 4. W celu wykazania takiej zgodności państwa członkowskie ustanawiają procedury, które mogą obejmować lokalne kontrole budynków lub ich reprezentatywnej próby.

6. Budynki wyposażone zgodnie z niniejszym artykułem kwalifikują się, na zasadzie dobrowolności i zgodnie z procedurami ustanowionymi przez państwa członkowskie, do uzyskania oznaczenia „infrastruktura przystosowana do technologii światłowodowej”, w przypadku gdy państwa członkowskie postanowiły wprowadzić takie oznaczenie.

7. Ust. 1, 2 i 3 nie mają zastosowania do niektórych kategorii budynków, w przypadku których zachowanie zgodności z tymi ustępami stanowi nieproporcjonalne obciążenie w kategoriach kosztów dla indywidualnych właścicieli lub współwłaścicieli w oparciu o obiektywne czynniki. Państwa członkowskie określają takie kategorie budynków na podstawie należycie uzasadnionych i proporcjonalnych kryteriów.

8. Państwa członkowskie określają, na podstawie należycie uzasadnionych i proporcjonalnych kryteriów, rodzaje budynków, takie jak określone kategorie zabytków, budynków o znaczeniu historycznym, budynków wojskowych oraz budynków wykorzystywanych do celów bezpieczeństwa narodowego, zgodnie z definicją w prawie krajowym, które mają być zwolnione z obowiązków przewidzianych w ust. 1, 2 i 3, lub do których obowiązki te mają mieć zastosowanie z odpowiednimi dostosowaniami technicznymi. Informacje dotyczące takich kategorii budynków są publikowane za pośrednictwem pojedynczego punktu informacyjnego.