Artykuł 8

1. W przypadku braku decyzji właściwego organu w mającym zastosowanie terminie, o którym mowa w art. 7 ust. 5, po jego upływie zezwolenie uznaje się za udzielone.

Akapit pierwszy ma zastosowanie, pod warunkiem że procedura udzielania zezwoleń nie dotyczy prawa drogi. W stosownych przypadkach, operator lub każda zainteresowana strona jest uprawniona do otrzymania, na wniosek, pisemnego potwierdzenia od właściwego organu, że zezwolenie zostało udzielone w sposób dorozumiany.

Państwa członkowskie zapewniają, aby każda zainteresowana osoba trzecia miała prawo interweniować w postępowaniu administracyjnym i zaskarżyć decyzję o udzieleniu zezwolenia.

2. Państwa członkowskie mogą odstąpić od stosowania ust. 1 niniejszego artykułu, jeżeli w ramach odpowiedniej procedury wydawania zezwoleń dostępny jest co najmniej jeden z następujących środków ochrony prawnej:

a) operator, który poniósł szkodę w wyniku niedotrzymania przez właściwy organ mającego zastosowanie terminu określonego zgodnie z art. 7 ust. 5, jest uprawniony do dochodzenia odszkodowania, zgodnie z prawem krajowym;

b) operator może skierować sprawę do sądu lub organu nadzoru.

3. W przypadku odstępstwa na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu dane państwo członkowskie zapewnia, aby po upływie terminu określonego zgodnie z art. 7 ust. 5 i bez uszczerbku dla prawa operatora do natychmiastowego skorzystania ze środków ochrony prawnej zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, właściwy organ lub inny podmiot określony przez to państwo członkowskie bez zbędnej zwłoki, na wniosek operatora lub z własnej inicjatywy, zapraszał wnioskodawcę na spotkanie w celu ułatwienia przyjęcia decyzji w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia. Właściwy organ organizuje to spotkanie nie później niż dwa miesiące od złożenia wniosku. Bez zbędnej zwłoki po spotkaniu właściwy organ przedstawia pisemne sprawozdanie z dyskusji, które zawiera opinie zaangażowanych stron i wskazuje operatorowi datę, kiedy ma być wydana decyzja w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia.