Artykuł 7

1. Ochrona przed prześladowaniem lub poważną krzywdą może być udzielana wyłącznie przez następujące podmioty, o ile są w stanie i chcą zapewnić skuteczną i trwałą ochronę zgodnie z ust. 2:

a) państwo;

b) stabilnie funkcjonujące podmioty niepaństwowe, w tym organizacje międzynarodowe, które kontrolują państwo lub znaczną część jego terytorium.

2. Ochrona przed prześladowaniem lub poważną krzywdą musi być skuteczna i trwała. Uznaje się, że ochrona jest zapewniona, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 1, podejmują racjonalne działania mające na celu zapobieżenie prześladowaniom lub wyrządzaniu poważnej krzywdy, między innymi przez zapewnienie skutecznego systemu prawnego na potrzeby wykrywania i ścigania czynów stanowiących prześladowania lub poważną krzywdę oraz karania za nie, a osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma możliwość dostępu do takiej ochrony.

3. Oceniając, czy stabilnie funkcjonujące podmioty niepaństwowe, w tym organizacje międzynarodowe, kontrolują dane państwo lub znaczną część jego terytorium oraz zapewniają ochronę, o której mowa w ust. 2, organ rozstrzygający uwzględnia dokładne i aktualne informacje o krajach pochodzenia uzyskane z właściwych i dostępnych źródeł krajowych, unijnych i międzynarodowych, oraz uwzględnia, jeżeli są one dostępne, wspólną analizę sytuacji w konkretnych krajach pochodzenia oraz wytyczne, o których mowa w art. 11 rozporządzenia (UE) 2021/2303.