Artykuł 17

1. Z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej występuje się i rejestruje się go w państwie członkowskim pierwszego wjazdu.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku gdy obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec posiada ważny dokument pobytu lub ważną wizę, z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej występuje się i rejestruje się go w państwie członkowskim, które wydało dokument pobytu lub wizę.

W przypadku gdy obywatel państwa trzeciego lub bezpaństwowiec posiada dokument pobytowy lub wizę, które straciły ważność lub zostały unieważnione lub cofnięte, z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej występuje się i rejestruje się go w państwie członkowskim, w którym osoba ta przebywa.

3. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musi w pełni współpracować z właściwymi organami państw członkowskich w zakresie gromadzenia biometrycznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1358 oraz w kwestiach objętych niniejszym rozporządzeniem, w szczególności przedkłada i ujawnia jak najszybciej i nie później niż podczas przesłuchania, o którym mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia, wszystkie dostępne elementy i informacje, które są istotne dla ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego, w tym przedkłada swoje dokumenty tożsamości, jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową posiada takie dokumenty. W przypadku gdy w czasie przesłuchania osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie ma możliwości przedłożenia dowodów na poparcie przekazanych elementów i informacji, lub wypełnienia szablonu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, właściwy organ, uwzględniając indywidualne okoliczności danej sprawy, wyznacza rozsądny termin na przedłożenie takich dowodów, przypadający w okresie, o którym mowa w art. 39 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

4. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest zobowiązana przebywać w:

a) państwie członkowskim, o którym mowa w ust. 1 i 2, do czasu ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, wdrożenia procedury przekazania;

b) odpowiedzialnym państwie członkowskim;

c) państwie członkowskim relokacji w następstwie przekazania zgodnie z art. 67 ust. 11.

5. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową zostanie poinformowana o decyzji o przekazaniu zgodnie z art. 42 ust. 2 i art. 67 ust. 10, musi ona współpracować z właściwymi organami i zastosować się do tej decyzji.