Artykuł 19

1. Jak najszybciej, a w każdym przypadku do dnia rejestracji wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej w państwie członkowskim, właściwy organ tego państwa członkowskiego przekazuje osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową informacje o stosowaniu niniejszego rozporządzenia, o jej prawach wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz o obowiązkach określonych w art. 17, a także o konsekwencjach ich nieprzestrzegania określonych w art. 18. Informacje te obejmują w szczególności informacje o:

a) celach niniejszego rozporządzenia;

b) współpracy z właściwymi organami oczekiwanej od osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, jak określono w art. 17;

c) fakcie, że prawo do ubiegania się o ochronę międzynarodową nie obejmuje prawa do wyboru przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową w kwestii tego, które państwo członkowskie jest odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej ani które państwo członkowskie jest państwem członkowskim relokacji;

d) konsekwencjach złożenia kolejnego wniosku w innym państwie członkowskim, a także o konsekwencjach opuszczenia państwa członkowskiego, w którym osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest zobowiązana przebywać zgodnie z art. 17 ust. 4, a w szczególności że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest uprawniona wyłącznie do korzystania z warunków przyjmowania określonych w art. 18 ust. 1;

e) kryteriach i procedurze ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego, o hierarchii tych kryteriów na poszczególnych etapach postępowania oraz o czasie trwania postępowania;

f) przepisach dotyczących łączenia rodzin oraz, w związku z tym, o mającej zastosowanie definicji członków rodziny i krewnych, o prawie do wystąpienia o szablon, o którym mowa w art. 22 ust. 1, i do otrzymania takiego szablonu, w tym informacje o osobach i podmiotach, które mogą udzielać pomocy w wypełnianiu szablonu, a także informacje o organizacjach krajowych, międzynarodowych lub innych odpowiednich organizacjach, które mogą ułatwiać identyfikację i poszukiwanie członków rodziny;

g) prawie do przesłuchania i celu tego przesłuchania zgodnie z art. 22, o procedurze i obowiązku przedłożenia na jak najwcześniejszym etapie postępowania – ustnie lub przez przekazanie dokumentów lub innych informacji, w tym – w stosownych przypadkach – za pomocą szablonu, o którym mowa w art. 22 ust. 1 – wszelkich istotnych informacji, które mogłyby być pomocne w ustaleniu przebywania w państwach członkowskich członków rodziny, krewnych lub wszelkich innych osób należących do rodziny, w tym informacji o możliwym sposobie przedłożenia przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową takich informacji, a także o wszelkiej pomocy, której państwa członkowskie mogą udzielić w związku z poszukiwaniem członków rodziny lub krewnych;

h) obowiązku osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową dotyczącego ujawnienia na jak najwcześniejszym etapie postępowania wszelkich istotnych informacji, które mogłyby być pomocne w ustaleniu jakichkolwiek wcześniejszych dokumentów pobytu, wiz lub dyplomów potwierdzających edukację;

i) możliwości przedstawienia należycie uzasadnionych powodów, na podstawie których właściwe organy rozważą zastosowanie art. 35 ust. 1;

j) obowiązku osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową dotyczącego przedłożenia swoich dokumentów tożsamości, jeśli je posiada, oraz współpracy z właściwymi organami przy gromadzeniu danych biometrycznych zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1358;

k) prawie do skutecznego środka prawnego przed sądem w celu odwołania się od decyzji o przekazaniu, w terminie określonym w art. 43 ust. 2, oraz o fakcie, że zakres takiego odwołania jest ograniczony zgodnie z art. 43 ust. 1;

l) prawie do uzyskania bezpłatnego doradztwa prawnego w kwestiach związanych ze stosowaniem kryteriów określonych w rozdziale II lub klauzul określonych w rozdziale III niniejszej części na wszystkich etapach procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego, jak określono w art. 21;

m) w przypadku odwołania lub innego środka zaskarżenia – prawo uzyskania, na wniosek, bezpłatnej pomocy prawnej, w przypadku gdy dana osoba nie może ponieść kosztów takiej pomocy;

n) fakcie, że ucieczka spowoduje wydłużenie terminu zgodnie z art. 46;

o) fakcie, że właściwe organy państw członkowskich oraz Agencja ds. Azylu będą przetwarzać dane osobowe osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, w tym do celów wymiany jej danych, wyłącznie w celu wypełnienia swoich obowiązków wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz w pełnej zgodności z wymogami w zakresie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym;

p) odpowiednich kategoriach danych osobowych;

q) prawie do uzyskania dostępu do danych dotyczących osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz prawie do żądania poprawienia takich danych, jeżeli są nieprawidłowe, lub ich usunięcia, w przypadku gdy przetwarzano je niezgodnie z prawem, oraz o procedurach do celów wykonywania tych praw, w tym o danych kontaktowych organów, o których mowa w art. 52, oraz krajowych organów ochrony danych rozpatrujących skargi dotyczące ochrony danych osobowych, a także o danych kontaktowych inspektora ochrony danych;

r) w przypadku małoletniego bez opieki – gwarancjach i prawach mających zastosowanie w tym zakresie do osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, roli i obowiązkach przedstawiciela oraz procedurze składania skarg na przedstawiciela w sposób bezpieczny i zaufany oraz w sposób zapewniający pełne poszanowanie prawa dziecka do bycia wysłuchanym;

s) fakcie, że w przypadku gdy poszlaki nie są spójne, nie są możliwe do zweryfikowania i nie są wystarczająco szczegółowe, aby ustalić odpowiedzialność, państwo członkowskie może zażądać przeprowadzenia badania DNA lub krwi w celu udowodnienia istnienia więzi rodzinnych lub oceny wieku osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową;

t) w stosownych przypadkach – procedurze relokacji określonej w art. 67 i 68.

2. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma możliwość zwrócenia się o informacje dotyczące postępu procedury, a właściwe organy muszą poinformować osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową o tej możliwości. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest małoletnia, osoba małoletnia i rodzic lub przedstawiciel muszą mieć możliwość zwrócenia się o takie informacje.