Artykuł 34

1. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest z powodu ciąży lub opieki nad niemowlęciem, poważnej choroby psychicznej lub fizycznej, poważnej niepełnosprawności, poważnej traumy psychologicznej lub podeszłego wieku zależna od pomocy swojego dziecka, rodzeństwa lub rodzica legalnie przebywającego w jednym z państw członkowskich lub gdy dziecko, rodzeństwo lub rodzic osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową legalnie przebywające w jednym z państw członkowskich jest zależny od jej pomocy, państwa członkowskie zwykle nie rozłączają osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową z takim dzieckiem, rodzeństwem lub rodzicem, lub łączą ich ze sobą, pod warunkiem że więzy rodzinne istniały, zanim osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przybyła na terytorium państw członkowskich, że dziecko, rodzeństwo lub rodzic osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową jest w stanie zaopiekować się taką osobą zależną oraz że po otrzymaniu informacji o tej możliwości osoby zainteresowane wyrażą taką wolę na piśmie.

W przypadku gdy istnieją przesłanki wskazujące, że dziecko, rodzeństwo lub rodzic przebywa legalnie na terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się osoba zależna, to państwo członkowskie przed złożeniem wniosku o przejęcie na podstawie art. 39 weryfikuje, czy dziecko, rodzeństwo lub rodzic może zaopiekować się osobą zależną.

2. W przypadku gdy dziecko, rodzeństwo lub rodzic, o których mowa w ust. 1, legalnie przebywają w państwie członkowskim innym niż to, w którym przebywa osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, odpowiedzialnym państwem członkowskim jest państwo członkowskie, w którym legalnie przebywa to dziecko, rodzeństwo lub rodzic, chyba że stan zdrowia osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową nie pozwoli jej przez dłuższy czas na podróż do tego państwa członkowskiego. W takim przypadku odpowiedzialnym państwem członkowskim jest państwo członkowskie, w którym znajduje się osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową. To państwo członkowskie nie ma obowiązku sprowadzenia dziecka, rodzeństwa lub rodzica na swoje terytorium.

3. Zgodnie z art. 78 Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących:

a) elementów, które należy brać pod uwagę przy ocenie stosunku zależności;

b) kryteriów służących ustaleniu czy istnieją udowodnione więzi rodzinne;

c) kryteriów oceny zdolności danej osoby do opieki nad osobą zależną;

d) elementów, które należy uwzględniać przy ocenie długotrwałej niezdolności danej osoby do podróży.

4. Komisja, w drodze aktów wykonawczych, określa jednolite metody konsultacji i wymiany informacji między państwami członkowskimi do celów niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 77 ust. 2.