Artykuł 11

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby obywatele państw trzecich podlegający kontroli przesiewowej byli informowani o:

a) celu, czasie trwania, zasadach kontroli przesiewowej, jak również sposobach jej przeprowadzania i o jej możliwych wynikach;

b) prawie do ubiegania się o ochronę międzynarodową i o mających zastosowanie przepisach dotyczących występowania z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, w stosownych przypadkach w okolicznościach określonych w art. 30 rozporządzenia (UE) 2024/1348, a w przypadku tych obywateli państw trzecich, którzy wystąpili z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej – o obowiązkach i konsekwencjach ich nieprzestrzegania, określonych w art. 17 i 18 rozporządzenia (UE) 2024/1351;

c) prawach i obowiązkach obywateli państw trzecich podczas kontroli przesiewowej, w tym spoczywających na nich obowiązkach na podstawie art. 9, oraz możliwości kontaktowania się z organizacjami i osobami, o których mowa w art. 8 ust. 6, i możliwości kontaktu ze strony tych organizacji i osób;

d) prawach przyznanych osobie, której dane dotyczą, na podstawie mającego zastosowanie prawa Unii o ochronie danych, w szczególności rozporządzenia (UE) 2016/679.

2. Państwa członkowskie zapewniają także, w stosownych przypadkach, aby obywatele państw trzecich podlegający kontroli przesiewowej byli informowani o:

a) mających zastosowanie zasadach odnoszących się do warunków wjazdu obywateli państw trzecich zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/399, a także innych warunków wjazdu, pobytu i zamieszkania obowiązujących w przypadku danego państwa członkowskiego, w zakresie, w jakim jeszcze nie przekazano tych informacji;

b) obowiązku powrotu zgodnie z dyrektywą 2008/115/WE oraz możliwości zgłoszenia się do programu zapewniającego pomoc logistyczną, finansową i innego rodzaju pomoc materialną lub rzeczową w celu wsparcia dobrowolnego wyjazdu;

c) warunkach relokacji zgodnie z art. 67 rozporządzenia (UE) 2024/1351 lub innym istniejącym mechanizmie solidarności.

3. Informacje przekazywane podczas kontroli przesiewowej podaje się w języku zrozumiałym dla obywatela państwa trzeciego lub w języku, co do którego można zasadnie przypuszczać, że go rozumie. Informacje przekazuje się na piśmie, w formie papierowej lub elektronicznej, a w razie potrzeby ustnie z wykorzystaniem usług tłumaczenia ustnego. W przypadku małoletnich informacje przekazuje się w sposób przyjazny dziecku i odpowiedni do jego wieku, z udziałem przedstawiciela lub osoby, o których mowa w art. 13 ust. 2 i 3. Organy ds. przeprowadzania kontroli przesiewowej mogą dokonywać niezbędnych ustaleń, aby w celu ułatwienia dostępu do procedury ubiegania się o ochronę międzynarodową dostępne były usługi mediacji kulturowej.

4. Państwa członkowskie mogą upoważnić, zgodnie z prawem krajowym odpowiednie i właściwe organizacje i organy krajowe, międzynarodowe i pozarządowe do przekazywania podczas kontroli przesiewowej obywatelom państw trzecich informacji, o których mowa w niniejszym artykule.