Artykuł 12

Przedłużenie terminów dotyczących wniosków o przejęcie, powiadomień o wtórnym przejęciu i przekazań w sytuacji kryzysowej, o której mowa w art. 1 ust. 4 lit. a), lub w sytuacji spowodowanej działaniem siły wyższej

1. W sytuacji kryzysowej, o której mowa w art. 1 ust. 4 lit. a), lub w sytuacji spowodowanej działaniem siły wyższej, które uniemożliwiają państwu członkowskiemu, które stoi w obliczu takich sytuacji, dotrzymanie terminów określonych w art. 39, 40, 41 i 46 rozporządzenia (UE) 2024/1351 lub przyjmowanie osób, za które państwo to jest odpowiedzialne zgodnie z tym rozporządzeniem, państwa członkowskie mogą równocześnie odstąpić od terminów określonych w art. 39, 40, 41 i art. 46 ust. 1 tego rozporządzenia.

2. W przypadku gdy państwo członkowskie stosuje odstępstwo przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu:

a) składa wniosek o przejęcie zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) 2024/1351 w terminie czterech miesięcy od dnia zarejestrowania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej;

b) odpowiada na wniosek o przejęcie zgodnie z art. 40 rozporządzenia (UE) 2024/1351 w terminie dwóch miesięcy od otrzymania tego wniosku;

c) składa powiadomienie o wtórnym przejęciu zgodnie z art. 41 rozporządzenia (UE) 2024/1351 w terminie miesiąca od uzyskania trafienia w Eurodac lub potwierdza otrzymanie takiego powiadomienia w terminie miesiąca od jego złożenia; oraz

d) przeprowadza przekazanie zgodnie z art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/1351 w terminie roku od przyjęcia wniosku o przejęcie lub od potwierdzenia powiadomienia o wtórnym przejęciu przez inne państwo członkowskie lub od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania lub innego środka zaskarżenia w odniesieniu do decyzji o przekazaniu ze skutkiem zawieszającym zgodnie z art. 43 ust. 3 tego rozporządzenia.

3. Jeżeli państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, nie dotrzymuje terminów określonych w ust. 2 lit. a), b) lub d) niniejszego artykułu, odpowiedzialność za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/1351 spoczywa na tym państwie lub zostaje na nie przeniesiona.

4. W przypadku gdy stosuje się ust. 1 niniejszego artykułu, przekazań na podstawie art. 46 rozporządzenia (UE) 2024/1351 do odpowiedzialnego państwa członkowskiego stojącego w obliczu sytuacji kryzysowej, o której mowa w art. 1 ust. 4 lit. a) niniejszego rozporządzenia, lub sytuacji spowodowanej działaniem siły wyższej, nie przeprowadza się aż do momentu, w którym to państwo członkowskie nie będzie już stać w obliczu tych sytuacji, chyba że ze względu na indywidualną sytuację osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową odpowiedzialne państwo członkowskie zgodziło się przyjąć daną osobę. Jeżeli przekazanie nie nastąpi w terminie roku od przyjęcia wniosku o przejęcie lub od potwierdzenia powiadomienia o wtórnym przejęciu przez inne państwo członkowskie lub od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania lub innego środka zaskarżenia w odniesieniu do decyzji o przekazaniu ze skutkiem zawieszającym zgodnie z art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2024/1351, w tym ze względu na utrzymującą się sytuację kryzysową, o której mowa w art. 1 ust. 4 lit. a) niniejszego rozporządzenia, lub sytuację spowodowaną działaniem siły wyższej, na zasadzie odstępstwa od art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2024/1351 odpowiedzialne państwo członkowskie, stojące w obliczu tych sytuacji, zostaje zwolnione z obowiązku przejęcia lub wtórnego przejęcia danej osoby, a odpowiedzialność zostaje przeniesiona na przekazujące państwo członkowskie.