Artykuł 16

1. Krajowe strategie ustanowione przez państwa członkowskie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2024/1351 obejmują również:

a) środki zapobiegawcze mające na celu zapewnienie wystarczającego poziomu gotowości i zmniejszenie ryzyka wystąpienia sytuacji kryzysowych oraz planowanie kryzysowe, z uwzględnieniem planowania awaryjnego lub kryzysowego przewidzianego w rozporządzeniach (UE) 2021/2303 oraz (UE) 2019/1896 i dyrektywie (UE) 2024/1346 oraz sprawozdań Komisji wydanych w ramach planu gotowości do reagowania w obszarze migracji i na wypadek kryzysu migracyjnego;

b) analizę środków niezbędnych do zareagowania na sytuacje kryzysowe i sytuacje spowodowane działaniem siły wyższej w danym państwie członkowskim i do ich rozwiązania, w tym środków ochrony praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i osób korzystających z ochrony międzynarodowej i innych form ochrony.

2. Do celów ust. 1, państwa członkowskie mogą konsultować się z Komisją oraz odpowiednimi instytucjami, organami i jednostkami organizacyjnymi Unii, w szczególności z Agencją ds. Azylu, a także z władzami regionalnymi i lokalnymi, w zależności od przypadku oraz zgodnie z prawem krajowym.

3. Państwa członkowskie poddają przeglądowi krajowe strategie ustanowione zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) 2024/1351 w razie konieczności, a w każdym przypadku nie później niż w terminie roku od dnia ustania sytuacji kryzysowej, zgodnie z art. 5 niniejszego rozporządzenia.