Artykuł 33

1. W przypadku gdy – biorąc pod uwagę czynniki ryzyka określone w załącznikach II i III – stosunki gospodarcze lub transakcje wiążą się z niskim stopniem ryzyka, podmioty zobowiązane mogą stosować następujące uproszczone środki należytej staranności:

a) weryfikacja tożsamości klienta i beneficjenta rzeczywistego po nawiązaniu stosunków gospodarczych, pod warunkiem że zidentyfikowane szczególne niższe ryzyko uzasadnia takie odroczenie, ale w każdym przypadku nie później niż w ciągu 60 dni od nawiązania stosunków;

b) zmniejszenie częstotliwości aktualizacji danych identyfikacyjnych klienta;

c) zmniejszenie ilości informacji gromadzonych do określenia celu i zamierzonego charakteru stosunków gospodarczych lub transakcji sporadycznej lub wnioskowanie tych informacji na podstawie rodzaju transakcji lub nawiązanych stosunków gospodarczych;

d) zmniejszenie częstotliwości lub stopnia kontroli transakcji przeprowadzanych przez klienta;

e) zastosowanie wszelkich innych odpowiednich uproszczonych środków należytej staranności określonych przez AMLA na podstawie art. 28.

Środki, o których mowa w akapicie pierwszym, są proporcjonalne do charakteru i wielkości przedsiębiorstwa oraz do zidentyfikowanych szczególnych elementów niższego ryzyka. Podmioty zobowiązane w wystarczający sposób monitorują jednak transakcje oraz stosunki gospodarcze, aby umożliwić wykrywanie nietypowych lub podejrzanych transakcji.

2. Podmioty zobowiązane zapewniają, aby procedury wewnętrzne ustanowione na podstawie art. 9 zawierały szczególne środki uproszczonej weryfikacji, które należy stosować w odniesieniu do poszczególnych rodzajów klientów, z którymi wiąże się niższe ryzyko. Podmioty zobowiązane dokumentują decyzje o uwzględnieniu dodatkowych czynników niższego ryzyka.

3. Do celów stosowania uproszczonych środków należytej staranności, o których mowa w ust. 1 lit. a), podmioty zobowiązane przyjmują procedury zarządzania ryzykiem w odniesieniu do warunków, na jakich mogą świadczyć usługi lub realizować transakcje na rzecz klienta przed przeprowadzeniem weryfikacji, w tym poprzez ograniczenie kwoty, liczby lub rodzajów transakcji, które mogą być realizowane, lub poprzez monitorowanie transakcji w celu zapewnienia ich zgodności z oczekiwanymi normami dla danych stosunków gospodarczych.

4. Podmioty zobowiązane regularnie weryfikują, czy nadal istnieją warunki do stosowania uproszczonych środków należytej staranności. Częstotliwość takich weryfikacji jest współmierna do charakteru i wielkości przedsiębiorstwa oraz ryzyk związanych z konkretnymi stosunkami.

5. Podmioty zobowiązane powstrzymują się od stosowania uproszczonych środków należytej staranności w każdej z następujących sytuacji:

a) podmioty zobowiązane mają wątpliwości co do prawdziwości informacji dostarczonych przez klienta lub beneficjenta rzeczywistego na etapie identyfikacji lub wykrywają niespójności dotyczące tych informacji;

b) czynniki wskazujące na niższe ryzyko już nie występują;

c) monitorowanie transakcji klienta oraz informacje zgromadzone w kontekście stosunków gospodarczych wykluczają scenariusz niższego ryzyka;

d) istnieje podejrzenie prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu;

e) istnieje podejrzenie, że klient lub osoba działająca w jego imieniu próbują obejść ukierunkowane sankcje finansowe lub uchylić się od nich.