Artykuł 34

1. W przypadkach, o których mowa w art. 29, 30, 31 i 36–46, oraz w innych przypadkach podwyższonego ryzyka określonych przez podmioty zobowiązane na podstawie art. 20 ust. 2 akapit drugi podmioty zobowiązane stosują wzmocnione środki należytej staranności w celu odpowiedniego zarządzania takimi ryzykami i ich ograniczania.

2. Podmioty zobowiązane badają pochodzenie i przeznaczenie środków finansowych zaangażowanych we wszystkie transakcje i cel wszystkich transakcji, które spełniają co najmniej jeden z poniższych warunków:

a) transakcja maj złożony charakter;

b) transakcja ma nietypowo dużą wartość;

c) transakcja jest dokonywana w nietypowy sposób;

d) transakcja nie ma wyraźnego celu ekonomicznego lub celu zgodnego z prawem.

3. Z wyjątkiem przypadków objętych sekcją 2 niniejszego rozdziału przy ocenie ryzyk prania pieniędzy i finansowania terroryzmu wynikających ze stosunków gospodarczych lub transakcji sporadycznych podmioty zobowiązane uwzględniają co najmniej czynniki potencjalnie podwyższonego ryzyka określone w załączniku III oraz wytyczne przyjęte przez AMLA na podstawie art. 32, a także wszelkie inne wskaźniki podwyższonego ryzyka, takie jak powiadomienia wydane przez FIU oraz wyniki oceny ryzyka obejmującej całą działalność na podstawie art. 10.

4. Z wyjątkiem przypadków objętych sekcją 2 niniejszego rozdziału w przypadkach podwyższonego ryzyka, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, podmioty zobowiązane stosują wzmocnione środki należytej staranności wobec klienta, proporcjonalne do zidentyfikowanego podwyższonego ryzyka, które mogą obejmować następujące środki:

a) uzyskanie dodatkowych informacji o kliencie i beneficjentach rzeczywistych;

b) uzyskanie dodatkowych informacji na temat zamierzonego charakteru stosunku gospodarczego;

c) uzyskanie dodatkowych informacji na temat źródła środków finansowych oraz źródła majątku klienta i beneficjentów rzeczywistych;

d) uzyskanie informacji na temat przyczyn zamierzonych lub dokonanych transakcji oraz ich spójności ze stosunkiem gospodarczym;

e) uzyskanie zgody kadry kierowniczej wyższego szczebla na nawiązanie lub kontynuowanie stosunku gospodarczego;

f) wzmocnione monitorowanie stosunków gospodarczych poprzez zwiększenie liczby i adekwatności czasowej stosowania środków kontroli oraz typowanie schematów transakcji, które wymagają dalszej analizy;

g) wymaganie, aby pierwsza płatność została dokonana za pośrednictwem rachunku prowadzonego w imieniu klienta w instytucji kredytowej podlegającej standardom należytej staranności wobec klienta, które są nie mniej rygorystyczne niż te ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

5. W przypadku gdy stosunki gospodarcze, co do których stwierdzono, że wiążą się z podwyższonym ryzykiem, obejmują obsługę aktywów o wartości co najmniej 5 000 000 EUR, lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej lub obcej, poprzez usługi spersonalizowane dostosowane do potrzeb klienta posiadającego aktywa o wartości co najmniej 50 000 000 EUR, lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej lub obcej, niezależnie od tego, czy w postaci aktywów finansowych, aktywów możliwych do zainwestowania czy nieruchomości, czy też ich kombinacji, z wyłączeniem prywatnego miejsca zamieszkania klienta, instytucje kredytowe, instytucje finansowe oraz podmioty świadczące usługi na rzecz trustów lub spółek stosują następujące wzmocnione środki należytej staranności, w uzupełnieniu wszelkich wzmocnionych środków należytej staranności stosowanych zgodnie z ust. 4:

a) szczególne środki obejmujące procedury mające na celu ograniczenie ryzyk związanych ze spersonalizowanymi usługami i produktami oferowanymi temu klientowi;

b) uzyskanie dodatkowych informacji o źródłach środków finansowych tego klienta;

c) zapobieganie konfliktom interesów i zarządzanie konfliktami interesów między klientem a kadrą kierowniczą wyższego szczebla lub pracownikami podmiotu zobowiązanego, którzy wykonują zadania związane z przestrzeganiem ram przez ten podmiot zobowiązany wobec tego klienta.

Do dnia 10 lipca 2027 r. AMLA wydaje wytyczne w sprawie środków, które mają być stosowane przez instytucje kredytowe, instytucje finansowe oraz podmioty świadczące usługi na rzecz trustów lub spółek w celu ustalenia, czy klient posiada aktywa o łącznej wartości co najmniej 50 000 000 EUR, lub równowartości tej kwoty w walucie krajowej lub obcej, w postaci aktywów finansowych, aktywów możliwych do zainwestowania lub nieruchomości, oraz sposobu ustalania tej wartości.

6. Z wyjątkiem przypadków objętych sekcją 2 niniejszego rozdziału, jeżeli państwa członkowskie zidentyfikują przypadki podwyższonego ryzyka na podstawie art. 8 dyrektywy (UE) 2024/1640, w tym w wyniku sektorowych ocen ryzyka przeprowadzonych przez państwa członkowskie, mogą wymagać od podmiotów zobowiązanych stosowania wzmocnionych środków należytej staranności oraz, w stosownych przypadkach, określić te środki. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję i AMLA o swoich decyzjach nakładających wzmocnione wymogi należytej staranności na podmioty zobowiązane mające siedzibę na ich terytorium w terminie jednego miesiąca od ich przyjęcia, wraz z uzasadnieniem ryzyk prania pieniędzy i finansowania terroryzmu leżącego u podstaw takiej decyzji.

W przypadku gdy ryzyka zidentyfikowane przez państwa członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym mogą pochodzić spoza Unii i mogą mieć wpływ na system finansowy Unii, AMLA – na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy – rozważa aktualizację wytycznych przyjętych na podstawie art. 32.

7. W razie stwierdzenia dodatkowych przypadków podwyższonego ryzyka, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu które mają wpływ na Unię jako całość, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 85 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia oraz wzmocnionych środków należytej staranności, które mają być stosowane w takich przypadkach przez podmioty zobowiązane, z uwzględnieniem powiadomień dokonywanych przez państwa członkowskie na podstawie ust. 6 akapit pierwszy niniejszego artykułu.

8. Wzmocnione środki należytej staranności nie są stosowane automatycznie w odniesieniu do oddziałów lub jednostek zależnych podmiotów zobowiązanych mających siedzibę w Unii, które to oddziały lub jednostki zależne znajdują się w państwach trzecich, o których mowa w art. 29, 30 i 31, jeżeli przedmiotowe oddziały lub jednostki zależne w pełni stosują się do strategii, procedur i środków kontroli obejmujących całą grupę zgodnie z art. 17.