Artykuł 11b

1. Każda osoba, o której mowa w art. 13 lit. c) lub d), jest uprawniona do uzyskania, w postępowaniu sądowym przed właściwymi sądami państwa członkowskiego, odszkodowania, w tym do zwrotu kosztów prawnych, z tytułu szkód wyrządzonych jej przez jakiekolwiek osoby, podmioty lub organy, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b) lub c), które odniosły korzyść z decyzji wydanej na podstawie dekretu prezydenta Federacji Rosyjskiej nr 302 z dnia 25 kwietnia 2023 r. z późniejszymi zmianami lub na podstawie rosyjskich przepisów związanych z tym dekretem lub mu równoważnych, pod warunkiem że taka decyzja jest bezprawna na mocy międzynarodowego prawa zwyczajowego lub dwustronnej umowy inwestycyjnej zawartej między państwem członkowskim a Rosją oraz że dana osoba nie posiada skutecznego dostępu do środków ochrony prawnej w odpowiedniej jurysdykcji.

2. Państwa członkowskie nie ponoszą odpowiedzialności za orzeczenia sądowe wydane zgodnie z ust. 1 ani za wykonanie takich orzeczeń. Państwa członkowskie nie stosują się do wyroków, orzeczeń arbitrażowych, w tym orzeczeń arbitrażowych między inwestorem a państwem, ani innych orzeczeń sądowych, które uznają je za odpowiedzialne wbrew pierwszemu zdaniu niniejszego ustępu.”

;

25) art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, w tym poprzez uczestniczenie w takich działaniach bez rozmyślnego dążenia do tego celu lub skutku, ale ze świadomością, że uczestniczenie w takim działaniu może mieć ten cel lub skutek, i akceptowanie takiej możliwości.”

;

26) w art. 12b wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1. Na zasadzie odstępstwa od art. 2, 2a, 3, 3b, 3c, 3f, 3h i 3k właściwe organy mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę lub przekazanie towarów i technologii wymienionych w załącznikach II, VII, X, XI, XVI, XVIII, XX i XXIII do niniejszego rozporządzenia oraz w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2021/821, a także na sprzedaż, udzielenie licencji lub przekazanie w jakikolwiek inny sposób praw własności intelektualnej lub tajemnic przedsiębiorstwa, a także na przyznanie praw dostępu do wszelkich materiałów lub informacji chronionych w drodze praw własności intelektualnej lub stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa lub praw do ponownego wykorzystywania takich materiałów lub informacji, związanych z towarami i technologiami, o których mowa powyżej, do dnia 31 grudnia 2024 r., w przypadku gdy taka sprzedaż, dostawa, przekazanie, udzielenie licencji, przyznanie praw dostępu lub praw do ponownego wykorzystania są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji, o ile spełnione są następujące warunki:”

;

b) ust. 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 właściwe organy mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę lub przekazanie towarów i technologii wymienionych w załączniku II do dnia 31 grudnia 2024 r., jeżeli taka sprzedaż, dostawa lub przekazanie są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji ze spółki joint venture zarejestrowanej lub utworzonej na mocy prawa państwa członkowskiego przed dniem 24 lutego 2022 r. z udziałem rosyjskiej osoby prawnej, podmiotu lub organu i eksploatującej infrastrukturę gazociągową między Rosją a państwami trzecimi.”

;

c) w ust. 2 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„2. Na zasadzie odstępstwa od art. 3g i 3i właściwe organy mogą zezwolić na przywóz lub przekazanie towarów wymienionych w załącznikach XVII i XXI do dnia 31 grudnia 2024 r., w przypadku gdy taki przywóz lub przekazanie są absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji, o ile spełnione są następujące warunki:”

;

d) w ust. 2a formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„2a. Na zasadzie odstępstwa od art. 5n właściwe organy mogą zezwolić na dalsze świadczenie usług w nim wymienionych do dnia 31 grudnia 2024 r., w przypadku gdy takie świadczenie usług jest absolutnie niezbędne wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji, o ile spełnione są następujące warunki:”

;

27) art. 12g otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12g

1. Przy sprzedaży, dostawie, przekazywaniu lub wywozie do państwa trzeciego, z wyjątkiem krajów partnerskich wymienionych w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia, towarów lub technologii wymienionych w załącznikach XI, XX i XXXV do niniejszego rozporządzenia, wspólnych produktów o wysokim priorytecie wymienionych w załączniku XL do niniejszego rozporządzenia lub broni palnej lub amunicji wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 258/2012 eksporterzy od dnia 20 marca 2024 r. zakazują w umowie powrotnego wywozu do Rosji i powrotnego wywozu w celu wykorzystania w Rosji.

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a) wykonywania umów dotyczących towarów objętych kodami CN 8457 10, 8458 11, 8458 91, 8459 61, 8466 93, wymienionych w załączniku XL;

b) wykonywania umów zawartych przed dniem 19 grudnia 2023 r., dotyczących towarów innych niż określone w lit. a), do dnia 1 stycznia 2025 r. lub do daty ich wygaśnięcia, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

2a. Ust. 1 nie ma zastosowania do umów w sprawie zamówień publicznych zawartych z organem publicznym w państwie trzecim lub z organizacją międzynarodową.

2b. Eksporterzy informują właściwy organ państwa członkowskiego, w którym zamieszkują, znajdują się lub mają siedzibę, o każdej zawartej przez nie umowie w sprawie zamówień publicznych, w przypadku której skorzystały ze zwolnienia na mocy ust. 2a w terminie 2 tygodni od jej zawarcia. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdej informacji otrzymanej na podstawie niniejszego ustępu w terminie 2 tygodni od jej otrzymania.

3. Stosując ust. 1 eksporterzy zapewniają, aby umowa z kontrahentem z państwa trzeciego zawierała odpowiednie środki zaradcze na wypadek naruszenia zobowiązania umownego zawartego zgodnie z ust. 1.

4. Jeżeli kontrahent z państwa trzeciego narusza którekolwiek z zobowiązań umownych zawartych zgodnie z ust. 1, eksporterzy informują o tym właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, gdy tylko powezmą wiedzę o takim naruszeniu.

5. Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz Komisję o wykrytych przypadkach naruszenia lub obejścia zobowiązania umownego zawartego zgodnie z ust. 1.”

;

28) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 12ga

1. Przy sprzedaży, udzielaniu licencji lub przekazywaniu w jakikolwiek inny sposób praw własności intelektualnej lub tajemnic przedsiębiorstwa, a także przy przyznawaniu praw ponownego wykorzystania lub praw dostępu do wszelkich materiałów lub informacji chronionych prawami własności intelektualnej lub chronionych jako tajemnica przedsiębiorstwa, związanych ze wspólnymi produktami o wysokim priorytecie wymienionymi w załączniku XL do niniejszego rozporządzenia, od dnia 26 grudnia 2024 r. osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy wprowadzają w umowie wobec swoich kontrahentów z państw trzecich zakaz – oraz zobowiązują ich do wprowadzenia wobec ewentualnych sublicencjobiorców takich praw własności intelektualnej lub tajemnicy przedsiębiorstwa zakazu – wykorzystywania takich praw własności intelektualnej, tajemnic przedsiębiorstwa lub innych informacji w związku ze wspólnymi produktami o wysokim priorytecie wymienionymi w załączniku XL do niniejszego rozporządzenia, które są przeznaczone do sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, do Rosji lub do wykorzystania w Rosji.

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do wykonywania umów zawartych przed dniem 25 czerwca 2024 r. do dnia 26 czerwca 2025 r. lub do daty ich wygaśnięcia, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

3. Stosując ust. 1, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy zapewniają, aby umowa z kontrahentem z państwa trzeciego zawierała odpowiednie środki zaradcze na wypadek naruszenia zobowiązania umownego zawartego zgodnie z ust. 1.

4. Jeżeli kontrahent z państwa trzeciego narusza którekolwiek z zobowiązań umownych zawartych zgodnie z ust. 1, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy informują o tym właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, gdy tylko powezmą wiedzę o takim naruszeniu.

5. Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz Komisję o wykrytych przypadkach naruszenia lub obejścia zobowiązania umownego zawartego zgodnie z ust. 1.