Artykuł 5t

1. Zakazuje się przyjmowania darowizn, korzyści gospodarczych lub wsparcia, w tym finansowania i pomocy finansowej, bezpośrednio lub pośrednio, od:

a) rządu Rosji;

b) osoby prawnej, podmiotu lub organu z siedzibą w Rosji, które podlegają kontroli publicznej lub które w ponad 50 % stanowią własność publiczną;

c) osoby prawnej, podmiotu lub organu z siedzibą poza Unią, w przypadku których prawa własności bezpośrednio lub pośrednio w ponad 50 % należą do podmiotu, o którym mowa w lit. a) lub b); lub

d) osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu działających w imieniu lub pod kierunkiem podmiotu, o którym mowa w lit. a), b) lub c).

2. Ust. 1 ma zastosowanie wyłącznie do:

a) europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych, zdefiniowanych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1141/2014 (*5);

b) partii politycznych i sojuszy politycznych zdefiniowanych w rozporządzeniu (UE) nr 1141/2014, bez uszczerbku dla podstawowych zasad o charakterze konstytucyjnym stosowanych w państwach członkowskich regulujących funkcjonowanie takich partii i sojuszy;

c) organizacji pozarządowych utworzonych lub zarejestrowanych zgodnie z prawem państwa członkowskiego; oraz

d) dostawców usług medialnych zdefiniowanych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1083 (*6), mających siedzibę w państwie członkowskim, bez uszczerbku dla podstawowych zasad o charakterze konstytucyjnym związanych z wolnością prasy i wolnością wypowiedzi, stosowanych w państwach członkowskich.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na przyjęcie darowizn, korzyści gospodarczych lub wsparcia, w tym finansowania i pomocy finansowej, od podmiotów, o których mowa w ust. 2 lit. c) i d), pod warunkiem że przyjęcie takich darowizn, korzyści lub wsparcia w żaden sposób nie stanowi ingerencji w procesy demokratyczne w Unii ani nie osłabia fundamentów jej demokracji, w tym poprzez kampanie służące wywieraniu wpływu i propagowanie dezinformacji, których celem jest podważanie integralności terytorialnej, suwerenności i niezależności Ukrainy, oraz poprzez działania propagandowe wspierające agresję wojskową Rosji na Ukrainę.

4. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 3 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.

(*4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2012 z dnia 17 grudnia 2012 r. wprowadzające wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej (Dz.U. L 361 z 31.12.2012, s. 1)."

(*5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 1)."

(*6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1083 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie ustanowienia wspólnych ram dla usług medialnych na rynku wewnętrznym i zmiany dyrektywy 2010/13/UE (europejski akt o wolności mediów) (Dz.U. L, 2024/1083, 17.4.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1083/oj).”;"

20) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem, sankcji zastosowanych w związku z naruszeniem przepisów niniejszego rozporządzenia oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe;”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. Wszelkie dokumenty znajdujące się w posiadaniu Rady, Komisji lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej »Wysokim Przedstawicielem«) do celów zapewnienia egzekwowania środków ustanowionych w niniejszej decyzji lub zapobiegania ich naruszaniu lub obchodzeniu podlegają tajemnicy zawodowej i ochronie zapewnianej przez przepisy mające zastosowanie do unijnych instytucji. Ochrona ta ma zastosowanie do wniosków przedstawionych przez Wysokiego Przedstawiciela w celu zmiany niniejszej decyzji i do wszelkich związanych z nimi dokumentów przygotowawczych.

Przyjmuje się domniemanie, że ujawnienie dokumentów lub wniosków, o których mowa w akapicie pierwszym, zaszkodziłoby bezpieczeństwu Unii lub co najmniej jednego państwa członkowskiego, lub utrzymywanym przez nie stosunkom międzynarodowym.”

;

21) art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje, w tym, w stosownych przypadkach, sankcje karne, mające zastosowanie w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz stosują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające oraz mogą uwzględniać dobrowolne samodzielne ujawnienie naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia jako okoliczność łagodzącą, zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa krajowego. Państwa członkowskie przewidują również właściwe środki konfiskaty dochodów pochodzących z takich naruszeń.”

;

22) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Osoby fizyczne i prawne, podmioty dokładają wszelkich stara, aby zapewnić, by osoba prawna, podmiot lub organ z siedzibą poza Unią, które są własnością wspomnianych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów lub które znajdują się pod ich kontrolą, nie uczestniczyły w działaniach, które ograniczają skuteczność środków ograniczających przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.”

;

23) w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy, w oparciu o indywidualną ocenę każdego przypadku, mogą zezwolić, do dnia 31 grudnia 2024 r., na zaspokojenie roszczenia wniesionego przez jedną z osób lub jeden z podmiotów i organów wskazanych w ust. 1 lit. b), na warunkach, jakie właściwe organy uznają za stosowne, i po ustaleniu, że zaspokojenie roszczenia jest absolutnie niezbędne do wycofania inwestycji z Rosji lub likwidacji działalności gospodarczej w Rosji.”

;

24) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 11a

Każda osoba, o której mowa w art. 13 lit. c) lub d), jest uprawniona do uzyskania, w postępowaniu sądowym przed właściwymi sądami państwa członkowskiego, odszkodowania, w tym do zwrotu kosztów prawnych, z tytułu szkód poniesionych przez tę osobę w wyniku roszczeń zgłoszonych przed sądami w państwach trzecich przez osoby, podmioty lub organy, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. a), b) lub c), w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone niniejszym rozporządzeniem, pod warunkiem że dana osoba nie posiada skutecznego dostępu do środków ochrony prawnej w odpowiedniej jurysdykcji.