Artykuł 3

1. Podmioty finansowe mierzą czas trwania incydentu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2022/2554, od momentu wystąpienia incydentu do momentu jego rozwiązania.

Jeżeli podmioty finansowe nie są w stanie określić momentu wystąpienia incydentu, mierzą czas trwania incydentu od momentu jego wykrycia. W przypadku gdy podmioty finansowe dowiedzą się, że incydent miał miejsce przed jego wykryciem, mierzą czas trwania od momentu zarejestrowania incydentu w dzienniku sieciowym lub systemowym lub w innych źródłach danych.

Jeżeli podmioty finansowe nie wiedzą jeszcze, kiedy incydent zostanie rozwiązany, lub nie są w stanie zweryfikować zapisów w dziennikach lub innych źródłach danych, stosują oszacowania.

2. Podmioty finansowe mierzą przerwę w świadczeniu usługi spowodowaną incydentem, o której mowa w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2022/2554, od momentu gdy usługa staje się w pełni lub częściowo niedostępna dla klientów, kontrahentów finansowych lub innych użytkowników wewnętrznych lub zewnętrznych do momentu przywrócenia regularnych działań lub operacji do poziomu usługi świadczonej przed wystąpieniem incydentu. W przypadku gdy przerwa w świadczeniu usług powoduje opóźnienie w świadczeniu usługi po przywróceniu regularnych działań lub operacji, czas przestoju mierzy się od początku incydentu do momentu, w którym usługa, w przypadku której wystąpiło opóźnienie, jest świadczona w całości.

Jeżeli podmioty finansowe nie są w stanie określić momentu rozpoczęcia przerwy w świadczeniu usług, mierzą czas trwania przerwy w świadczeniu usług od momentu jej wykrycia.