Artykuł 8

Operatorzy instalacji i operatorzy statków powietrznych umożliwiają uzyskanie wystarczającej pewności w odniesieniu do rzetelności zgłaszanych danych dotyczących emisji i skutków innych niż CO2 emisji lotniczych. Określają wielkość emisji i skutki innych niż CO2 emisji lotniczych z zastosowaniem właściwych metod monitorowania określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Zgłaszane dane dotyczące emisji i skutków innych niż CO2 emisji lotniczych oraz inne przedstawiane w związku z nimi dane nie mogą zawierać żadnych istotnych nieprawidłowości, jak określono w art. 3 ust. 6 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2067 (*1), cechować się stronniczością w doborze i sposobie prezentacji informacji oraz muszą zapewniać wiarygodny i wyważony wykaz emisji z danej instalacji lub pochodzących od danego operatora statku powietrznego i skutków innych niż CO2 emisji lotniczych.

Przy wyborze metodyki monitorowania korzyści wynikające z większej dokładności należy oceniać z uwzględnieniem dodatkowych kosztów. Monitorowanie i raportowanie mają na celu uzyskanie największej osiągalnej dokładności, chyba że nie jest to technicznie wykonalne lub prowadzi do nieracjonalnych kosztów.

(*1) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2067 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie weryfikacji danych oraz akredytacji weryfikatorów na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 334 z 31.12.2018, s. 94, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2018/2067/oj).”;"

7) art. 11 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. Każdy operator instalacji lub operator statku powietrznego monitoruje emisje gazów cieplarnianych i skutki innych niż CO2 emisji lotniczych na podstawie planu monitorowania zatwierdzonego przez właściwy organ zgodnie z art. 12 niniejszego rozporządzenia, uwzględniającego charakter i sposób funkcjonowania instalacji lub działań lotniczych, do których ma on zastosowanie.”

;

8) w art. 14 ust. 2 dodaje się literę aa) w brzmieniu:

„aa)

skutki innych niż CO2 emisji lotniczych występują w związku z prowadzeniem nowych rodzajów działań;”;

9) w art. 15 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 zdanie wprowadzające i zdanie wprowadzające w lit. a) otrzymują brzmienie:

„4. Istotne modyfikacje w planach monitorowania operatora statku powietrznego obejmują:

a) w odniesieniu do emisji:”;

b) lit. a) ppkt (iv) otrzymuje brzmienie:

„(iv)

zmiany w statusie operatora statku powietrznego jako małego podmiotu uczestniczącego w systemie w rozumieniu art. 55 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub czy operator statku powietrznego zamierza skorzystać z uproszczeń przewidzianych w art. 28a ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE.”;

c) dodaje się lit. b) w brzmieniu:

„b)

w odniesieniu do skutków innych niż CO2 emisji lotniczych:

(i) zmianę wybranej metody obliczania CO2(e), jak określono w art. 56a ust. 4 niniejszego rozporządzenia, w szczególności pod względem narzędzi informatycznych do stosowania modeli obliczania CO2(e);

(ii) zmiany w statusie operatora statku powietrznego jako małego podmiotu uczestniczącego w systemie w rozumieniu art. 55 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.”;

10) w art. 18 ust. 2 akapit drugi, art. 19 ust. 2 lit. a), b) i c), art. 19 ust. 5, art. 38 ust. 1 i art. 47 ust. 2 lit. a) i b) wyrażenie „biomasa” zastępuje się wyrażeniem „węgiel o współczynniku zero”;

11) w art. 19 uchyla się ust. 6.

12) w art. 24 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zgodnie z metodyką standardową operator oblicza wielkość emisji pochodzących ze spalania na każdy strumień materiałów wsadowych, mnożąc dane dotyczące działalności związane z ilością spalonego paliwa wyrażoną w teradżulach na podstawie wartości opałowej (NCV) przez odpowiedni współczynnik emisji wyrażony w tonach CO2 na teradżul (t CO2/TJ) zgodnie z zastosowaniem NCV, a także przez odpowiedni współczynnik utleniania.”

;

b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Do celów raportowania pozycji uzupełniających w odniesieniu do każdego strumienia spalanych materiałów wsadowych i paliw wykorzystywanych jako wsad do procesu operator oblicza również następujące parametry zdefiniowane w tych obliczeniach:

(i) całkowitą wstępną emisję oblicza się, mnożąc wartość danych dotyczących działalności związanych z ilością spalonego paliwa wyrażoną w tonach lub normalnych metrach sześciennych przez odpowiedni wstępny współczynnik emisji i odpowiedni współczynnik utleniania;

(ii) emisje z biomasy oblicza się, mnożąc całkowite emisje wstępne przez frakcję biomasy;

(iii) emisje z biomasy o współczynniku zero oblicza się, mnożąc całkowite emisje wstępne przez frakcję biomasy o współczynniku zero;

(iv) emisje z RFNBO, RCF lub syntetycznych paliw niskoemisyjnych oblicza się, mnożąc całkowite emisje wstępne przez frakcję RFNBO lub RCF lub syntetyczną frakcją niskoemisyjną;

(v) emisje z RFNBO, RCF lub syntetycznych paliw niskoemisyjnych o współczynniku zero oblicza się, mnożąc całkowite emisje wstępne przez frakcję RFNBO lub RCF o współczynniku zero lub syntetyczną frakcję niskoemisyjną o współczynniku zero;”

;

c) dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Do celów raportowania pozycji uzupełniających w odniesieniu do każdego strumienia materiałów wsadowych związanych z emisjami z procesów technologicznych operator oblicza również następujące parametry zdefiniowane w tych obliczeniach:

(i) całkowitą wstępną emisję oblicza się, mnożąc wartość danych dotyczących działalności związanych ze zużyciem materiału, wielkością przerobu instalacji lub wielkością produkcji, wyrażoną w tonach lub w normalnych metrach sześciennych, przez odpowiedni współczynnik emisji, wyrażony w t CO2/t lub t CO2/Nm3, oraz odpowiedni współczynnik konwersji;

(ii) emisje z biomasy oblicza się, mnożąc całkowite emisje wstępne przez odpowiednią frakcję biomasy;

(iii) emisje z biomasy o współczynniku zero oblicza się, mnożąc całkowite emisje wstępne przez odpowiednią frakcję biomasy o współczynniku zero.”

;

13) w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zgodnie z metodyką bilansu masowego operator oblicza ilość CO2 odpowiadającą każdemu strumieniowi materiałów wsadowych uwzględnionemu w bilansie masowym, mnożąc dane dotyczące działalności związane z ilością paliwa, materiału lub CO2 przenoszonego, wchodzącego w granice bilansu masowego lub opuszczającego je, przez zawartość węgla pierwiastkowego w paliwie, materiale lub CO2 przenoszonym, pomnożoną przez frakcję kopalną i przez 3,664 t CO2/t C, zgodnie z sekcją 3 załącznika II do niniejszego rozporządzenia.”

;

b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Do celów raportowania pozycji uzupełniających w odniesieniu do każdego strumienia materiałów wsadowych objętego bilansem masowym operator oblicza również następujące parametry zdefiniowane w tych obliczeniach:

(i) całkowitą wstępną ilość CO2 oblicza się, mnożąc dane dotyczące działalności odnoszące się do ilości paliwa lub materiału wchodzącego w granice bilansu masowego lub opuszczającego je przez zawartość węgla pierwiastkowego w paliwie lub materiale i przez 3,664 t CO2/t C;

(ii) ilość CO2 odnoszącą się do biomasy oblicza się, mnożąc całkowitą wstępną ilość CO2 przez frakcję biomasy;

(iii) ilość CO2 odnoszącą się do biomasy o współczynniku zero oblicza się, mnożąc całkowitą wstępną ilość CO2 przez frakcję biomasy o współczynniku zero;

(iv) w stosownych przypadkach ilość CO2 odnoszącą się do RFNBO, RCF lub syntetycznych paliw niskoemisyjnych oblicza się, mnożąc całkowitą wstępną ilość CO2 przez frakcję RFNBO lub RCF lub syntetyczną frakcję niskoemisyjną;

(v) w stosownych przypadkach ilość CO2 odnoszącą się do RFNBO, RCF lub syntetycznych paliw niskoemisyjnych o współczynniku zero oblicza się, mnożąc całkowitą wstępną ilość CO2 przez frakcję RFNBO lub RCF o współczynniku zero lub syntetyczną frakcję niskoemisyjną o współczynniku zero.”

;

c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. W przypadku gdy operator stosuje bilans masowy zgodnie z niniejszym artykułem, a w materiałach wsadowych lub paliwach zawarty jest węgiel o współczynniku zero i materiały wyjściowe zawierają węgiel, operator przekazuje właściwemu organowi dane dotyczące frakcji o współczynniku zero w węglu zawartym w strumieniach wyjściowych. Operator przedstawia zatem dowody na to, że całkowita wielkość emisji z instalacji nie jest systematycznie niedoszacowana ze względu na zastosowaną metodykę monitorowania oraz że całkowita masa węgla odpowiadająca frakcji węgla o współczynniku zero zawartego w całym odnośnym materiale wyjściowym nie jest niższa niż całkowita masa frakcji węgla o współczynniku zero zawartego w materiałach wsadowych i paliwach.

Do celów akapitu pierwszego art. 39 ust. 3 i 4 ma zastosowanie do frakcji biomasy o współczynniku zero zawartej w biogazie i gazie ziemnym stosowanym jako wsad.”

;

14) W art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a) w pkt 2 uchyla się akapit ostatni;

b) dodaje się ust. 2a i 3 w brzmieniu:

„2a. Operator określa frakcję biomasy wyłącznie w odniesieniu do paliw mieszanych lub materiałów zawierających biomasę. W przypadku innych paliw lub materiałów stosuje się wartość domyślną wynoszącą 0 % dla frakcji biomasy paliw kopalnych lub materiałów oraz wartość domyślną wynoszącą 100 % frakcji biomasy w odniesieniu do paliw z biomasy lub materiałów składających się wyłącznie z biomasy.

Operator określa frakcję RFNBO lub RCF lub syntetyczną frakcję niskoemisyjną wyłącznie w odniesieniu do paliw mieszanych zawierających RFNBO, RCF lub syntetyczne paliwa niskoemisyjne. W przypadku innych paliw stosuje się wartość domyślną 0 % w odniesieniu do frakcji RFNBO lub RCF lub syntetycznej frakcji niskoemisyjnej oraz wartość domyślną 100 % w odniesieniu do frakcji RFNBO lub RCF lub syntetycznej frakcji niskoemisyjnej dla paliw składających się wyłącznie z RFNBO, RCF lub syntetycznych paliw niskoemisyjnych.

Operator określa frakcję biomasy o współczynniku zero, frakcję RFNBO lub RCF o współczynniku zero oraz syntetyczną frakcję niskoemisyjną o współczynniku zero tylko wówczas, gdy operator chce skorzystać z zerowania współczynnika emisji.

3. W odniesieniu do współzależności współczynników obliczeniowych opartych na składzie operator stosuje następujące zasady:

(i) jeżeli paliwo lub materiał zawiera biomasę, operator określa frakcję biomasy zgodnie z art. 39 niniejszego rozporządzenia;

(ii) w przypadku gdy frakcja biomasy nie jest objęta współczynnikiem zero i operator chce zastosować zerowanie współczynnika emisji, operator określa frakcję biomasy o współczynniku zero zgodnie z art. 38 ust. 5 niniejszego rozporządzenia;

(iii) w przypadku gdy paliwo zawiera RFNBO, RCF lub syntetyczne paliwo niskoemisyjne, operator określa frakcję RFNBO lub RCF lub syntetyczną frakcję niskoemisyjną zgodnie z art. 39a ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia;

(iv) w przypadku gdy frakcja RFNBO lub RCF nie jest objęta współczynnikiem zero i jeżeli operator chce zastosować zerowanie współczynnika emisji, operator określa frakcję RFNBO lub RCF o współczynniku zero zgodnie z art. 39a ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

(v) w przypadku gdy syntetyczna frakcja niskoemisyjna nie jest objęta współczynnikiem zero i jeżeli operator chce zastosować zerowanie współczynnika emisji, operator określa syntetyczną frakcję niskoemisyjną o współczynniku zero zgodnie z art. 39a ust. 4 niniejszego rozporządzenia;

(vi) jeżeli frakcja biomasy o współczynniku zero, frakcja RFNBO lub RCF o współczynniku zero lub syntetyczna frakcja niskoemisyjna o współczynniku zero nie są równe zero, operator oblicza frakcję o współczynniku zero jako sumę frakcji biomasy o współczynniku zero, frakcji RFNBO lub RCF o współczynniku zero i syntetycznej frakcji niskoemisyjnej o współczynniku zero. Frakcja kopalna jest sumą wszystkich frakcji nieobjętych współczynnikiem zero;

(vii) operator oblicza współczynnik emisji jako wstępny współczynnik emisji pomnożony przez frakcję kopalną.

Do celów ppkt (vi) jeżeli operator nie oblicza frakcji o współczynniku zero, frakcja kopalna wynosi 100 %.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego operator może:

(i) określić frakcję biomasy jako identyczną z frakcją biomasy o współczynniku zero, jeżeli tę ostatnią ustala się na podstawie bilansu masowego zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2018/2001;

(ii) określić frakcję RFNBO lub RCF jako identyczną z frakcją RFNBO lub RCF o współczynniku zero, jeżeli tę ostatnią ustala się na podstawie bilansu masowego zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2018/2001;

(iii) określić syntetyczną frakcję niskoemisyjną jako identyczną z syntetyczną frakcją niskoemisyjną o współczynniku zero, jeżeli tę ostatnią ustala się na podstawie bilansu masowego zgodnie z art. 30 ust. 1 dyrektywy (UE) 2018/2001.”

;

15) art. 37 ust. 2 akapit ostatni otrzymuje brzmienie:

„W przypadku użycia paliw mieszanych operator przedstawia dowody, że zastosowanie lit. a) lub b) akapitu pierwszego nie prowadzi do niedoszacowania emisji.”;

16) sekcja 2 tytuł podsekcji 5 otrzymuje brzmienie:

„

Biomasa, syntetyczne paliwa niskoemisyjne, RFNBO i RCF

”;

17) w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 uchyla się akapit ostatni;

b) w ust. 2 uchyla się akapit pierwszy;

c) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i) termin „frakcja biomasy” zastępuje się terminem „frakcja biomasy o współczynniku zero”;

(ii) uchyla się akapit ostatni;

d) w ust. 5 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Biopaliwa, biopłyny i paliwa z biomasy muszą spełniać kryteria zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych określone w art. 29 ust. 2–7 i 10 dyrektywy (UE) 2018/2001, aby można je było zaliczyć na poczet frakcji biomasy o współczynniku zero w strumieniu materiałów wsadowych.”;

(ii) akapit szósty otrzymuje brzmienie:

„Zgodność z kryteriami określonymi w art. 29 ust. 2–7 i 10 dyrektywy (UE) 2018/2001 ocenia się zgodnie z art. 30 i art. 31 ust. 1 tej dyrektywy. Kryteria te można również uznać za spełnione, jeżeli operator przedstawi dowody na zakup określonej ilości biopaliwa, biopłynu lub biogazu w związku z anulowaniem odpowiedniej ilości w unijnej bazie danych utworzonej na podstawie art. 31a lub w krajowej bazie danych utworzonej przez państwo członkowskie zgodnie z art. 31a ust. 5 tej dyrektywy. Jeżeli w późniejszym okresie zostanie stwierdzona niezgodność w zakresie dowodu zrównoważoności anulowanych ilości w wyżej wymienionych bazach danych, właściwy organ odpowiednio koryguje zweryfikowane emisje.”;

(iii) akapit siódmy otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy wykorzystywana biomasa nie spełnia wymogów niniejszego ustępu, jej zawartość węgla pierwiastkowego uznaje się za węgiel kopalny.”;

(iv) dodaje się akapit ósmy w brzmieniu:

„W przypadku gdy zgodnie z akapitami od pierwszego do szóstego niniejszego ustępu kryteria określone w art. 29 ust. 2–7 i 10 dyrektywy (UE) 2018/2001 nie mają zastosowania do biomasy, frakcja biomasy o współczynniku zero jest równa jej frakcji biomasy.”;

18) w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku paliw lub materiałów zawierających biomasę operator może założyć brak udziału biomasy i zastosować domyślną frakcję biomasy wynoszącą 0 % lub określić frakcję biomasy zgodnie z ust. 2, stosując poziomy dokładności określone w sekcji 2.4 załącznika II do niniejszego rozporządzenia.”

;

b) ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jeśli z zastrzeżeniem wymaganego poziomu dokładności operator musi przeprowadzić analizy w celu wyznaczenia frakcji biomasy, ale zastosowanie akapitu pierwszego nie jest technicznie wykonalne lub prowadziłoby do nieracjonalnych kosztów, przedstawia on alternatywną metodę szacowania w celu wyznaczenia frakcji biomasy do zatwierdzenia przez właściwy organ. W przypadku paliw lub materiałów pochodzących z procesów produkcji o zdefiniowanych i dających się wskazać strumieniach wejściowych operator może oprzeć oszacowanie na bilansie materiałowym węgla pierwiastkowego zarówno kopalnego, jak i pochodzącego z biomasy, wprowadzanego do procesu lub opuszczającego go.”;

c) uchyla się ust. 2a;

d) w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i) w akapicie pierwszym odniesienie do „art. 43 ust. 4” zastępuje się odniesieniem do „art. 43 ust. 4b”;

(ii) akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Operator może określić, że pewna ilość gazu ziemnego z sieci gazowej jest biogazem o współczynniku zero, stosując metodę określoną w ust. 4. W takim przypadku, na zasadzie odstępstwa od art. 30 ust. 3, operator uznaje frakcję biomasy za identyczną z frakcją biomasy o współczynniku zero.”;

e) w ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

(i) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4. Operator może określić frakcję biomasy i identyczną frakcję biomasy o współczynniku zero zawarte w biogazie na podstawie rejestrów zakupu biogazu o równoważnej wartości energetycznej, pod warunkiem że przedstawi on wymagane przez właściwy organ dowody na to, że:”;

(ii) akapit ostatni otrzymuje brzmienie:

„Do celów wykazania zgodności z niniejszym ustępem operator może wykorzystać dane zarejestrowane w bazie danych utworzonej przez przynajmniej jedno państwo członkowskie, która umożliwia śledzenie transferów biogazu. Można uznać, że wykazano zgodność z niniejszym ustępem, jeżeli operator przedstawi dowody na zakup określonej ilości biogazu w związku z anulowaniem odpowiedniej ilości w unijnej bazie danych utworzonej na podstawie art. 31a dyrektywy (UE) 2018/2001 lub w krajowej bazie danych utworzonej przez państwa członkowskie zgodnie z art. 31a ust. 5 tej dyrektywy. Jeżeli w późniejszym okresie zostanie stwierdzona niezgodność w zakresie dowodu zrównoważoności anulowanych ilości w wyżej wymienionych bazach danych, właściwy organ odpowiednio koryguje zweryfikowane emisje.”;

19) dodaje się art. 39a w brzmieniu:

„