Artykuł 46

1. Wyładunek, przeładunek lub inne korzystanie z portu przez statki państw niebędących umawiającymi się stronami można rozpocząć dopiero po otrzymaniu zezwolenia od właściwych organów państwa członkowskiego portu zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008.

2. W przypadku gdy statek rybacki państwa niebędącego umawiającą się stroną wszedł do portu, państwa członkowskie odmawiają temu statkowi wyładunku, przeładunku, przetwórstwa i pakowania zasobów rybnych oraz innych usług portowych, w tym zaopatrywania w paliwo, uzupełniania zapasów, konserwacji i usług w zakresie suchego dokowania, jeżeli:

a) statek został poddany inspekcji na podstawie art. 45 i w wyniku tej inspekcji stwierdzono występowanie na statku gatunków objętych zaleceniami NEAFC, chyba że kapitan tego statku rybackiego przedstawi właściwym organom przekonujące dowody, że połowu ryb dokonano poza obszarem podlegającym regulacji lub zgodnie ze wszystkimi stosownymi zaleceniami NEAFC;

b) państwo bandery tego statku rybackiego lub w przypadku gdy statek wykonywał operacje przeładunku, państwo lub państwa bandery przekazujących statków rybackich, nie przedstawi potwierdzenia zgodnie z art. 29;

c) kapitan tego statku nie wypełnił któregokolwiek z obowiązków określonych w art. 24 lit. b)–f);

d) państwa członkowskie otrzymały wyraźne dowody, że zasoby rybne znajdujące się na statku zostały złowione w wodach podlegających jurysdykcji umawiającej się strony z naruszeniem mających zastosowanie przepisów; lub

e) państwa członkowskie mają wystarczające dowody, że dany statek był w inny sposób zaangażowany w połowy NNN na obszarze objętym konwencją lub wspierał taką działalność połowową.

3. W przypadku odmowy na podstawie ust. 2, państwa członkowskie przekazują informację o swojej decyzji kapitanowi statku rybackiego państwa niebędącego umawiającą się stroną lub przedstawicielowi kapitana oraz Sekretariatowi NEAFC z kopią do Komisji i EFCA.

4. Państwa członkowskie wycofują swoją odmowę korzystania z portów w odniesieniu do danego statku rybackiego państwa niebędącego umawiającą się stroną, wyłącznie jeżeli istnieją wystarczające dowody świadczące o tym, że przesłanki, na podstawie których wydano tę odmowę, były niewystarczające lub błędne, lub że przesłanki te przestały istnieć.

5. W przypadku gdy państwo członkowskie wycofało swoją odmowę na podstawie ust. 4, niezwłocznie powiadamia o tym podmioty, którym przekazano informację na podstawie ust. 3.