Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2024/2746 z dnia 25 października 2024 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1217/2009 ustanawiającego sieć danych dotyczących poziomu zrównoważenia gospodarstw rolnych i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/220

Załącznik VIII

W mocy

Definicja zmiennych, forma i układ sprawozdania z gospodarstwa rolnego oraz częstotliwości przekazywania danych, o których mowa w art. 10

Dane, które mają być użyte w zestawieniu, przekazuje się w ujęciu rocznym.

Dane wykorzystuje się w zestawieniu zgodnie z zasadą rachunkowości, co oznacza uzupełnienie danych FSDN najbardziej aktualnymi i wiarygodnymi informacjami na temat konkretnej zmiennej, pochodzącymi przede wszystkim z systematycznego i regularnego rejestrowania transakcji i działalności gospodarstwa rolnego, głównie na podstawie dokumentów źródłowych (takich jak faktury, dokumenty dostawy/wysyłki, analizy gleby lub inne analizy laboratoryjne).

Jak określono w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1217/2009, informacje mogą pochodzić z innych źródeł danych, a także z metod zestawiania danych lub innowacyjnych podejść do udostępniania i zestawiania danych.

W przypadku gdy dokumenty źródłowe lub inne źródła danych nie są dostępne, informacje należy w jak największym stopniu uzyskać z innych dostępnych danych ilościowych, które mogą obejmować wyniki modelowania.

Inne informacje jakościowe lub ilościowe należy zestawiać w oparciu o standardowe klasyfikacje.

Zestawiane dane klasyfikuje się w tabelach w podziale na grupy, kategorie i kolumny. Sposób odsyłania do konkretnego pola z danymi jest następujący:

<kod tabeli>.<grupa>.<kod kategorii>(.<inne konkretne kody kategorii).kolumna

W związku z przejściem na FSDN tabele są oznaczone kodem zgodnie z następującymi zasadami:

— jednocyfrowe kody tabel: tabele FADN istniejące przed rokiem sprawozdawczym 2025.

— dwucyfrowe kody tabel: nowe tabele FSDN wprowadzone od roku sprawozdawczego 2025.

— trzycyfrowe kody tabel: nowe tabele FSDN wprowadzone od roku sprawozdawczego 2025 dotyczące tego samego tematu.

Kolejność tabel w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia odzwierciedla kolejność tematów wskazanych w załączniku -I do rozporządzenia (WE) nr 1217/2009.

Konkretne wartości danych wpisuje się na poziomie kolumn. W tabelach określonych poniżej komórki niewypełnione, w przypadkach gdy wartości danych są dopuszczalne; komórki zaznaczone na szaro oznaczone „—” nie mają znaczenia w kontekście danej grupy, dlatego nie dopuszcza się danych w tych komórkach.

Przykłady:

— B.UT.20.A (kolumna A grupy UT, kategoria 20, z tabeli B) dotyczy „powierzchni” z „powierzchni użytkowanych użytków rolnych wziętych w dzierżawę”, które należy wpisać w ramach „powierzchni użytkowanych użytków rolnych na uprawy rolne dzierżawcy” w tabeli B;

— I.A.10110.1.0.TA (kolumna TA grupy A, kategorii 10110, z tabeli I) dotyczy łącznej powierzchni „pszenicy zwyczajnej i orkiszu” dla rodzaju upraw 1 „uprawy polowe – rośliny uprawiane w plonie głównym, uprawy łączone” i kod braku danych 0 „wszystkie dane dostępne”;

— M.S.1150.1.2.V (kolumna V grupy S, kategorii 1150 z innymi konkretnymi kodami kategorii 1 i 2 z tabeli M) dotyczy wartości subsydium „Podstawowego wsparcia dochodów do celów zrównoważoności – opartego na uprawnieniach do płatności”, które jest finansowane wyłącznie z budżetu Unii i przyznawane od hektara.

W przypadku gdy w odniesieniu do któregokolwiek gospodarstwa dana wartość jest mało istotna lub brak jest danych, nie należy wstawiać wartości „0”.

Dla tabel pierwsza tabela ukazuje podstawowy wzór w odniesieniu do grup i kolumn. Druga tabela ukazuje podział na kategorie, a każda z kategorii oznaczona jest jednym kodem lub kilkoma kodami i kodami dodatkowymi.

Dane w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego należy podać zgodnie z poniższymi zasadami:

— wartości finansowe: są wyrażone w wartościach monetarnych bez podatku VAT i bez uwzględniania dotacji i subsydiów (

), które są wpisywane oddzielnie, w EUR lub w krajowych jednostkach monetarnych. Niemniej jednak dla walut krajowych, gdzie wartość jednostkowa przedstawia niską wartość w stosunku do EUR, w drodze uzgodnienia między agencją łącznikową danego państwa członkowskiego a Komisją, można dopuścić wyrażanie wartości w setkach lub tysiącach krajowych jednostek monetarnych;

— wielkości fizyczne: w kwintalach (1 q = 100 kg), z wyjątkiem jaj, które wyraża się w tysiącach sztuk, oraz wina i produktów pochodnych, które wyraża się w hektolitrach;

— powierzchnia: w arach (1 a = 100 m2), oprócz grzybów wyrażanych w metrach kwadratowych całkowitej powierzchni upraw, a także z wyjątkiem tabeli M „Subsydia”, w przypadku której jednostki podstawowe należy rejestrować w ha;

— stan średnioroczny inwentarza żywego: z dokładnością przynajmniej do dwóch miejsc po przecinku, z wyjątkiem drobiu i królików, wyszczególnianych w liczbach całkowitych, oraz pszczół, wyrażonych w liczbie zajętych pni pszczelich;

— jednostki pracy: z dokładnością przynajmniej do dwóch miejsc po przecinku.

Pod daną tabelą określone są dalsze definicje i instrukcje dla każdej kategorii w tabeli i wartości w kolumnie.

Tabela A

Ogólne informacje dotyczące gospodarstwa

Kategoria informacji ogólnych

Kod (*)

Kolumny

Grupa informacji

Okręg FSDN

Podokręg

Numer porządkowy gospodarstwa

Siatka

NUTS

Data

Waga gospodarstwa

Typ rolniczy

Klasa wielkości ekonomicznej

Kod

Identyfikacja gospodarstwa

— —

— LO

Położenie gospodarstwa

— —

— AI

Informacje związane z prowadzeniem rachunkowości

— —

Typologia

— —

— CL

Klasy

— —

Pozostałe dane szczegółowe dotyczące gospodarstwa

— —

— Kod (*)

Opis

Grupa

Numer gospodarstwa

— —

— 25

Kod siatki INSPIRE

— —

— 40

NUTS3

— —

— 60

Rodzaj rachunkowości

— —

— 70

Data zamknięcia roku obrachunkowego

— —

— 80

Krajowa waga gospodarstwa obliczona przez państwo członkowskie

— —

— 90

Klasyfikacja w momencie dokonania wyboru

— —

100

Działalność gospodarcza inna niż rolnicza (OGA) bezpośrednio związana z gospodarstwem

— —

— 110

Forma własności/cel ekonomiczny

— —

— 120

Status prawny

— —

— 130

Poziom odpowiedzialności posiadacza(–y)

— —

— 140

Rolnictwo ekologiczne

— —

— 142

Rok, w którym gospodarstwo rozpoczęło konwersję na produkcję ekologiczną.

— —

— 145

Udział produktów rolnictwa ekologicznego

— —

— 150

Chroniona nazwa pochodzenia (ChNP)/chronione oznaczenie geograficzne (ChOG)/gwarantowana tradycyjna specjalność (GTS)/produkt górski

— —

— 151

Sektory objęte ChNP/ChOG /GTS/„produktem górskim”

— —

— 160

Obszary z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami

— —

— 170

Wysokość n.p.m.

— —

— 190

Obszar Natura 2000

— —

— 200

Obszar objęty zakresem ramowej dyrektywy wodnej (dyrektywa 2000/60/WE)

— —

— 210

System nawadniania

— —

— 220

Dni wypasu na terenach wspólnych na jednostkę przeliczeniową zwierząt

— —

— 230

Członek organizacji producentów (OP)

— —

— 231

Znaczenie ekonomiczne organizacji producentów (OP) dla gospodarstwa

232

Liczba członków organizacji producentów (OP)

— —

— 240

Udział w funduszach ubezpieczeń wzajemnych

— —

— 241

Rekompensaty z tytułu strat

— —

— A.ID.

Identyfikacja gospodarstwa

Przy pierwszym wyborze każdemu gospodarstwu przekazującemu dane jest nadawany numer. Numerem tym gospodarstwo oznaczone jest przez cały okres pozostawania w sieci FSDN. Numer nadany gospodarstwu nie może zostać nadany gospodarstwu nie może zostać nadany innemu gospodarstwu.

Jednak w przypadku gdy gospodarstwo przechodzi zasadnicze zmiany, w szczególności gdy zmiany te wynikają z jego podziału na dwa oddzielne gospodarstwa lub z połączenia z innym gospodarstwem, może ono zostać uznane za nowe gospodarstwo. W takiej sytuacji dane gospodarstwo musi otrzymać nowy numer. Zmiana stosowanego typu rolniczego nie wymaga nadania nowego numeru. Jeżeli ze względu na przypisany numer możliwe jest pomylenie danego gospodarstwa z innym gospodarstwem przekazującym dane (np. w przypadku tworzenia nowych podziałów regionalnych), numer ten należy zmienić. W takiej sytuacji państwo członkowskie musi przekazać Komisji tabelę wykazującą równoważność starych i nowych numerów.

Numer gospodarstwa obejmuje trzy grupy informacji, a mianowicie:

A.ID.10.R. Okręg FSDN: nadawany jest kod odpowiadający kodowi określonemu w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

A.ID.10.S. Podokręg: nadawany jest kod.

Wybrane podokręgi muszą opierać się na powszechnym systemie klasyfikacji regionów, o których mowa w nomenklaturze jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS), ustanowionych przez Komisję (Eurostat) we współpracy z krajowymi urzędami statystycznymi.

W każdym przypadku państwo członkowskie musi przekazać Komisji tabelę wskazującą, dla każdego zastosowanego kodu podokręgu, odpowiednie regiony NUTS, a także odpowiedni region, dla którego obliczane są poszczególne wartości standardowej produkcji.

A.ID.10.H. Numer porządkowy gospodarstwa.

A.LO.

Położenie gospodarstwa

Położenie gospodarstwa określa się przy pomocy dwóch informacji: kodu siatki INSPIRE oraz kodu jednostek terytorialnych NUTS poziom 3.

A.LO.25.GR. Kod komórki siatki kilometrowej (1 km) jednostek statystycznych INSPIRE do użytku ogólnoeuropejskiego (zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1089/2010 (

)) w miejscu, gdzie gospodarstwo rolne jest położone. Kod można stosować wyłącznie na potrzeby przekazywania danych.

Do celów rozpowszechniania danych, oprócz zwykłych mechanizmów kontroli ujawniania danych tabelarycznych, stosuje się siatki zagnieżdżone w celu zapewnienia, że w siatce lub w jednostce administracyjnej NUTS znajduje się więcej niż 15 gospodarstw rolnych.

A.LO.40.N. Kod NUTS3 oznacza kod NUTS poziom 3 jednostki terytorialnej, gdzie położone jest gospodarstwo. Należy podawać najnowszą wersję kodu zgodnie z opisem zawartym w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2003.

A.AI.

Informacje związane z prowadzeniem rachunkowości

A.AI.60.C. Rodzaj rachunkowości: należy określić rodzaj rachunkowości, jaką gospodarstwo prowadzi. Należy stosować następujące kody:

podwójny zapis

zapis pojedynczy

brak

A.AI.70.DT. Data zamknięcia roku obrachunkowego: należy wpisywać w formacie „RRRR-MM-DD”, np. 2009-06-30 lub 2009-12-31.

A.TY.

Typologia

A.TY.80.W. Krajowa waga gospodarstwa: należy podać wartość czynnika ekstrapolacji, obliczonego przez państwo członkowskie.

A.TY.90.TF. Typ rolniczy w momencie dokonania wyboru: kod typu rolniczego gospodarstwa zgodnie z załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia w momencie dokonania wyboru na dany rok sprawozdawczy.

A.TY.90.ES. Klasa wielkości ekonomicznej w momencie dokonania wyboru: kod ekonomicznej wielkości gospodarstwa zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia w momencie dokonania wyboru na dany rok sprawozdawczy.

A.CL.

Klasy

A.CL.100.C. Działalność gospodarcza inna niż rolnicza bezpośrednio związana z gospodarstwem: wyrażona w formie przedziału procentowego określającego udział obrotu (

) z działalności gospodarczej innej niż rolnicza bezpośrednio związanej z gospodarstwem w całkowitym obrocie z gospodarstwa. Stosuje się następujące kody:

≥ 0 do ≤ 10 % (udział marginalny)

> 10 % do ≤ 50 % (udział średni)

> 50 % do < 100 % (udział znaczący)

A.CL.110.C. Forma własności/cel ekonomiczny: należy określić formę własności i cele ekonomiczne gospodarstwa. Należy stosować następujące kody:

gospodarstwo rodzinne: gospodarstwo funkcjonuje na bazie kapitału własnego i obsługiwane jest przez posiadacza(-y)/zarządcę(-ów) wraz z rodziną i czerpią oni korzyści z działalności gospodarczej

spółka osobowa: czynniki produkcji gospodarstwa wniosło kilku partnerów, z których przynajmniej część wykonuje w danym gospodarstwie nieodpłatną pracę. Korzyści z działalności czerpie spółka osobowa

przedsiębiorstwo nastawione na zysk: korzyści wykorzystywane są do wypłacania udziałowcom dywidend/zysku. Gospodarstwo jest własnością przedsiębiorstwa

przedsiębiorstwo nienastawione na zysk: korzyści wykorzystywane są przede wszystkim na utrzymanie zatrudnienia lub podobny cel społeczny. Gospodarstwo jest własnością przedsiębiorstwa

A.CL.120.C. Status prawny: należy określić, czy gospodarstwo jest osobą prawną czy nie. Stosuje się następujące kody:

nieprawda

prawda

A.CL.130.C. Poziom odpowiedzialności posiadacza(-y): należy określić poziom odpowiedzialności (odpowiedzialności ekonomicznej) (głównego) posiadacza. Stosuje się następujące kody:

pełna.

częściowa.

A.CL.140.C. rolnictwo ekologiczne: należy określić, czy gospodarstwo stosuje ekologiczne metody produkcji w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 (

), w szczególności jego art. 4 i 5. Stosuje się następujące kody:

gospodarstwo nie stosuje ekologicznych metod produkcji

gospodarstwo stosuje wyłącznie ekologiczne metody produkcji w odniesieniu do wszystkich wytwarzanych produktów

gospodarstwo stosuje jednocześnie ekologiczne i inne metody produkcji

gospodarstwo jest w trakcie przechodzenia na ekologiczne metody produkcji

A.CL.142.DT. Rok, w którym gospodarstwo rozpoczęło konwersję na produkcję ekologiczną: rok należy podać w formacie „RRRR”.

A.CL.145.C. Udział produktów rolnictwa ekologicznego sprzedawanych jako ekologiczne w certyfikowanych gospodarstwach w przypadku gdy gospodarstwo jest certyfikowane do celów rolnictwa ekologicznego, należy podać jako przedział procentowy wskazujący udział sprzedaży w wartości pieniężnej produktów sprzedawanych jako ekologiczne w całkowitej sprzedaży w gospodarstwie. Stosuje się następujące kody:

0 %

> 0 do ≤ 25 %

> 25 % do ≤ 50 %

> 50 % do ≤ 75 %

> 75 % do < 100 %

100 %

A.CL.150.C.

„Chroniona nazwa pochodzenia”/„chronione oznaczenie geograficzne”/„gwarantowana tradycyjna specjalność”/„produkt górski”: należy określić czy gospodarstwo produkuje produkty rolne lub środki spożywcze podlegające chronionej nazwie pochodzenia (ChNP), chronionemu oznaczeniu geograficznemu (ChOG), gwarantowanej tradycyjnej specjalności (GTS) lub oznaczeniu produktu górskiego lub czy produkuje produkty rolne znane z wykorzystywania do produkcji środków spożywczych chronionych przez ChNP/ChOG/GTS/„produkt górski” w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1143 (

). Stosuje się następujące kody:

gospodarstwo nie produkuje żadnych produktów ani środków spożywczych chronionych przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”, ani żadnego produktu znanego z wykorzystywania do produkcji środków spożywczych chronionych przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”;

gospodarstwo produkuje wyłącznie produkty lub środki spożywcze chronione przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”, i/lub produkty znane z wykorzystywania do produkcji środków spożywczych chronionych przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”;

niektóre produkty lub środki spożywcze produkowane w gospodarstwie są chronione przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”, i/lub niektóre produkty są znane z wykorzystywania do produkcji środków spożywczych chronionych przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”.

A.CL.151.C. Sektory objęte „chronioną nazwą pochodzenia”/„chronionym oznaczeniem geograficznym”/„gwarantowaną tradycyjną specjalnością”/„produktem górskim”: jeżeli większość produkcji w niektórych konkretnych sektorach stanowią produkty lub środki spożywcze chronione przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”, i/lub produkty znane z wykorzystywania do produkcji środków spożywczych chronionych przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”, należy określić przedmiotowe sektory produkcji (możliwy wybór kilku). Stosuje się wymienione niżej kody. Jeżeli niektóre produkty lub środki spożywcze produkowane przez gospodarstwo są chronione przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”, lub niektóre produkty są znane z wykorzystywania do produkcji środków spożywczych chronionych przez ChNP, ChOG, GTS lub „produkt górski”, ale nie stanowią one większości produkcji w tym konkretnym sektorze, należy użyć kodu „nie dotyczy”. Stosuje się następujące kody:

nie dotyczy;

zboża;

rośliny oleiste i rośliny wysokobiałkowe;

owoce i warzywa (obejmuje owoce cytrusowe, ale z wyłączeniem oliwek);

oliwki;

winnice;

wołowina;

mleko krowie;

wieprzowina;

mięso baranie i kozie oraz mleko owcze i kozie;

mięso drobiowe;

jaja;

pozostałe sektory.

Pozycje A.CL.150.C. Chroniona nazwa pochodzenia / chronione oznaczenie geograficzne / gwarantowana tradycyjna specjalność / produkt górski oraz A.CL.151.C mają dla państw członkowskich charakter nieobowiązkowy. Jeżeli dane państwo członkowskie je stosuje, wówczas odnośne rubryki należy wypełnić dla wszystkich gospodarstw z próby. Jeżeli wypełnia się A.CL.150.C, należy wypełnić też A.CL.151.C.

A.CL.160.C. Obszary z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami: należy podać, czy większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa położona jest na obszarze objętym przepisami art. 32 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (

). Stosuje się następujące kody:

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa nie jest położona na obszarze z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami w rozumieniu art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze z poważnymi ograniczeniami naturalnymi w rozumieniu art. 32 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze z innymi szczególnymi ograniczeniami w rozumieniu art. 32 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze górskim w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

A.CL.170.C. Wysokość nad poziomem morza: Należy określić wysokość n.p.m. zgodnie z następującymi kodami:

większa część gospodarstwa położona jest poniżej 300 m n.p.m.;

większa część gospodarstwa położona jest między 300 a 600 m n.p.m.;

większa część gospodarstwa położona jest powyżej 600 m n.p.m.

A.CL.190.C. Obszar Natura 2000: należy określić, czy większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa położona jest na obszarze, w stosunku do którego obowiązują przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (

) i dyrektywy Rady 92/43/EWG (

) (Natura 2000). Stosuje się następujące kody:

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa nie jest położona na obszarze Natura 2000;

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze Natura 2000.

A.CL.200.C. Obszar objęty zakresem ramowej dyrektywy wodnej (dyrektywa 2000/60/WE): należy wskazać, czy większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarach kwalifikujących się do płatności w celu zrekompensowania niedogodności wynikających z wymogów związanych z wdrożeniem dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

) na podstawie krajowych planów strategicznych WPR zgodnie z art. 72 rozporządzenia (UE) 2021/2115 (

). Stosuje się następujące kody:

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa nie jest położona na obszarze kwalifikującym się do płatności w celu zrekompensowania niedogodności wynikających z wymogów związanych z wdrożeniem dyrektywy 2000/60/WE;

większość użytkowanych użytków rolnych danego gospodarstwa jest położona na obszarze kwalifikującym się do płatności w celu zrekompensowania niedogodności wynikających z wymogów związanych z wdrożeniem dyrektywy 2000/60/WE.

A.OT.

Pozostałe szczegółowe dane dotyczące gospodarstwa

A.OT.210.C. System nawadniania: należy określić główny system nawadniania stosowany w gospodarstwie w roku sprawozdawczym:

nie dotyczy (jeżeli w gospodarstwie nie stosowano nawadniania);

powierzchniowy;

zraszacz;

linie kroplujące;

inny.

A.OT.220.C. Dni wypasu na terenach wspólnych na jednostkę przeliczeniową zwierząt: liczba dni wypasu na terenach wspólnych eksploatowanych przez gospodarstwo na jednostkę przeliczeniową zwierząt.

A.OT.230.C Członek organizacji producentów (OP): należy określić, czy gospodarstwo (posiadacz(e) lub zarządca(-y)) jest (są) członkiem organizacji producentów, która dzieli się kosztami lub promuje wprowadzanie produktów rolnych na rynek, a jeśli tak, to które z produktów gospodarstwa są wprowadzane do obrotu przez organizację producentów (należy wybrać wszystkie sektory objęte OP, których gospodarstwo jest członkiem). Do celów niniejszego badania „organizacje producentów” oznaczają każdy rodzaj podmiotu utworzonego z inicjatywy producentów w celu prowadzenia wspólnych działań w określonym sektorze (współpraca horyzontalna). Organizacje producentów muszą być kontrolowane przez producentów i mogą one przyjmować różne formy prawne, np. Spółdzielnie rolnicze, stowarzyszenia rolników lub przedsiębiorstwa prywatne, których udziałowcami są producenci.

nie jest członkiem organizacji producentów;

Jest członkiem organizacji producentów w celu podziału kosztów produkcji, kosztów administracyjnych i kosztów inwestycji lub jest członkiem organizacji producentów w celu wprowadzania na rynek produktów gospodarstwa, takich jak:

Zboża

rośliny oleiste i rośliny wysokobiałkowe;

owoce i warzywa (obejmuje owoce cytrusowe, ale z wyłączeniem oliwek);

oliwki;

winnice;

wołowina;

mleko krowie;

wieprzowina;

mięso baranie i kozie oraz mleko owcze i kozie;

mięso drobiowe;

jaja;

pozostałe sektory.

A.OT.231.C Znaczenie ekonomiczne organizacji producentów (OP) dla gospodarstwa: należy – w kategoriach wartości – określić udział ogólnej produkcji gospodarstwa (całkowita sprzedaż), która jest wprowadzana do obrotu za pośrednictwem organizacji producentów.

≥ 0 do ≤ 10 % (udział marginalny)

> 10 % do ≤ 50 % (udział średni)

> 50 % do ≤ 100 % (udział znaczący)

A.OT.232.C Liczba członków organizacji producentów (OP): Wskazanie wielkości głównej organizacji producentów, której członkiem jest gospodarstwo (posiadacz(-e) lub zarządca(-y) gospodarstwa rolnego). „Główna organizacja producentów” to organizacja producentów, która wprowadza do obrotu większość produkcji gospodarstwa (pod względem wartości).

OP ma mniej niż 10 członków

OP ma od 10 do 19 członków

OP ma od 20 do 49 członków

OP ma od 50 do 99 członków

OP ma od 100 do 499 członków

OP ma od 500 do 999 członków

OP ma 1 000 członków (lub więcej)

Niemcy są zwolnione z obowiązku przekazywania danych dotyczących zmiennych A.OT.230.C, A.OT.231.C oraz A.OT.232.C za rok sprawozdawczy 2026.

A.OT.240.C Udział w funduszach ubezpieczeń wzajemnych: Należy wskazać, czy rolnik uczestniczy w funduszu ubezpieczeń wzajemnych. „Fundusz ubezpieczeń wzajemnych” oznacza akredytowany przez państwo członkowskie zgodnie z prawem krajowym tego państwa system, który umożliwia stowarzyszonym rolnikom ubezpieczanie się i za pomocą którego stowarzyszonym rolnikom, którzy ponoszą straty gospodarcze, wypłacane są rekompensaty; do tworzenia funduszy ubezpieczeń wzajemnych można zachęcać za pomocą różnego rodzaju wsparcia publicznego, w tym: (i) wkładu w kapitał na rozruch; (ii) dodatków rządowych na poczet rocznych składek na rzecz funduszu, w tym ze strony rolników; (iii) rekompensat z tytułu płatności dokonanych na rzecz rolników; (iv) zachęt podatkowych dla depozytów funduszy. Przykład wsparcia publicznego dla funduszy ubezpieczeń wzajemnych można znaleźć w art. 76 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) 2021/2115, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą przyznawać wkłady finansowe na rzecz funduszy ubezpieczeń wzajemnych, w tym na pokrycie kosztów administracyjnych utworzenia.

Stosuje się następujące kody:

Nie, rolnik nie uczestniczy w żadnym funduszu ubezpieczeń wzajemnych.

Tak, rolnik uczestniczy w funduszu ubezpieczeń wzajemnych.

A.OT.241.C Rekompensaty z tytułu strat: Należy wskazać, czy rolnik złożył wniosek o rekompensatę za straty spowodowane zdarzeniami ekstremalnymi w ramach systemów ubezpieczeń lub poza nimi, w odniesieniu do których koszty składek ubezpieczeniowych ujęto w tabeli H pod kodami 5051 i/lub 5055 . Odszkodowanie poza systemami ubezpieczeń może mieć tu znaczenie albo dlatego, że rolnik nie jest ubezpieczony, albo dlatego, że ubezpieczenie rolnika nie pokrywa szkody. Jeżeli w tabeli H nie ujęto takich kosztów, oznacza to, że wniosek o rekompensatę za straty spowodowane zdarzeniami ekstremalnymi został złożony w ramach systemów wsparcia ex post związanych z kryzysem, takich jak rezerwa rolna WPR, Fundusz Solidarności UE, pomoc państwa itp.

Stosuje się następujące kody:

Nie

Tak, na podstawie umowy ubezpieczenia

Tak, w ramach publicznych programów wsparcia ex post związanych z kryzysem

Tak, obydwa przypadki.

KOLUMNY W TABELI A

Kolumna R dotyczy okręgu FSDN, kolumna S podokręgu, kolumna H numeru porządkowego gospodarstwa, kolumna GR siatki jednostek statystycznych INSPIRE, kolumna N dotyczy NUTS, kolumna DT daty, kolumna W wagi gospodarstwa, kolumna TF typu rolniczego, kolumna ES klasy wielkości ekonomicznej i kolumna C kodu.

Tabela B

Struktura własnościowa powierzchni użytkowanych użytków rolnych

Kategoria powierzchni użytkowanych użytków rolnych

Kod (*)

Grupa informacji

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych własnych

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych wziętych w dzierżawę

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych dzierżawionych za udział w zbiorach lub na podobnych zasadach

Kod (*)

Opis kategorii

Grupa

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych własnych

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych wziętych w dzierżawę

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych dzierżawionych za udział w zbiorach

Grunty gospodarstw użytkowane przez co najmniej dwóch partnerów należy zarejestrować jako znajdujące się w posiadaniu właściciela, jako wzięte w dzierżawę lub dzierżawione za udział w zbiorach, zgodnie z ustaleniami obowiązującymi między partnerami.

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych (UAA) to całkowita powierzchnia stanowiąca grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe i ogrody przydomowe, użytkowana przez gospodarstwa rolne niezależnie od rodzaju tytułu prawnego własności. Nie obejmuje ona gruntów wspólnych użytkowanych przez gospodarstwo.

Należy stosować następujące grupy informacji i kategorii:

B.UO.

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych własnych

B.UO.10.A Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych (grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe i ogrody przydomowe), uprawiana przez właściciela, dożywotniego dzierżawcę lub dzierżawcę lub powierzchnia użytków rolnych użytkowana na podobnych zasadach.

B.UT.

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych wziętych w dzierżawę

B.UT.20.A Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych (grunty orne, trwałe użytki zielone, uprawy trwałe i ogrody przydomowe) uprawiana przez osobę niebędącą właścicielem, dożywotnim dzierżawcą ani dzierżawcą, dzierżawiącą tę powierzchnię (opłata za dzierżawę płatna jest w gotówce lub w naturze; jest ona zazwyczaj ustalana z góry i nie zależy zwykle od osiąganych wyników) lub powierzchnia użytków rolnych użytkowanych na podobnych zasadach.

Powierzchnia wzięta w dzierżawę nie obejmuje powierzchni, z której plony są kupowane jako uprawy na pniu. Kwoty zapłacone za zakup upraw na pniu powinny należy określić w tabeli H w ramach kodów 2020 –2040 (zakupione pasze) w przypadku łąk lub upraw paszowych oraz w ramach kodu 3090 (pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej) w przypadku upraw potencjalnie towarowych (produkty, które są zwykle wprowadzane do obrotu). Zakupione na pniu uprawy potencjalnie towarowe należy określić bez podawania odnośnej powierzchni (tabela H).

Powierzchnię wzięta w dzierżawę na okres krótszy niż jeden rok oraz osiągniętą z niej produkcję traktuje się podobnie jak powierzchnie zakupione jako uprawy na pniu.

B.US.

Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych dzierżawionych za udział w zbiorach lub na podobnych zasadach

B.US.30.A Powierzchnia użytkowanych użytków rolnych (grunty orne, użytki zielone i trwałe użytki zielone, uprawy trwałe i ogrody przydomowe), uprawiane wspólnie przez cedenta i dzierżawcę na podstawie umowy dzierżawy za udział w zbiorach lub użytki rolne uprawiane na podobnych zasadach.

KOLUMNY W TABELI B

Kolumna A odnosi się do powierzchni użytkowanych użytków rolnych.

Tabela C

Siła robocza

Struktura tabeli

Tabela C

Siła robocza

Kategoria siły roboczej

Kod (*)

Kolumny

Grupa informacji

Ogólne

Łącznie praca w gospodarstwie (związana z działalnością rolniczą i praca na rzecz OGA bezpośrednio związanej z gospodarstwem)

Udział pracy na rzecz OGA bezpośrednio związanej z gospodarstwem

Średnie wynagrodzenie

Zabezpieczenie społeczne

Liczba osób

Płeć

Mężczyźni

Kobiety

Rok urodzenia

Wykształcenie zarządcy w zakresie rolnictwa

Czas przepracowany w ciągu roku

Jednostki przeliczeniowe pracy

% czasu przepracowanego w ciągu roku

Wynagrodzenie w skali roku

Wynagrodzenie za godzinę

Świadczenie emerytalne

AW1

Liczba całkowita

Kod

Liczba całkowita

Cztery cyfry

Kod

godziny

jednostki przeliczeniowe pracy

Waluta krajowa

Kod

Nieopłacana stała siła robocza

— —

Nieopłacana zatrudniona dorywczo siła robocza

— —

— PR

Opłacana stała siła robocza

— —

Opłacana zatrudniona dorywczo siła robocza

— —

Zewnętrzna siła robocza

— —

— Kod(*)

Opis

Grupa

AW1

Posiadacz(e)/zarządca(-y)

— —

— PR

— —

— 20

Posiadacz(e)/osoba(-y) niebędąca(-e) zarządcą

— —

Zarządca(-y)/osoba(-y) niebędąca(-e) posiadaczem

— —

— 50

Inne

— —

— 60

Pracownicy zatrudnieni dorywczo

— —

— PC

— —

Opłacany zarządca/opłacani zarządcy

— —

— 80

Pracownicy zewnętrzni

— —

— Termin „siła robocza” obejmuje wszystkie osoby zaangażowane w pracę w gospodarstwie w okresie roku sprawozdawczego. Niektóre dane należy jednak podać również w odniesieniu do osób, które wykonały tę pracę w imieniu innej osoby lub przedsiębiorstwa (pracownicy zewnętrzni, których koszty wykazuje się w tabeli H w ramach kodu 1020 ).

W przypadku wzajemnej pomocy między poszczególnymi gospodarstwami, gdzie pomoc ta obejmuje wymianę pracy, pomoc otrzymaną w zamian za pomoc udzieloną, w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego wykazuje się czas przepracowany przez siłę roboczą i związane z tym płace.

Czasem pomoc otrzymana jest zwracana w innej formie (na przykład pomoc otrzymana w formie pracy jest zwracana poprzez udostępnienie maszyn). Wymiany usług na skalę ograniczoną nie wykazuje się w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego (w powyższym przykładzie pomocy otrzymanej nie wykazuje się w pozycji obejmującej siłę roboczą; koszty maszyn obejmują jednak koszty udostępnienia sprzętu). W wyjątkowych przypadkach, gdy wymiana usług jest na dużą skalę, stosuje się jedną z poniżej opisanych procedur:

a) pomoc otrzymana w formie pracy jest równoważona usługami innego rodzaju (np. udostępnieniem maszyn): otrzymany czas pracy zapisywany jest jako opłacana praca w gospodarstwie (grupy PR lub PC, w zależności od tego, czy siła robocza jest zatrudniana na stałe w gospodarstwie czy nie); wartość udzielonej pomocy zapisywana jest zarówno jako produkcja pod odpowiednią pozycją (w tym przykładzie, tabela L kod 2010 „usługi”), jak i jako koszt (tabela H kod 1010 „płace i ubezpieczenia społeczne”);

b) pomoc udzielona w formie pracy jest równoważona usługami innego rodzaju (np. udostępnieniem maszyn): w tej sytuacji udzielonego czasu pracy i związanej z nim płacy nie wykazuje się; wartość usługi otrzymanej wykazuje się jako nakłady w ramach odpowiedniej kategorii w innej tabeli (w tym przykładzie, tabela H kod 1020 „usługi i wynajem maszyn”).

Rozróżnia się następujące grupy informacji i kategorie siły roboczej:

C.UR.

Nieopłacana stała siła robocza

Nieopłacana siła robocza lub siła robocza, która otrzymuje niższe wynagrodzenia (w gotówce lub naturze) niż kwota płacona normalnie za wykonaną pracę (płatności tej nie należy wykazywać w kosztach gospodarstwa) i która w ciągu całego roku sprawozdawczego uczestniczyła w pracy (poza dniami wolnymi) przynajmniej jeden cały dzień tygodniowo.

Osoba zatrudniona na stałe w gospodarstwie rolnym, ale z przyczyn szczególnych pracująca przez ograniczony okres w roku sprawozdawczym, jest mimo to uwzględniania (w odniesieniu do liczby przepracowanych godzin) jako stała siła robocza.

Mogą mieć miejsce następujące przypadki lub przypadki podobne do nich:

a) specjalne warunki produkcji w gospodarstwie, dla których siła robocza nie jest wymagana przez cały rok: np. gospodarstwa zajmujące się produkcją oliwy lub wina oraz gospodarstwa specjalizujące się w okresowym opasie zwierząt lub w produkcji owoców i warzyw w uprawie polowej;

b) nieobecność w pracy, inna niż podczas normalnego urlopu, np. służba wojskowa, choroba, wypadek, macierzyństwo, wydłużony urlop itd.;

c) przybycie do lub opuszczenie danego gospodarstwa;

d) całkowite wstrzymanie prac w gospodarstwie w wyniku zdarzeń losowych (powódź, pożar itp.).

Rozróżnia się następujące kategorie:

C.UR.10.

Posiadacz(e)/zarządca(-y)

Osoba, która ponosi ekonomiczną i prawną odpowiedzialność za gospodarstwo oraz zarządza nim na bieżąco. W przypadku dzierżawy za udział w zbiorach dzierżawca wykazywany jest jako posiadacz/zarządca.

C.UR.20.

Posiadacz(e)/osoba(-y) niebędąca(-e) zarządcą

Osoba, która ponosi ekonomiczną i prawną odpowiedzialność za gospodarstwo, ale nim na bieżąco nie zarządza.

C.UR.30.

Zarządca(-y)/osoba(-y) niebędąca(-e) posiadaczem

Osoba, która na bieżąco zarządza gospodarstwem, ale nie ponosi za nie odpowiedzialności ekonomicznej ani prawnej.

C.UR.50.

Pozostała nieopłacana stała siła robocza

Stała nieopłacana siła robocza, nieuwzględniona w poprzednich kategoriach, obejmuje także brygadzistę i kierowników, którzy nie odpowiadają za zarządzanie całością gospodarstwa.

C.UC.

Nieopłacana zatrudniona dorywczo siła robocza

C.UC.60. W tej kategorii należy umieścić nieopłacaną siłę roboczą, która nie była na stałe zatrudniona w gospodarstwie w ciągu danego roku sprawozdawczego.

C.PR.

Stała opłacana siła robocza

Siła robocza opłacana (w gotówce lub w naturze) według standardowych stawek za wykonywaną pracę, i która podczas roku sprawozdawczego (z wyjątkiem normalnego urlopu) pracowała na rzecz gospodarstwa przez przynajmniej jeden cały dzień tygodniowo.

Należy wykazać następujące kategorie:

C.PR.10.

Posiadacz(e)/zarządca(-y)

C.PR.20.

Posiadacz(e)/osoba(-y) niebędąca(-e) zarządcą

Osoba, która ponosi ekonomiczną i prawną odpowiedzialność za gospodarstwo, ale nim na bieżąco nie zarządza.

C.PR.70.

Opłacany zarządca/opłacani zarządcy

Osoba otrzymująca wynagrodzenie, odpowiedzialna za bieżące zarządzanie gospodarstwem.

C.PR.50.

Pozostała opłacana stała siła robocza

W tej pozycji należy uwzględnić całą stałą opłacaną siłę roboczą (z wyjątkiem otrzymującego wynagrodzenie zarządcy). Obejmuje ona także brygadzistę i kierowników, którzy nie odpowiadają za zarządzanie całością gospodarstwa.

C.PC.

Opłacana zatrudniona dorywczo siła robocza

C.PC.60. W tej kategorii należy uwzględnić opłacaną siłę roboczą, która nie była na stałe zatrudniona w gospodarstwie w ciągu danego roku sprawozdawczego (w tym pracowników wynagradzanych w systemie akordowym).

C.EX

Zewnętrzna siła robocza

C.EX.80.

Pracownicy zewnętrzni

Pracownicy zatrudnieni za pośrednictwem osób trzecich (np. agencji pośrednictwa pracy tymczasowej). Pracownicy zewnętrzni nie są wliczani do kosztów wynagrodzeń gospodarstwa; jednak zarządza nimi posiadacz/zarządca gospodarstwa. Pracownicy ci mogą być zatrudniani na stałe albo dorywczo.

KOLUMNY W TABELI C

Liczba osób (kolumna P)

Liczbę osób należy podać w przypadku wszystkich grup kategorii 50, 60 i 80.

Płeć (kolumna G)

Płeć należy wskazać w odniesieniu do posiadacza (posiadaczy), lub zarządcy (zarządców) w kategoriach, do których mogą się zaliczać (kategorie 10–30 i 70 dla grup „nieopłacana stała siła robocza” UR lub „opłacana stała siła robocza” PR). Płeć określa się za pomocą kodu, tzn.:

mężczyzna

kobieta

Państwa członkowskie, w których obowiązują przepisy prawne lub praktyki, zgodnie z którymi osoby fizyczne mogą nie należeć do kategorii mężczyzn albo kategorii kobiet lub mogą nie chcieć być powiązane z jedną z tych kategorii, mogą stosować dodatkowe kody.

Mężczyźni, kobiety (kolumny G1 i G2)

Liczbę mężczyzn i kobiet należy podać wyłącznie w przypadku kategorii 50 z grup „nieopłacana stała siła robocza” UR i „opłacana stała siła robocza” PR oraz 80 z grupy „zewnętrzna siła robocza” EX. W przypadku kategorii 80 „pracownicy zewnętrzni” podanie tych informacji jest nieobowiązkowe.

Rok urodzenia (kolumna B)

Rok urodzenia wykazuje się jedynie dla posiadacza (posiadaczy) lub zarządcy (zarządców) (kategorie 10–30 i 70 z grup „nieopłacana stała siła robocza” UR lub „opłacana stała siła robocza” PR) poprzez podanie czterech cyfr roku urodzenia.

Wykształcenie zarządcy w zakresie rolnictwa (kolumna T)

Wykształcenie zarządcy w zakresie rolnictwa wykazuje się jedynie dla zarządcy (zarządców) (kategorie 10, 30 i 70 z grup „nieopłacana stała siła robocza” UR lub „opłacana stała siła robocza” PR). Wykształcenie zarządcy w zakresie rolnictwa określa się za pomocą kodu, tzn.:

tylko praktyczne doświadczenie rolnicze

zasadnicze wykształcenie rolnicze

pełne wykształcenie rolnicze

Łącznie praca w gospodarstwie (związana z działalnością rolniczą i praca na rzecz OGA bezpośrednio związanej z gospodarstwem)

Praca w gospodarstwie rolnym obejmuje pracę związaną z organizacją, nadzorem oraz czynnościami, zarówno fizycznymi, jak i administracyjnymi, wykonanymi w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego oraz działalnością gospodarczą inną niż rolnicza (OGA) bezpośrednio związaną z gospodarstwem:

praca związana z prowadzeniem gospodarstwa rolnego:

— organizacja i zarządzanie finansowe (sprzedaż i zakup, prowadzenie księgowości itp.),

— praca w polu (orka, sianie, zbieranie plonów, utrzymanie sadów itp.),

— utrzymanie zwierząt gospodarskich (przygotowanie paszy, żywienie zwierząt, dojenie, opieka nad zwierzętami gospodarskimi itp.),

— przygotowywanie produktów na rynek, magazynowanie, sprzedaż bezpośrednia produktów rolnych i przetwórstwo produktów rolnych na potrzeby gospodarstwa, produkcja wina i oliwy z oliwek,

— konserwacja budynków, maszyn, urządzeń, żywopłotów, rowów itp.,

— transport na potrzeby gospodarstwa i obsługiwany przez siłę roboczą gospodarstwa.

praca w ramach działalności gospodarczej innej niż rolnicza (OGA) bezpośrednio związanej z gospodarstwem

— usługi (z wykorzystaniem środków produkcji gospodarstwa)

— turystyka, pokoje gościnne i inna działalność związana z wypoczynkiem,

— przetwórstwo produktów rolnych (niezależnie od miejsca wyprodukowania surowca – w gospodarstwie lub poza nim) np. sera, masła, przetworzonego mięsa…,

— produkcja energii odnawialnej,

— leśnictwo i przetwórstwo drewna,

— pozostała OGA (rolnictwo społeczne, rzemiosło, akwakultura itp.).

Następujące działania nie są zaliczane do pracy w gospodarstwie:

— praca przy wytwarzaniu środków trwałych (budowa lub generalne remonty budynków albo maszyn, zakładanie sadów, rozbiórka budynków, karczowanie sadów itp.),

— praca wykonywana na rzecz gospodarstwa domowego posiadacza(-y) lub zarządcy(-ów).

Czas przepracowany w ciągu roku (kolumna Y1)

Przepracowany czas należy wyrażać w godzinach w odniesieniu do wszystkich grup i kategorii. Informacja musi odzwierciedlać czas faktycznie przepracowany w danym gospodarstwie. W przypadku pracowników niepełnosprawnych czas pracy należy zmniejszyć proporcjonalnie do ich stopnia sprawności. Czas przepracowany przez siłę roboczą wynagradzaną w systemie akordowym określany jest poprzez podzielenie kwoty całkowitej zapłaconej za tę pracę przez stawkę godzinową pracownika zatrudnionego w oparciu o stawkę godzinową.

Jednostki przeliczeniowe pracy (kolumna W1)

Siłę roboczą zatrudnioną na stałe przelicza się na jednostki przeliczeniowe pracy. Liczba jednostek przeliczeniowych pracy nie jest rejestrowana w przypadku zatrudnianej dorywczo siły roboczej (kategoria 60 zarówno nieopłacanej siły roboczej UC, jak i opłacanej siły roboczej PC) ani w przypadku kategorii 80 „pracownicy zewnętrzni” EX. Jedna jednostka przeliczeniowa pracy odpowiada jednemu pracownikowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze w gospodarstwie. Jedna osoba nie może przekraczać ekwiwalentu jednej jednostki przeliczeniowej pracy, nawet jeżeli jej faktyczny czas pracy przekracza normę dla danego regionu i typu gospodarstwa. Osoba, która nie przepracowała w gospodarstwie pełnego roku, odpowiada części „jednostki przeliczeniowej pracy”. „Jednostka przeliczeniowa pracy” każdej takiej osoby uzyskiwana jest poprzez podzielenie jej faktycznie przepracowanego czasu w roku przez normalny roczny czas pracy pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze w danym regionie i w takim samym typie gospodarstwa.

W przypadku pracowników mniej wykwalifikowanych ich ekwiwalent jednostki przeliczeniowej pracy należy zredukować proporcjonalnie do ich stopnia sprawności.

Procentowy udział OGA w czasie przepracowanym w ciągu roku (kolumna Y2)

Określenie udziału OGA w czasie przepracowanym w ciągu roku jest obowiązkowe w odniesieniu do wszystkich kategorii. Podaje się go w % godzin przepracowanych w ciągu roku sprawozdawczego.

Płace i obciążenia socjalne rocznie (kolumna AW)

Płace i obciążenia socjalne w przypadku płatnej siły roboczej w skali roku (objaśnienia znajdują się w tabeli H pod kodem 1010 ) należy podać w przypadku kategorii 10, 20, 50 oraz 70 w grupie „płatna stała siła robocza” PR. W przypadku kategorii 10, 20 i 70 odnosi się to do każdej osoby, natomiast dla kategorii 50 powinna być to średnia kwota.

Płace i obciążenia socjalne na godzinę (kolumna AW1)

Średnie płace i obciążenia socjalne w przypadku płatnej siły roboczej w przeliczeniu na godzinę (objaśnienia znajdują się w tabeli H pod kodem 1010 ) należy podać w przypadku kategorii 60 w grupie „opłacana zatrudniana dorywczo siła robocza” PC.

Świadczenie emerytalne (kolumna R)

Należy wskazać, czy posiadacze i/lub zarządcy będą uprawnieni do świadczenia emerytalnego (obowiązkowego lub uzupełniającego, za pracę w rolnictwie lub w innych sektorach). Informacje te podaje się wyłącznie w przypadku nieopłacanej stałej siły roboczej (UR) dla kategorii 10, 20 i 30.

Objęcie systemem emerytalnym oznacza się numerem kodu, tj.:

tak (osoba będzie uprawniona do świadczenia emerytalnego)

nie (osoba nie będzie uprawniona do świadczenia emerytalnego)

Tabela D

Aktywa i inwestycje

Struktura tabeli

Kategoria aktywów

Kod (*)

Kolumna

Grupa informacji

Wartość

Stan na początek roku

Łączna amortyzacja

Amortyzacja w bieżącym roku

Inwestycje/Zakupy przed odjęciem subsydiów

Subsydia

Sprzedaż

Stan na koniec roku

Kod (*)

Opis kategorii

1005

Środki pieniężne, należności, pozostałe aktywa obrotowe i ekwiwalenty środków pieniężnych

— —

— 1040

Zapasy

— —

2010

Aktywa biologiczne – rośliny

3010

Grunty rolne

— —

3020

Ulepszenia gruntów

3030

Budynki gospodarstwa

4010

Maszyny i urządzenia

5010

Grunty leśne, w tym drzewostan

— —

7005

Wartości niematerialne

8010

Inne aktywa trwałe

Wyróżnia się następujące kategorie aktywów:

1005. Środki pieniężne, należności, pozostałe aktywa obrotowe i ekwiwalenty środków pieniężnych

Środki pieniężne i inne aktywa, które można łatwo spieniężyć. Krótkoterminowe aktywa, kwoty należne gospodarstwu pochodzące z normalnej działalności gospodarczej. Wszelkie pozostałe aktywa, które są łatwo zbywalne lub mają zostać otrzymane w ciągu roku.

1040. Zapasy

Zapasy produktów będące w posiadaniu gospodarstwa, które mogą być wykorzystywane albo jako nakłady albo przeznaczone na sprzedaż, niezależnie od tego, czy pochodzą z produkcji gospodarstwa czy zostały zakupione.

2010. Aktywa biologiczne - rośliny

Wartość wszystkich roślin, które jeszcze nie zostały zebrane (wszystkie uprawy trwałe i uprawy na pniu). Łączną amortyzację (D.AD) i amortyzację w bieżącym roku (D.DY.) należy zgłaszać wyłącznie w odniesieniu do upraw trwałych.

3010. Grunty rolne

Grunty rolne należące do gospodarstwa.

3020. Ulepszenia gruntów

Ulepszenia gruntów (np. ogrodzenie, odwadnianie, urządzenia nawadniające) należących do posiadacza gospodarstwa niezależnie od struktury własnościowej gruntu. Wykazane kwoty podlegają amortyzacji określonej w kolumnie DY.

3030. Budynki gospodarstwa

Budynki należące do posiadacza gospodarstwa niezależnie od struktury własnościowej gruntu. Wypełnienie tej pozycji jest obowiązkowe, a podane kwoty podlegają amortyzacji określonej w kolumnie DY.

4010. Maszyny i urządzenia

Ciągniki, kultywatory silnikowe, ciężarówki, samochody transportowe, samochody osobowe, większy i mniejszy sprzęt gospodarski. Wypełnienie tej pozycji jest obowiązkowe, a podane kwoty podlegają amortyzacji określonej w kolumnie DY.

5010. Grunty leśne, w tym drzewostan

Grunty leśne będące w posiadaniu właściciela, należące do gospodarstwa rolnego.

7005. Wartości niematerialne

Wszelkie wartości niematerialne, które można łatwo kupić lub sprzedać (np. kwoty lub uprawnienia, jeżeli są zbywalne bez gruntów i istnieje aktywny rynek), jak również te, których nie można łatwo kupić ani sprzedać (np. oprogramowanie, pozwolenia itp.). Wypełnienie tej pozycji jest obowiązkowe, a podane kwoty podlegają amortyzacji określonej w kolumnie DY.

Wszystkie inne wartości niematerialne, których nie można łatwo kupić ani sprzedać (np. oprogramowanie, pozwolenia itp.). Wypełnienie tej pozycji jest obowiązkowe, a podane kwoty podlegają amortyzacji określonej w kolumnie DY.

8010. Inne aktywa trwałe

Pozostałe aktywa długoterminowe. Wypełnienie tej pozycji jest obowiązkowe i – w stosownych przypadkach wymagane jest również podanie kwoty amortyzacji w kolumnie DY.

Grupy informacji w tabeli D

Stosuje się następujące grupy informacji: (OV) stan na początek roku, (AD) łączna amortyzacja, (DY) amortyzacja w bieżącym roku, (IP) inwestycje lub zakupy przed odjęciem subsydiów, (S) subsydia, (SA) sprzedaż, (CV) stan na koniec roku. Zostały one wyjaśnione poniżej.

W tabeli jest tylko jedna kolumna (V) wartość.

Metody wyceny

Stosuje się następujące metody wyceny:

Wartość godziwa pomniejszona o szacunkowe koszty związane ze sprzedażą

kwota, za jaką w wyniku transakcji zawartej na warunkach rynkowych między dobrze poinformowanymi i zainteresowanymi stronami mogłyby zostać wymienione aktywa bądź uregulowane zobowiązania, pomniejszona o szacunkowe koszty związane ze sprzedażą

3010 , 5010 , 7005 , jeśli podlega wymianie handlowej

Koszt historyczny

koszt nominalny lub koszt wytworzenia aktywów w momencie ich nabycia

2010 , 3020 , 3030 , 4010 , 7005 , jeśli nie podlega wymianie handlowej

Wartość księgowa

wartość przypisana aktywom w bilansie

1005 , 1040 , 8010

D.OV.

Stan na początek roku

Stanem na początek roku jest wartość aktywów na początku roku sprawozdawczego. W odniesieniu do gospodarstw objętych próbą również w poprzednim roku stan na początek roku ma być równy stanowi na zakończenie poprzedniego roku.

D.AD.

Łączna amortyzacja

Łączna amortyzacja to suma amortyzacji aktywów od momentu ich wprowadzenia do zakończenia poprzedniego okresu.

D.DY.

Amortyzacja w bieżącym roku

Systematyczna alokacja zmniejszającej się wartości aktywów rozłożona na okres ich użytkowania.

Tabela rocznych stóp amortyzacji stosowanych przez każde państwo członkowskie musi zostać przekazana Komisji w czasie odpowiednim do przygotowania komputerowego systemu dostarczania i kontroli danych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

D.IP.

Inwestycje/Zakupy

Całkowite wydatki na zakupy, remonty generalne i wytwarzanie środków trwałych w ciągu roku sprawozdawczego. W przypadkach gdy w odniesieniu do tych inwestycji otrzymano dotacje i subsydia, w kolumnie IP wykazuje się kwotę wydaną przed odliczeniem wymienionych dotacji i subsydiów.

Zakupów maszyn i urządzeń o mniejszej wartości, a także młodników i krzewów w celu ponownego obsadzenia, nie wykazuje się w tych kolumnach, ale włącza się do kosztów dla danego roku sprawozdawczego.

W pozycji tej wykazuje się również remonty generalne podnoszące wartość maszyn i urządzeń w porównaniu z wartością sprzed naprawy, jako integralną część amortyzacji danej maszyny lub urządzenia, która w stosownych okolicznościach, uwzględnia przedłużony (w wyniku naprawy) okres użytkowania maszyny lub urządzenia, albo przez rozłożenie kosztu remontów generalnych na spodziewany okres użytkowania.

Wartość wytworzonych środków trwałych szacuje się na podstawie kosztów ich wytworzenia (łącznie z wartością opłacanej lub nieopłacanej siły roboczej), oraz obowiązkowo dodaje się ją do wartości środków trwałych wykazanej w ramach kodów 2010 –8010 tabeli D „Aktywa”.

D.S.

Subsydia inwestycyjne

Bieżąca część wszystkich subsydiów otrzymanych (w poprzednim lub bieżącym roku sprawozdawczym) w celu pozyskania aktywów uwzględnionych w tej tabeli.

D.SA.

Sprzedaż

Całkowita sprzedaż aktywów w ciągu roku sprawozdawczego.

D.CV.

Stan na koniec roku

Stanem na koniec roku jest wartość aktywów na koniec roku sprawozdawczego.

Uwagi

Dla pozycji 3010 oraz 5010 różnicę między OV + IP-SA i CV uważa się za dochód lub stratę (w wyniku zarówno zmiany ceny jednostkowej, jak i wielkości) w odniesieniu do tych aktywów dla danego roku sprawozdawczego.

Informację dotyczącą aktywów biologicznych – zwierząt wpisuje się w tabeli J „Produkcja zwierzęca”.

Tabela E

Kwoty i inne uprawnienia

TABELA E

Kwoty i inne uprawnienia

Kategoria kwoty lub uprawnień

Kod (*)

Kolumny

Grupa informacji

Kwota własna

Kwota wzięta w dzierżawę

Kwota oddana w dzierżawę

Podatki

Ilość na koniec roku sprawozdawczego

— QP

Kwota zakupiona

— —

— QS

Kwota sprzedana

— —

— OV

Stan na początek roku

— —

— CV

Stan na koniec roku

— —

— PQ

Płatności za kwotę wynajmowaną lub wziętą w dzierżawę

— —

— RQ

Wpływy z wynajmu kwoty lub kwoty oddanej w dzierżawę

— —

— TX

Podatki

— —

— Kod (*)

Opis

Obornik

Uprawnienia do płatności z systemu płatności podstawowej oraz uprawnienia do płatności w ramach podstawowego wsparcia dochodu do celów zrównoważoności

Pozycje dotyczące ilości kwot (kwota własna, kwota wzięta w dzierżawę i kwota oddana w dzierżawę) są obowiązkowe. Wpisywana jest jedynie ilość na koniec roku sprawozdawczego.

W tej tabeli wpisuje się wartości dotyczące kwot, które mogą być przedmiotem obrotu oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów. Kwoty, które nie mogą być przedmiotem obrotu oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów wpisuje się tylko w tabeli D „Aktywa”. Jeżeli kwoty pierwotnie pozyskane nieodpłatnie mogą być przedmiotem obrotu oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów należy również je wpisać, według ich bieżącej wartości rynkowej.

Niektóre dane wykazuje się równocześnie, indywidualnie lub jako elementy wartości zagregowanych, w innych grupach lub kategoriach tabel D „Aktywa”, H „Nakłady” i/lub I „Uprawy”.

Należy stosować następujące kategorie:

Obornik

Uprawnienia do płatności z systemu płatności podstawowej oraz uprawnienia do płatności w ramach podstawowego wsparcia dochodu do celów zrównoważoności.

Należy stosować następujące grupy informacji:

E.QQ.

Ilość (należy wpisać tylko w kolumnach N, I, O)

Należy stosować następujące jednostki miary:

Kategoria 50 (obornik): liczba zwierząt w przeliczeniu na standardowe współczynniki przekształcenia dotyczące wydalania obornika,

Kategoria 60 (system płatności podstawowej i podstawowe wsparcie dochodu do celów zrównoważoności): liczba uprawnień

E.QP.

Kwota zakupiona (należy wpisać tylko w kolumnie N)

Należy wpisać kwotę wydaną w ciągu roku sprawozdawczego na zakup kwot lub innych praw, które mogą być przedmiotem obrotu oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów.

E.QS. Kwota sprzedana (należy wpisać tylko w kolumnie N)

Należy wpisać kwotę uzyskaną w ciągu roku sprawozdawczego ze sprzedaży kwot lub innych praw, które mogą być przedmiotem obrotu oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów.

E.OV.

Stan na początek roku (należy wpisać tylko w kolumnie N)

Wartość według wyceny na początek roku obrachunkowego ilości pozostających w dyspozycji posiadacza, niezależnie od tego, czy zostały pozyskane nieodpłatnie czy odpłatnie, należy wykazać według bieżącej wartości rynkowej, jeżeli kwoty mogą być przedmiotem obrotu oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów.

E.CV.

Stan na koniec roku (należy wpisać tylko w kolumnie N)

Wartość według wyceny na koniec roku obrachunkowego ilości pozostających w dyspozycji właściciela, niezależnie od tego, czy zostały pozyskane nieodpłatnie czy odpłatnie, należy wykazać według bieżącej wartości rynkowej, jeżeli kwoty mogą być przedmiotem obrotu oddzielnie od powiązanych z nimi gruntów.

E.PQ.

Płatności za kwotę wynajmowaną lub wziętą w dzierżawę (należy wpisać tylko w kolumnie I)

Kwota zapłacona za wynajem lub dzierżawę kwot lub innych praw. Uwzględniona także w zapłaconym czynszu w ramach kategorii 5070 (Czynsz zapłacony) w tabeli H „Nakłady”.

E.RQ.

Wpływy z wynajmu kwot lub kwot oddanych w dzierżawę (należy wpisać tylko w kolumnie O)

Kwota otrzymana za dzierżawę lub wynajem kwot lub innych praw. Uwzględniona także w kategorii 90900 („Inne”) w tabeli I „Uprawy”.

E.TX.

Podatki, opłata za przekroczenie kwoty krajowej (kolumna T)

Zapłacona kwota.

KOLUMNY W TABELI E

Kolumna N odnosi się do kwoty własnej, kolumna I do kwoty wziętej w dzierżawę, kolumna O do kwoty oddanej w dzierżawę, a kolumna T do podatków.

Tabela F

Zobowiązania i kredyty

Struktura tabeli

Kategoria zadłużenia

Kod (*)

Kolumny

Grupa informacji

Krótkoterminowe

Długoterminowe

Stan na początek roku

Stan na koniec roku

Kod (*)

Opis kategorii

1010

Na warunkach rynkowych

1020

Na warunkach specjalnych

1030

Pożyczki rodzinne/prywatne

2010

Zobowiązania

— 3000

Pozostałe zobowiązania

Zobowiązania gospodarstwa: wykazywane w tej części kwoty muszą odnosić się jedynie do kwot pozostających do spłaty, tzn. zaciągnięte kredyty/pożyczki minus spłacone raty.

Należy stosować następujące kategorie:

— 1010. Zadłużenie – na warunkach rynkowych – dotyczy kredytów niewspieranych żadną polityką publiczną ukierunkowaną na zaciąganie kredytów.

— 1020. Zadłużenie – na warunkach specjalnych – dotyczy kredytów korzystających ze wsparcia w ramach polityki publicznej (dopłaty do oprocentowania, gwarancje itp.).

— 1030. Zadłużenie – pożyczki rodzinne/prywatne – pożyczki zaciągnięte u osób fizycznych ze względu na ich rodzinne/prywatne powiązania z dłużnikiem.

— 2010. Zobowiązania – kwoty zobowiązań wobec dostawców.

— 3000. Pozostałe zobowiązania – zobowiązania inne niż kredyty/pożyczki lub zobowiązania wobec dostawców.

Należy uzupełnić dwie grupy informacji: (OV) stan na początek roku oraz (CV) stan na koniec roku.

Wpisuje się je w dwóch kolumnach: (S) zobowiązania krótkoterminowe oraz (L) zobowiązania długoterminowe:

— Zobowiązania krótkoterminowe – zadłużenie i inne zobowiązania gospodarstwa udzielone na okres krótszy niż jeden rok.

— Zobowiązania długoterminowe – zadłużenie i inne zobowiązania gospodarstwa udzielone na okres co najmniej jednego roku.

Tabela G

Podatek od wartości dodanej (VAT)

Struktura tabeli

Kategorie systemów podatku VAT

Kod (*)

Grupa informacji

System podatku VAT

Saldo transakcji pozainwestycyjnych

Saldo transakcji inwestycyjnych

Systemy podatku VAT, którym podlega gospodarstwo

Kod (*)

Opis kategorii

1010

Podstawowy system podatku VAT, któremu podlega gospodarstwo

1020

Mniejszościowy system podatku VAT, któremu podlega gospodarstwo

Wykaz systemów VAT dla obu kategorii

Normalny system podatku VAT

— —

System częściowej kompensacji

W sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego dane w jednostkach monetarnych podaje się bez podatku VAT.

Należy podać następujące szczegółowe informacje dotyczące podatku VAT w formie kategorii:

1010. Podstawowy system podatku VAT, któremu podlega gospodarstwo

1. Normalny system podatku VAT

— system podatku VAT, co do którego istnieje gwarancja, że nie ma wpływu na dochody gospodarstw rolnych, gdyż saldo podatku VAT jest rozliczane z organami podatkowymi.

2. System częściowej kompensacji

— system podatku VAT, co do którego nie ma gwarancji, że nie ma wpływu na dochody gospodarstw rolnych, ale który może zawierać pewne zbliżone mechanizmy kompensacji zapłaconego i otrzymanego VAT.

1020. Mniejszościowy system podatku VAT, któremu podlega gospodarstwo

Stosuje się kody określone dla podstawowego systemu podatku VAT.

Formularz zawiera tylko jedną grupę informacji (VA) odnośnie do systemu VAT w gospodarstwie. Wpisuje się je w trzech kolumnach: (C) kod systemu VAT, (NI) saldo transakcji pozainwestycyjnych oraz (I) saldo transakcji inwestycyjnych.

Odnośnie do normalnego systemu VAT wpisuje się tylko jego oznaczenie. Jeżeli gospodarstwo podlega systemowi częściowej kompensacji podatku VAT, należy również podać saldo podatku VAT od transakcji pozainwestycyjnych oraz saldo podatku VAT od transakcji inwestycyjnych.

Jeżeli obrót VAT zwiększa dochody z gospodarstwa, saldo VAT powyżej jest dodatnie. W przypadku zmniejszenia dochodów saldo jest ujemne.

Tabela H

Nakłady

Struktura tabeli

Kategoria kosztów

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Wartość

Ilość

Koszty i nakłady pracy i maszyn

Koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej

Koszty bezpośrednie i nakłady na produkcję roślinną

Koszty bezpośrednie działalności gospodarczej innej niż rolnicza

Koszty ogólnogospodarcze

Kod (*)

Grupa

Opis kategorii

1010

Płace i obciążenia socjalne w przypadku opłacanej siły roboczej

— 1020

Usługi i wynajem maszyn

— 1030

Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń

— 1040

Paliwa i oleje napędowe

— 1050

Koszty samochodów prywatnych

— 2010

Zakupione pasze treściwe dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi (koniowate, przeżuwacze)

— 2020

Zakupione pasze objętościowe dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi (koniowate, przeżuwacze)

— 2030

Zakupione pasze dla trzody chlewnej

— 2040

Zakupione pasze dla drobiu i innych małych zwierząt

— 2050

Wyprodukowane w gospodarstwie pasze treściwe dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi (koniowate, przeżuwacze)

— 2060

Wyprodukowane w gospodarstwie pasze dla trzody chlewnej

— 2070

Wyprodukowane w gospodarstwie pasze dla drobiu i innych małych zwierząt

— 2080

Wydatki weterynaryjne

— 2090

Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej

— 3010

Zakupione nasiona i sadzonki

— 3020

Nasiona i sadzonki własnej produkcji zużyte w gospodarstwie

— 3030

Nawozy i środki uszlachetniające glebę

— 3031

Ilość azotu (N) zastosowanego w nawozach mineralnych

— 30311

w tym mocznik w postaci stałej (nieobowiązkowo)

— 30312

w tym mocznik w azotanie mocznikowo-amonowym oraz siarczanie mocznikowo–amonowym (nieobowiązkowo)

— 30313

w tym nawozy zawierające azotan amonowo-wapniowy (nieobowiązkowo)

— 3032

Ilość P2O5 zastosowanego w nawozach mineralnych

— 3033

Ilość K2O zastosowanego w nawozach mineralnych

— 3034

Zakupiony obornik

— 3040

Środki ochrony roślin

— 3090

Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej

— 4010

Koszty bezpośrednie leśnictwa i przetwórstwa drewna

— 4020

Koszty bezpośrednie przetwórstwa roślin

— 4030

Koszty bezpośrednie przetwórstwa mleka krowiego

— 4045

Koszty bezpośrednie przetwórstwa mleka innych zwierząt

— 4070

Koszty bezpośrednie przetwórstwa mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego

— 4090

Pozostałe koszty bezpośrednie OGA

— 5010

Bieżące utrzymanie budynków i ulepszeń gruntów

— 5020

Energia elektryczna

— 5030

Paliwa opałowe, ogółem

— 5031

w tym gaz ziemny i przemysłowy

— 5032

w tym ropa naftowa i produkty ropopochodne

— 5033

w tym stałe paliwa kopalne

— 5034

w tym paliwa odnawialne (drewno, słoma, biogaz itd.)

— 5035

w tym o innym pochodzeniu

— 5040

Woda

— 5051

Ubezpieczenie rolnicze

— 5055

Pozostałe ubezpieczenia gospodarstwa

— 5061

Podatki i pozostałe opłaty

— 5062

Podatki i pozostałe opłaty od gruntów i budynków

— 5070

Czynsz zapłacony; ogółem

— 5071

w tym czynsz zapłacony za grunty

— 5080

Zapłacone odsetki i opłaty finansowe

— 5090

Pozostałe koszty ogólnogospodarcze

— Nakłady gospodarstwa (koszty w gotówce i w naturze oraz ilości wybranych nakładów) odnoszą się do „zużycia” zasobów produkcyjnych (w tym zużycia w gospodarstwie nakładów pochodzących z produkcji własnej) odpowiadających produkcji gospodarstwa w ciągu roku sprawozdawczego lub do „zużycia” tych zasobów w ciągu roku sprawozdawczego. W przypadku gdy określone wykorzystanie odnosi się częściowo do użytku prywatnego i częściowo do użytku gospodarstwa (np. energii elektrycznej, wody, paliw opałowych i samochodowych itp.), w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego wykazuje się jedynie to drugie. Należy także uwzględnić proporcjonalną część wykorzystania samochodów prywatnych do celów gospodarstwa.

Przy obliczaniu kosztów odnoszących się do produkcji w danym roku sprawozdawczym zakupy i zużycie w gospodarstwie w ciągu roku należy skorygować pod kątem aktualizacji wyceny (w tym zmiany w uprawach). Dla każdej pozycji należy oddzielnie wykazać łączne koszty zapłacone i wartość zużycia własnego gospodarstwa.

W przypadku gdy koszty wykazane są w odniesieniu do całkowitego „zużycia” nakładów w ciągu roku sprawozdawczego, ale nie odpowiadają produkcji w ciągu tego roku, zmiany w zapasach nakładów należy wykazać w tabeli D w ramach odpowiedniego kodu 1040

„Zapasy”, z wyjątkiem kosztów upraw trwałych i upraw na pniu w toku, które należy wykazać w ramach odpowiedniego kodu 2010

„Aktywa biologiczne – rośliny”.

W przypadku gdy zasoby produkcyjne gospodarstwa (opłacana i nieopłacana siła robocza, maszyny lub urządzenia) są wykorzystywane do zwiększania wartości środków trwałych (budowa lub remonty generalne maszyn; budowa; remonty generalne czy nawet rozbiórki budynków; sadzenie lub wycinanie drzew owocowych), odpowiednich kosztów – lub ich szacunkowej wielkości – nie wlicza się do kosztów operacyjnych gospodarstwa. W każdym przypadku koszty pracy i godziny przepracowane przy wytwarzaniu środków trwałych są wyłączane zarówno z kosztów, jak i danych odnoszących się do siły roboczej. W wyjątkowych sytuacjach, jeżeli niektórych kosztów (innych niż koszty pracy) poniesionych do wytworzenia środków trwałych nie można wyliczyć oddzielnie (np. wykorzystanie ciągnika będącego własnością gospodarstwa) i jeżeli wydatki te są włączone do kosztów, szacunkową wielkość wszystkich takich kosztów poniesionych do wytworzenia środków trwałych należy wykazać w tabeli I „Uprawy” w kategorii kodu upraw 90900 („Inne”).

Koszty odnoszące się do „zużycia” środków trwałych są przedstawiane w formie odpisów amortyzacyjnych, stąd też wydatków związanych z pozyskaniem środków trwałych nie można traktować jako kosztów gospodarstwa. Instrukcje dotyczące amortyzacji zawarto w tabeli D „Aktywa”.

Wydatki na pozycje kosztów pokryte w trakcie danego roku sprawozdawczego lub później (np. naprawy ciągnika w wyniku wypadku, pokryte polisą ubezpieczeniową lub odpowiedzialnością cywilną strony trzeciej) nie są wykazywane jako koszty gospodarstwa, a odpowiadających im wpływów gotówkowych nie wykazuje się w księgach gospodarstwa.

Wpływy gotówkowe z odsprzedaży zakupionych materiałów odejmuje się od odpowiadających im nakładów.

Dotacje i subsydia odnoszące się do kosztów nie są odejmowane od odpowiadających im pozycji kosztów, ale są wykazywane w ramach odpowiednich kodów 4100 –4900 w tabeli M „Subsydia” (zob. instrukcje dotyczące przedmiotowych kodów). Dotacje i subsydia inwestycyjne wykazuje się w tabeli D „Aktywa”.

Koszty obejmują także wszelkie wydatki na zakupy związane z każdą pozycją kosztów.

Nakłady klasyfikuje się w następujący sposób:

1010. Płace i obciążenia socjalne w przypadku opłacanej siły roboczej

Pozycja ta obejmuje:

— uposażenia i płace faktycznie wypłacone w gotówce pracownikom, niezależnie od podstawy ich wynagrodzenia (akord lub stawka godzinowa), z potrąceniem wszelkich świadczeń socjalnych, wypłaconych posiadaczowi jako pracodawcy, w formie wyrównania uposażenia nieodpowiadającego faktycznie wykonanej pracy (np. nieobecność w pracy w wyniku wypadku, kształcenia zawodowego itp.),

— uposażenia i płace w naturze (np. zakwaterowanie, wyżywienie, produkty rolne itp.),

— premie za wydajność lub kwalifikacje, prezenty, nagrody, udział w zyskach,

— inne wydatki związane z siłą roboczą (koszty rekrutacji),

— świadczenia z tytułu ubezpieczenia społecznego obciążające pracodawcę i te zapłacone przez pracodawcę w imieniu lub w zastępstwie pracownika,

— ubezpieczenie od wypadków przy pracy.

Opłaty związane z ubezpieczeniem społecznym i ubezpieczeniem posiadacza oraz nieopłacanej siły roboczej nie są traktowane jako koszty gospodarstwa.

Kwoty otrzymane przez pracowników nieopłacanych (które z definicji są niższe od normalnej płacy — zob. definicja nieopłacanej siły roboczej) nie mogą być wykazywane w sprawozdaniu z gospodarstwa rolnego.

Świadczeń (w gotówce lub w naturze) wypłaconych na rzecz emerytowanych pracowników opłacanych, którzy nie świadczą już pracy na rzecz gospodarstwa, nie należy wykazywać w tej pozycji, ale w ramach kodu „pozostałe koszty ogólnogospodarcze”.

1020. Usługi i wynajem maszyn

Pozycja ta obejmuje:

— całkowite wydatki za pracę w gospodarstwie wykonaną przez usługodawców rolnych. Może to obejmować płatność za korzystanie ze sprzętu (włącznie z paliwem) i pracę. W przypadku gdy koszt wykorzystanych materiałów innych niż paliwo (np. środki ochrony roślin, nawozy i nasiona) jest uwzględniony w umowie, nie podaje się kosztu tych materiałów. Przedmiotową kwotę (w razie potrzeby szacunkową) podaje się w odpowiedniej pozycji dotyczącej kosztów (np. pestycydy wykazuje się w ramach kodu 3040

„środki ochrony roślin”),

— koszty wynajmu maszyn obsługiwanych przez siłę roboczą gospodarstwa. Koszty paliwa związane z korzystaniem z wynajętych maszyn wykazuje się w ramach kodu 1040

„paliwa i oleje napędowe”,

— koszty dzierżawy maszyn obsługiwanych przez siłę roboczą gospodarstwa. Koszty paliwa i konserwacji dzierżawionych maszyn wykazuje się w ramach odpowiednich kodów (kody 1030

„bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń” oraz 1040

„paliwa i oleje napędowe”).

1030. Bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń

Koszt utrzymania maszyn i urządzeń oraz mniejszych napraw niemających wpływu na wartość rynkową sprzętu (opłacenie mechanika, koszt części zamiennych itp.).

Pozycja ta obejmuje zakup drobnego sprzętu, koszty rymarskie i koszty podkucia koni, zakup opon, konstrukcji inspektowych, ubrań ochronnych do prac niekorzystnych dla zdrowia, środków chemicznych do ogólnego czyszczenia urządzeń oraz część kosztów eksploatacji samochodów prywatnych wykorzystywanych do celów gospodarstwa (zob. także kod 1050 ). Środki chemiczne wykorzystywane do czyszczenia urządzeń przeznaczonych dla zwierząt gospodarskich (np. dojarek) wpisuje się w ramach kodu 2090

„pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej”.

W pozycji tej nie wykazuje się remontów generalnych, zwiększających wartość urządzeń w porównaniu z ich wartością przed naprawą (zob. także instrukcje dotyczące amortyzacji w tabeli D „Aktywa”).

1040. Paliwa i oleje napędowe

Pozycja ta obejmuje także proporcjonalną część kosztów paliwa i olejów zużytych przez samochody prywatne, odpowiadającą ich wykorzystaniu do celów gospodarstwa (zob. także kod 1050 ).

Tam, gdzie produkty te są wykorzystywane jako paliwa napędowe i opałowe, całkowitą kwotę dzieli się na dwa kody:

1040. „paliwa i oleje napędowe”;

5030. „paliwa opałowe”.

1050. Koszty samochodów prywatnych

Tam gdzie część wydatków związana z wykorzystaniem samochodów prywatnych na cele gospodarstwa jest obliczana arbitralnie (np. stała stawka na km), koszty te wykazuje się w ramach tego kodu.

Pasze

Wykorzystane pasze dzieli się na zakupione oraz wytworzone w gospodarstwie.

Pasze zakupione obejmują lizawki mineralne, produkty mleczne (zakupione lub zwrócone gospodarstwu) oraz produkty służące do konserwacji i przechowywania pasz, a także wydatki związane z wypasem, wykorzystaniem wspólnych łąk i pastwisk niezaliczanych do powierzchni użytkowanych użytków rolnych oraz na dzierżawę ziemi pod uprawy paszowe, niezaliczanej do powierzchni użytkowanych użytków rolnych. Do zakupionych pasz zalicza się także nabyte ścioły i słomę.

Pasze zakupione dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi dzieli się dalej na pasze treściwe i pasze objętościowe (obejmujące wypasanie oraz wydatki na wykorzystanie wspólnych pastwisk, łąk i powierzchni paszowych nienależących do powierzchni użytkowanych użytków rolnych oraz nabytą ściółkę i słomę).

Kod 2010

„zakupione pasze treściwe dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi (koniowate, przeżuwacze)” obejmuje w szczególności makuchy, mieszanki paszowe, zboża, susz z traw, wysłodki buraczane suche, mączkę rybną, mleko i przetwory mleczne, minerały i produkty do konserwacji i magazynowania takich pasz.

Wydatki na pracę wykonaną przez usługodawców rolnych w związku z produkcją pasz objętościowych, np. kiszonki, wykazuje się w ramach kodu 1020

„usługi i wynajem maszyn”.

Pasze własnej produkcji wykorzystane w gospodarstwie obejmują nadające się do sprzedaży produkty rolne wykorzystywane jako pasza (w tym mleko i produkty mleczne, z wyjątkiem mleka wyssanego przez cielęta, którego się nie uwzględnia). Ściółka i słoma wytworzona w gospodarstwie jest wykazywana tylko w przypadku, gdy są to produkty będące przedmiotem obrotu w danym regionie w danym roku obrachunkowym.

Stosuje się następujący podział:

— Zakupiona pasza:

2010. Zakupione pasze treściwe dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi (koniowate, przeżuwacze)

2020. Zakupione pasze objętościowe dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi (koniowate, przeżuwacze)

2030. Zakupione pasze dla trzody chlewnej

2040. Zakupione pasze dla drobiu i innych małych zwierząt

— Pasze własnej produkcji wykorzystywane w gospodarstwie:

2050. Wyprodukowane w gospodarstwie pasze treściwe dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi (koniowate, przeżuwacze)

2060. Wyprodukowane w gospodarstwie pasze dla trzody chlewnej

2070. Wyprodukowane w gospodarstwie pasze dla drobiu i innych małych zwierząt

2080. Wydatki weterynaryjne

Koszty opłat weterynaryjnych i leków.

2090. Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej

Wszystkie wydatki związane bezpośrednio z produkcją zwierzęcą, niewymienione w innych pozycjach w ramach kodów w tabeli H: opłaty za pokrycie samic, sztuczna inseminacja, kastracja, testy mleczne, subskrypcja i rejestracja w księgach hodowlanych, środki chemiczne do czyszczenia urządzeń przeznaczonych dla zwierząt gospodarskich (np. dojarek), materiały do pakowania produktów pochodzenia zwierzęcego, koszty magazynowania i przygotowania rynkowego produktów pochodzenia zwierzęcego danego gospodarstwa wykonywanego poza gospodarstwem, koszty obrotu produktami pochodzenia zwierzęcego danego gospodarstwa, koszty rozdysponowania nadwyżki obornika itp. Obejmuje także krótkoterminową dzierżawę budynków wykorzystywanych jako pomieszczenia dla zwierząt lub do przechowywania produktów. Pozycja ta nie obejmuje kosztów bezpośrednich przetwórstwa produktów pochodzenia zwierzęcego wykazanych w ramach kodów 4030 –4070 w tabeli H.

3010. Zakupione nasiona i sadzonki

Wszystkie zakupione nasiona i sadzonki, w tym cebulki, podziemne łodygi bulwiaste i bulwy. Koszty młodników i krzewów dla nowych nasadzeń stanowią inwestycję i powinny być wykazane albo w tabeli D w ramach kodu 2010

„aktywa biologiczne – rośliny” albo w tabeli D w ramach kodu 5010

„grunty leśne, w tym drzewostan”. Koszty młodników i krzewów przeznaczonych do mniejszych działań związanych z ponownym obsadzaniem należy jednak traktować jako koszty dla danego roku sprawozdawczego i wykazywać w ramach bieżącego kodu, oprócz kosztów odnoszących się do lasów związanych z gospodarstwem rolnym, które wykazuje się w ramach kodu 4010

„koszty bezpośrednie leśnictwa i przetwórstwa drewna”.

W ramach tego kodu należy także wykazać koszty obróbki nasion (sortowanie, dezynfekcja).

3020. Nasiona i sadzonki własnej produkcji zużyte w gospodarstwie

Wszystkie nasiona i sadzonki (w tym cebulki, podziemne łodygi bulwiaste i bulwy) własnej produkcji zużyte w gospodarstwie.

3030. Nawozy i środki uszlachetniające glebę

Wszystkie zakupione nawozy i środki uszlachetniające glebę (np. CaO), w tym kompost, torf i obornik (z wyjątkiem obornika wytwarzanego w gospodarstwie).

Nawozy i środki uszlachetniające glebę wykorzystane w lasach stanowiących część gospodarstwa rolnego należy wykazać w ramach kodu 4010

„koszty bezpośrednie leśnictwa i przetwórstwa drewna”.

3031

Ilość azotu (N) w kwintalach zastosowanego w nawozach mineralnych

30311

w tym mocznik w postaci stałej (nieobowiązkowo)

Ilość (masa) azotu w przeliczeniu na N w nawozie zawierającym mocznik w postaci stałej

30312

w tym mocznik w nawozie zawierającym azotan mocznikowy-amonowy oraz siarczan mocznikowo–amonowy

Ilość (masa) azotu w przeliczeniu na N w nawozie zawierającym azotan mocznikowy-amonowy oraz siarczan mocznikowo–amonowy (nieobowiązkowo)

30313

w tym nawozy zawierające azotan amonowo-wapniowy

Ilość (masa) azotu w przeliczeniu na N w azotanie amonowo-wapniowym (nieobowiązkowo)

3034. Zakupiony obornik

Wartość zakupionego obornika.

3040. Środki ochrony roślin

Wszystkie środki służące ochronie upraw i roślin przed szkodnikami i chorobami, dzikimi zwierzętami, złymi warunkami atmosferycznymi itp. (owadobójcze, grzybobójcze, chwastobójcze, trutki, repelenty, osłony przeciwgradowe, ochrona przeciw mrozowi itp.). Jeżeli działania polegające na ochronie upraw są wykonywane przez pracownika najemnego i jeżeli trudno jest wyodrębnić koszt wykorzystanych materiałów ochronnych, łączną kwotę wykazuje się w ramach kodu 1020

„usługi i wynajem maszyn”.

Środki ochrony wykorzystane w lasach stanowiących część gospodarstwa rolnego należy wykazać w ramach kodu 4010

„koszty bezpośrednie leśnictwa i przetwórstwa drewna”.

3090. Pozostałe koszty bezpośrednie produkcji roślinnej

Wszelkie koszty mające bezpośredni związek z produkcją roślinną (w tym trwałe łąki i pastwiska), niewymienione w innych pozycjach kosztów: materiały do pakowania i wiązania, sznurki i liny, koszty analizy gleby, koszty konkurencyjności upraw, osłony plastikowe (np. do upraw truskawek), dostawy środków ochrony roślin, magazynowanie i rynkowe przygotowanie upraw wykonane poza gospodarstwem, koszty wprowadzenia do obrotu produktów roślinnych gospodarstwa, kwoty zapłacone za zakup upraw potencjalnie towarowych na pniu lub na dzierżawę gruntu na okres krótszy niż jeden rok, pod uprawy upraw potencjalnie towarowych, dostawy winogron i oliwek przetwarzanych w gospodarstwie itp. Nie dotyczy to kosztów bezpośrednich przetwórstwa upraw innych niż winogrona i oliwki, które należy wykazywać w ramach kodu 4020 . Zalicza się tu także krótkoterminową dzierżawę budynków wykorzystywanych do upraw przeznaczonych do obrotu.

4010. Koszty bezpośrednie leśnictwa i przetwórstwa drewna

Nawozy, środki ochronne, pozostałe różne koszty bezpośrednie. Nie zalicza się tu kosztów pracy, usług i mechanizacji, które wykazuje się w ramach odpowiednich kodów kosztów.

4020. Koszty bezpośrednie przetwórstwa roślin

Składniki, surowce lub półprodukty, własne lub zakupione, oraz pozostałe koszty bezpośrednie przetwórstwa roślin (np. koszty bezpośrednie pakowania lub wprowadzenia na rynek). Nie zalicza się tu kosztów pracy, usług i mechanizacji, które wykazuje się w ramach odpowiednich kodów kosztów.

4030. Koszty bezpośrednie przetwórstwa mleka krowiego

Składniki, surowce lub półprodukty, własne lub zakupione, oraz pozostałe koszty bezpośrednie przetwórstwa mleka krowiego (np. koszty bezpośrednie pakowania lub wprowadzenia na rynek). Nie zalicza się tu kosztów pracy, usług i mechanizacji, które wykazuje się w ramach odpowiednich kodów kosztów.

4045. Koszty bezpośrednie przetwórstwa mleka innych zwierząt

Składniki, surowce lub półprodukty, własne lub zakupione, oraz pozostałe koszty bezpośrednie przetwórstwa mleka innych zwierząt (np. mleka bawolego, owczego, koziego) (np. koszty bezpośrednie pakowania lub wprowadzenia na rynek). Nie zalicza się tu kosztów pracy, usług i mechanizacji, które wykazuje się w ramach odpowiednich kodów kosztów.

4070. Koszty bezpośrednie przetwórstwa mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego

Składniki, surowce lub półprodukty, własne lub zakupione, oraz pozostałe koszty bezpośrednie przetwórstwa mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego niewymienionych w ramach kodów 4030 –4060 (np. koszty bezpośrednie pakowania lub wprowadzenia na rynek). Nie zalicza się tu kosztów pracy, usług i mechanizacji, które wykazuje się w ramach odpowiednich kodów kosztów.

4090. Pozostałe koszty bezpośrednie OGA

Surowce własne lub zakupione oraz pozostałe koszty bezpośrednie działalności gospodarczej innej niż rolnicza. Nie zalicza się tu kosztów pracy, usług i mechanizacji, które wykazuje się w ramach odpowiednich kodów kosztów.

5010. Bieżące utrzymanie budynków i ulepszeń gruntów

Konserwacja budynków (dzierżawionych) i ulepszenia gruntów, obejmująca szklarnie, inspekty i obudowy. W ramach tego kodu należy wykazać zakup materiałów budowlanych przeznaczonych na bieżący serwis budynków.

Zakup materiałów budowlanych na nowe inwestycje należy wykazać w ramach odpowiednich kodów w grupie informacji „inwestycje/zakupy” w tabeli D „Aktywa”.

Kod ten nie obejmuje kosztów remontów generalnych budynków, zwiększających ich wartość (generalne prace konserwacyjne). Koszty te wykazuje się jako inwestycje w tabeli D, kod 3030

„budynki gospodarstwa”.

5020. Energia elektryczna

Całkowite zużycie energii elektrycznej na potrzeby gospodarstwa.

5030. Paliwa opałowe (ogółem)

Całkowita wartość zużycia zakupionych paliw opałowych na potrzeby gospodarstwa, w tym na ogrzewanie szklarni. Kategoria ta obejmuje zużycie energii do celów ogrzewania z zakupionych paliw kopalnych: gaz ziemny i przemysłowy, ropa naftowa, produkty ropopochodne i stałe paliwa kopalne, a także zużycie zakupionych odnawialnych źródeł energii (np. drewno, słoma, granulat, biogaz).

5031. W tym gaz ziemny i przemysłowy

Całkowite zużycie gazu ziemnego i innych gazów przemysłowych na bazie paliw kopalnych na potrzeby gospodarstwa, w tym na ogrzewanie szklarni.

5032. W tym ropa naftowa i produkty ropopochodne

Całkowite zużycie ropy naftowej i produktów ropopochodnych na potrzeby gospodarstwa, w tym na ogrzewanie szklarni.

5033. W tym stałe paliwa kopalne

Całkowite zużycie stałych paliw kopalnych (np. węgla) na potrzeby gospodarstwa, w tym na ogrzewanie szklarni.

5034. W tym paliwa odnawialne

Całkowite zużycie paliw odnawialnych (np. drewna, słomy, granulatu, biogazu) na potrzeby gospodarstwa, w tym na ogrzewanie szklarni.

Przekazywanie danych dotyczących zmiennych 5031, 5032, 5033 i 5034 jest dobrowolne od roku obrachunkowego 2023 i obowiązkowe od roku sprawozdawczego 2025.

5035. W tym o innym pochodzeniu

Całkowite zużycie energii o innym pochodzeniu nieujęte w poprzednich kategoriach. Przykładowo: energia geotermalna, systemy ciepłownicze itp.

System ciepłowniczy dostarcza ciepło ze scentralizowanej lokalizacji. W tym systemie instalacja centralna wytwarza ciepło w postaci gorącej wody, często poprzez spalanie paliw kopalnych, biomasy lub innych źródeł odnawialnych, i dystrybuuje je za pośrednictwem sieci rur.

5040. Woda

Koszt podłączenia do wodociągu i zużycia wody na wszystkie potrzeby gospodarstwa, w tym nawadnianie. Koszty wykorzystania sprzętu wodnego będącego w posiadaniu gospodarstwa wykazuje się w ramach odpowiednich kodów: amortyzacja maszyn i urządzeń, bieżące utrzymanie maszyn i urządzeń, paliwa napędowe, energia elektryczna.

5051. Ubezpieczenie rolnicze

Koszt ubezpieczenia dochodów z produkcji rolnej lub dowolnej ich części, w tym ubezpieczenia zwierząt gospodarskich od padnięcia, ubezpieczenia od zniszczenia upraw itp. W tym opłata za uczestnictwo w funduszach ubezpieczeń wzajemnych.

5055. Pozostałe ubezpieczenia gospodarstwa

Wszystkie składki ubezpieczeniowe pokrywające inne rodzaje ryzyka związanego z działalnością gospodarstwa (z wyłączeniem ubezpieczenia rolniczego), takie jak odpowiedzialność cywilna posiadacza, ubezpieczenie od pożaru, powodzi, oprócz składek na ubezpieczenia dotyczące wypadków przy pracy wykazywanych w ramach kodu 1010 tej tabeli. Zalicza się tu także składki na ubezpieczenie budynków.

5061. Podatki i pozostałe opłaty

Wszystkie podatki i pozostałe opłaty związane z działalnością gospodarstwa, w tym te nałożone w związku z ochroną środowiska, ale z wykluczeniem podatku VAT i innych podatków od gruntów, budynków lub siły roboczej. Bezpośrednich podatków dochodowych posiadacza gospodarstwa nie wlicza się do kosztów gospodarstwa.

5062. Podatki i pozostałe opłaty od gruntów i budynków

Podatki, stawki i pozostałe opłaty związane z własnością gruntu rolnego i budynków znajdujących się w dyspozycji właściciela lub dzierżawionych za udział w zbiorach.

5070. Czynsz zapłacony

Czynsz zapłacony (w gotówce lub w naturze) za grunty wzięte w dzierżawę, budynki, kwoty i inne uprawnienia wykorzystywane do działalności gospodarstwa. Pozycja ta dotyczy jedynie części budynków mieszkalnych i gospodarczych wykorzystywanych do działalności gospodarstwa. Koszty leasingu lub dzierżawy kwot niezwiązanych z gruntem powinny być także wykazane w tabeli E.

5071. W tym czynsz zapłacony za grunty

5080. Zapłacone odsetki i opłaty finansowe

Odsetki i inne opłaty finansowe od kapitału (pożyczek) uzyskanego na potrzeby gospodarstwa. Informacja ta jest obowiązkowa.

Dopłat do oprocentowania nie odejmuje się, lecz wykazuje się je w tabeli M, w ramach kodu 3550 .

5090. Pozostałe koszty ogólnogospodarcze

Wszelkie inne koszty działalności gospodarstwa niewymienione w ramach żadnego z poprzednich kodów (opłaty księgowe, usługi sekretarskie i inne wydatki biurowe, opłaty za telefon, pozostałe składki i abonamenty itp.).

Tabela I

Użytkowanie gruntów i uprawy

Struktura tabeli

Kategoria uprawy

Kod (*)

Rodzaj uprawy

Kod (**)

Brakujące dane

Kod (***)

Grupa informacji

Kolumny

Całkowita powierzchnia

z czego nawadniana

z czego wykorzystywana na rośliny energetyczne

z czego wykorzystywana wyłącznie pod produkcję ekologiczną

z czego jest w trakcie konwersji na produkcję ekologiczną

Ilość

Wartość

Powierzchnia

— —

Ilość azotu (N) zastosowanego w nawozach mineralnych

— —

Ilość P2O5 zastosowanego w nawozach mineralnych

— —

Ilość K2O zastosowanego w nawozach mineralnych

— —

Stan na początek roku

— —

Stan na koniec roku

— —

Produkcja

— —

Sprzedaż

— —

— FC

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze

— —

Zużycie w gospodarstwie

— —

W odniesieniu do kategorii upraw stosuje się następujące kody:

Kod (*)

Opis

Zboża na ziarno (w tym materiał siewny)

10110

Pszenica zwyczajna i orkisz

10120

Pszenica durum

10130

Żyto i mieszanki zbożowe ozime (np. mieszanki żyta z pszenicą)

10140

Jęczmień

10150

Owies i mieszanki zbożowe jare (mieszanki zbożowe inne niż mieszanki żyta z pszenicą)

10160

Kukurydza na ziarno i mieszanka ziarnowo-kolbowa

10170

Ryż

10190

Pszenżyto, sorgo i pozostałe zboża g.i.n. (gryka, proso, mozga kanaryjska itd.)

Uprawy strączkowe i wysokobiałkowe na ziarno (łącznie z materiałem siewnym oraz mieszankami zbóż i nasion roślin strączkowych)

10210

Groch polny, fasola i łubin słodki

10220

Soczewica, cieciorka i wyka

10290

Pozostałe rośliny wysokobiałkowe

Korzenie i bulwy

10300

Ziemniaki (w tym odmiany wczesne i uprawy ziemniaków na sadzeniaki)

10310

– w tym ziemniaki na skrobię

10390

– w tym pozostałe ziemniaki

10400

Buraki cukrowe (z wyjątkiem upraw nasiennych)

10500

Pozostałe rośliny okopowe, buraki pastewne i rośliny pastewne z rodziny Brassicae, uprawiane dla korzeni lub łodyg, oraz pozostałe korzeniowe i bulwiaste rośliny pastewne g.i.n.

Uprawy przemysłowe

10601

Tytoń

10602

Chmiel

10603

Bawełna

10604

Rzepak i rzepik na ziarno

10605

Słonecznik na ziarno

10606

Soja

10607

Len oleisty (siemię lniane)

10608

Pozostałe rośliny oleiste g.i.n.

10609

Len włóknisty

10610

Konopie

10611

Pozostałe uprawy roślin włóknistych g.i.n.

10612

Rośliny aromatyczne i o zastosowaniu medycznym i kulinarnym

10613

Trzcina cukrowa

10690

Uprawy energetyczne i pozostałe rośliny przemysłowe g.i.n.

Świeże warzywa, melony i truskawki, w tym:

Świeże warzywa, melony i truskawki – uprawy gruntowe lub pod niskimi (niedostępnymi) osłonami

10711

Świeże warzywa (włączając melony) i truskawki – uprawy polowe

10712

Świeże warzywa (włączając melony) i truskawki – ogrody towarowe

10720

Świeże warzywa (włączając melony) i truskawki uprawiane pod szkłem lub wysokimi dostępnymi osłonami

Szczegółowe informacje dotyczące wszystkich podpozycji kategorii „świeże warzywa (włączając melony) i truskawki”:

10731

Kalafior i brokuły

10732

Sałata

10733

Pomidory

10734

Kukurydza cukrowa

10735

Cebula

10736

Czosnek

10737

Marchew

10738

Truskawki

10739

Melony

10790

Pozostałe warzywa

Kwiaty i rośliny ozdobne (z wyłączeniem szkółek)

10810

Kwiaty i rośliny ozdobne (z wyłączeniem szkółek) – uprawy gruntowe

10820

Kwiaty i rośliny ozdobne (z wyłączeniem szkółek) uprawiane pod szkłem lub wysokimi dostępnymi osłonami

Szczegółowe informacje dotyczące wszystkich podpozycji kategorii „kwiaty i rośliny ozdobne (z wyłączeniem szkółek)”

10830

Bulwy i cebulki kwiatowe, korzenie bulwiaste i bulwy kwiatów

10840

Kwiaty cięte i pąki kwiatowe

10850

Rośliny kwitnące i ozdobne

Uprawy pastewne na zielonkę

10910

Trawy polowe i pastwiska polowe

Pozostałe rośliny pastewne na zielonkę

10921

Kukurydza na zielonkę

10922

Rośliny motylkowe na zielonkę

10923

Pozostałe rośliny pastewne i zboża na zielonkę g.i.n.

Uprawa roślin na nasiona i sadzonki oraz pozostałe uprawy na gruntach ornych

11000

Uprawa roślin na nasiona i sadzonki

11100

Pozostałe uprawy na gruntach ornych

Grunty ugorowane

11200

Grunty ugorowane

Ogrody przydomowe

20000

Ogrody przydomowe

Trwałe użytki zielone

30100

Pastwiska i łąki, z wyjątkiem terenów ekstensywnego wypasu

30200

Tereny ekstensywnego wypasu

30300

Trwałe użytki zielone niewykorzystywane już do produkcji i kwalifikujące się do dopłat

Uprawy trwałe

Gatunki owoców, w tym:

40101

Owoce ziarnkowe

40111

— w tym jabłka

40112

— w tym gruszki

40102

Owoce pestkowe

40113

— w tym brzoskwinie i nektarynki

40115

Owoce rosnące w strefach klimatu subtropikalnego i tropikalnego

40120

Owoce jagodowe (z wyłączeniem truskawek)

40130

Orzechy

Plantacje owoców cytrusowych

40200

Owoce cytrusowe

40210

— w tym pomarańcze

40230

— w tym cytryny

Plantacje oliwek

40310

Oliwki stołowe

40320

Oliwki do produkcji oliwy (sprzedawane w formie owoców)

40330

Oliwa z oliwek

40340

Produkty uboczne z uprawy oliwek

Winnice

40411

Wino o chronionej nazwie pochodzenia (ChNP)

40412

Wino o chronionym oznaczeniu geograficznym (ChOG)

40420

Pozostałe wina

40430

Winogrona stołowe

40440

Winogrona do produkcji rodzynek

40451

Winogrona do produkcji win o chronionej nazwie pochodzenia (ChNP)

40452

Winogrona do produkcji win o chronionym oznaczeniu geograficznym (ChOG)

40460

Winogrona do produkcji pozostałych win

40470

Różne produkty z winogron: moszcz winny, sok, brandy, ocet i inne, produkowane w gospodarstwie

40480

Produkty uboczne z winogron (wytłoki, wytłoczyny)

Szkółki, pozostałe uprawy trwałe, uprawy trwałe pod szkłem lub wysokimi dostępnymi osłonami i młode plantacje

40500

Szkółki

40600

Pozostałe uprawy trwałe

40610

— w tym choinki bożonarodzeniowe

40700

Uprawy trwałe pod szkłem lub wysokimi dostępnymi osłonami

40800

Przyrost wartości młodych plantacji

Pozostałe grunty

50100

Nieużytkowane użytki rolne

50200

Powierzchnia zadrzewiona

50210

— w tym zagajniki o krótkiej rotacji

50900

Pozostałe grunty (grunty zajęte przez budynki, podwórza gospodarstw, drogi, stawy, kamieniołomy, grunty nieurodzajne, skały itd.)

60000

Uprawy grzybów

Pozostałe produkty i wpływy

90100

Wpływy z gruntów rolnych oddanych w dzierżawę

90200

Odszkodowania z polis ubezpieczeniowych upraw nieprzypisanych do konkretnych upraw

90300

Produkty uboczne upraw inne niż uzyskiwane z oliwek i winogron

90310

Słoma

90320

Liście buraków cukrowych

90330

Pozostałe produkty uboczne

90400

Odsetki uzyskane z aktywów płynnych niezbędnych do prowadzenia” gospodarstwa

90900

Inne

Rodzaje kodów upraw należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (**)

Opis

Nie dotyczy: kod ten stosuje się do produktów przetworzonych, zapasów i produktów ubocznych.

Uprawy polowe – rośliny uprawiane w plonie głównym, uprawy łączone: uprawy polowe – rośliny uprawiane w plonie głównym i uprawy łączone obejmują:

— uprawy pojedyncze, tzn. uprawy, które są jedynymi uprawami na danej powierzchni w danym roku sprawozdawczym,

— uprawy mieszane: uprawy siane, uprawiane i zbierane razem, których produktem końcowym jest mieszanka,

— w przypadku upraw uprawianych kolejno na danej powierzchni w danym roku sprawozdawczym, uprawa pozostająca na danej powierzchni najdłużej,

— uprawy uprawiane przez jakiś czas razem na tym samym gruncie, z których każda daje oddzielny plon w ciągu roku sprawozdawczego. Łączna powierzchnia podzielona jest między te uprawy proporcjonalnie do powierzchni faktycznie zajmowanej przez każdą z nich,

— świeże warzywa, melony i truskawki w uprawie polowej

Uprawy polowe – roślina(-y) uprawiana(-e) następczo: uprawy uprawiane w dalszej kolejności podczas roku sprawozdawczego na danej powierzchni, nietraktowane jako rośliny uprawiane w plonie głównym.

Kwiaty i uprawy ogrodowe w uprawie polowej: kwiaty i uprawy ogrodowe w uprawie polowej obejmują świeże warzywa, melony i truskawki pochodzące z ogrodów towarowych w uprawie polowej oraz kwiaty i rośliny ozdobne w uprawie polowej.

Uprawy pod dostępnymi osłonami: uprawy pod dostępnymi osłonami obejmują świeże warzywa, melony i truskawki pod osłonami, kwiaty i rośliny ozdobne (jednoroczne lub wieloletnie) pod osłonami i plantacje trwałe pod osłonami.

Kody brakujących danych należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (***)

Opis

Gdy wszystkie dane są dostępne, wprowadza się kod 0.

Kod 1 stosuje się, jeśli nie można podać informacji dotyczącej powierzchni wykorzystywanej pod daną uprawę, np. w przypadku sprzedaży przeznaczonych do obrotu produktów roślinnych zakupionych na pniu lub pochodzących z gruntu wziętego w dzierżawę okazjonalnie na okres krótszy niż 1 rok.

Kod 2 stosuje się w przypadku gdy faktycznej produkcji nie można określić w kwintalach (lub hektolitrach w przypadku wina i produktów winopochodnych) ze względu na warunki sprzedaży lub jeśli nie ma faktycznej produkcji.

Kod 4 stosuje się, jeśli nie można podać informacji dotyczącej powierzchni wykorzystywanej pod daną uprawę i nie ma faktycznej produkcji lub faktycznej produkcji nie można określić w kwintalach (lub hektolitrach w przypadku wina i produktów winopochodnych).

Informacje dotyczące produkcji roślinnej w ciągu roku sprawozdawczego należy wpisywać w formacie tabeli I „Uprawy”. Informacje dotyczące każdej uprawy należy wpisywać osobno. Zawartość tabeli określa się, wybierając kategorię kodu uprawy, rodzaju kodu uprawy oraz kodu brakujących danych.

Dane szczegółowe dotyczące ziemniaków (kody 10310 , 10390 ), świeżych warzyw, melonów i truskawek (kody 10731 , 10732 , 10733 , 10734 , 10735 , 10736 , 10737 , 10738 , 10739 , 10790 ), kwiatów i roślin ozdobnych (kody 10830 , 10840 , 10850 ) oraz produktów ubocznych upraw innych niż uzyskiwane z oliwek i wina (kody 90310 , 90320 , 90330 ) należy podać, tylko jeżeli dane są dostępne w księgach rachunkowych gospodarstwa.

GRUPY INFORMACJI W TABELI I

Tabela I zawiera następujące grupy informacji:

Obowiązkowe grupy informacji: powierzchnia (A), stan na początek roku (OV), stan na koniec roku (CV), produkcja (PR), sprzedaż (SA), spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze (FC), zużycie w gospodarstwie (FU).

Nieobowiązkowa grupa informacji: Ilość N, P2O5 i K2O zastosowanych w nawozach mineralnych.

KOLUMNY W TABELI I

W tabeli I należy odnotować następujące informacje: łączna powierzchnia (TA), powierzchnia, która jest nawadniana (IR), powierzchnia wykorzystywana na rośliny energetyczne (EN), powierzchnia wykorzystywana wyłącznie pod produkcję ekologiczną (OR), powierzchnia w trakcie konwersji na produkcję ekologiczną (Co), dopływ składników odżywczych, produkcja, sprzedaż – wyrażone ilościowo (Q) – i wartość (V). Poniżej podano, które kolumny należy wypełnić w odniesieniu do każdej z grup informacji:

I.A

Powierzchnia

W odniesieniu do grupy informacji należy podać następujące informacje: powierzchnia (A), łączna powierzchnia (TA), powierzchnia, która jest nawadniana (IR), powierzchnia wykorzystywana na rośliny energetyczne (EN), powierzchnia wykorzystywana wyłącznie pod produkcję ekologiczną zgodnie z art. 3 pkt 2 rozporządzenia (UE) 2018/848 (OR), powierzchnia w trakcie konwersji na produkcję ekologiczną zgodnie z art. 3 pkt 6 i art. 10 rozporządzenia (UE) 2018/848 (CO). W każdym przypadku powierzchnia podawana jest w arach (100 arów = 1 hektar), z wyjątkiem powierzchni wykorzystywanych do uprawy grzybów, którą podaje się w metrach kwadratowych. Obszary zarejestrowane w kolumnach OR i CO wzajemnie się wykluczają.

I.NU

Ilość azotu (N) zastosowanego w nawozach mineralnych

Dane nieobowiązkowe. Całkowita ilość (masa) azotu wyrażona w N w wykorzystanych nawozach mineralnych, oszacowana na podstawie ilości nawozów mineralnych i zawartości N w tych nawozach. Ilość należy podać w kwintalach (100 kg).

I.PU

Ilość P2O5 zastosowanego w nawozach mineralnych

Dane nieobowiązkowe. Całkowita ilość (masa) fosforu wyrażona w P2O5

w wykorzystanych nawozach mineralnych, oszacowana na podstawie ilości nawozów mineralnych i zawartości P2O5

w tych nawozach. Ilość należy podać w kwintalach (100 kg).

I.KU

Ilość K2O zastosowanego w nawozach mineralnych

Dane nieobowiązkowe. Całkowita ilość (masa) potasu wyrażona w K2O w wykorzystanych nawozach mineralnych, oszacowana na podstawie ilości nawozów mineralnych i zawartości K2O w tych nawozach. Ilość należy podać w kwintalach (100 kg).

I.OV

Stan na początek roku

W odniesieniu do grupy informacji stan na początek roku (OV) należy wskazać wartość (V) produktów na stanie (w magazynie) na początku roku sprawozdawczego. Produkty wycenia się według cen „loco gospodarstwo” w dniu wyceny.

I.CV

Stan na koniec roku

W odniesieniu do grupy informacji stan na koniec roku (CV) należy wskazać wartość (V) produktów na stanie (w magazynie) na końcu roku sprawozdawczego. Produkty wycenia się według cen „loco gospodarstwo” w dniu wyceny.

I.PR

Produkcja

W odniesieniu do grupy informacji produkcja (PR) należy wskazać wyprodukowaną ilość (Q) w ciągu roku sprawozdawczego (z wyłączeniem wszelkich strat na polu i w gospodarstwie). Ilości te wykazuje się dla najważniejszych produktów wytwarzanych przez dane gospodarstwo (z wyłączeniem produktów ubocznych).

Ilości te podaje się w kwintalach (100 kg), z wyjątkiem ilości win i produktów winopochodnych, które podaje się w hektolitrach. Jeżeli ze względu na warunki sprzedaży nie można określić faktycznej produkcji w kwintalach, należy wprowadzić kod brakujących danych 2.

W przypadku pozycji 10790 „Pozostałe warzywa” i 90900

„Pozostałe” nie należy podawać ilości.

I.SA

Całkowita sprzedaż

W odniesieniu do grupy informacji całkowita sprzedaż (SA) należy wskazać sprzedane ilości (Q) i wartość sprzedaży (V) produktów pozostających na stanie gospodarstwa na początku roku sprawozdawczego lub zebranych w ciągu roku. Jeżeli koszty wprowadzenia na rynek istnieją i są znane, nie odejmuje się ich od całkowitej sprzedaży, lecz wykazuje w tabeli H „Nakłady”.

I.FC

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze

W odniesieniu do grupy informacji spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze (FC) należy wskazać wartość (V) produktów skonsumowanych przez gospodarstwo domowe posiadacza lub wykorzystane na płatności w naturze za otrzymane towary i usługi (w tym wynagrodzenie w naturze). Produkty wycenia się według cen „loco gospodarstwo”.

I.FU

Zużycie w gospodarstwie

W odniesieniu do grupy informacji zużycie w gospodarstwie (FU) należy wskazać wartość „loco gospodarstwo” (V) produktów gospodarstwa pozostających na stanie gospodarstwa (w magazynie) na początku roku sprawozdawczego lub wyprodukowanych w ciągu roku, wykorzystanych jako nakłady w gospodarstwie w ciągu tego roku. Obejmuje to:

— paszę dla zwierząt:

wartość, według cen „loco gospodarstwo”, nadających się do sprzedaży produktów gospodarstwa (produkty, które w chwili obecnej nadają się do obrotu), wykorzystanych w ciągu roku jako pasza dla zwierząt. Słoma będąca własnością gospodarstwa wykorzystana w tym gospodarstwie (jako pasza lub ścioła) podlega wycenie tylko wtedy, gdy jest produktem nadającym się do sprzedaży w danym regionie i w rozpatrywanym roku. Poszczególne produkty są wyceniane według ceny sprzedaży „loco gospodarstwo”,

— nasiona:

wartość, według cen „loco gospodarstwo”, nadających się do sprzedaży produktów rolnych wykorzystanych jako nasiona do upraw w ciągu roku,

— zużycie w gospodarstwie do innych celów (w tym produkty z gospodarstwa wykorzystane do przygotowania posiłków dla turystów).

Tabela J

Produkcja zwierzęca

Struktura tabeli

Kategoria zwierząt gospodarskich

Kod (*)

Kolumny

Grupa informacji

Stan średni

Liczba

Wartość

Czas wypasu

Dostęp do wybiegu

Rodzaj utrzymania

Stan średni

— —

— OR

W tym z chowu ekologicznego

— —

— CO

Z czego w trakcie konwersji na produkcję ekologiczną

— —

— RN

Liczba referencyjna

— —

— OV

Stan na początek roku

— —

Stan na koniec roku

— —

Zakupy

— —

Całkowita sprzedaż

— —

Sprzedaż na ubój

— —

Sprzedaż do dalszego chowu/hodowli

— —

Sprzedaż z niewiadomym przeznaczeniem

— —

Liczba zwierząt padłych, w tym przypadków uśmiercania z konieczności

— —

— FC

Spożycie w gospodarstwie domowym

— —

Zużycie w gospodarstwie

— —

Rodzaj utrzymania

— —

— TO

Czas spędzony na zewnątrz

— —

Kod (*)

Opis

100

Koniowate

210

Bydło w wieku poniżej 1 roku, byczki i jałówki

220

Byczki w wieku od roku do poniżej 2 lat

230

Jałówki w wieku od roku do poniżej 2 lat

240

Byki w wieku dwóch lat i powyżej

251

Jałówki hodowlane

252

Jałówki na opas

261

Krowy mleczne

262

Bawolice mleczne

269

Krowy niemleczne

311

Maciorki do dalszego chowu

319

Pozostałe owce

321

Samice do dalszego chowu

329

Pozostałe kozy

410

Prosięta o żywej wadze poniżej 20 kg

420

Lochy do dalszego chowu o żywej wadze 50 kg i powyżej

491

Tuczniki

499

Pozostała trzoda chlewna

510

Drób – brojlery

520

Kury nioski

530

Pozostały drób

610

Samice królików do dalszego chowu

699

Pozostałe króliki

700

Pszczoły

900

Pozostałe zwierzęta

Kategorie zwierząt gospodarskich

Należy rozróżnić następujące kategorie zwierząt gospodarskich:

100. Koniowate

Zalicza się tu także konie wyścigowe i jeździeckie, osły, muły, mulice itp.

210. Bydło w wieku poniżej 1 roku, byczki i jałówki

220. Byczki w wieku od roku do poniżej 2 lat

230. Jałówki w wieku od roku do poniżej 2 lat

Z wyjątkiem samic bydła, które się wycieliły.

240. Byki w wieku dwóch lat i powyżej

251. Jałówki hodowlane

Samice bydła w wieku dwóch lat lub powyżej, które jeszcze się nie cieliły i które są przeznaczone do celów hodowlanych.

252. Jałówki na opas

Samice bydła w wieku dwóch lat lub powyżej, które jeszcze się nie cieliły i które nie są przeznaczone do celów hodowlanych.

261. Krowy mleczne

Samice bydła, które się wycieliły (w tym te w wieku poniżej dwóch lat), które utrzymywane są wyłącznie lub głównie w celu produkcji mleka do spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa na produkty mleczarskie. Zalicza się tu wybrakowane krowy mleczne.

262. Bawolice mleczne

Bawolice, które się wycieliły (w tym te w wieku poniżej dwóch lat), które utrzymywane są wyłącznie lub głównie w celu produkcji mleka do spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa na produkty mleczarskie. W tym wybrakowane bawolice.

269. Krowy niemleczne

1. Samice bydła, które się wycieliły (w tym te w wieku poniżej dwóch lat), które utrzymywane są wyłącznie lub głównie w celu produkcji cieląt i których mleko nie jest przeznaczone do spożycia przez ludzi ani do przetwórstwa na produkty mleczarskie.

2. Krowy robocze.

3. Krowy inne niż mleczne wybrakowane (niezależnie od tego, czy były opasane przed ubojem).

Kategorie 210–252 i 269 obejmują także odpowiednie kategorie bawołów lub bawolic.

311. Maciorki do dalszego chowu

Owce maciorki w wieku jednego roku lub powyżej, przeznaczone do celów hodowlanych.

319. Pozostałe owce

Owce w każdym wieku, z wyjątkiem maciorek do dalszego chowu.

321. Samice do dalszego chowu

329. Pozostałe kozy

Kozy inne niż samice do dalszego chowu.

410. Prosięta o żywej wadze poniżej 20 kg

Prosięta poniżej 20 kg żywej wagi.

420. Lochy do dalszego chowu o żywej wadze 50 kg i powyżej

Lochy do dalszego chowu o masie co najmniej 50 kg, z wyjątkiem loch wybrakowanych (zob. kategoria 499 „pozostała trzoda chlewna”).

491. Tuczniki

Tuczniki o żywej wadze co najmniej 20 kg, z wyjątkiem loch wybrakowanych i knurów (zob. kategoria 499 „pozostała trzoda chlewna”).

499. Pozostała trzoda chlewna

Trzoda chlewna o żywej wadze co najmniej 20 kg, z wyjątkiem loch (zob. kategoria 420) i tuczników (zob. kategoria 491).

510. Drób – brojlery

Brojlery. Z wyjątkiem kur niosek i wybrakowanych kur. Nie zalicza się tu kurcząt.

520. Kury nioski

Zalicza się tu kurki na nioski, kury nioski oraz wybrakowane kury i koguty hodowlane dla kur niosek, jeżeli są one utrzymywane jak kury nioski. Kurki na nioski to młode kury, które nie zaczęły jeszcze znosić jaj. Nie zalicza się tu kurcząt.

530. Pozostały drób

Zalicza się tu kaczki, indyki, gęsi, perlice, strusie i samce do reprodukcji (z wyłączeniem samców wskazanych powyżej dla kur niosek). Zalicza się tu samice hodowlane. Nie zalicza się tu kurcząt.

610. Samice królików do dalszego chowu

699. Pozostałe króliki

700. Pszczoły

Wyrażone w liczbie zajętych pni pszczelich.

900. Pozostałe zwierzęta

Obejmuje pisklęta, jelenie, zwierzęta futerkowe. Obejmuje także inne zwierzęta wykorzystywane w agroturystyce. Z wyłączeniem produktów innych zwierząt (zob. tabela K, kategoria 900).

GRUPY INFORMACJI W TABELI J

J.AN.

Stan średnioroczny (należy wpisać tylko w kolumnie A)

Każda jednostka odzwierciedla obecność jednej sztuki zwierzęcia w gospodarstwie przez jeden rok. Zwierzęta liczone są proporcjonalnie do długości pobytu w gospodarstwie w ciągu roku sprawozdawczego.

Stan średnioroczny ustala się na podstawie okresowej inwentaryzacji albo poprzez rejestrację przyjęć i odbiorów. Obejmuje on wszystkie zwierzęta obecne na terenie gospodarstwa, także zwierzęta w odchowie lub tuczone w ramach umowy kontraktacji (zwierzęta niebędące własnością gospodarstwa, hodowane lub tuczone w tym gospodarstwie, tak że działalność ta stanowi głównie usługę świadczoną przez posiadacza, który nie ponosi żadnego finansowego ryzyka zazwyczaj związanego z chowem lub tuczem takich zwierząt) oraz zwierzęta wzięte lub oddane do wypasu na okres roku, podczas którego są obecne w gospodarstwie.

Średni stan (kolumna A)

W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kategoria 900).

J. OR Chów ekologiczny

Średnia liczba zwierząt chowanych zgodnie z przepisami dotyczącymi produkcji określonymi w art. 9, 10, 11 i 14 rozporządzenia (UE) 2018/848 oraz w części II załącznika II do niego, z wyłączeniem zwierząt nadal w okresie konwersji zdefiniowanym w art. 3 pkt 6 i art. 10 tego rozporządzenia.

J. CO w okresie konwersji na produkcję ekologiczną

J.RN.

Liczba referencyjna (należy wpisać tylko w kolumnie N)

Liczba referencyjna to liczba zwierząt zwykle przebywających w gospodarstwie w danym momencie. Jest stosowana do obliczania standardowej produkcji gospodarstwa i jego wielkości ekonomicznej. W przeciwieństwie do stanu średniorocznego (AN) umożliwia ona uwzględnienie wyjątkowego okresu, w którym liczba zwierząt gospodarskich w gospodarstwie jest niższa lub w którym w gospodarstwie nie przebywają żadne zwierzęta, z powodu wyjątkowej przerwy w cyklu produkcyjnym (np. w wyniku ognisk epidemicznych).

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach lub w pniach pszczelich.

W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kategoria 900).

Dane odnoszące się do zmiennej „J.RN. Liczba referencyjna” można przekazywać w wyjątkowych przypadkach (np. choroba w gospodarstwie lub eliminacja ze względów sanitarnych). Przekazanie tych danych jest nieobowiązkowe.

J.OV

Stan na początek roku

Zwierzęta gospodarskie należące do gospodarstwa na początku roku sprawozdawczego, niezależnie od tego, czy w tym momencie znajdują się one na terenie gospodarstwa czy nie.

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach lub w pniach pszczelich.

W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kategoria 900).

Wartość (kolumna V)

Wartość zwierząt gospodarskich określa się jako wartość godziwą, pomniejszoną o szacunkowe koszty związane ze sprzedażą w dniu wyceny.

J.CV

Stan na koniec roku

Zwierzęta gospodarskie należące do gospodarstwa na koniec roku sprawozdawczego, niezależnie od tego, czy w tym momencie znajdują się na terenie gospodarstwa czy nie.

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach lub w pniach pszczelich.

W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kategoria 900).

Wartość (kolumna V)

Wartość zwierząt gospodarskich określa się jako wartość godziwą, pomniejszoną o szacunkowe koszty związane ze sprzedażą w dniu wyceny.

J.PU

Zakupy

Odnosi się do całkowitego zakupu zwierząt gospodarskich w ciągu roku sprawozdawczego.

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach. W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kategoria 900 ).

Wartość (kolumna V)

Wartość zakupów obejmuje koszty zakupu. Związanych z tym dotacji i subsydiów nie odejmuje się od całkowitej wartości tych zakupów, lecz wykazuje się je w odpowiedniej kategorii tabeli M „Subsydia” (kody 5100 –5900 ).

J.SA

Całkowita sprzedaż

Odnosi się do całkowitej sprzedaży zwierząt gospodarskich w ciągu roku sprawozdawczego.

Zalicza się tu sprzedaż zwierząt gospodarskich lub mięsa konsumentom do ich własnego spożycia, niezależnie od tego, czy zwierzęta poddawane są ubojowi w gospodarstwie czy nie.

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach. W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kod 900 ).

Wartość (kolumna V)

Jeżeli koszty wprowadzenia na rynek istnieją i są znane, nie odejmuje się ich od całkowitej sprzedaży, lecz wykazuje się je w ramach kodu 2090 („pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej”). Związanych z tym dotacji i subsydiów nie uwzględnia się w całkowitej wartości sprzedaży, lecz wykazuje się je w odpowiedniej kategorii „Wsparcie dochodów związane z wielkością produkcji” w tabeli M „Subsydia” (kody 23111 –2900 ).

J.SS

Sprzedaż na ubój

Odnosi się do zwierząt gospodarskich sprzedanych w ciągu roku sprawozdawczego, z przeznaczeniem na ubój. W odniesieniu do jałówek hodowlanych (kod 251), pszczół (kod 700) i pozostałych zwierząt (kod 900) nie podaje się tej informacji.

Liczba (kolumna N)

Zob. całkowita sprzedaż.

Wartość (kolumna V)

Zob. całkowita sprzedaż.

J.SR

Sprzedaż do dalszego chowu lub hodowli

Odnosi się do zwierząt gospodarskich sprzedanych w ciągu roku sprawozdawczego, z przeznaczeniem do dalszego chowu lub hodowli. W odniesieniu do jałówek na opas (kod 252), pszczół (kod 700) i pozostałych zwierząt (kod 900) nie podaje się tej informacji.

Liczba (kolumna N)

Zob. całkowita sprzedaż.

Wartość (kolumna V)

Zob. całkowita sprzedaż.

J.SU

Sprzedaż z niewiadomym przeznaczeniem

Odnosi się do zwierząt gospodarskich sprzedanych w ciągu roku sprawozdawczego z niewiadomym przeznaczeniem. W odniesieniu do pszczół (kod 700) i pozostałych zwierząt (kod 900) nie podaje się tej informacji.

Liczba (kolumna N)

Zob. całkowita sprzedaż.

Wartość (kolumna V)

Zob. całkowita sprzedaż.

J.DL

Liczba zwierząt padłych, w tym przypadków uśmiercania z konieczności

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach. Obejmuje zwierzęta uśmiercone z konieczności i w ceku zmniejszenia liczebności. Uśmiercanie z konieczności oznacza uśmiercanie zwierząt, które są ranne lub chore, jeżeli choroba lub zranienie wiążą się z silnym bólem lub cierpieniem. Zmniejszanie liczebności to proces uśmiercania zwierząt z przyczyn związanych ze zdrowiem publicznym, zdrowiem zwierząt, dobrostanem zwierząt lub ze względów środowiskowych, pod nadzorem właściwego organu.

J.FC

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze

Odnosi się do zwierząt gospodarskich skonsumowanych przez gospodarstwo domowe lub wykorzystanych na świadczenia w naturze w ciągu roku sprawozdawczego.

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach. W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kategoria 900 ).

Wartość (kolumna V)

Wartość zwierząt gospodarskich określa się jako wartość godziwą.

J.FU

Zużycie w gospodarstwie

Odnosi się do zwierząt gospodarskich wykorzystanych w ciągu roku sprawozdawczego jako surowiec do dalszego przetworzenia w kontekście OGA związanej z gospodarstwem.

— usług gastronomicznych, zakwaterowania turystycznego,

— przetwórstwa zwierząt gospodarskich na produkty mięsne i pasze.

Z wykluczeniem sprzedaży zwierząt gospodarskich lub mięsa, niezależnie od tego, czy uboju dokonano w gospodarstwie czy nie (zob. informacja odnośnie do sprzedaży SA).

Wartość tę również wpisuje się w tabeli H, jako koszt OGA związanej bezpośrednio z gospodarstwem, przy pomocy kodu 4070 (koszty bezpośrednie przetwórstwa mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego).

Liczba (kolumna N)

Liczbę zwierząt gospodarskich podaje się w sztukach. W odniesieniu do pozostałych zwierząt nie podaje się tej informacji (kategoria 900 ).

Wartość (kolumna V)

Wartość zwierząt gospodarskich określa się jako wartość godziwą.

J.TH Rodzaj utrzymania

Kod (kolumna C)

Kody określające rodzaj utrzymania należy wybrać z poniższego wykazu, dla każdej z wymienionej kategorii zwierząt:

Tabela J

Kody rodzajów utrzymania

Kod

Rodzaj zwierzęcia

Rodzaj utrzymania

Bydło (kategorie 210–269)

Obora stanowiskowa (z gnojowicą)

Obora stanowiskowa (z obornikiem stałym)

Obora wolnostanowiskowa/z boksami (z gnojowicą)

Obora wolnostanowiskowa/z boksami (z obornikiem stałym)

Stale na otwartej przestrzeni

Inny rodzaj utrzymania (z gnojowicą)

Inny rodzaj utrzymania (z obornikiem stałym)

Owce i kozy (kategorie 311–329)

Głęboka ściółka

Podłoga rusztowa

100

Podłoga pełna

Stale na otwartej przestrzeni

120

Świnie (kategorie 410–499)

Podłoga w pełni rusztowa

130

Podłoga częściowo rusztowa

140

Podłoga pełna (z obornikiem stałym)

Całe podłoże pokryte głęboką ściółką

Na otwartej przestrzeni (na wolnym wybiegu)

Inny rodzaj utrzymania (z gnojowicą)

Inny rodzaj utrzymania (z obornikiem stałym)

Drób (kategorie 510–530)

Głęboka ściółka

200

Kurnik

210

Klatki z taśmą zbierającą odchody

220

Klatki z głębokim kanałem gnojowicowym

230

Klatki z napowietrzanym grawitacyjnie zbiornikiem odchodów

Na otwartej przestrzeni (na wolnym wybiegu)

250

Inny rodzaj utrzymania

Jeżeli w odniesieniu do którejkolwiek kategorii zwierząt stosuje się więcej niż jeden rodzaj utrzymania, należy zgłosić tylko rodzaj utrzymania, w którym trzymana jest większość zwierząt w tej kategorii zwierząt. Dane należy zgłaszać w sprawozdaniach z gospodarstw rolnych co roku. Dane mogą być jednak zestawiane lub gromadzone z mniejszą częstotliwością, pod warunkiem że odbywa się to co najmniej raz na pięć lat.

Opis systemów utrzymania

Obora stanowiskowa: Obory stanowiskowe to pomieszczenia inwentarskie, w których zwierzęta są uwiązane na swoich stanowiskach i nie mogą się swobodnie poruszać. W tym rodzaju utrzymania odchody mogą być rozdzielane na obornik stały i gnojówkę, jeżeli podłoga obory jest wykonana z betonu, ma postać równi pochyłej i wyłożona jest ściółką (np. słomą, sieczką, trocinami), a za zwierzętami znajduje się płytki korytarz gnojowy, do którego wpada część ekskrementów i mocz, podczas gdy część jest regularnie usuwana jako obornik stały. W niektórych przypadkach korytarz gnojowy jest wyposażony w rurę odwadniającą służącą do odsączania; ewentualnie zamiast korytarza może znajdować się głębszy kanał służący do gromadzenia i przechowywania frakcji płynnej. Odchody są zazwyczaj usuwane mechanicznie z budynku, w postaci obornika lub gnojówki. W budynkach tych odchody mogą mieć również postać gnojowicy, jeżeli podłogi są równe i wykonane betonu, a za zwierzętami znajduje się kanał pokryty kratownicą, lub jeżeli podłoga jest rusztowa, a ekskrementy i mocz zbierane są w postaci gnojowicy. W tym przypadku ekskrementy i mocz wpadają do zbiornika pod podłogą, w którym tworzą gnojowicę.

Obora wolnostanowiskowa/z boksami: obora wolnostanowiskowa to pomieszczenia inwentarskie, w których zwierzęta mogą się swobodnie przemieszczać i mają swobodny dostęp do całej powierzchni budynku lub wybiegu (małe wydzielone przestrzenie dla zwierząt gospodarskich). W oborze wolnostanowiskowej może znajdować się obornik w postaci stałej, jeżeli podłoga wykonana jest z betonu i jest czyszczona częściej przez zgarnianie w miejscach, w których zwierzęta stoją podczas karmienia lub pojenia. Powszechną praktyką jest wyłożenie podłogi głęboką warstwą ściółki (zazwyczaj słomy). Ściółkę tę usuwa się z budynku, zazwyczaj raz lub dwa razy każdej zimy, jako nawóz naturalny. Ten rodzaj utrzymania obejmuje również pomieszczenia z boksami, które są budynkami.

Otwarta przestrzeń obejmuje pastwiska, chów wybiegowy i padok.

Pomieszczenia z podłogą w pełni rusztową to pomieszczenia dla zwierząt, w których podłogi są w całości pokryte rusztem. W całej podłodze znajdują się płyty rusztowe, przez które ekskrementy i mocz wpadają do zbiornika pod podłogą, w którym tworzą gnojowicę.

Pomieszczenia z podłogą częściowo rusztową to pomieszczenia dla zwierząt, w których podłogi są częściowo pokryte rusztem. W części podłogi znajdują się płyty rusztowe, przez które ekskrementy i mocz wpadają do zbiornika pod podłogą, w którym tworzą gnojowicę.

Głęboka ściółka dla świń: utrzymywanie na podłożu ze ściółki (utrzymanie zwierząt na głębokiej ściółce), w którym podłoga jest pokryta grubą warstwą ściółki (słomą, torfem, trocinami lub innym podobnym materiałem wiążącym obornik i mocz), która jest usuwana w odstępach czasowych mogących wynosić kilka miesięcy.

Inne rodzaje utrzymania: rodzaje utrzymania inne niż wymienione powyżej.

Wolny wybieg jest metodą chowu, w której zwierzęta przez co najmniej część dnia mogą swobodnie poruszać się na zewnątrz i nie przebywają codzienne w wydzielonych pomieszczeniach przez 24 godziny.

Głęboka ściółka dla drobiu i kur niosek: utrzymywanie na podłożu ze ściółki (równoznaczne z utrzymywaniem zwierząt na głębokiej ściółce), w którym podłoga jest pokryta grubą warstwą ściółki (słomą, torfem, trocinami lub innym podobnym materiałem wiążącym pomiot), która jest usuwana w odstępach czasowych mogących wynosić kilka miesięcy. Prosty zamknięty budynek izolowany termicznie, w którym stosuje się wentylację mechaniczną lub wentylację naturalną. Co najmniej jedna trzecia powierzchni użytkowej musi być pokryta ściółką (np. sieczką, strużynami drewnianymi), a dwie trzecie musi mieć postać zbiornika przykrytego płytami rusztowymi, który służy do zbierania pomiotu (odchodów drobiu) w okresie składania jaj wynoszącym od 13 do 15 miesięcy. Gniazda niosek, karmniki i poidła umieszcza się ponad częścią powierzchni pokrytą płytami rusztowymi, aby utrzymać ściółkę w suchym stanie.

Kurniki nazywane są również systemami wielopoziomowymi lub wolierami. Składają się one z parteru oraz co najmniej jednego poziomu perforowanych platform, z których pomiot nie może spaść na ptaki znajdujące się poniżej. W pewnym miejscu w tym systemie dla ptaków dostępne są co najmniej dwa poziomy. Kurnik to konstrukcja wyposażona w izolację cieplną i wentylację mechaniczną, oświetlana światłem naturalnym albo sztucznym. Można go połączyć z wolnym wybiegiem i terenem na zewnątrz, na którym kury mogą kopać w ziemi. Ptaki trzymane są w dużych grupach i mogą swobodnie przemieszczać się po całej powierzchni kurnika na wielu poziomach. Przestrzeń dzieli się na różne obszary: miejsca karmienia i pojenia, miejsca do spania i odpoczynku, miejsca do kopania w ziemi oraz do składania jaj. Ponieważ zwierzęta mogą korzystać z kilka poziomów, dopuszcza się wyższe zagęszczenie stad niż w przypadku systemu utrzymania na głębokiej ściółce. Pomiot jest usuwany przez taśmę zbierającą odchody lub trafia do zbiornika na gnojowicę.

Klatki wyposażone w taśmy zbierające odchody – klatki bateryjne to systemy pomieszczeń inwentarskich, w których kury nioski – pojedynczo lub po kilka sztuk – trzymane są w klatkach wewnątrz zamkniętych budynków wyposażonych w wentylację mechaniczną, w których może być zainstalowany system oświetleniowy. Ptaki trzymane są w wielopoziomowych klatkach, wykonanych zazwyczaj z drutu stalowego, rozmieszczonych w długich rzędach. Pomiot przechodzi przez dno klatek i jest zbierany i przechowywany pod spodem w głębokim zbiorniku lub kanale lub jest usuwany przez system taśm lub zgarniaczy. Pomiot kur niosek chowanych w systemach klatek bateryjnych nie miesza się z innym materiałem takim jak ściółka i można go osuszyć lub dodać do niego wody dla łatwiejszego usuwania. Klatki bateryjne wyposażone w taśmy zbierające odchody to klatki bateryjne, w których pomiot jest usuwany mechanicznie za pomocą taśmy znajdującej się pod klatkami na zewnątrz budynku w celu utworzenia obornika stałego/nawozu naturalnego.

Czas spędzany na zewnątrz

Czas wypasu (kolumna D)

Liczba pełnego dnia wypasu. Jeżeli zwierzęta wypasają się krócej niż 2 godziny dziennie, nie uznaje się tego za dzień wypasu. Informacje zgłasza się w odniesieniu do kategorii 261 Krowy mleczne, 269 Krowy niemleczne, 311 Maciorki do dalszego chowu i 321 Kozy – samice do dalszego chowu.

Dostęp do wybiegu (kolumna Y)

Wybiegi:

miejsca na zewnątrz ze stałym dostępem, pokryte zwykle nieprzepuszczalnym podłożem, w tym obszary trawiaste bez wypasu, w których zwierzęta mogą swobodnie poruszać się przez część dnia. Jeżeli wybieg jest dostępny dla zwierząt, należy go uwzględnić.

Stosuje się następujące kody:

Nie, zwierzęta gospodarskie nie mają dostępu do wybiegu

Tak, zwierzęta gospodarskie mają dostęp do wybiegu

Tabela K

Produkty pochodzenia zwierzęcego i usługi związane ze zwierzętami

Struktura tabeli

Kategoria produktów pochodzenia zwierzęcego lub usług

Kod (*)

Brakujące dane

Kod (**)

Kolumny

Grupa informacji

Ilość

Wartość

Stan na początek roku

Stan na koniec roku

Produkcja

— SA

Sprzedaż

Spożycie w gospodarstwie domowym

Zużycie w gospodarstwie

Kod (*)

Opis

261

Mleko krowie

262

Mleko bawole

311

Mleko owcze

321

Mleko kozie

330

Wełna

531

Jaja przeznaczone do spożycia przez ludzi (wszystkie rodzaje drobiu)

532

Jaja wylęgowe (wszystkie rodzaje drobiu)

700

Miód i produkty pszczelarstwa

800

Obornik

900

Inne produkty pochodzenia zwierzęcego

1100

Usługowy odchów zwierząt

1200

Pozostałe usługi dotyczące zwierząt

Brakujące dane

Kod (**)

Opis

Gdy wszystkie dane są dostępne, wprowadza się kod 0.

Kod 2 należy wpisać w przypadku gdy faktycznej produkcji nie można określić w kwintalach (lub tysiącach jaj) ze względu na warunki sprzedaży.

Kod 4 należy wpisać, jeżeli istnieją tylko zapasy, a nie faktyczna produkcja.

Kategorie produktów pochodzenia zwierzęcego i usług związanych ze zwierzętami

Wyróżnia się następujące kategorie produktów pochodzenia zwierzęcego i usług związanych ze zwierzętami:

261

Mleko krowie

262

Mleko bawole

311

Mleko owcze

321

Mleko kozie

330

Wełna

531

Jaja przeznaczone do spożycia przez ludzi (wszystkie rodzaje drobiu)

532

Jaja wylęgowe (wszystkie rodzaje drobiu)

700

Miód i produkty pszczelarstwa: miód, miód pitny i inne produkty i produkty uboczne pszczelarstwa.

800

Obornik

900

Pozostałe produkty pochodzenia zwierzęcego (opłaty za pokrycie samic, zarodki, wosk, wątróbki gęsie lub kacze, mleko pozostałych zwierząt itd.)

1100

Usługowy odchów zwierząt

Kwota przychodów z odchowu usługowego zwierząt, odnosząca się głównie do płatności za wykonane usługi, oraz w przypadku gdy posiadacz nie ponosił ekonomicznego ryzyka zwykle związanego z chowem i tuczem zwierząt, np.: bydła, owiec, kóz, trzody chlewnej, drobiu.

1200

Pozostałe usługi dotyczące zwierząt

Kwota wpływów za pozostałe usługi związane ze zwierzętami (wypasanie itd.)

GRUPY INFORMACJI W TABELI K

W odniesieniu do obornika (kod 800 ) w kolumnie V należy podać tylko informację dotyczącą sprzedaży (SA).

Ponieważ nie można podać ilości dla produktów łączonych lub heterogenicznych, w odniesieniu do pozostałych produktów pochodzenia zwierzęcego (kod 900 ) należy podać tylko informację dotyczącą wartości (w kolumnie V).

W odniesieniu do usług związanych ze zwierzętami, takich jak usługowy odchów zwierząt (kod 1100 ), i pozostałych usług (kod 1200 ) należy podać tylko informację dotyczącą wpływów, które należy wykazać w ramach informacji o sprzedaży (SA) w kolumnie wartość (V).

Ilość (kolumna Q)

Ilości podaje się w kwintalach (100 kg), z wyjątkiem jaj (kody 531 i 532 ) określanych w tysiącach sztuk.

W przypadku produktów pszczelarskich innych niż miód (kod 700 ) ilość wyraża się w kwintalach ekwiwalentu miodu.

K.OV

Stan na początek roku

Produkty na stanie (w magazynie) na początku roku sprawozdawczego, z wyłączeniem zwierząt gospodarskich.

Ilość (kolumna Q)

Zob. instrukcje do tabeli K.

Wartość (kolumna V)

Produkty należy wycenić według wartości godziwej w dniu wyceny.

K.CV

Stan na koniec roku

Wartość produktów na stanie (w magazynie) na koniec roku sprawozdawczego, z wyłączeniem zwierząt gospodarskich.

Ilość (kolumna Q)

Zastosowanie mają instrukcje dotyczące tabeli K.

Wartość (kolumna V)

Produkty należy wycenić według wartości godziwej w dniu wyceny.

K.PR

Produkcja w ciągu roku sprawozdawczego

Ilość (kolumna Q)

Ilości produktów pochodzenia zwierzęcego wyprodukowanych w ciągu roku sprawozdawczego (z wyłączeniem wszelkich strat). Ilości te wykazuje się dla najważniejszych produktów wytwarzanych przez dane gospodarstwo (z wyłączeniem produktów ubocznych). Obejmuje to produkcję wykorzystaną do przetwórstwa w ramach działalności gospodarczej innej niż rolnicza bezpośrednio związanej z gospodarstwem.

K.SA

Sprzedaż

Łącznie produkty sprzedane w ciągu roku sprawozdawczego, na stanie na początku roku sprawozdawczego i wyprodukowane w ciągu roku.

Ilość (kolumna Q)

Zastosowanie mają instrukcje dotyczące tabeli K.

Wartość (kolumna V)

Łączna wartość sprzedaży (niezależnie od tego, czy przychód faktycznie wpłynął w ciągu roku sprawozdawczego) produktów ze stanu na początku roku sprawozdawczego i wyprodukowanych w ciągu roku.

Łączna wartość sprzedanych produktów obejmuje wartość produktów zwróconych gospodarstwu (mleko odtłuszczone itp.). Tę drugą wartość podaje się także w pozycji dotyczącej kosztów gospodarstwa.

Wszelkie rekompensaty (np. odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia) w ciągu roku sprawozdawczego dodaje się do łącznej wartości sprzedaży poszczególnych produktów zawsze, gdy można je przypisać do wytworzenia tych produktów. W innym przypadku wykazuje się je w ramach kodu 900 „inne produkty pochodzenia zwierzęcego”.

Jeżeli koszty wprowadzenia na rynek istnieją i są znane, nie odejmuje się ich od całkowitej sprzedaży, lecz wykazuje w tabeli H „Nakłady” w ramach kodu 2090

„pozostałe koszty bezpośrednie produkcji zwierzęcej”.

K.FC

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze

Produkty skonsumowane przez gospodarstwo domowe posiadacza lub wykorzystane na płatności w naturze za otrzymane towary i usługi (w tym wynagrodzenie w naturze). W odniesieniu do jaj wylęgowych nie podaje się tej informacji (kod 532 ).

Ilość (kolumna Q)

Zastosowanie mają instrukcje dotyczące tabeli K.

Wartość (kolumna V)

Produkty należy wycenić według wartości godziwej.

K.FU

Zużycie w gospodarstwie

— paszę dla zwierząt: produkty gospodarstwa nadające się do sprzedaży (produkty, które w danym momencie są zbywalne), wykorzystane w ciągu roku jako pasza dla zwierząt. W ramach zużycia w gospodarstwie nie wykazuje się mleka wyssanego przez cielęta,

— produkty wykorzystane w ramach działalności gospodarczej innej niż rolnicza bezpośrednio związanej z gospodarstwem:

— usługi gastronomiczne, agroturystyka itd.,

— do dalszego przetworzenia (przetwarzanie mleka w masło, ser itd.).

Ilość (kolumna Q)

Zastosowanie mają instrukcje dotyczące tabeli K.

Wartość (kolumna V)

Produkty należy wycenić według wartości godziwej. Wartości te podaje się także w kosztach gospodarstwa.

Tabela L

Działalność gospodarcza inna niż rolnicza bezpośrednio związana z gospodarstwem

Struktura tabeli

Kategoria OGA

Kod (*)

Brakujące dane

Kod (**)

Kolumny

Grupa informacji

Ilość

Wartość

Stan na początek roku

— CV

Stan na koniec roku

— PR

Produkcja

— SA

Sprzedaż

— FC

Spożycie w gospodarstwie domowym

— FU

Zużycie w gospodarstwie

— Kod (*)

Opis

261

Przetwórstwo mleka krowiego

263

Przetwórstwo mleka innych zwierząt

900

Przetwórstwo mięsa lub pozostałych produktów pochodzenia zwierzęcego

1010

Przetwórstwo roślin

1020

Leśnictwo i przetwórstwo drewna

2010

Usługi

2020

Turystyka, pokoje gościnne, usługi gastronomiczne i inna działalność związana z wypoczynkiem

2030

Produkcja energii odnawialnej

9000

Inna działalność gospodarcza inna niż rolnicza bezpośrednio związana z gospodarstwem

Kod (**)

Opis

Gdy wszystkie dane są dostępne, wprowadza się kod 0.

Kod 1 należy wprowadzić w przypadku produkcji uzyskanej w wyniku przetworzenia nabytych produktów pochodzenia zwierzęcego lub produktów roślinnych.

Kod 2 należy wpisać w przypadku gdy faktycznej produkcji nie można określić w kwintalach ze względu na warunki sprzedaży.

Kod 4 należy wpisać, jeżeli istnieją tylko zapasy, a nie faktyczna produkcja.

Kategorie OGA bezpośrednio związanej z gospodarstwem

Wyróżnia się następujące kategorie OGA:

261

Przetwórstwo mleka krowiego

263

Przetwórstwo mleka innych zwierząt, np. mleka bawolego, owczego, koziego

900

Przetwórstwo mięsa lub pozostałych produktów pochodzenia zwierzęcego

1010

Przetwórstwo produktów roślinnych z wyłączeniem wina i oliwy z oliwek. W tym produkcja alkoholu innego niż uzyskiwany z winogron, cydr lub wino z gruszek.

1020

Leśnictwo i przetwórstwo drewna. Obejmuje sprzedaż drewna, drzewostanu leśnego, produktów leśnych innych niż drewno (korka, żywicy sosny itp.) i przetworzonego drewna w ciągu roku sprawozdawczego.

2010

Usługi na rzecz innych podmiotów. Wynajmu urządzeń gospodarstwa bez korzystania z siły roboczej gospodarstwa lub wykorzystywania samej siły roboczej gospodarstwa w ramach usług nie uważa się za OGA, ale za część działalności rolniczej.

2020

Turystyka, pokoje gościnne, usługi gastronomiczne i inna działalność związana z wypoczynkiem. Zalicza się tu także opłaty pobierane od turystów (pola kempingowe, domki, jazda konna, polowania, wędkarstwo itp.).

2030

Produkcja energii odnawialnej. Obejmuje komercyjną produkcję energii odnawialnej, w tym biogazu, biopaliw lub energii elektrycznej przy pomocy turbin wiatrowych, innych urządzeń lub z surowców rolnych. Nie obejmuje następujących form działalności, uważanych za część działalności rolniczej gospodarstwa:

— produkcji energii odnawialnej wyłącznie na potrzeby własne gospodarstwa,

— wynajmu gruntów lub dachów tylko do instalacji wiatraków lub paneli słonecznych,

— sprzedaży innemu przedsiębiorstwu surowców do produkcji energii odnawialnej.

9000

Inna działalność gospodarcza inna niż rolnicza bezpośrednio związana z gospodarstwem Pozostała OGA bezpośrednio związana z gospodarstwem, gdzie indziej niewymieniona.

GRUPY INFORMACJI W TABELI L

Ilość (kolumna Q)

Ilości podaje się w kwintalach (100 kg).

W przypadku przetworzonych produktów z mleka (kody 261 i 263 ) podaje się ilość mleka w płynie, niezależnie od postaci, w jakiej mleko to jest sprzedawane, spożywane w gospodarstwie lub wykorzystywane jako świadczenia w naturze albo do celów gospodarstwa (śmietana, masło, ser itp.).

L.OV

Stan na początek roku

Produkty na stanie (w magazynie) na początku roku sprawozdawczego.

Nie należy podawać tej informacji w odniesieniu do usług (kod 2010 ), działalności związanej z turystyką (kod 2020 ), produkcji energii odnawialnej (kod 2030 ) i pozostałych form działalności gospodarczej innej niż rolnicza bezpośrednio związanej z gospodarstwem (kod 9000 ).

Wartość (kolumna V)

Wartość produktów określa się jako wartość godziwą, pomniejszoną o szacunkowe koszty związane ze sprzedażą w dniu wyceny.

L.CV

Stan na koniec roku

Wartość produktów na stanie (w magazynie) na koniec roku sprawozdawczego.

Wartość (kolumna V)

Wartość produktów określa się jako wartość godziwą, pomniejszoną o szacunkowe koszty związane ze sprzedażą w dniu wyceny.

L.PR

Produkcja w ciągu roku sprawozdawczego

Ilość (kolumna Q)

Informację tę należy podać tylko w odniesieniu do kategorii związanych z przetwórstwem mleka (kody 261 i 263).

Odpowiada ona ilości mleka w płynie wyprodukowanej w gospodarstwie w ciągu roku sprawozdawczego i wykorzystanej do produkcji produktów przetworzonych.

L.SA

Sprzedaż

Łącznie produkty sprzedane w ciągu roku sprawozdawczego, pochodzące ze stanu na początku roku sprawozdawczego i wyprodukowane w ciągu roku oraz wpływy z OGA.

Wartość (kolumna V)

„Inne”.

Dotacji i subsydiów otrzymanych na produkty w ciągu roku sprawozdawczego nie włącza się do sprzedaży łącznie; wykazuje się je w odpowiedniej kategorii „Wsparcie dochodów związane z wielkością produkcji” w tabeli M „Subsydia” (kody 23111 –2900 ). Jeżeli koszty wprowadzenia na rynek istnieją i są znane, nie odejmuje się ich od całkowitej sprzedaży, lecz wykazuje w tabeli H „Nakłady” w odpowiedniej kategorii kosztów bezpośrednich działalności gospodarczej innej niż rolnicza (kody 4010–4090).

L.FC

Spożycie w gospodarstwie domowym i świadczenia w naturze

Produkty skonsumowane przez gospodarstwo domowe posiadacza lub wykorzystane na płatności w naturze za otrzymane towary i usługi (w tym wynagrodzenie w naturze).

W odniesieniu do usług (kod 2010 ), turystyki (kod 2020 ) i produkcji energii odnawialnej (kod 2030 ) nie podaje się tej informacji.

Wartość (kolumna V)

Produkty należy wycenić według wartości godziwej.

L.FU

Zużycie w gospodarstwie

Wartość produktów pozostających na stanie gospodarstwa (w magazynie) na początku roku sprawozdawczego lub wyprodukowanych w ciągu roku, wykorzystanych jako nakłady w gospodarstwie w ciągu tego roku. Pozycja ta obejmuje produkty przetworzone w gospodarstwie (mleko przetworzone na ser, zboża przetworzone na chleb, mięso na szynkę itd.) i wykorzystane jako nakłady do usług gastronomicznych lub zakwaterowania turystycznego.

W odniesieniu do usług (kod 2010 ), turystyki (kod 2020 ) i produkcji energii odnawialnej (kod 2030 ) nie podaje się tej informacji.

Wartość (kolumna V)

Produkty należy wycenić według wartości godziwej.

Tabela M

Subsydia

Struktura tabeli

Kategoria subsydiów/informacje administracyjne

Kod (*)

Finansowanie

Kod (**)

Jednostka podstawowa

Kod (***)

Grupa informacji

Kolumny

Liczba jednostek podstawowych

Wartość

Rodzaj

Subsydia

— AI

Informacje administracyjne

— Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Grupa

Opis kategorii

Kolumny

Płatności niezwiązane z wielkością produkcji

1250

Podstawowe wsparcie dochodów do celów zrównoważoności

— 1300

Uzupełniające redystrybucyjne wsparcie dochodów do celów zrównoważoności

— 1400

Schematy na rzecz klimatu, środowiska i dobrostanu zwierząt (ekoschematy)

— 1600

Uzupełniające wsparcie dochodu dla młodych rolników

— 1700

Płatności dla małych gospodarstw

— Wsparcie dochodów związane z wielkością produkcji

Rośliny uprawne

Zboża, rośliny oleiste i rośliny wysokobiałkowe

23111

Zboża

— 23112

Rośliny oleiste

— 23114

Rośliny wysokobiałkowe i rośliny strączkowe

— 2312

Ziemniaki

— 23121

Z czego ziemniaki na skrobię

— 2313

Buraki cukrowe

— Uprawy przemysłowe

23141

Len

— 23142

Konopie

— 23143

Chmiel

— 23144

Trzcina cukrowa

— 23145

Cykoria

— 23149

Pozostałe rośliny przemysłowe

— Pozostałe uprawy

2315

Warzywa

— 2316

Grunty ugorowane

— 2317

Ryż

— 2319

Rośliny uprawne bez wskazania gatunku

— 2320

Trwałe użytki zielone

— 2321

Susz paszowy

— 2322

Płatność specyficzna w odniesieniu do bawełny

— 2323

Krajowe programy restrukturyzacji sektora bawełny

— 2324

Produkcja nasion

— Uprawy trwałe

23311

Jagody

— 23312

Orzechy

— 2332

Owoce ziarnkowe i pestkowe

— 2333

Plantacje owoców cytrusowych

— 2334

Plantacje oliwek – oliwa z oliwek i oliwki stołowe

— 2335

Winnice

— 2339

Uprawy trwałe, gdzie indziej niewymienione

— Zwierzęta

2341

Bydło mleczne

— 2342

Bydło opasowe

— 2343

Bydło (rodzaj nieokreślony)

— 2344

Owce i kozy

— 2345

Trzoda chlewna i drób

— 2346

Jedwabniki

— 2347

Produkty pszczelarskie

— 2349

Zwierzęta, gdzie indziej niewymienione

— 2410

Zagajniki o krótkiej rotacji

— 2490

Pozostałe płatności związane z wielkością produkcji, gdzie indziej niewymienione

— Dotacje i subsydia o charakterze wyjątkowym

2810

Płatności z tytułu klęsk żywiołowych

— 2890

Inne dotacje i subsydia o charakterze wyjątkowym

— 2900

Pozostałe płatności bezpośrednie, gdzie indziej niewymienione

— Rozwój obszarów wiejskich

3100

Inwestycje, w tym w nawadnianie

— 3200

Rozpoczynanie działalności przez młodych rolników oraz nowych rolników i zakładanie przedsiębiorstw wiejskich

— 3310

Zobowiązania w dziedzinie zarządzania (związane ze środowiskiem, klimatem i inne) (z wyłączeniem dobrostanu zwierząt i rolnictwa ekologicznego)

— 3320

Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt

3350

Rolnictwo ekologiczne

— 3400

Niekorzystne warunki specyficzne dla danego obszaru wynikające z niektórych obowiązkowych wymogów (np. związanych z siecią Natura 2000, ramową dyrektywą wodną)

— 3500

Ograniczenia naturalne lub inne ograniczenia specyficzne dla obszaru

— S

Leśnictwo/inwestycje nieprodukcyjne

3610

Inwestycje w rozwój obszarów leśnych i zwiększenie żywotności lasów

— 3620

Płatności dla obszarów Natura 2000 w leśnictwie, płatności z tytułu usług leśno–środowiskowych i klimatycznych oraz wsparcie na ochronę lasów

— 3750

Wsparcie na przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych i katastrof oraz wprowadzanie odpowiednich środków zapobiegawczych

— 3760

Narzędzia zarządzania ryzykiem

— 3770

Wymiana wiedzy i upowszechnianie informacji

3780

Współpraca

3900

Pozostałe płatności na rozwój obszarów wiejskich

— Dotacje i subsydia na pokrycie kosztów

4100

Płac i zabezpieczenia społecznego

— 4200

Paliw napędowych

— Zwierząt gospodarskich

4310

Paszy dla zwierząt żywionych paszami objętościowymi

— 4320

Paszy dla trzody chlewnej i drobiu

— 4330

Pozostałych kosztów bezpośrednich produkcji zwierzęcej

— Upraw

4410

Nasion

— 4420

Nawozów

— 4430

Ochrony roślin

— 4440

Pozostałych kosztów bezpośrednich produkcji roślinnej

— Kosztów ogólnogospodarczych

4510

Energii elektrycznej

— 4520

Paliw opałowych, ogółem

— 4521

w tym gazu ziemnego i przemysłowego

— 4522

w tym ropy naftowej i produktów ropopochodnych

— 4523

w tym stałych paliw kopalnych

— 4524

w tym paliw odnawialnych

— 4530

Wody

— 4540

Ubezpieczeń

— 4550

Odsetek

— 4600

Kosztów działalności gospodarczej innej niż rolnicza bezpośrednio związanej z gospodarstwem

— 4900

Innych kosztów

— Dotacje i subsydia na zakup zwierząt gospodarskich

5100

Zakup bydła mlecznego

— 5200

Zakup bydła opasowego

— 5300

Zakup owiec i kóz

— 5400

Zakup trzody chlewnej i drobiu

— 5900

Zakup pozostałych zwierząt

— 9000

Różnice z poprzednich lat sprawozdawczych

— Obowiązki państw członkowskich w odniesieniu do norm dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normy 2, 8 i 9 GAEC)

10010

Norma 2 GAEC dotycząca terenów podmokłych i torfowisk

— —

10011

Norma GAEC 2: liczba hektarów terenów podmokłych i torfowisk – trwałe użytki zielone

— —

10012

Norma GAEC 2: liczba hektarów terenów podmokłych i torfowisk – grunty orne

— —

10013

Norma GAEC 2: liczba hektarów terenów podmokłych i torfowisk – uprawy trwałe

— —

10400

Norma GAEC 9: zakaz przekształcania lub orania

— —

10401

Norma GAEC 9: liczba hektarów trwałych użytków zielonych na obszarach Natura 2000

— —

10402

Norma GAEC 9: liczba hektarów wyznaczonych jako trwałe użytki zielone wrażliwe pod względem środowiskowym na obszarach Natura 2000 chronionych w ramach GAEC 9

— —

10403

Norma GAEC 9: liczba hektarów wyznaczonych jako trwałe użytki zielone wrażliwe pod względem środowiskowym poza obszarami Natura 2000 chronionych w ramach GAEC 9

— —

Kody określające, w jaki sposób subsydia są finansowane, należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (**)

Opis

Nie dotyczy: kod ten stosuje się w przypadku informacji administracyjnych.

Subsydium finansowane wyłącznie z budżetu Unii.

Środek współfinansowany przez Unię i państwo członkowskie.

Środek nie jest finansowany z budżetu Unii, ale z innych źródeł publicznych.

Kody określające jednostki podstawowe należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (***)

Opis

Nie dotyczy: kod ten stosuje się w przypadku informacji administracyjnych.

Subsydium przyznawane na sztukę zwierząt gospodarskich.

Subsydium przyznawane na hektar.

Subsydium przyznawane na tonę.

Gospodarstwo/pozostałe: subsydium przyznawane jest dla całego gospodarstwa lub na podstawie klucza, którego nie można przypisać do pozostałych kategorii.

Tabela M „Subsydia” obejmuje dotacje i subsydia otrzymane przez gospodarstwa rolne od instytucji publicznych, finansowane zarówno z budżetu krajowego, jak i unijnego. Obejmuje ona również informacje administracyjne dotyczące norm dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska.

GRUPY INFORMACJI W TABELI M

Subsydia

Dotacje i subsydia są określane przez kategorię subsydium (S), źródło finansowania i jednostkę podstawową. Dla każdego wpisu podaje się liczbę jednostek podstawowych (N) oraz otrzymaną kwotę (V). Danej kategorii subsydiów może odpowiadać kilka wpisów, jako że mogą się one różnić w zakresie jednostek podstawowych lub źródła finansowania.

Jako zasadę ogólną należy przyjąć, że dotacje i subsydia wpisane w tabeli M odnoszą się do bieżącego roku sprawozdawczego niezależnie od tego, kiedy dana płatność wpłynie (rok sprawozdawczy jest tożsamy z rokiem składania wniosków). Subsydia inwestycyjne i płatności na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, inne niż płatności na rzecz obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, stanowią wyjątek od tej ogólnej zasady, gdyż zarejestrowane kwoty powinny odnosić się do płatności faktycznie otrzymanych w trakcie roku sprawozdawczego (rok sprawozdawczy jest tożsamy z rokiem płatności).

Informacje administracyjne

Określone obowiązki państw członkowskich w odniesieniu do norm dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normy 2 i 9 GAEC) określa się przez kategorię informacji administracyjnych (AI). Dla każdego wpisu podaje się liczbę jednostek podstawowych (N) lub rodzaj (T), jak określono w tabeli.

Liczba jednostek podstawowych (N) odpowiada obszarowi podlegającemu normom GAEC, wyrażonemu w hektarach.

Rodzaj (T) odnosi się do stosowania normy GAEC na poziomie gospodarstwa i należy go wybrać z poniższego wykazu:

Kod

Opis

Gospodarstwo rolne ma obowiązek spełnienia wymogu administracyjnego.

Gospodarstwo rolne korzysta ze zwolnienia lub odstępstwa określonego w planie strategicznym WPR na podstawie art. 13 ust. 1 akapit drugi i art. 13 ust. 2a rozporządzenia (UE) 2021/2115.

Tabela MI

Integracja rynkowa

Struktura tabeli

Kategoria

Kod

Kolumny

Grupa informacji

Udział wartości sprzedanej (%)

Rodzaj umowy

Ustalenia cenowe

Podział wartości

Postanowienia umowne

Integracja rynkowa

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod

Opis

Grupa

100

Bezpośrednia sprzedaż konsumentom

— —

200

Organizacja producentów/Spółdzielnia

300

Sprzedawca detaliczny

400

Przetwórca żywności

500

Hurtownik

600

Inne gospodarstwa

700

Pośrednicy w zakresie wywozu

800

Inne

Grupa informacji dotyczących integracji rynkowej odnosi się do sprzedaży głównego produktu rolnego pod względem wartości sprzedaży w danym roku sprawozdawczym. W przypadku danego głównego produktu należy podać informacje na temat udziału produktu sprzedanego różnym nabywcom oraz cech odpowiednich umów. Jeżeli główny produkt jest sprzedawany różnym nabywcom lub na podstawie różnych umów, zastosowanie ma to samo kryterium wyższej wartości sprzedaży (tj. zarejestrowane informacje muszą odnosić się do głównego nabywcy lub głównej umowy pod względem wartości sprzedanej).

Opis kolumn

Udział wartości sprzedanej (%)

Obliczenie udziału wartości sprzedanej odnosi się do określenia odsetka całkowitej wartości głównego produktu rolnego pod względem wartości sprzedaży, który sprzedano w danym roku sprawozdawczym, według rodzajów nabywców.

Rodzaj umowy

Należy wskazać, że rolnik i nabywca zawarli pisemną umowę w sprawie sprzedaży głównego produktu rolnego. Jeżeli dany główny produkt rolny jest sprzedawany na podstawie różnych umów, należy podać jedynie informacje na temat głównej umowy pod względem wartości sprzedaży.

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

Ustalenia cenowe

W przypadku gdy istnieje pisemna umowa (tj. wartość podana w pkt C wynosi 1), należy wskazać rodzaj ustalenia cenowego w odniesieniu do sprzedaży głównego produktu rolnego objętego taką umową.

Kody, które należy stosować:

Cena niezmienna (tj. umowa przewiduje cenę, która nie podlega zmianie niezależnie od wahań kosztów, warunków rynkowych lub innych zmiennych).

Cena zmienna (tj. umowa przewiduje formułę cenową określającą wskaźniki, indeksy lub metody obliczania odzwierciedlające zmiany warunków rynkowych, ilości oraz jakości i składu dostarczanych produktów).

Podział wartości

W przypadku gdy istnieje pisemna umowa (tj. wartość podana w pkt C wynosi 1), należy wskazać, czy umowa określa, w jaki sposób wszelkie zmiany odpowiednich cen rynkowych danych produktów lub inne zyski lub straty na rynkach towarowych mają być rozdzielane między stronami umowy, w tym poprzez premie lub podział strat.

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

Postanowienia umowne

W przypadku gdy istnieje pisemna umowa (tj. wartość podana w pkt C wynosi 1), należy wskazać postanowienia umowne dotyczące ilości towarów, jakie należy dostarczyć, oraz częstotliwości dostaw, jak również warunków płatności i kar za brak zgodności w odniesieniu do sprzedaży głównego produktu rolnego objętego taką umową.

Kody, które należy stosować (można podać kilka odpowiedzi):

1. Umowa wymaga regularnych dostaw produktów przez cały okres obowiązywania umowy.

2. Okres obowiązywania umowy wynosi maksymalnie 1 rok bez klauzuli automatycznego przedłużenia.

3. Płatności za produkty dostarczone w ramach umowy należy dokonać w terminie do 30 dni od daty dostawy towarów.

4. Umowy obejmują kary dla producenta za brak zgodności lub w przypadku siły wyższej.

Tabela DI

Innowacje i transformacja cyfrowa

Struktura tabeli

Kategorie innowacji i transformacji cyfrowej

Kod

Kolumny

Grupa informacji

Uczestnictwo

Wykorzystanie

Projekty i sieci innowacji

Zarządzanie gospodarstwem rolnym

Rolnictwo precyzyjne

Maszyny wykorzystywane w chowie zwierząt

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod

Opis

Grupa

110

Projekt w dziedzinie badań naukowych i innowacji

- 120

Grupa operacyjna EPI

- 130

Gospodarstwo demonstracyjne

- 140

Sieć rolników

- 150

Inna sieć

- 210

System zarządzania informacjami w gospodarstwie

- 310

Robotyka w produkcji roślinnej

- 320

Techniki zmiennego dawkowania

- 330

Precyzyjne monitorowanie upraw

- 410

Monitorowanie dobrostanu i zdrowia zwierząt

- 420

Systemy automatycznego podawania paszy

- 430

Automatyczna regulacja klimatu w oborze

- 440

Dój mechaniczny

- OPIS KATEGORII

110

Projekt w dziedzinie badań naukowych i innowacji

Projekty w zakresie badań naukowych i innowacji podejmowane przez przedsiębiorstwa mają na celu opracowywanie i wprowadzanie nowych produktów i usług lub poprawę istniejącej oferty. Mogą one być wynikiem współpracy między rolnikami, naukowcami i innymi przedsiębiorstwami w ramach podejścia wielopodmiotowego, które zwiększa działania w zakresie badań naukowych i innowacji oraz wykorzystanie przez gospodarstwa wyników badań naukowych i innowacji.

120

Grupa operacyjna EPI

Projekt grupy operacyjnej EPI-AGRI obejmuje partnerów posiadających uzupełniającą się wiedzę (np. naukową, techniczną, organizacyjną itp.), którzy wspólnie tworzą praktyczne rozwiązania dla rolnictwa, leśnictwa i społeczności wiejskich w ramach projektu innowacyjnego. W jej skład mogą wchodzić różne podmioty z europejskich systemów wiedzy i innowacji w rolnictwie (AKIS), w tym rolnicy, leśnicy, badacze, doradcy, przedsiębiorstwa, grupy działające na rzecz ochrony środowiska, grupy działające na rzecz interesów konsumentów lub inne organizacje pozarządowe, w celu wspierania innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich.

130

Gospodarstwo demonstracyjne

Gospodarstwo demonstracyjne (lub gospodarstwo doświadczalne lub modelowe) przyczynia się do badań lub demonstruje różne techniki rolnicze.

140

Sieć rolników

Sieć rolników umożliwia rolnikom regularną wymianę informacji i wiedzy technicznej, a także regularne nawiązywanie kontaktów.

150

Inna sieć

Inne sieci gospodarstw rolnych obejmują inicjatywy takie jak LEADER i inteligentne wsie.

210

System zarządzania informacjami w gospodarstwie

Systemy informacji zarządczej są narzędziami wspomagającymi podejmowanie decyzji, czy to na własnym komputerze, czy też za pośrednictwem systemu on-line. Obejmuje to (ale nie ogranicza się do) takie narzędzia jak cyfrowa księga terenowa lub cyfrowa księga hodowlana.

310

Robotyka w produkcji roślinnej

Obejmuje to maszyny samobieżne, roboty do zbioru owoców miękkich, urządzenia o bardzo wysokiej precyzji oparte na RTK-GPS i inne. Uwzględnia się tu również sprzęt wykorzystujący nawigację GPS do stosowania środków ochrony roślin oraz sprzęt do opryskiwania pasmowego środkami ochrony roślin.

320

Techniki zmiennego dawkowania

W przypadku technik zmiennego dawkowania częstotliwość stosowania opiera się na dokładnej lokalizacji lub cechach obszaru. Są one wykorzystywane do co najmniej jednej z poniższych operacji rolniczych:

— nawożenie,

— ochrona roślin,

— odchwaszczanie,

— siew,

— sadzenie,

— inne.

330

Precyzyjne monitorowanie upraw

Techniki monitorowania upraw, takie jak:

— stacje pogodowe,

— mapowanie z wykorzystaniem technik cyfrowych (mapowanie jakości gleby, mapowanie wydajności, mapowanie znormalizowanego różnicowego wskaźnika wegetacji)

— skanowanie gleby,

— czujniki do monitorowania wydajności,

— inne.

410

Monitorowanie dobrostanu i zdrowia zwierząt

Monitorowanie zwierząt gospodarskich przy pomocy co najmniej jednej z poniższych technik:

— kamery,

— monitorowanie dźwiękowe,

— systemy alarmowe,

— czujniki aktywności,

— śledzenie zwierząt,

— monitorowanie stanu ich zdrowia (np. temperatury ciała, wagi, kulawizny, występowania zapalenia wymion),

— rejestracja podawania paszy,

— rejestracja pojenia,

— Inne

420

Systemy automatycznego podawania paszy

Systemy automatycznego podawania paszy zwierzętom automatyzują i optymalizują proces żywienia, zapewniając regularne i kontrolowane podawanie paszy zwierzętom przy jednoczesnym zminimalizowaniu nakładów siły roboczej i zapewnieniu efektywnego wykorzystania zasobów.

430

Automatyczna regulacja klimatu w oborze

Sprzęt do automatycznej regulacji klimatu w oborze, obejmującej regulację temperatury, wentylację, zarządzanie wilgotnością, sterowanie oświetleniem, system alarmowy i system monitorowania.

440

Dój mechaniczny

Automatyczne systemy dojenia, które zastępują praktykę dojenia ręcznego.

OPIS KOLUMN

Uczestnictwo (P)

Kod wskazuje, czy w ciągu ostatnich trzech lat gospodarstwo uczestniczyło w projektach innowacyjnych lub sieciach innowacji. Stosuje się następujące kody:

Nie

Tak

Wykorzystanie (U)

Kod wskazuje, czy w roku sprawozdawczym rolnik posiadał, wynajmował lub wykorzystywał daną technologię. Może to obejmować wykorzystywanie danej technologii przez usługodawcę, jeżeli technologia wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej jest określona w umowie lub fakturach lub jeżeli rolnik wie/posiada informacje, jaką stosuje się technologię. Stosuje się następujące kody:

Nie

Tak

Tabela OF

Orientacyjny udział dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa

Struktura tabeli

Kolumna

Grupa informacji

Kod

Dochody z działalności poza terenem gospodarstwa

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod

Opis

Grupa

100

Udział dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa

200

Źródła dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa

Grupa informacji o dochodach z działalności poza terenem gospodarstwa odnosi się do dochodów rolnika z zatrudnienia innego niż praca w gospodarstwie rolnym i innej niż działalność gospodarcza inna niż rolnicza bezpośrednio związana z gospodarstwem (OGA). Obejmuje to zatrudnienie poza gospodarstwem i pracę na własny rachunek nieopłacanego posiadacza/zarządcy lub posiadacza/osoby niebędącej zarządcą lub zarządcy/osoby niebędącej posiadaczem. Jeżeli wartości dochodów nie są jeszcze znane w odniesieniu do roku sprawozdawczego FSDN, okres obserwacji może odnosić się do poprzedniego 12-miesięcznego okresu odniesienia dochodu, a mianowicie poprzedniego roku kalendarzowego lub podatkowego zarówno w odniesieniu do dochodów z gospodarstwa, jak i z działalności poza terenem gospodarstwa (na przykład dochody z gospodarstwa rolnego i dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa w 2026 r. należy uwzględnić w odniesieniu do roku sprawozdawczego FSDN 2027). Okres obserwacji (tj. rok sprawozdawczy FSDN albo poprzedni 12-miesięczny okres odniesienia dochodu) stosowany przez każde państwo członkowskie musi zostać przekazany Komisji w czasie odpowiednim do przygotowania komputerowego systemu dostarczania i kontroli danych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

Należy rozróżnić następujące kategorie:

OF.OI.100.C.

Udział dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa

Należy wskazać orientacyjny udział dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa w stosunku do dochodów z działalności rolniczej i z OGA (tj. wskazanie, czy i w jakim stopniu dochody z działalności poza terenem gospodarstwa są wyższe lub niższe w porównaniu z dochodem z działalności rolniczej). Stosuje się następujące kody:

Brak dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa – tj. dochód z działalności poza terenem gospodarstwa wynosi 0

Dochód z działalności poza terenem gospodarstwa stanowi drugorzędne źródło dochodów – tj. dochód z działalności poza terenem gospodarstwa jest niższy niż 50 % w porównaniu z dochodami z działalności rolniczej i z OGA

Dochód z działalności poza terenem gospodarstwa stanowi znaczące źródło dochodów – tj. dochód z działalności poza terenem gospodarstwa wynosi od 50 % do 100 % w porównaniu z dochodami z działalności rolniczej i z OGA

Dochód z działalności poza terenem gospodarstwa przewyższa dochód z działalności rolniczej i z OGA – tj. dochód z działalności poza terenem gospodarstwa wynosi ponad 100 % w porównaniu z dochodami z działalności rolniczej i z OGA

Do oszacowania udziału dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa można zastosować następujący wzór obliczeniowy:

Udział =

×100

Takie obliczenie nie jest jednak wymagane i nie powinno być przeprowadzane, w przypadku gdy ze względu na pewne wartości dochodów (np. dochód ujemny) wynik nie byłby znaczący.

OF.OI.200.C.

Źródła dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa

Należy podać źródła dochodów z działalności poza terenem gospodarstwa, jeżeli kod zastosowany w rubryce OF.OI.100.C nie wynosi 0. Stosuje się następujące kody:

Głównie zatrudnienie

Głównie praca na własny rachunek

Tabela FP1

Praktyki rolnicze 1

Praktyki rolnictwa środowiskowego i klimatycznego to wszelkie działania w zakresie ochrony, zobowiązań lub inwestycji podejmowane przez rolnika lub zarządcę gruntu w celu poprawy warunków środowiskowych rolnictwa oraz łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej.

Struktura tabeli

Kategoria praktyk rolniczych

Kod (*)

Grupa informacji

Powierzchnia

Ilość

Zarządzanie orką

— SC

Pokrywa glebowa

— OF

Nawożenie organiczne

Stosowanie wapna

— Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Grupa

Opis

100

Uprawa tradycyjna

— 200

Uprawa zerowa

— 300

Uprawa konserwująca (orka płytka)

— 400

Zimowa pokrywa glebowa na gruntach ornych

— 500

Okrywa zielna w uprawach trwałych

— 600

Stosowanie kompostu

— 700

Wykorzystanie produktów pofermentacyjnych lub frakcji bogatych w składniki odżywcze

— 800

Wykorzystanie nawozu zielonego

— 900

Wykorzystanie osadów ściekowych

— 1000

Stosowanie wapna

— GRUPY INFORMACJI W TABELI FP1

Orka

W odniesieniu do każdego wpisu należy podać powierzchnię (TA), na której stosuje się określoną praktykę zarządzania orką. Powierzchnię należy podać w arach (100 arów = 1 hektar).

Pokrywa glebowa

W odniesieniu do każdego wpisu należy podać powierzchnię (TA), na której występuje określona pokrywa glebowa. Powierzchnię należy podać w arach (100 arów = 1 hektar).

Nawożenie organiczne

W przypadku każdego wpisu należy rejestrować ilość (Q), z wyjątkiem wykorzystania nawozu zielonego, dla których należy zarejestrować obszar (TA). Ilość nawozu organicznego zastosowanego w roku sprawozdawczym należy podać w kwintalach (100 kg). W przypadku wykorzystania nawozu zielonego obszar odnosi się do całkowitej powierzchni obsadzonej uprawami wykorzystywanymi specjalnie do tego celu. Powierzchnię należy podać w arach (100 arów = 1 hektar).

Stosowanie wapna

W przypadku każdego wpisu należy podać ilość (Q). Ilości podaje się w kwintalach (100 kg).

Kategorie praktyk rolniczych

100

Uprawa tradycyjna

Uprawa, która polega na odwróceniu gleby, zwykle przy użyciu okładnicy lub pługu talerzowego jako pierwszej czynności w ramach uprawy, po której następuje doprawianie roli przy użyciu brony talerzowej.

200

Uprawa zerowa

Praktyka, w której uprawa jest zasiewana bezpośrednio w glebę, której nie orano od zbiorów poprzedniej uprawy (nazywana również siewem bezpośrednim). Chwasty zwalcza się poprzez stosowanie herbicydów lub odpowiednie ściółkowanie oraz inne techniki takie jak rośliny międzyplonowe lub wsiewki, a w celu kontroli erozji zachowuje się ściernisko. Między zbiorem a siewem nie stosuje się orki. W tej kategorii należy podać praktyki siewu bezpośredniego.

300

Uprawa konserwująca (orka płytka)

Uprawa konserwująca (orka płytka) odnosi się do praktyk lub systemu orki, które nie powodują odwrócenia gleby. Kategoria ta obejmuje metody uprawy, które wiążą się z niskim stopniem wzruszenia gleby (np. uprawa uproszczona, uprawa podpowierzchniowa, uprawa zerowa lub orka powierzchniowa), a także uprawę zrębową lub uprawę pionową, radlenie.

400

Zimowa pokrywa glebowa na gruntach ornych

Jest to powierzchnia gruntów ornych pokryta (nie odkryta) zimą. Obejmuje to:

— Obszar, na którym uprawia się regularne uprawy ozime

— Obszar, na którym uprawia się uprawy okrywowe, międzyplony i/lub wszelkie rośliny, które są wysiewane specjalnie w celu zarządzania erozją gleby, żyznością i jakością gleby, wodą, chwastami, szkodnikami, chorobami, różnorodnością biologiczną i dziką fauną i florą, w okresie między zbiorem a siewem, w okresie zimowym.

— Grunty orne pokryte pozostałościami roślin oraz ścierniskiem z poprzedniego sezonu upraw lub grunty pokryte ściółką (luźno pokryte materiałem naturalnym, takim jak ściółka, skoszona trawa, słoma, liście, pozostałości przycinania, kora czy trociny, albo sztucznym, takim jak papier lub włókna syntetyczne).

500

Okrywa zielna w uprawach trwałych

Powierzchnia pokryta roślinnością zielną, występującą naturalnie albo nasadzoną (w tym uprawami okrywowymi), na powierzchni użytkowanych użytków rolnych zajmowanej przez uprawy trwałe. Obejmuje ona pokrywę zielną między rzędami winnic i sadów sadzonych w rzędach, jak również obszar między drzewami w sadach niezasadzonych w rzędach. Aby można było ją uwzględnić, pokrywę zielną należy utrzymywać przez okres co najmniej 6 miesięcy w ciągu roku sprawozdawczego.

600

Stosowanie kompostu

Kompost jest produktem kompostowania – procesu biologicznego, w ramach którego odpady ulegające biodegradacji ulegają rozkładowi beztlenowemu lub tlenowemu i w wyniku którego powstaje produkt wykorzystywany na gruntach lub do produkcji podłoży uprawowych lub substratów. Kompost jest zazwyczaj przygotowywany w drodze rozkładu odpadów roślinnych i spożywczych, recyklingu materiałów organicznych i obornika.

700

Produkty pofermentacyjne lub frakcje bogate w składniki odżywcze

Stosowanie produktów pofermentacyjnych lub frakcji bogatych w składniki odżywcze odzyskanych z obornika. Produkt pofermentacyjny jest pozostałością, która nie ulega rozkładowi w procesie fermentacji beztlenowej, np. w procesie produkcji biogazu. Kategoria ta obejmuje różne rodzaje frakcji i produktów pofermentacyjnych, takie jak frakcja płynna obornika, frakcje stałe obornika, produkt pofermentacyjny jednolity, produkt pofermentacyjny niejednolity, frakcje płynne produktu pofermentacyjnego, koncentraty mineralne obornika/produktów pofermentacyjnych.

800

Wykorzystanie nawozu zielonego

Zgłasza się całkowitą powierzchnię obsadzoną uprawami wykorzystywanymi jako nawóz zielony. Uprawy na nawóz zielony to rośliny, które są uprawiane, cięte i włączane do gleby w celu zwiększenia żyzności gleby. Jako nawóz zielony wykorzystuje się gorczycę, rzodkiew i niektóre rośliny strączkowe. Przyoranie słomy lub resztek pożniwnych z głównych upraw nie jest uznawane za wykorzystanie nawozu zielonego.

900

Wykorzystanie osadów ściekowych

Materiał resztkowy w postaci półstałej wytwarzany jako produkt uboczny podczas oczyszczania ścieków przemysłowych lub komunalnych.

1000

Stosowanie wapna

Wprowadzanie do gleby materiałów bogatych w wapń (Ca) i magnez (Mg) w różnych postaciach, w tym gliny zwykłej, kredy, wapienia, wapna palonego lub wapna gaszonego.

Tabela FP2

Praktyki rolnicze 2

Struktura tabeli

Kategoria praktyk rolniczych

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Powierzchnia

Zmianowanie upraw

Specjalne użytkowanie gruntów

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Grupa

Opis

100

Zmianowanie upraw

200

System rolno-leśny

300

Użytkowanie torfowisk

GRUPY INFORMACJI W TABELI FP2 – Praktyki rolnicze 2

Zmianowanie upraw

Należy podać całkowitą powierzchnię (TA). Powierzchnię należy podać w arach (100 arów = 1 hektar).

Specjalne użytkowanie gruntów

Należy podać całkowitą powierzchnię (TA). Powierzchnię należy podać w arach (100 arów = 1 hektar).

Kategorie praktyk rolniczych

100

Zmianowanie upraw

Całkowita powierzchnia objęta zmianowaniem upraw. Zmianowanie upraw to praktyka polegająca na zmianie upraw na danym polu, przeprowadzanej w zaplanowany sposób lub w zaplanowanej kolejności w kolejnych latach uprawy, tak aby te same gatunki nie były uprawiane bez przerwy na tym samym polu. Zmianowanie upraw ma zastosowanie do gruntów ornych uprawianych w celu produkcji roślinnej lub powierzchni odłogowanej (mniej niż pięć lat); jeśli w ciągu ostatnich 3 lat na powierzchni działki nie sadzono w sposób ciągły tej samej uprawy albo stanowiła grunt ugorowany, uznaje się, że stosuje się na niej zmianowanie upraw.

Przy obliczaniu powierzchni objętej zmianowaniem upraw nie uwzględnia się następujących upraw:

— gruntów ornych pod szkłem lub wysokimi dostępnymi osłonami;

— uprawy grzybów.

200

System rolno-leśny

System rolno-leśny to sposób użytkowania gruntów, w ramach którego rośliny drzewne (drzewa, krzewy) celowo umieszcza się na tej samej jednostce gospodarowania gruntami co uprawy rolne, użytki zielone lub zwierzęta.

300

Użytkowanie torfowisk

Powierzchnia, na której ma miejsce użytkowanie torfowisk, zdefiniowana jako sposób użytkowania gruntów, na którym torfowiska w stanie nienaruszonym lub torfowiska ponownie nawodnione wykorzystuje się do produkcji biomasy do celów komercyjnych.

Tabela NM1

Wykorzystanie składników odżywczych i gospodarowanie nimi – Składowanie obornika

Struktura tabeli

Kategoria systemu składowania obornika

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Udział

Miejsca składowania obornika

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis

100

Przechowywanie obornika stałego w hałdach

200

Przechowywanie obornika stałego w stertach kompostowych

300

Przechowywanie obornika stałego w zbiornikach pod pomieszczeniami dla zwierząt

400

Przechowywanie obornika stałego w systemach z głęboką ściółką

500

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy bez przykrycia

600

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy pod przepuszczalnym przykryciem

700

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy pod nieprzepuszczalnym przykryciem

800

Przechowywanie obornika stałego w obiektach innego rodzaju, g.i.n.

900

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy w obiektach innego rodzaju, g.i.n.

1000

Codzienne wykorzystanie obornika stałego do nawożenia

1100

Codzienne wykorzystanie gnojówki/gnojowicy do nawożenia

GRUPY INFORMACJI W TABELI NM1 – Składowanie obornika

Miejsca składowania obornika

Dane należy zgłaszać w sprawozdaniach z gospodarstw rolnych co roku. Dane mogą być jednak zestawiane lub gromadzone z mniejszą częstotliwością, pod warunkiem że odbywa się to co najmniej raz na pięć lat.

Miejsca składowania w przypadku systemów gospodarowania obornikiem obejmują składowanie obornika stałego i gnojówki/gnojowicy.

— Gnojówka to mocz zwierząt udomowionych, zawierający ewentualnie niewielką ilość ekskrementów lub wody. Gnojówka zawiera do 4 % suchej masy. Gnojowica to nawóz w stanie płynnym, tj. mieszanina ekskrementów i moczu zwierząt udomowionych, która może również zawierać wodę i niewielkie ilości ściółki. Zawartość suchej masy wynosi 4–20 %. Do celów FSDN gnojówka i gnojowica są rozpatrywane łącznie.

— Obornik stały, w tym nawóz naturalny, to ekskrementy – ze ściółką lub bez – zwierząt udomowionych, zawierający ewentualnie niewielkie ilości moczu. Obornik stały zawiera co najmniej 20 % suchej masy. Przenosi się go za pomocą ładowarek czołowych lub wideł.

Opis kategorii systemów składowania obornika

100

Przechowywanie obornika stałego w hałdach

Obornik składowany w nieograniczonych stosach lub stertach na nieosłoniętym terenie, zwykle w okresie kilku miesięcy. Obiekty te mogą – choć nie muszą – posiadać dach lub być przykryte.

200

Przechowywanie obornika stałego w stertach kompostowych

Obornik przechowywany w ograniczonych stertach kompostowych, które są napowietrzane lub mieszane.

300

Przechowywanie obornika stałego w zbiornikach pod pomieszczeniami dla zwierząt

Obornik przechowywany z niewielką ilością wody lub bez niej, zwykle pod podłogą rusztową w zamkniętym pomieszczeniu dla zwierząt, zazwyczaj przez okres krótszy niż 1 rok. Obejmuje obornik z chowu bydła i trzody chlewnej ze ściółką oraz pomiot kurzy bez ściółki.

400

Przechowywanie obornika stałego w systemach z głęboką ściółką

Obornik, który jest nagromadzony w cyklu produkcyjnym, który może trwać do 6 lub 12 miesięcy.

500

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy bez przykrycia

Obornik, który jest przechowywany w nieprzykrytych zbiornikach lub dołach, zazwyczaj przez okres krótszy niż 1 rok. Obejmuje nieprzykryte laguny do rozkładu beztlenowego i laguny do rozkładu tlenowego.

600

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy pod przepuszczalnym przykryciem

Obornik, który jest przechowywany zbiornikach lub dołach, zazwyczaj przez okres krótszy niż 1 rok, przykryty przepuszczalnym przykryciem (takim jak glina, słoma lub powłoka naturalna).

700

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy pod nieprzepuszczalnym przykryciem

Obornik, który jest przechowywany zbiornikach lub dołach, zazwyczaj przez okres krótszy niż 1 rok, przykryty nieprzepuszczalnym przykryciem (takim jak polietylen o wysokiej gęstości lub przykrycia pod ciśnieniem ujemnym).

800

Przechowywanie obornika stałego w obiektach innego rodzaju, g.i.n.

Przechowywanie obornika stałego w obiektach innego rodzaju, gdzie indziej nieokreślonych.

900

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy w obiektach innego rodzaju, g.i.n.

Przechowywanie gnojówki/gnojowicy w obiektach innego rodzaju, gdzie indziej nieokreślonych.

1000

Codzienne wykorzystanie obornika stałego do nawożenia

Obornik, który jest systematycznie wybierany z pomieszczeń i aplikowany na grunty uprawne lub pastwiska w ciągu 24 godzin po wybraniu.

1100

Codzienne wykorzystanie gnojówki/gnojowicy do nawożenia

Obornik, który jest systematycznie wybierany z pomieszczeń i aplikowany na grunty uprawne lub pastwiska w ciągu 24 godzin po wybraniu.

Opis kolumn

Udział (S)

Odnosi się on do udziału (w procentach) nawozu stałego wyprodukowanego w gospodarstwie, który jest składowany w każdym typie miejsca składowania (%), oraz odsetka wyprodukowanej w gospodarstwie gnojówki/gnojowicy składowanego w każdym typie miejsca składowania (%).

Tabela NM2

Wykorzystanie składników odżywczych i gospodarowanie nimi – Aplikacja obornika

Struktura tabeli

Kategoria technik aplikacji obornika

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Kod

Udział

Ilość

Techniki aplikacji obornika

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis

100

Aplikacja rozrzutowa obornika stałego z przyoraniem w ciągu 4 godzin

- 110

Aplikacja rozrzutowa gnojówki/gnojowicy z przyoraniem w ciągu 4 godzin

- 120

Aplikacja rozrzutowa obornika stałego z przyoraniem po 4 godzinach

- 130

Aplikacja rozrzutowa gnojówki/gnojowicy z przyoraniem po 4 godzinach

- 140

Aplikacja rozrzutowa obornika stałego bez przyorania

- 150

Aplikacja rozrzutowa gnojówki/gnojowicy bez przyorania

- 160

Nawożenie rzędowo-wgłębne gnojówką/gnojowicą przy pomocy węża wleczonego

- 170

Nawożenie rzędowo-wgłębne gnojówką/gnojowicą przy pomocy redlicy stopkowej

- 180

Nawożenie wtryskowe gnojówką/gnojowicą w płytkie/otwarte szczeliny

- 190

Nawożenie wtryskowe gnojówką/gnojowicą w głębokie/zamknięte szczeliny

- 200

Obornik stały wykorzystywany we własnej wytwórni biogazu (produkcja własna)

210

Gnojówka/gnojowica wykorzystywana we własnej wytwórni biogazu (produkcja własna)

220

Wywóz obornika stałego z gospodarstwa

- 230

Wywóz gnojówki/gnojowicy z gospodarstwa

- 240

Przywóz obornika stałego do gospodarstwa

- 250

Przywóz gnojówki/gnojowicy do gospodarstwa

- Kategorie aplikacji obornika

100

Aplikacja rozrzutowa obornika stałego z przyoraniem w ciągu 4 godzin; 110 Aplikacja rozrzutowa gnojówki/gnojowicy z przyoraniem w ciągu 4 godzin, 120 Aplikacja rozrzutowa obornika stałego z przyoraniem po 4 godzinach; 130 Aplikacja rozrzutowa gnojówki/gnojowicy z przyoraniem po 4 godzinach; 140 Aplikacja rozrzutowa obornika stałego bez przyorania; 150 Aplikacja rozrzutowa gnojówki/gnojowicy bez przyorania.

Aplikację rozrzutową można stosować do aplikowania obornika stałego, gnojowicy lub gnojówki. Wśród technik aplikacji można wyróżnić rozrzutniki skrzyniowe, wagony-cysterny, węże i systemy nawadniania. Aplikacja rozrzutowa wymaga najmniejszej ilości energii i czasu i pozwala uzyskać równomierne rozprowadzenie nawozu.

Natychmiastowe przyoranie obornika obejmuje techniki umożliwiające natychmiastowe wprowadzenie obornika stałego lub gnojowicy. W celu skutecznego ograniczenia emisji wprowadzenie powinno nastąpić jak najszybciej. Oznacza to, że zastosowany obornik jest bezpośrednio wprowadzany przez maszynę do rozrzucania obornika lub rozprowadzania gnojowicy, a bezpośrednio za maszyną do rozrzucania znajduje się inna maszyna wprowadzająca obornik do gleby (głębosz zębowy lub pług talerzowy). Próg czterech godzin można uznać za przybliżony termin pozwalający odróżnić natychmiastowe przyoranie od innych rodzajów aplikacji.

160

Nawożenie rzędowo-wgłębne gnojówką/gnojowicą przy pomocy węża wleczonego; 170 Nawożenie rzędowo-wgłębne gnojówką/gnojowicą przy pomocy redlicy stopkowej

Nawożenie rzędowo-wgłębne polega na umieszczeniu nawozu w skoncentrowanej warstwie lub miejscu (rząd) w glebie, zwykle 8–15 cm poniżej powierzchni. Rzędy nawozu można umieścić razem z materiałem siewnym, pod materiałem siewnym lub połączyć te dwa sposoby.

Wąż wleczony: gnojowica jest odprowadzana na poziomie gruntu do trawy lub gruntów ornych za pomocą szeregu przewodów giętkich. Można aplikować gnojowicę pomiędzy rzędami upraw.

Redlica stopkowa: gnojowica jest zwykle rozprowadzana sztywnymi rurami, które kończą się metalowymi „stopkami” przeznaczonymi do przemieszczania się wzdłuż powierzchni gleby, dzieląc uprawę w taki sposób, że gnojowica jest aplikowana bezpośrednio na powierzchnię gleby i poniżej korony upraw. Niektóre rodzaje redlic są tak zaprojektowane, aby wykonywać płytkie szczeliny w glebie, ułatwiające wchłanianie.

180

Nawożenie wtryskowe gnojówką/gnojowicą w płytkie/otwarte szczeliny

Wtrysk płytki: aplikacja gnojówki poprzez umieszczenie jej w płytkich, pionowych szczelinach, zwykle o głębokości około 50 mm i oddalonych od siebie o 25–30 cm, utworzonych w glebie broną lub talerzem; są one częściej stosowane na użytkach zielonych.

190

Nawożenie wtryskowe gnojówką/gnojowicą w głębokie/zamknięte szczeliny

Wtrysk głęboki: aplikacja gnojówki lub gnojowicy poprzez umieszczenie jej w głębokich, pionowych szczelinach, zwykle o głębokości około 150 mm, utworzonych w glebie przez specjalne brony, które są wyposażone w boczne skrzydła wspomagające rozprowadzanie substancji w glebie. Zazwyczaj są one wykorzystywane na gruntach ornych, ponieważ stwarzają zwiększone ryzyko fizycznego uszkodzenia murawy.

200

Obornik stały wykorzystywany w wytwórni biogazu (produkcja własna) 210 Gnojówka/gnojowica wykorzystywana we własnej wytwórni biogazu (produkcja własna)

Obornik, który został wykorzystany do produkcji energii w wytwórniach biogazu.

220

Wywóz obornika stałego z gospodarstwa

Jest to ilość obornika stałego wywieziona z gospodarstwa celem bezpośredniego wykorzystania jako nawóz lub na potrzeby przetwórstwa przemysłowego, niezależnie od tego, czy obornik jest sprzedawany, wymieniany czy przekazywany bezpłatnie. Pozycja ta obejmuje również obornik wykorzystywany do produkcji energii, a następnie w rolnictwie.

230

Wywóz gnojówki/gnojowicy z gospodarstwa

240

Przywóz obornika stałego do gospodarstwa; 250 Przywóz gnojówki/gnojowicy do gospodarstwa

Jest to ilość obornika przywieziona do gospodarstwa celem bezpośredniego wykorzystania jako nawóz lub na potrzeby przetwórstwa przemysłowego, niezależnie od tego, czy obornik jest kupowany, wymieniany czy otrzymany bezpłatnie. Pozycja ta obejmuje również obornik wykorzystywany do produkcji energii, a następnie w rolnictwie.

Opis kolumn

Udział (S)

Dotyczy to udziału (w procentach) całkowitego (wyprodukowanego w gospodarstwie i przywożonego) obornika stałego, który zaaplikowano za pomocą innej techniki aplikacji lub wykorzystano w wytwórni biogazu (%); oraz udziału (w procentach) całkowitej (wyprodukowanego w gospodarstwie i przywożonego) gnojówki/gnojowicy, który zaaplikowano za pomocą innej techniki aplikacji lub wykorzystano w wytwórni biogazu (%).

Ilość (Q)

Ilość podaje się w kwintalach (100 kg) w przypadku obornika stałego i w metrach sześciennych w przypadku gnojówki/gnojowicy.

Tabela NM3

Wykorzystanie składników odżywczych i gospodarowanie nimi – Karmienie paszą

Struktura tabeli

Kategoria paszy

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Kod

Ilość

Liczba zwierząt

Karmienie paszą

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Kategoria paszy

100

Zboża

- 110

Rośliny oleiste i ich pochodne

- 120

Rośliny wysokobiałkowe i ich pochodne

- 130

Produkty uboczne przemysłu przetwórczego

- 140

Sfermentowana zielonka luzem (sianokiszonka i kiszonka)

- 150

Zielonka włóknista poza kiszonką

- 160

Tłuszcze i oleje

- 170

Składniki mineralne

- 180

Koncentraty

- 190

Dodatki paszowe służące do redukcji metanu

- GRUPY INFORMACJI W TABELI NM3 – Karmienie paszą

Karmienie paszą

W odniesieniu do kategorii 100–180 ilość paszy odnosi się do ilości paszy przywiezionej do gospodarstwa (zakupionej lub uzyskanej bezpłatnie) i wykorzystanej do żywienia zwierząt w ciągu roku sprawozdawczego. Ilości podaje się w kwintalach (100 kg).

W przypadku kategorii 190 należy zarejestrować liczbę krów mlecznych i bydła reprodukcyjnego, które są karmione w oborze i którym podaje się dodatek 3-NOP w celu ograniczenia emisji metanu w wyniku fermentacji jelitowej.

Opis kategorii:

100 Zboża

W tym: pszenica zwyczajna i pszenica durum, kukurydza, jęczmień, owies, pszenżyto, sorgo, żyto

110 Rośliny oleiste i ich pochodne

W tym: śruta poekstrakcyjna rzepakowa, śruta poekstrakcyjna słonecznikowa, śruta poekstrakcyjna z roślin oleistych, płatki, inne rośliny oleiste i ich pochodne

120 Rośliny wysokobiałkowe i ich pochodne

W tym: soja pełnotłusta/poekstrakcyjna (minimum 18 % zawartości tłuszczu surowego), inne ekstrudowane rośliny wysokobiałkowe (groch pastewny, bób, łubin), ekstrahowana śruta sojowa, inne produkty sojowe (płatki i granulki sojowe), suszona lucerna (granulki i mączka), inne rośliny wysokobiałkowe i ich pochodne

130 Produkty uboczne przemysłu przetwórczego

W tym: DDGS/WDGS zbożowy i kukurydziany, CGF suchy i mokry, kukurydziana mąka glutenowa (CGM), zarodki kukurydzy, wysłodki buraczane, melasa, produkt uboczny słodowania (otręby), produkty uboczne mleczarskie, produkty uboczne przemysłu piwowarskiego, produkty uboczne produkcji konserw i inne produkty uboczne przemysłu przetwórczego

140 Sfermentowana zielonka luzem (sianokiszonka i kiszonka)

W tym: kukurydza na ziarno z kolbami (CCM) i liśćmi, trawa, zielonka (sorgo cukrowe, żyto, jęczmień), zielonka z roślin strączkowych (lucerna, koniczyna itp.), zielonka z warzyw kapustnych (rzepik, kapusta pastewna), mieszanka zielonek (jesienna, wiosenna), zielonki z roślin korzeniowych, bulwiastych i dyniowatych, inne sfermentowane zielonki luzem (sianokiszonka i kiszonka)

150 Zielonka włóknista poza kiszonką

W tym: siano, słoma, trawa pastwiskowa, inne zielonki włókniste poza kiszonką

160 Tłuszcze i oleje

170 Składniki mineralne

W tym: materiały zawierające fosforany, wapień, sól itp.

180 Koncentraty

W tym: mieszanki paszowe pełnoporcjowe, preparaty mlekozastępcze, mieszanki paszowe uzupełniające, premiksy

190 Dodatki paszowe służące do redukcji metanu

Dodatek paszowy 3-NOP w celu redukcji emisji metanu w wyniku fermentacji jelitowej. Może być podawany wyłącznie krowom mlecznym i zwierzętom reprodukcyjnym i tylko wtedy, gdy są karmione w oborze.

>Tabela ST

Badanie gleby

Informacje te są nieobowiązkowe dla państw członkowskich. Jeżeli państwa członkowskie postanowią przedstawić te informacje, można podać wyniki badania gleby, jeżeli są one dostępne, a badania zostały przeprowadzone w ciągu ostatnich pięciu lat. Badanie gleby dotyczy jednej działki, na której pobrano próbki. Jeżeli w ciągu ostatnich pięciu lat na tej samej działce przeprowadzono więcej niż jedno badanie, należy przedstawić najnowsze z nich. Jeżeli dostępne są dane dotyczące więcej niż jednej działki, można podać kilka odpowiedzi.

Struktura tabeli

Numer identyfikacyjny działki

Kod (*)

Kategorie badania

Kod (**)

Grupa informacji

Wartość

Kod

Badanie gleby

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (**)

Opis

100

Gęstość objętościowa w wierzchniej warstwie gleby (g/cm3)

- 110

Gęstość objętościowa w podglebiu (g/cm3)

- 120

Pojemność wodna gleby (% objętości wody/objętość gleby nasyconej)

- 130

Wskaźnik erozji gleby (t/ha/rok)

- 140

Oddychanie podstawowe gleby (mm3 O2/g/godz.) w glebie suchej

- 150

Tekstura gleby

- 160

Kwasowość gleby (pH)

- 170

Stężenie węgla organicznego w glebie (SOC) (g/kg)

- 180

Przewodność elektryczna (dS/m – w decysiemensach na metr)

- 190

CaCO3 (m/m %)

- 200

Azot w glebie (mg/g)

- 210

Fosfor ekstrahowalny (mg/kg) (zgodnie z ISO 11263:1994)

- 220

K2O (mg/kg)

- 230

Cd (mg/kg)

- 240

Cu (mg/kg)

- 250

Pb (mg/kg)

- 260

Zn (mg/kg)

- Numer identyfikacyjny działki

Numer identyfikacyjny działki musi zawierać zarówno numer identyfikacyjny działki referencyjnej, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1172 (

), jak i identyfikację działki rolnej, o której mowa w art. 8 ust. 3 lit. a) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1173 (

Opis kolumn

Wartość (V)

Wartość ta przedstawia konkretny pomiar różnych właściwości gleby, takich jak właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne. Jednostka miary jest wskazana dla każdej zmiennej i odzwierciedla odpowiednią normę dla danej właściwości.

Kod (C)

Kod odnosi się do tekstury gleby (kategoria 150), która pozwala sklasyfikować glebę na podstawie względnych proporcji piasku, pyłu i gliny.

Tabela BD1

Różnorodność biologiczna – elementy krajobrazu

Struktura tabeli

Grupa informacji

Kolumny

Typ elementów krajobrazu

Występowanie

Powierzchnia

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod

Grupa

Opis

100

Tarasy

110

Żywopłoty, pojedyncze drzewa, grupy drzew lub rzędy drzew

120

Miedze śródpolne, działki lub strefy buforowe

130

Rowy

140

Strumienie

150

Małe stawy

160

Małe tereny podmokłe

170

Murki kamienne

180

Kopce kamieni

190

Elementy związane z kulturą

200

Inne

GRUPY INFORMACJI W TABELI BD1 – Elementy krajobrazu

LF: Elementy krajobrazu. Każde gospodarstwo musi rejestrować występowanie (P) elementów krajobrazu na obszarze gospodarstwa.

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

Rejestracja powierzchni elementów krajobrazu jest nieobowiązkowa. Powierzchnię (TA) należy podać w arach (100 arów = 1 hektar).

Opis kategorii

100

Tarasy

Tarasowe zbocza wzgórz są strukturami antropogenicznymi utworzonymi w celu zmniejszenia ryzyka erozji, składającymi się z co najmniej jednego „stopnia” (stałych części pokrytych stałą roślinnością drzewną lub trawiastą lub kamiennymi murami) oraz z „bloków gruntowych” (odcinki płaskie wykorzystywane do produkcji rolnej, oddzielone stopniami). Roślinność zielna jest uważana za integralną część tarasów.

110

Żywopłoty, pojedyncze drzewa, grupy drzew lub rzędy drzew

Obejmuje zadrzewienie pojedyncze, zadrzewienie liniowe, żywopłoty, łęgową roślinność drzewiastą (wzdłuż cieku wodnego) lub wszelkie wąskie pasy (<20 m) gruntu pokryte drzewami i krzewami, występujące w kontekście rolniczym. Ten typ może również obejmować małe grupy drzew, zagajniki śródpolne lub wszelkie małe grupy drzewiastej półnaturalnej roślinności, występujące w kontekście rolniczym. W przypadku, gdy pod roślinnością drzewiastą znajduje się warstwa trawy (zioła), uznaje się, że obszar zadrzewiony obejmuje również leżącą pod nim warstwę trawy. Maksymalna powierzchnia drzewiastego elementu krajobrazu wynosi 0,5 ha.

120

Miedze śródpolne, działki lub strefy buforowe

Miedze śródpolne, działki lub strefy buforowe składają się ze stałej półnaturalnej roślinności zielnej (zazwyczaj trawy lub ziół wieloletnich), które występują w kontekście rolniczym i nie są bezpośrednio wykorzystywane do wypasu ani produkcji pasz. Może to obejmować miedze śródpolne, strefy buforowe (wzdłuż rowów lub stawów) lub wszelkie inne małe fragmenty półnaturalnej roślinności zielnej, o ile znajdują się one między polami uprawnymi lub uprawami trwałymi. Minimalna szerokość tego typu elementu krajobrazu wynosi 1 m (dla zapewnienia trwałości). Ten typ elementu krajobrazu nie obejmuje jednak działek aktywnie zarządzanych użytków zielonych (wykorzystywanych do wypasu lub produkcji paszy) ani dużych połaci naturalnych i półnaturalnych użytków zielonych (szerszych niż 20 m). Ponadto wyłączone są również rolne drogi przejazdowe pokryte trawą i pasy trawy między rzędami w winnicach lub sadach, a także nie podaje się „miedz trawiastych”, które znajdują się obok fragmentów użytków zielonych. Elementy krajobrazu z trwałymi użytkami zielonymi/ziołami nie obejmują warstwy trawy pod obszarem zadrzewionym ani wilgotnej roślinności bagiennej. Obejmuje to tymczasową roślinność zielną, która składa się z wąskich pasów gruntów uprawnych obsadzonych uprawami nieproduktywnymi lub bogatą w kwiaty roślinnością odłogową (chwastami) wewnątrz gruntów ornych lub upraw trwałych (zazwyczaj wzdłuż miedz śródpolnych), celowo zasianą przez rolników w celu wspierania różnorodności biologicznej.

Nie obejmuje powierzchni w tabeli I w kategoriach 30100 (pastwiska i łąki), 30200 (tereny ekstensywnego wypasu), 30300 (trwałe użytki zielone).

130

Rowy, 140 Strumienie

Ten typ obejmuje małe cieki wodne występujące w kontekście rolniczym, w tym otwartą powierzchnię wody strumieni, rowów i małych kanałów oraz przylegającą roślinność bagienną o maksymalnej szerokości 20 m. Rowy, które są suche w czasie obserwacji, mogą być również rejestrowane, jeśli roślinność świadczy o regularnym występowaniu wody. Wyłączenia: sztuczne konstrukcje (kanały ze ścianami z betonu i konstrukcje podziemne) są wykluczone.

150

Małe stawy, 160 Małe tereny podmokłe

Ten typ elementu krajobrazu obejmuje małe, niejednolite elementy krajobrazu charakteryzujące się terenami podmokłymi i zbiornikami wodnymi w kontekście rolniczym o maksymalnej powierzchni 0,5 ha. Typ ten obejmuje również nagromadzenia wody stojącej utworzone naturalnie (np. tereny podmokłe, jeziora, laguny naturalne, obszary przesiąknięte wodą) lub sztucznie (np. doły i studnie). Małe stawy mogą obejmować część główną z otwartą wodą i przyległe tereny podmokłe charakteryzujące się roślinnością bagienną (np. trzciną lub turzycą) przystosowaną do regularnie występujących wód powierzchniowych i wysokiego poziomu wody oraz zależną od ich występowania. Wyłączenia: zbiorniki wyłożone betonem lub tworzywem sztucznym oraz zagłębienia wykorzystywane jako składowiska odpadów.

170

Mury kamienne, 180 Kopce kamieni

Ten typ elementu krajobrazu obejmuje kopce skał lub kamieni występujące w kontekście rolniczym oraz tarasowane krajobrazy rolnicze. Takie elementy mogą być naturalne (np. kamienie) lub wytworzone przez człowieka, często historyczne, obiekty (np. mury z kamienia bez zaprawy, kopce kamieni usuniętych z pół, tarasy). Jeśli murki kamienne porastają drzewa i krzewy (liany), należy odnotować oba elementy.

190

Elementy związane z kulturą

Tego rodzaju elementy krajobrazu mogą obejmować zabytki, stanowiska archeologiczne, obiekty dziedzictwa kulturowego (takie jak żurawie studzienne, kurhany), budynki historyczne/tradycyjne.

Tabela BD2

Różnorodność biologiczna – Kontrola biologiczna i zarządzanie użytkami zielonymi

Struktura tabeli

Kategoria praktyk rolniczych

Kod (*)

Powierzchnia

Czas nieobowiązkowy

Kod

Kontrola biologiczna

— —

Gospodarowanie użytkami zielonymi

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Grupa

Opis

Nieobowiązkowe

100

Kontrola biologiczna

— —

110

Kontrola biologiczna przy użyciu mikroorganizmów

— —

120

Kontrola biologiczna przy użyciu bezkręgowców

— —

130

Kontrola biologiczna przy użyciu substancji semiochemicznych

— —

140

Kontrola biologiczna przy użyciu substancji naturalnych

— —

200

Obszar koszony raz w roku

— —

210

Obszar koszony dwa razy w roku

— —

220

Obszar koszony co najmniej trzy razy w roku

— —

250

Dosiew na użytkach zielonych

— —

260

Orka na użytkach zielonych

— —

270

Czas pierwszego koszenia

— —

GRUPY INFORMACJI W TABELI BD2

Kontrola biologiczna

Stosuje się następujące kody (C):

praktyka ta nie była stosowana w gospodarstwie w roku sprawozdawczym

praktyka ta była stosowana w gospodarstwie w roku sprawozdawczym

Gospodarowanie użytkami zielonymi

W przypadku kategorii 200–260 powierzchnię (TA) zgłasza się w arach (1 ha = 100 arów), w przypadku kategorii 270 należy wskazać czas pierwszego koszenia (T). Wskazanie czasu pierwszego koszenia jest nieobowiązkowe

Kategorie kontroli biologicznej

100 „Kontrola biologiczna” oznacza zwalczanie organizmów szkodliwych dla roślin lub dla produktów roślinnych przy użyciu środków naturalnych pochodzenia biologicznego lub substancji identycznych z nimi, takich jak mikroorganizmy, substancje semiochemiczne, wyciągi z produktów roślinnych, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (

), lub makroorganizmy bezkręgowe.

110 Środki kontroli biologicznej w postaci bezkręgowców: organizmy wielokomórkowe: owady, drapieżne roztocza, osy pasożytnicze i pożyteczne nicienie, które żywią się agrofagami. Dane nieobowiązkowe.

120 Mikrobiologiczne środki zwalczania agrofagów: organizmy jednokomórkowe: bakterie (np. Bacillus thuringiensis), grzyby (np. Trichoderma), wirusy, oraz ich pochodne. Dane nieobowiązkowe.

130 Substancje semiochemiczne: substancje chemiczne uwalniane przez organizmy celem wywarcia wpływu na zachowanie innych (np. feromony, substancje allelochemiczne). Dane nieobowiązkowe.

140 Substancje naturalne: uzyskane z materiałów naturalnych takich jak zwierzęta, rośliny, bakterie i niektóre minerały. Dane nieobowiązkowe.

Kategorie gospodarowania użytkami zielonymi

200–220 W przypadku użytków zielonych, które zostały skoszone w ciągu roku sprawozdawczego, należy podać obszar skoszony raz, dwa razy albo co najmniej trzy razy w roku sprawozdawczym, w arach (100 a = 1 ha).

250 Dosiew na użytkach zielonych

Jest to powierzchnia użytków zielonych, na których wysiano nowe nasiona traw, niezależnie od tego, czy użytki zielone zostały wcześniej zaorane.

260 Orka na użytkach zielonych

Jest to powierzchnia użytków zielonych, która została zaorana w ciągu roku sprawozdawczego za pomocą technik uprawy tradycyjnej (zob. definicja w tabeli FP1). Nie uwzględnia się tu powierzchni użytków zielonych, które podlegały orce przy użyciu metod uprawy konserwującej (zob. definicja w tabeli FP1).

270 Czas pierwszego koszenia odpowiada okresowi roku, w którym po raz pierwszy skoszono większość użytków zielonych. Informacje te są nieobowiązkowe dla państw członkowskich.

W kolumnie (T) należy zastosować następujące kody:

Styczeń

Luty

Pierwsza połowa marca

Druga połowa marca

Pierwsza połowa kwietnia

Druga połowa kwietnia

Pierwsza połowa maja

Druga połowa maja

Pierwsza połowa czerwca

Druga połowa czerwca

Pierwsza połowa lipca

Druga połowa lipca

Pierwsza połowa sierpnia

Druga połowa sierpnia

Wrzesień

Październik

Listopad

Grudzień

Tabela WT

Gospodarka wodna

Struktura tabeli

Kategoria gospodarki wodnej

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Źródło wody

Warunki płatności

Przyjęcie najlepszych praktyk zarządzania

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis

Grupa

100

Źródło

200

Warunki płatności

300

Przyjęcie harmonogramu nawadniania

400

Przyjęcie systemów odzyskiwania wody odpływowej

Opis kategorii:

100

Źródło

W celu wskazania głównego źródła wody do nawadniania w gospodarstwie należy stosować następujące kody:

Przechowywanie deszczówki

Naturalne lub sztuczne cieki powierzchniowe

Wody gruntowe

Sieć wodociągowa

Ponowne wykorzystanie ścieków (odzyskana woda) (

)

Inne

Gospodarstwo nie posiada systemu nawadniania

200

Warunki płatności za wodę do nawadniania

Kody, które należy stosować:

Bez opłaty

Opłata w oparciu o powierzchnię nawadnianego terenu

Opłata w oparciu o ilość zużytej wody

Inne formy płatności

300

Przyjęcie harmonogramu nawadniania

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

Harmonogram nawadniania odnosi się do systemu nawadniania, w którym woda jest wykorzystywana do uprawy zgodnie z wcześniej ustalonymi harmonogramami opartymi na monitorowaniu stanu wód w glebie i zapotrzebowania na wodę.

400

Odzyskiwanie wody odpływowej

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

Odzyskiwanie wody odpływowej obejmuje zbiór możliwej do odzyskania wody spływającej z nawadniania i jest stosowane w celu oszczędzania zasobów wody do nawadniania lub poprawy jakości wody poza terenem gospodarstwa. System odzyskiwania wody odpływowej do nawadniania to system nawadniania, w którym zainstalowano niektóre urządzenia do zbierania, przechowywania i transportu wody odpływowej do ponownego wykorzystania.

>Tabela I1

Stosowanie środków ochrony roślin

Struktura tabeli

Numer identyfikacyjny działki (nieobowiązkowo)

Kod (*)

Kategoria (poziom uprawy jest nieobowiązkowy)

Kod (**)

Jednostka

Kod (***)

Substancja czynna

Kod (****)

Grupa informacji

Kolumny

Ilość

Stosowanie środków ochrony roślin

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (**)

Opis

10000

Stosowanie środków ochrony roślin

10110

Pszenica zwyczajna i orkisz

…/…

90900

Inne

GRUPY INFORMACJI W TABELI I1

Ilość środka ochrony roślin zastosowaną w roku sprawozdawczym podaje się w podziale na substancje czynne.

Jeżeli substancja czynna jest rejestrowana na poziomie gospodarstwa, przy czym nie ma żadnych danych na poziomie uprawy, stosuje się kategorię 10000. Jeżeli substancja czynna jest rejestrowana na poziomie uprawy, stosuje się kody 10110–90900, odpowiadające kategoriom upraw określonym w tabeli I. Numer identyfikacyjny działki rejestruje się wyłącznie na poziomie uprawy. Przekazywanie danych na poziomie uprawy jest dla państw członkowskich opcjonalne.

Można podać kilka odpowiedzi.

Rodzaje kodów należy wybrać z poniższego wykazu jednostek:

Kod (***)

Opis

Gramy

Mililitry

Inne

Numer identyfikacyjny działki

Numer identyfikacyjny działki musi zawierać zarówno numer identyfikacyjny działki referencyjnej, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/1172, jak i identyfikację działki rolnej, o której mowa w art. 8 ust. 3 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2022/1173. Przekazywanie danych na poziomie działki jest dla państw członkowskich opcjonalne.

Opis kolumn

Ilość (Q): Ilość produktu (substancji czynnej) zastosowana w ciągu roku sprawozdawczego.

>Tabela J1

Stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych

Struktura tabeli

Kategoria

Kod (*)

Substancja czynna

Kod (**)

Jednostka

Kod (***)

Grupa informacji

Kolumny

Ilość

Stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych

Należy stosować następującą kategorię:

Kod (*)

Opis

100

Stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych

GRUPY INFORMACJI W TABELI J1

Stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych

Środki przeciwdrobnoustrojowe stosowane w roku sprawozdawczym w produkcji zwierzęcej w celu utrzymania zdrowia i produktywności.

Opis kolumn

Ilość (Q)

Całkowita ilość środków przeciwdrobnoustrojowych, które stosowano w roku sprawozdawczym w podziale na substancje czynne.

Rodzaje kodów należy wybrać z poniższego wykazu jednostek:

Kod (***)

Opis

Gramy

Mililitry

Inne

Tabela CS

Systemy certyfikacji środowiskowej

Struktura tabeli

Kategoria systemów certyfikacji

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Status certyfikacji

Rok

Odnośne sektory

Status certyfikacji i cechy charakterystyczne

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis

Certyfikat zgodności z normą UNI-EN-ISO 14001

- 20

Certyfikacja EMAS

- 30

Certyfikacja rolnictwa węglowego

- 40

Inne dobrowolne międzynarodowe systemy certyfikacji lub oznakowania ekologiczne

Inne dobrowolne programy krajowe

Systemy certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych gwarantują (dzięki mechanizmowi certyfikacji), że zachowano określone cechy lub właściwości produktu lub jego metody lub system produkcji.

Z wyłączeniem: systemów certyfikacji środowiskowej odnoszących się do rolnictwa ekologicznego, chyba że zawierają one dodatkowe wymogi w porównaniu z rozporządzeniem (UE) 2018/848.

OPIS KATEGORII

Certyfikat zgodności z normą UNI-EN-ISO 14001

Gospodarstwo posiada certyfikowany system zarządzania jakością zgodny z normą UNI-EN-ISO 14001.

Certyfikacja EMAS

Gospodarstwo posiada certyfikat EMAS (system ekozarządzania i audytu, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 (

))

Certyfikacja rolnictwa węglowego

Gospodarstwo posiada certyfikację rolnictwa węglowego (

Inne dobrowolne międzynarodowe systemy certyfikacji lub oznakowania ekologiczne

Gospodarstwo jest certyfikowane w ramach uznawanego na całym świecie systemu certyfikacji/oznakowania ekologicznego w sektorze rolnym/spożywczym

Inne dobrowolne międzynarodowe oznakowania ekologiczne

Gospodarstwo jest certyfikowane w ramach krajowego (lub regionalnego) systemu certyfikacji/oznakowania ekologicznego w sektorze rolnym/spożywczym oficjalnie uznawanego na poziomie państwa członkowskiego.

W przypadku zmiennych 30, 40 i 50 należy rejestrować dobrowolne systemy certyfikacji lub oznakowania ekologiczne, jeżeli spełniają one następujące podstawowe wymogi określone w wytycznych Komisji dotyczących dobrowolnych systemów certyfikacji produktów rolnych (2010/C 341/04) (

— Certyfikację zgodności z wymogami systemu przeprowadza niezależny organ akredytowany:

— przez krajową jednostkę akredytującą wyznaczoną przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 (

), zgodnie z odpowiednimi europejskimi lub międzynarodowymi normami i wytycznymi określającymi ogólne wymagania dla jednostek prowadzących systemy certyfikacji produktów, lub

— przez jednostkę akredytującą będącą sygnatariuszem wielostronnego porozumienia o uznawaniu (MLA) do celów certyfikacji produktów Międzynarodowego Forum Akredytacji (IAF)

OPIS KOLUMN

Status certyfikacji (C)

Kody, które należy stosować:

gospodarstwo nie jest certyfikowane

gospodarstwo posiada aktywny i ważny certyfikat

gospodarstwo rozpoczęło proces certyfikacji, ale jeszcze go nie zakończyło

Rok (Y)

Rok, w którym oficjalnie rozpoczęto proces certyfikacji. Rok należy podać przy pomocy czterech cyfr.

Odnośne sektory (S)

Informacje te odnoszą się do zestawu norm, wskaźników, kryteriów i zobowiązań, których gospodarstwo musi przestrzegać, aby uzyskać i utrzymać certyfikację. Można wybrać kilka odpowiedzi:

Ulepszone rolnictwo ekologiczne: oznakowanie ekologiczne/program opiera się na rozporządzeniu (UE) 2018/848 (i jest z nimi zgodny), ale wprowadza dodatkowe lub bardziej rygorystyczne wymogi

Rolnictwo węglowe: obejmuje wszystkie praktyki mające na celu zwiększenie sekwestracji dwutlenku węgla lub ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z rolnictwa, za pomocą technik gospodarowania glebą lub innych praktyk

Wykorzystanie składników odżywczych i gospodarka nimi: obejmuje wszelkie praktyki/zobowiązania dotyczące stosowania składników odżywczych, ograniczenia stosowania nawozów, np. ilość, źródło/rodzaj składnika odżywczego (organiczny, mineralny itp.), techniki stosowania, harmonogram

Dobrostan i zdrowie zwierząt: obejmuje środki/zobowiązania dotyczące warunków utrzymywania (dostępna przestrzeń, wentylacja, światło, temperatura, wilgotność itp.), dostępu do pastwisk i przestrzeni na zewnątrz, ograniczenia stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych

Zintegrowane zarządzanie ochroną przed szkodnikami: środki mające na celu optymalizację i ograniczenie stosowania środków ochrony roślin, zgodnie z zasadami ustanowionymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (

)

Wspieranie bioróżnorodności: obejmuje ono wszelkie praktyki mające na celu wspieranie funkcjonalnej różnorodności biologicznej (owady zapylające, gatunki zwalczające szkodniki), takie jak tworzenie i utrzymywanie elementów krajobrazu, siedlisk półnaturalnych, plantacja pasów kwitnących, schronień dla owadów i ptaków, małych ssaków itp.

Leśnictwo: obejmuje praktyki związane ze zrównoważoną gospodarką leśną

Tabela EN

Energia

Struktura tabeli

Kategoria produkcji

Kod (*)

Grupa informacji

Kolumny

Udział zapotrzebowania na energię

Kod

Produkcja energii ze źródeł odnawialnych w gospodarstwie

- EF

Urządzenia do produkcji energii ze źródeł odnawialnych

- Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod

Grupa

Opis

Udział zapotrzebowania na energię pokrywanego przez to źródło

Kod

100

Energia elektryczna wytwarzana we własnym zakresie ze źródeł odnawialnych (energia wiatrowa, słoneczna, biogaz, energia wodna)

- 200

Ogrzewanie produkowane we własnym zakresie ze źródeł odnawialnych (drewno opałowe, granulat, słoma, energia słoneczna, biogaz, inna biomasa)

- 300

Wytwórnie biogazu

- 400

Panele fotowoltaiczne

- 500

Turbiny wiatrowe

- 600

System geotermalny

- GRUPY INFORMACJI W TABELI EN

Produkcja energii ze źródeł odnawialnych w gospodarstwie

Urządzenia do produkcji energii ze źródeł odnawialnych wykorzystywane przez rolnika

KOLUMNY W TABELI EN

Udział zapotrzebowania na energię (S)

Udział zapotrzebowania na energię należy podać jako przedział procentowy wskazujący udział zapotrzebowania na energię pokrywanego przez dane źródło. Stosuje się następujące kody:

0 %

> 0 do ≤ 25 %

> 25 % do ≤ 50 %

> 50 % do ≤ 75 %

> 75 % do ≤ 100 %

> 100 %

Kod (C)

Należy wskazać, czy dana technologia lub dane aktywa są własnością rolnika, są wynajmowane, stanowią współwłasność z innymi partnerami (np. wytwórnie biogazu wykorzystywane przez kilka gospodarstw) czy też są własnością innych podmiotów (np. panele fotowoltaiczne należące do innych podmiotów zainstalowane na gruntach gospodarstwa). Jeżeli rolnik korzysta z więcej niż jednego urządzenia w ramach różnych struktur własności, kod powinien wskazywać dominujący rodzaj własności.

Stosuje się następujące kody:

Aktywa są własnością rolnika

Aktywa są wynajmowane przez rolnika

Aktywa stanowią współwłasność z innymi partnerami

Aktywa są własnością innych podmiotów

Tabela FL

Straty w gospodarstwie rolnym dotyczące produkcji żywności i pasz

Struktura tabeli

Kategoria straty żywności

Kod (*)

Grupa informacji

Kod

Straty żywności/paszy

Straty w gospodarstwie rolnym dotyczące produkcji żywności i pasz to ilość produktów rolnych przeznaczonych początkowo do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, która została usunięta lub utracona (tj. nie wchodzi ona na rynek lub nie jest wykorzystywana zgodnie z przeznaczeniem jako żywność lub pasza). W przypadku upraw obejmuje to wszelkie straty powstałe od momentu, w którym produkty są już wystarczająco dojrzałe, aby mogły zostać zebrane, aż do etapu po zbiorze, kiedy produkty docierają do punktu wyjścia z gospodarstwa.

W przypadku zwierząt żywych obejmuje to wszelkie straty powstałe od momentu, w którym zwierzęta są już wystarczająco dojrzałe, aby mogły zostać ubite, aż do etapu, kiedy produkty docierają do punktu wyjścia z gospodarstwa.

W przypadku produktów pochodzenia zwierzęcego (mleko i jaja) straty liczy się od momentu pobrania mleka z wymion i złożenia jaj przez ptaka.

Obejmuje to:

— dojrzałe uprawy, które pozostawiono niezebrane (np. z powodu bardzo niskich cen rynkowych lub uszkodzeń);

— produkty zebrane i poddane obróbce in situ w gospodarstwie (np. kompostowane w gospodarstwie, spalone) lub usunięte poza gospodarstwem;

— produkty odrzucone przez nabywcę (np. ze względu na wymogi jakościowe i handlowe, nadprodukcję), które wracają do punktu produkcji lub są usuwane;

— inne straty podczas przechowywania, transportu, przetwarzania w gospodarstwie.

Nie obejmuje to:

— produktów pierwotnie przeznaczonych do spożycia przez ludzi, które przeznaczono na paszę dla zwierząt gospodarskich;

— produktów niewprowadzonych do obrotu spożytych w gospodarstwie lub przekazanych organizacjom charytatywnym, bankom żywności lub innym podobnym odbiorcom.

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis kategorii

Grupa

100

Przyczyna powstania strat

OPIS KOLUMN

W celu wskazania przyczyny ww. strat, które wystąpiły w ciągu roku sprawozdawczego, należy stosować poniższe kody (można podać kilka odpowiedzi).

Kod (C)

1 Dojrzałe uprawy pozostawione niezebrane

2 Produkty zebrane i poddane obróbce w gospodarstwie lub usunięte poza gospodarstwem

3 Produkty odrzucone przez nabywcę ze względu na wymogi jakościowe lub handlowe (uprawy)

4 Produkty odrzucone przez nabywcę ze względu na wymogi jakościowe lub handlowe (zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego)

5 Straty powstałe podczas przechowywania lub transportu lub przetwarzania w gospodarstwie (produkty roślinne)

6 Straty powstałe podczas przechowywania lub transportu lub przetwarzania w gospodarstwie (zwierzęta i produkty pochodzenia zwierzęcego)

7 Inne powody niewymienione powyżej (np. nieprzewidziane zmiany na rynku)

Tabela TR

Szkolenia

Struktura tabeli

Kategorie szkoleń

Kod (*)

Kolumny

Kod

Grupa informacji

Tematy szkolenia

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod

Opis kategorii

Grupy informacji

1000

Zarządzanie gospodarstwem rolnym

1010

Prawodawstwo

1020

Bezpieczeństwo i higiena pracy

1030

Zapobieganie ryzyku i zarządzanie ryzykiem

1040

Transformacja cyfrowa i mechanizacja

1050

Rolnictwo ekologiczne oraz zintegrowane zarządzanie ochroną przed szkodnikami

1060

Rolnictwo węglowe

1070

Środki ochrony roślin

1080

Składniki odżywcze

1090

Gospodarowanie glebami i gospodarka wodna

1100

Zużycie energii

1110

Hodowla zwierząt

1120

Dobrostan zwierząt

1130

Inne

GRUPY I KATEGORIE INFORMACJI W TABELI TR

Od TR.TT.1000.C do TR.TT.1140.C: Szkolenia zawodowe według tematyki: należy wskazać, czy w roku sprawozdawczym posiadacze lub zarządcy oraz pracownicy uczestniczyli w kursach szkolenia zawodowego poświęconych każdemu z tematów. Dotyczy to szkoleń zawodowych, tj. działania szkoleniowego prowadzonego przez osobę lub instytucję szkoleniową, którego podstawowym celem jest nabycie nowych umiejętności związanych z działalnością gospodarstwa lub działalnością bezpośrednio dotyczącą gospodarstwa rolnego lub z rozwojem i ulepszaniem istniejących gospodarstw. Jeżeli kurs szkoleniowy obejmuje więcej niż jeden temat, należy podać wszystkie odnośne tematy.

Stosuje się następujące kody:

Nie

Tak

TR.TT.1000.C.

Zarządzanie gospodarstwem rolnym

Zarządzanie gospodarstwem rolnym może obejmować księgowość, finanse, wprowadzanie do obrotu.

TR.TT.1010.C.

Prawodawstwo

Prawodawstwo może odnosić się do wymogów prawnych, podatków, WPR i innych dotacji. Nie obejmuje to bezpieczeństwa i higieny pracy, które należy zgłosić w pozycji TR.TT.1020.C.

TR.TT.1020.C.

Bezpieczeństwo i higiena pracy

Bezpieczeństwo i higiena pracy może odnosić się do przewidywania, identyfikowania, oceny i kontroli zagrożeń, które powstają w miejscu pracy lub wynikają z miejsca pracy i które mogłyby zaszkodzić zdrowiu i dobrostanowi pracowników.

TR.TT.1030.C.

Zapobieganie ryzyku i zarządzanie ryzykiem

Szkolenia w zakresie zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem mogą odnosić się do wszelkich tradycyjnych i innowacyjnych praktyk i strategii zarządzania ryzykiem mających na celu ograniczenie ryzyka w produkcji rolnej, a także do technik zarządzania w celu ograniczenia ryzyka finansowego w rolnictwie. Mogą one obejmować szkolenia w zakresie zarządzania ryzykiem za pomocą: strategii zarządzania środkami produkcji roślinnej i zwierzęcej, decyzji dotyczących wyposażenia, zwalczania szkodników i chorób, ubezpieczeń prywatnych, programów rządowych, strategii marketingowych, umów dotyczących własności gruntów, kredytów rolnych, dywersyfikacji gospodarstw rolnych (np. OGA bezpośrednio związana z gospodarstwem), zatrudnienia poza gospodarstwem itp.

TR.TT.1040.C.

Transformacja cyfrowa i mechanizacja

Szkolenia w zakresie transformacji cyfrowej i mechanizacji mogą odnosić się do zrozumienia i stosowania mechanizacji i nowych technologii w rolnictwie oraz do uczenia się, w jaki sposób technologia może poprawić zarządzanie gospodarstwem i wydajność w gospodarstwie. Może to obejmować podnoszenie świadomości, rozwój umiejętności i poszerzanie wiedzy w celu zwiększenia wykorzystania w gospodarstwach technologii związanych z transformacją cyfrową w rolnictwie, w tym narzędzi analizy danych.

TR.TT.1050.C.

Rolnictwo ekologiczne oraz zintegrowane zarządzanie ochroną przed szkodnikami

Rolnictwo ekologiczne to metoda uprawy służąca produkcji żywności przy wykorzystaniu naturalnych składników i procesów. Zintegrowane zarządzanie ochroną przed szkodnikami ma na celu optymalizację i ograniczenie stosowania środków ochrony roślin, zgodnie z zasadami ustanowionymi w dyrektywie 2009/128/WE.

TR.TT.1060.C.

Rolnictwo węglowe

Rolnictwo węglowe obejmuje wszystkie praktyki mające na celu zwiększenie sekwestracji dwutlenku węgla lub ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z rolnictwa, za pomocą technik gospodarowania glebą lub innych praktyk.

TR.TT.1070.C.

Środki ochrony roślin

Szkolenia w zakresie środków ochrony roślin (PPP) mogą odnosić się do wszelkich praktyk/zobowiązań w zakresie stosowania środków ochrony roślin i ograniczenia stosowania środków ochrony roślin.

TR.TT.1080.C.

Składniki odżywcze

Wykorzystanie składników odżywczych i gospodarowanie nimi może obejmować wszelkie praktyki/zobowiązania dotyczące stosowania składników odżywczych, ograniczenia stosowania nawozów, np. ilość, źródło/rodzaj składnika odżywczego (organiczny, mineralny itp.), techniki stosowania, harmonogram.

TR.TT.1090.C.

Gospodarowanie glebami i gospodarka wodna

Gospodarowanie glebami to stosowanie operacji, praktyk i zabiegów w celu ochrony gleby i poprawy jej wydajności (np. żyzności gleby lub mechaniki gleby). Obejmuje to ochronę gleby, dodatki do gleb i optymalne zdrowie gleb. Gospodarka wodna odnosi się do planowania strategicznego, rozwoju i wykorzystania zasobów wodnych w celu optymalizacji produkcji roślinnej i zwierzęcej oraz utrzymania zrównoważonych praktyk rolniczych. Obejmuje to efektywne wykorzystanie nawadniania, ochronę wody, planowanie, zarządzanie odwadnianiem, zbieranie wody deszczowej i ponowne wykorzystanie wody. Gospodarowanie glebami i gospodarka wodna może również odnosić się do gospodarowania uprawami i użytkami zielonymi.

TR.TT.1100.C.

Zużycie energii

Szkolenia w zakresie energii mogą odnosić się do produkcji energii (np. biomasy, energii słonecznej) i środków na rzecz oszczędności energii.

TR.TT.1110.C.

Hodowla zwierząt

Szkolenia w zakresie hodowli zwierząt mogą odnosić się do hodowli i karmienia zwierząt oraz budynków inwentarskich. Nie obejmuje to dobrostanu zwierząt, który należy zgłosić w pozycji TR.TT.1120.C. Dobrostan zwierząt

TR.TT.1120.C.

Dobrostan zwierząt

Dobrostan i zdrowie zwierząt obejmują środki/zobowiązania dotyczące warunków utrzymywania (dostępna przestrzeń, wentylacja, światło, temperatura, wilgotność itp.), dostępu do pastwisk i przestrzeni na zewnątrz, ograniczenia stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych.

TR.TT.1130.C.

Inne

Tematyka szkoleń niewymieniona powyżej.

Tabela SA

Bezpieczeństwo

Struktura tabeli

Kategorie udogodnień i bezpieczeństwa

Kod (*)

Kolumny

Grupa informacji

Kod

Bezpieczeństwo

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Grupa

Kod

Opis kategorii

100

Plan bezpieczeństwa w gospodarstwie

200

Wypadki przy pracy

Należy przedstawić następujące dowody:

SA.SA.100.C.

Plan bezpieczeństwa w gospodarstwie

Należy wskazać, czy gospodarstwo przeprowadziło ocenę ryzyka w miejscu pracy w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z pracą, czego wynikiem jest pisemny dokument (taki jak „plan bezpieczeństwa w gospodarstwie”. Dane należy zgłaszać w sprawozdaniach z gospodarstw rolnych co roku. Dane mogą być jednak zestawiane lub gromadzone z mniejszą częstotliwością, pod warunkiem że odbywa się to co najmniej raz na pięć lat.

Stosuje się następujące kody:

Nie

Tak

SA.SA.200.C.:

Wypadki przy pracy

Należy wskazać, czy posiadacze lub zarządcy lub pracownicy doświadczyli wypadku przy pracy w ciągu roku sprawozdawczego (co skutkowało co najmniej jednym dniem nieobecności w pracy). Wypadek przy pracy to konkretne zdarzenie, które ma miejsce w czasie pracy i doprowadza do urazu fizycznego lub psychicznego.

Stosuje się następujące kody:

Nie

Tak

Tabela SI

Włączenie społeczne

Struktura tabeli

Kategorie włączenia społecznego

Kod (*)

Kolumny

Kod

Grupa informacji

Rolnictwo społeczne

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis kategorii

Grupa

100

Występowanie działań z zakresu rolnictwa społecznego

GRUPY INFORMACJI W TABELI SI

SI.SF.100.C:

Rolnictwo społeczne

Rolnictwo społeczne polega na wykorzystywaniu zasobów rolnych i środowiska naturalnego gospodarstwa do świadczenia usług opiekuńczych i usług społecznych na rzecz osób wymagających szczególnego traktowania (osób starszych, osób z niepełnosprawnościami itp.), przy jednoczesnym zaangażowaniu ich w działalność rolniczą.

Stosuje się następujące kody:

Nie

Tak

Tabela SE

Usługi dostępne dla rolników

Struktura tabeli

Kategorie usług

Kod (*)

Kolumny

Zakres

Abonament

Grupa informacji

Należy wpisać kod

Połączenie z internetem

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis kategorii

Grupa

100

Stałe sieci szerokopasmowe

200

Mobilne usługi szerokopasmowe

GRUPY I KATEGORIE INFORMACJI W TABELI SE

Dane w sprawozdaniach z gospodarstw rolnych zgłasza się corocznie w przypadku następujących punktów danych. Dane mogą być jednak zestawiane lub gromadzone z mniejszą częstotliwością, pod warunkiem że odbywa się to co najmniej raz na pięć lat.

SE.IC.100.C.

Zasięg stałego łącza szerokopasmowego

Należy wskazać, czy gospodarstwo posiada dostęp/ma możliwość podłączenia do stałego łącza szerokopasmowego, takiego jak DSL, ADSL, VDSL, kablowe, światłowodowe, satelitarne lub publiczne łącza WiFi.

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

SE.IC.100.S.

Abonament na stałe łącze szerokopasmowe

Należy wskazać, czy gospodarstwo posiada abonament na łącza szerokopasmowe, takie jak DSL, ADSL, VDSL, kablowe, światłowodowe, satelitarne lub publiczne łącza WiFi.

Dotyczy wyłącznie gospodarstw, które mają możliwość podłączenia do stałego łącza szerokopasmowego (odpowiedź w pozycji SE.IC.100.C.=1).

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

SE.IC.200.C.

Zasięg mobilnych usług szerokopasmowych

Należy wskazać, czy gospodarstwo posiada dostęp/ma możliwość podłączenia do mobilnych usług szerokopasmowych (za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej, co najmniej 4G).

Kody, które należy stosować:

Nie

częściowo

Tak

SE.IC.200.S.

Abonament na mobilne usługi szerokopasmowe

Należy wskazać, czy gospodarstwo posiada abonament na mobilne usługi szerokopasmowe (za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej, co najmniej 4G).

Pytanie należy zadać wyłącznie w przypadku gospodarstw, które mają możliwość podłączenia do mobilnych usług szerokopasmowych (odpowiedź w pozycji SE.IC.200.C.=1 albo 2).

Kody, które należy stosować:

Nie

Tak

Tabela GR

Wymiana pokoleń

Struktura tabeli

Kategorie kierownictwa i następców

Kod (*)

Kolumny

Grupa informacji

Kod

Rok

Wymiana pokoleń

Kategorie należy wybrać z poniższego wykazu:

Kod (*)

Opis

Grupa

100

Rok, w którym posiadacz przejął gospodarstwo

— 200

Przekazanie

— 300

Plany zaprzestania działalności

— GRUPY INFORMACJI W TABELI GR

GR.GR.100.Y.

Rok, w którym posiadacz przejął gospodarstwo

Należy podać rok, w którym obecny posiadacz (posiadacz/zarządca lub posiadacz/osoba niebędąca zarządcą) przejął gospodarstwo, w formacie „RRRR”.

W przypadku więcej niż jednego posiadacza/zarządcy lub posiadacza/osoby niebędącej zarządcą pracującego w gospodarstwie (i tym samym wykazanego w tabeli C) rok powinien odnosić się do osoby, która jako pierwsza przejęła gospodarstwo.

Pytanie należy zadać wyłącznie w przypadku, gdy gospodarstwo ma posiadacza/zarządcę lub posiadacza/osobę niebędącą zarządcą wykazanego w tabeli C.

GR.GR.200.C.

Przekazanie

Należy podać informację o osobie, przez którą gospodarstwo zostało przekazane obecnemu posiadaczowi/zarządcy lub posiadaczowi/osobie niebędącej zarządcą w momencie przejęcia gospodarstwa.

W przypadku więcej niż jednego posiadacza/zarządcy lub posiadacza/osoby niebędącej zarządcą pracującego w gospodarstwie (i tym samym wykazanego w tabeli C) odpowiedź powinna odnosić się do osoby, która jako pierwsza przejęła gospodarstwo.

Jeżeli istnieje więcej niż jeden tryb przekazania, podaje się tryb o najwyższej wartości. Pytanie należy zadać wyłącznie w przypadku, gdy gospodarstwo ma posiadacza/zarządcę lub posiadacza/osobę niebędącą zarządcą wykazanego w tabeli C.

Stosuje się następujące kody:

nie dotyczy (gospodarstwo nie ma posiadacza/zarządcy – posiadacza/osoby niebędącej zarządcą)

gospodarstwo rolne przekazane przez członka rodziny (w formie darowizny, wskutek dziedziczenia lub w innej formie)

gospodarstwo przekazane przez osobę niebędącą członkiem rodziny

gospodarstwo rolne utworzone przez obecnego posiadacza/zarządcę lub posiadacza/osobę niebędącą zarządcą

GR.GR.300.C.

Plany zaprzestania działalności

Należy wskazać, czy posiadacz/zarządca lub posiadacz/osoba niebędąca zarządcą opracował konkretne plany zarządzania zasobami gospodarstwa w momencie zaprzestania działalności (np. po przejściu na emeryturę).

Pytanie należy zadać wyłącznie w przypadku, gdy najstarszy posiadacz/zarządca lub posiadacz/osoba niebędąca zarządcą wykazany w tabeli C ma ponad 60 lat.

Jeżeli istnieje więcej niż jeden tryb przekazania, podaje się tryb o najwyższej wartości.

Stosuje się następujące kody:

nie dotyczy (gospodarstwo nie ma posiadacza/zarządcy – posiadacza/osoby niebędącej zarządcą)

brak planów na chwilę obecną

gospodarstwo rolne zostanie przekazane członkowi rodziny (w formie darowizny, wskutek dziedziczenia lub w innej formie)

gospodarstwo zostanie przekazane osobie niebędącej członkiem rodziny

posiadacz/zarządca lub posiadacz/osoba niebędąca zarządcą planuje oddać gospodarstwo/grunty rolne w dzierżawę

inny

KOLUMNY W TABELI GR

Kolumna C odnosi się do kodu, kolumna Y odnosi się doroku.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.