Artykuł 31

1. Stawki jednostkowe ustala się na rok kalendarzowy i dla każdej strefy pobierania opłat na podstawie kosztów ustalonych i prognoz ruchu określonych w planach skuteczności działania, a także mających zastosowanie korekt wynikających z poprzednich lat i innych przychodów, w szczególności środków publicznych, w tym wsparcia finansowego z unijnych programów pomocy.

2. Bez uszczerbku dla art. 30 ust. 5 państwa członkowskie określają, przed rozpoczęciem okresu odniesienia, strefy pobierania opłat dla służb żeglugi powietrznej i określają instytucje zapewniające służby ruchu lotniczego objęte zakresem poszczególnych stref pobierania opłat. Komisja przyjmuje akt wykonawczy celem określenia warunków, na jakich państwa członkowskie mogą zmienić lub ustanowić nową strefę pobierania opłat terminalowych w okresie odniesienia. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3.

3. Stawki jednostkowe ustalane są przez państwa członkowskie i podlegają sprawdzeniu przez Komisję pod kątem zgodności z art. 29, art. 30 i z niniejszym artykułem.

W przypadku stwierdzenia przez Komisję, że stawka jednostkowa nie spełnia tych wymogów, zainteresowane państwo członkowskie dokonuje weryfikacji stawki jednostkowej i odpowiednio ją koryguje, tak by stawka spełniała te wymogi.

Stawki jednostkowe są publikowane.

4. Państwa członkowskie mogą określić wspólne strefy pobierania opłat i w takich przypadkach ustalają wspólne stawki jednostkowe dla tych stref.