Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2024/3214 z dnia 16 października 2024 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 w odniesieniu do przepisów dotyczących monitorowania emisji gazów cieplarnianych ze statków typu offshore oraz współczynnika zero dla zrównoważonych paliw
Treść z tekstu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym UE — w brzmieniu pierwotnym, bez późniejszych zmian. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2024/3214
z dnia 16 października 2024 r.
zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 w odniesieniu do przepisów dotyczących monitorowania emisji gazów cieplarnianych ze statków typu offshore oraz współczynnika zero dla zrównoważonych paliw
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (UE) 2015/757 ustanawia przepisy mające na celu dokładne monitorowanie, raportowanie i weryfikację emisji gazów cieplarnianych oraz innych istotnych informacji ze statków przybywających do portów podlegających jurysdykcji państw członkowskich, przebywających w tych portach lub wypływających z tych portów, w celu przyczyniania się do redukcji emisji gazów cieplarnianych z transportu morskiego w sposób efektywny pod względem kosztów.
(2) W załączniku I do rozporządzenia (UE) 2015/757 określono metody monitorowania emisji gazów cieplarnianych na podstawie zużycia paliwa. W załączniku II do rozporządzenia (UE) 2015/757 ustanowiono przepisy dotyczące monitorowania innych istotnych informacji.
(3) Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/957 (2) zmieniono rozporządzenie (UE) 2015/757, w szczególności w celu włączenia emisji gazów cieplarnianych ze statków typu offshore do zakresu stosowania tego rozporządzenia od dnia 1 stycznia 2025 r. Sprecyzowanie terminu „statki typu offshore” jest jednak konieczne, aby zapewnić jego jednolite stosowanie, jeśli chodzi o określanie emisji gazów cieplarnianych objętych rozporządzeniem poza tymi, które są już objęte jego zakresem, jeżeli są one związane z przemieszczaniem się statków i działalnością w zakresie transportu ładunków lub pasażerów w celach handlowych. Należy zatem ustanowić przepisy w celu zapewnienia jasności co do statków i emisji gazów cieplarnianych, które powinny być objęte takim włączeniem. W celu ustalenia, czy dany statek jest zaprojektowany lub certyfikowany do prowadzenia działalności usługowej na obszarach morskich lub w instalacjach przybrzeżnych, należy wziąć pod uwagę świadectwa ustawowe statku lub wszelkie inne stosowne dokumenty, w tym symbole klasy.
(4) Od dnia 1 stycznia 2027 r. statki typu offshore o pojemności brutto 5 000 jednostek i większej są włączone do działalności w zakresie transportu morskiego objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Zgodnie z art. 3gg ust. 5 tej dyrektywy nie później niż do dnia 31 grudnia 2026 r. Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, w którym powinna przeanalizować wykonalność oraz skutki gospodarcze, środowiskowe i społeczne włączenia do tej dyrektywy emisji ze statków, w tym statków typu offshore, o pojemności brutto poniżej 5 000, ale nie mniejszej niż 400 jednostek. W sprawozdaniu tym należy również uwzględnić wzajemne powiązania między dyrektywą 2003/87/WE a rozporządzeniem (UE) 2015/757 i wykorzystać doświadczenia zebrane przy stosowaniu tego rozporządzenia. W stosownych przypadkach sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć wnioski ustawodawcze oparte na doświadczeniach zdobytych w pierwszych latach włączenia emisji gazów cieplarnianych ze statków typu offshore w zakres rozporządzenia (UE) 2015/757.
(5) Przepisy zawarte w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2015/757 należy zaktualizować w celu dalszego dostosowania ich do przepisów mających zastosowanie do innych sektorów objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS) w odniesieniu do paliw kwalifikujących się do stosowania współczynnika zero na podstawie dyrektywy 2003/87/WE, w szczególności w celu uwzględnienia możliwości stosowania współczynnika zero do syntetycznych paliw niskoemisyjnych.
(6) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2015/757.
(7) Ponieważ emisje gazów cieplarnianych ze statków typu offshore są objęte rozporządzeniem (UE) 2015/757 od dnia 1 stycznia 2025 r., odpowiednie przepisy określone w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie analogicznie od dnia 1 stycznia 2025 r.
(8) Emisje gazów cieplarnianych z transportu morskiego są objęte EU ETS od okresu sprawozdawczego rozpoczynającego się dnia 1 stycznia 2024 r. Przepisy mające zastosowanie do innych sektorów objętych ETS w odniesieniu do paliw kwalifikujących się do stosowania współczynnika zero na podstawie dyrektywy 2003/87/WE na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/2066 (4) zmienionego rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2024/2493 (5) stosuje się od dnia 1 stycznia 2024 r. W związku z tym, aby zapewnić spójność, jasność i równe warunki, ustanowione w niniejszym rozporządzeniu przepisy dotyczące monitorowania i raportowania emisji z mających zerowy współczynnik emisji paliw odnawialnych pochodzenia niebiologicznego, pochodzących z recyklingu paliw węglowych i syntetycznych paliw niskoemisyjnych powinny mieć również zastosowanie od dnia 1 stycznia 2024 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (UE) 2015/757 wprowadza się następujące zmiany:
1) w załączniku I po części A dodaje się część AA w brzmieniu:
„AA.
EMISJE GAZÓW CIEPLARNIANYCH ZE STATKÓW TYPU OFFSHORE
Emisje gazów cieplarnianych ze statków typu offshore obejmują emisje gazów cieplarnianych uwalniane podczas rejsów z ostatniego portu zawinięcia do portu zawinięcia podlegającego jurysdykcji państwa członkowskiego oraz z portu zawinięcia podlegającego jurysdykcji państwa członkowskiego do następnego portu zawinięcia, a także w obrębie portów zawinięcia podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego przez następujące statki, inne niż lodołamacze, zaprojektowane lub certyfikowane do prowadzenia działalności usługowej na obszarach morskich lub w instalacjach przybrzeżnych:
a) holownik do obsługi kotwic (AHTS);
b) statek zaopatrzeniowy offshore;
c) statek dowozowy personelu/zaopatrzenia;
d) statek do przewozu rur;
e) statek zaopatrzeniowy platform morskich (PSV)
f) statek wiertniczy;
g) pływająca jednostka produkcyjno-magazynowo-przeładunkowa (FPSO), ropa naftowa;
h) statek do przetwarzania gazu
i) pływająca jednostka magazynowo-wyładunkowa (FSO), gaz;
j) FSO, ropa naftowa;
k) statek mieszkalny;
l) statek wsparcia prac nurkowych;
m) statek do budowy instalacji offshore;
n) statek wsparcia offshore;
o) statek do zakopywania rur;
p) statek do układania rurociągów;
q) dźwig pływający do układania rurociągów;
r) statek do testowania produkcji;
s) dozorowiec ratowniczy;
t) statek wsparcia kopania rowów;
u) statek do stymulacji odwiertów;
v) kablowiec;
w) statek do naprawy kabli;
x) statek wydobywczy;
y) statek do instalacji turbin wiatrowych (WTIV);
z) statek do uruchamiania i obsługi morskich farm wiatrowych (CSOV);
aa) statek do obsługi morskich farm wiatrowych (SOV);
ab) statek roboczy/naprawczy;
ac) statek badawczy;
ad) pogłębiarka;
ae) pogłębiarka nasiębierna.”;
2) w załączniku II część C pkt 1.2. akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Na zasadzie odstępstwa od pkt 1.1 przedsiębiorstwa nie stosują zasad określonych w części A załącznika I do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do określania współczynników emisji CO2, w przypadku gdy przedsiębiorstwo stosuje odnawialne paliwa transportowe pochodzenia niebiologicznego (RFNBO), pochodzące z recyklingu paliwo węglowe (RCF) lub syntetyczne paliwo niskoemisyjne. W takich przypadkach współczynnik emisji CO2 określa się zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/2066.”.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2025 r.
Jednakże art. 1 pkt 2 stosuje się od dnia 1 stycznia 2024 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 16 października 2024 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN
(1) Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 55, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2015/757/oj.
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/957 z dnia 10 maja 2023 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/757 w celu włączenia transportu morskiego do unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji oraz monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dodatkowych gazów cieplarnianych i emisji z dodatkowych typów statków (Dz.U. L 130 z 16.5.2023, s. 105, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2023/957/oj).
(3) Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2003/87/oj).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2066 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 601/2012 (Dz.U. L 334 z 31.12.2018, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2018/2066/oj).
(5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2024/2493 z dnia 23 września 2024 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/2066 w odniesieniu do aktualizacji monitorowania i raportowania w zakresie emisji gazów cieplarnianych na podstawie dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L, 2024/2493, 27.9.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2024/2493/oj).
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 32024R3214. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.