Artykuł 39

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosuje instrument umorzenia lub konwersji oraz wykonuje uprawnienia do umorzenia lub konwersji zgodnie z art. 35 ust. 1 i art. 42 ust. 1 lit. g)–k), obniżenie kwoty głównej lub pozostającej do spłaty kwoty, konwersja lub umorzenie stały się skuteczne i natychmiast wiążące w stosunku do jednostki objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją oraz zaangażowanych wierzycieli i akcjonariuszy.

2. Organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji musi ukończyć lub wymagać, by zostały ukończone wszystkie działania administracyjne i proceduralne niezbędne do nadania skuteczności stosowaniu instrumentu umorzenia lub konwersji, w tym:

a) zmiana we wszystkich odpowiednich rejestrach;

b) wycofanie lub usunięcie z obrotu akcji lub innych instrumentów właścicielskich, lub instrumentów dłużnych;

c) wprowadzenie lub dopuszczenie do obrotu nowych akcji lub innych instrumentów właścicielskich;

d) ponowne wprowadzenie lub dopuszczenie do obrotu wszelkich instrumentów dłużnych, które uległy umorzeniu, bez konieczności wydania prospektu zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129 (21).

3. Jeżeli wykonując uprawnienie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 lit. g), organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obniża do zera kwotę główną zobowiązania lub pozostającą do spłaty kwotę zobowiązania, zobowiązanie to oraz wszelkie powstałe w związku z nim zobowiązania lub roszczenia, które nie są należne w chwili wykonania uprawnienia, są do wszystkich celów traktowane jako spłacone i nie jest możliwe ich dochodzenie w żadnym późniejszym postępowaniu prowadzonym w odniesieniu do jednostki objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją lub jakiegokolwiek podmiotu będącego jej następcą, w przypadku ewentualnej późniejszej likwidacji.

4. Jeżeli wykonując uprawnienie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 lit. g), organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obniża częściowo, ale nie w całości, kwotę główną zobowiązania lub pozostającą do spłaty kwotę zobowiązania:

a) zobowiązanie jest traktowane jako spłacone w stopniu odpowiadającym obniżonej kwocie;

b) odnośny instrument lub uzgodnienie, na mocy którego powstało pierwotne zobowiązanie, w dalszym ciągu mają zastosowanie w stosunku do pozostałej kwoty głównej zobowiązania lub pozostającej do spłaty kwoty zobowiązania, z zastrzeżeniem ewentualnej zmiany kwoty należnych odsetek w celu uwzględnienia obniżenia kwoty głównej oraz każdej ewentualnej zmiany warunków, jakiej organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może dokonać, wykonując uprawnienie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 lit. l).