Artykuł 7

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ sprawujący nadzór nad grupą był uprawniony do nałożenia na jednostkę dominującą najwyższego szczebla grupy wymogu sporządzenia i przedłożenia organowi sprawującemu nadzór nad grupą grupowego planu naprawy prewencyjnej.

Grupowe plany naprawy prewencyjnej obejmują plan naprawy prewencyjnej dotyczący grupy, na czele której stoi jednostka dominująca najwyższego szczebla. W grupowym planie naprawy prewencyjnej wskazuje się działania naprawcze, które mogą być wymagane na poziomie tej jednostki dominującej najwyższego szczebla i na poziomie jej poszczególnych jednostek zależnych w celu przywrócenia ich sytuacji finansowej, jeżeli sytuacja ta uległa znacznemu pogorszeniu.

Organ sprawujący nadzór nad grupą nakłada wymóg, o którym mowa w akapicie pierwszym, na podstawie kryteriów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lub 3, stosownie do przypadku.

2. Grupowy plan naprawy prewencyjnej zawiera działania naprawcze służące osiągnięciu stabilizacji grupy lub dowolnego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji należącego do grupy, gdy grupa lub jej dowolny zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji znajdują się w sytuacji zaburzeń, co ma na celu zajęcie się przyczynami trudnej sytuacji lub ich usunięcie i przywrócenie prawidłowej sytuacji finansowej grupy lub zakładu będącego częścią grupy, przy jednoczesnym uwzględnieniu sytuacji finansowej innych podmiotów powiązanych.

Grupowy plan naprawy prewencyjnej obejmuje ustalenia służące zapewnieniu koordynacji i spójności proporcjonalnych środków, które mają zostać podjęte na poziomie grupy i podmiotów powiązanych.

3. Grupowy plan naprawy prewencyjnej i każdy plan przygotowany dla indywidualnego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będących jednostką zależną jest sporządzany zgodnie z art. 5 ust. 5–8 i jest aktualizowany zgodnie z art. 5 ust. 4.

Zgodnie z art. 5 ust. 8 akapit trzeci wprowadza się odpowiednie uzgodnienia dotyczące regularnego monitorowania wskaźników.

W grupowym planie naprawy prewencyjnej określa się, czy istnieją przeszkody we wdrażaniu działań naprawczych w grupie, w tym na poziomie poszczególnych podmiotów objętych planem, oraz czy istnieją istotne przeszkody praktyczne lub prawne dla szybkiego przenoszenia środków własnych lub spłaty zobowiązań lub aktywów wewnątrz grupy.

4. Organy nadzoru mogą wymagać od zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji będących jednostkami zależnymi, lub od podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) i d), sporządzenia i przedłożenia planów naprawy prewencyjnej, jeżeli nie istnieje żaden grupowy plan naprawy prewencyjnej.

5. Jeżeli dany organ nadzoru oceni, że dany podmiot nie jest w wystarczającym stopniu uwzględniony w grupowym planie naprawy prewencyjnej w świetle znaczenia tego podmiotu w danym państwie członkowskim oraz w świetle obowiązków, jakim podlegają porównywalne zakłady w tym państwie członkowskim, organ ten może zwrócić się do organu sprawującego nadzór nad grupą – na podstawie uzasadnionej opinii – o nałożenie na jednostkę dominującą najwyższego szczebla lub na ubezpieczeniową spółkę holdingową, która stoi na czele grupy, wymogu przedłożenia skorygowanego grupowego planu naprawy prewencyjnej uwzględniającego zastrzeżenia wyrażone przez dany organ nadzoru. Jeżeli przedłożono skorygowany grupowy plan naprawy prewencyjnej, a dany organ nadzoru oceni, że ten skorygowany plan w niewystarczającym stopniu uwzględnia jego zastrzeżenia, może nałożyć na zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji będące jednostkami zależnymi, lub na podmioty, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c) i d), wymóg sporządzenia i przedłożenia planu naprawy prewencyjnej. W tym przypadku organ nadzoru przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą uzasadnioną opinię dotyczącą tej oceny. Następnie przekazuje organowi sprawującemu nadzór nad grupą plan naprawy prewencyjnej.

6. Pod warunkiem, że spełniono wymogi w zakresie poufności określone w art. 66, organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje grupowe plany naprawy prewencyjnej:

a) EIOPA;

b) odpowiednim organom nadzoru, które są członkami kolegium organów nadzoru lub biorą udział w takim kolegium, o których to członkach mowa w art. 248 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE;

c) grupowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

d) organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jednostek zależnych;

e) w przypadku gdy grupa jest konglomeratem finansowym lub jego częścią, odpowiedniemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznaczonemu zgodnie z art. 3 dyrektywy 2014/59/UE oraz właściwemu organowi zdefiniowanemu w art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

7. Organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy podmiotu opracowującego grupowy plan naprawy prewencyjnej zgodnie z ust. 1 lub plan naprawy prewencyjnej zgodnie z ust. 4 lub 5 ocenia i zatwierdza odnośny plan przed przedłożeniem go, w stosownych przypadkach, organowi sprawującemu nadzór nad grupą lub organowi nadzoru, do przeglądu.

8. Sporządzając plany naprawy prewencyjnej, unijna jednostka zależna może uwzględnić wszelkie grupowe plany dotyczące prewencyjnej naprawy sporządzone przez zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji z państwa trzeciego lub jednostki dominujące z państwa trzeciego, których jest jednostką zależną, w stosownych przypadkach.