Artykuł 6

1. W terminie dziewięciu miesięcy od przedłożenia każdego planu naprawy prewencyjnej organy nadzoru dokonują przeglądu tego planu i oceniają zakres, w jakim spełnia on wymogi określone w art. 5 , oraz wszystkie następujące elementy:

a) czy istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że wdrożenie rozwiązań zaproponowanych w planie doprowadzi do utrzymania lub przywrócenia w odpowiednim horyzoncie czasowym zdolności do niezakłóconej kontynuacji działalności i sytuacji finansowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

b) czy istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że plan i poszczególne warianty w ramach planu zostaną wdrożone szybko i skutecznie w sytuacjach zaburzeń finansowych;

c) czy istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że plan i poszczególne warianty w ramach planu pozwolą uniknąć w jak największym stopniu wszelkich znaczących niekorzystnych skutków dla systemu finansowego, w tym w scenariuszach, które doprowadziłyby inne zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji do wdrożenia w tym samym okresie planów naprawy prewencyjnej.

2. Organy nadzoru przekazują organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wszystkie otrzymane plany naprawy prewencyjnej. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą przeanalizować plan naprawy prewencyjnej, aby zidentyfikować wszelkie działania ujęte w tym planie, które mogą niekorzystnie wpłynąć na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odnośnych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, i przedstawić organowi nadzoru zalecenia dotyczące tych kwestii w terminie określonym w ust. 1.

3. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji prowadzą istotną działalność transgraniczną, organ nadzoru w państwie siedziby, na wniosek organu nadzoru w państwie przyjmującym, przedstawia temu organowi nadzoru plan naprawy prewencyjnej. Organ nadzoru w państwie przyjmującym może przeanalizować plan naprawy prewencyjnej, aby zidentyfikować wszelkie działania ujęte w tym planie, które mogą niekorzystnie wpłynąć na ubezpieczających, gospodarkę realną lub stabilność finansową w jego państwie członkowskim, i przedstawić organowi nadzoru w państwie siedziby zalecenia dotyczące tych kwestii. Organ nadzoru w państwie siedziby przedstawia uzasadnioną odpowiedź co do swojej decyzji o zastosowaniu lub niezastosowaniu się do zaleceń. Jeżeli organ nadzoru w państwie siedziby nie uwzględni we właściwy sposób zaleceń organu nadzoru w państwie przyjmującym, ten ostatni może skierować sprawę do EIOPA zgodnie z art. 31 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

4. Organy nadzoru, które po dokonaniu oceny planu naprawy prewencyjnej stwierdzą, że występują istotne niedociągnięcia w tym planie lub istotne przeszkody dla jego wdrożenia, powiadamiają odnośny zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji o treści swojej oceny i wymagają od odnośnego zakładu przedłożenia w terminie dwóch miesięcy skorygowanego planu wskazującego, w jaki sposób zajęto się wskazanymi niedociągnięciami lub przeszkodami. Na wniosek odnośnego zakładu i za zgodą organu nadzoru ten dwumiesięczny termin może zostać przedłużony o jeden miesiąc.

Organ nadzoru, zanim zażąda od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji ponownego przedłożenia planu naprawy prewencyjnej, daje zakładowi możliwość wyrażenia swojej opinii na temat tego wymogu.

Organ nadzoru, który uważa, że w skorygowanym planie nie zajęto się odpowiednio niedociągnięciami i przeszkodami, może nakazać zakładowi, aby wprowadził do planu konkretne zmiany.

5. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie przedłożą skorygowanego planu naprawy prewencyjnej lub jeżeli organ nadzoru uzna, że skorygowany plan naprawy prewencyjnej nie zaradza odpowiednio niedociągnięciom lub przeszkodom wskazanym w jego pierwotnej ocenie, oraz jeżeli nie można odpowiednio zaradzić niedociągnięciom lub przeszkodom poprzez nakazanie wprowadzenia konkretnych zmian do planu, organ nadzoru nakłada na zakład wymóg wskazania w rozsądnym terminie zmian, jakich zakład ten może dokonać w swojej działalności, aby zająć się niedociągnięciami w planie naprawy prewencyjnej lub przeszkodami we wdrożeniu tego planu.

Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji nie wskażą takich zmian w terminie wyznaczonym przez organ nadzoru lub jeżeli organ nadzoru oceni, że zaproponowane przez zakład działania nie pozwoliłyby na odpowiednie zajęcie się niedociągnięciami lub przeszkodami, organ nadzoru może podjąć uzasadnioną decyzję o nakazaniu zakładowi, aby podjął wszelkie środki, jakie organ nadzoru uzna za konieczne i proporcjonalne, z uwzględnieniem wagi niedociągnięć i przeszkód oraz skutków, jakie zastosowanie tych środków może mieć dla działalności zakładu.

O tej decyzji powiadamia się zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji na piśmie, przy czym przysługuje od niej prawo do odwołania.