Artykuł 144d

1. W celu zapewnienia spójnego stosowania narzędzi makroostrożnościowych, o których mowa w art. 45 ust. 1 lit. e), art. 132 ust. 6 i art. 144a ust. 2, EIOPA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych dotyczących kryteriów, które mają być brane pod uwagę przez organy nadzoru przy określaniu zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji oraz grup, od których wymaga się:

a) przeprowadzania dodatkowych analiz makroostrożnościowych, o których mowa w art. 45 ust. 1 lit. e), z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w ust. 9 tego artykułu;

b) włączenia względów makroostrożnościowych do zasady »ostrożnego inwestora«, o której mowa w art. 132 ust. 6, z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w ust. 8 tego artykułu;

c) sporządzenia i utrzymania planu zarządzania ryzykiem płynności obejmującego analizę płynności w perspektywie średnio- i długoterminowej zgodnie z art. 144a ust. 2.

EIOPA przedłoży Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 29 stycznia 2026 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

2. W celu zapewnienia spójnego stosowania narzędzi makroostrożnościowych, o których mowa w art. 144a ust. 2, EIOPA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających treść i częstotliwość aktualizacji planów zarządzania ryzykiem płynności, z uwzględnieniem możliwego połączenia planów, o którym mowa w ust. 5 tego artykułu. EIOPA przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 29 stycznia 2026 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

3. Do celów ust. 1 lit. a) i b) kryteria, które mają być brane pod uwagę, muszą być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyk, a w szczególności poziomu wzajemnych powiązań z rynkami finansowymi oraz transgranicznego charakteru działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz inwestycji zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.

4. Do celów ust. 1 lit. c) kryteria, które mają być brane pod uwagę, są proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyk, a w szczególności struktury portfeli aktywów i zobowiązań, charakteru i zmienności zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz ekspozycji na wahania rynkowe oczekiwanych przepływów pieniężnych aktywów.”

;

62) w art. 145 ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

nazwisko osoby, która dysponuje odpowiednimi uprawnieniami do zaciągania wobec osób trzecich zobowiązań w imieniu zakładu ubezpieczeń;”

;

b) uchyla się akapit drugi;

63) art. 149 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 149

Zmiany charakteru ryzyk lub zobowiązań

1. Procedura przewidziana w art. 147 i 148 ma zastosowanie do każdej zmiany, jakiej zakład ubezpieczeń zamierza dokonać w informacjach określonych w art. 147.

2. Jeżeli nastąpi zmiana w działalności prowadzonej przez zakład ubezpieczeń w ramach swobody świadczenia usług, która to zmiana w istotny sposób wpływa na jego profil ryzyka lub na działalność ubezpieczeniową w co najmniej jednym przyjmującym państwie członkowskim, zakład ubezpieczeń niezwłocznie informuje o tym organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby. Organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby niezwłocznie informuje organy nadzoru przyjmujących państw członkowskich, których to dotyczy.”

;

64) tytuł rozdziału VIII sekcja 2A otrzymuje brzmienie:

„

Powiadamianie, istotna działalność transgraniczna i platformy współpracy

”;

65) art. 152a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby powiadamia EIOPA i organ nadzoru odpowiedniego przyjmującego państwa członkowskiego w przypadku, gdy stwierdził pogarszające się warunki finansowe lub inne pojawiające się ryzyka, w tym ryzyka dotyczące ochrony konsumentów, stwarzane przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji prowadzący działalność w oparciu o swobodę świadczenia usług lub prawo przedsiębiorczości i które mogą mieć skutki transgraniczne. Organ nadzoru przyjmującego państwa członkowskiego również może powiadomić EIOPA i organ nadzoru odpowiedniego państwa członkowskiego siedziby, w przypadku gdy ma poważne i uzasadnione obawy w odniesieniu do ochrony konsumentów. Organy nadzoru mogą skierować sprawę do EIOPA i zwrócić się o jego pomoc w przypadku gdy nie uda się wypracować żadnego rozwiązania dwustronnego.”

;

66) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 152aa

Istotna działalność transgraniczna

1. Do celów niniejszej sekcji »istotna działalność transgraniczna« oznacza działalność ubezpieczeniową i reasekuracyjną prowadzoną w danym przyjmującym państwie członkowskim w ramach prawa przedsiębiorczości lub swobody świadczenia usług przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, które nie zostały zaklasyfikowane jako mały i niezłożony zakład, która to działalność spełnia którykolwiek z następujących wymogów:

a) całkowita roczna składka przypisana brutto odpowiadająca działalności prowadzonej przez zakład w tym przyjmującym państwie członkowskim w ramach prawa przedsiębiorczości i w ramach swobody świadczenia usług przekracza 15 000 000 EUR;

b) działalność prowadzona w ramach prawa przedsiębiorczości lub swobody świadczenia usług uznawana jest przez organ nadzoru przyjmującego państwa członkowskiego za istotną z punktu widzenia rynku przyjmującego państwa członkowskiego.

2. Do celów ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu EIOPA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu doprecyzowania warunków i kryteriów, które mają być stosowane do celów określenia, które zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji są istotne z punktu widzenia rynku przyjmującego państwa członkowskiego.

EIOPA przedłoży Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 29 stycznia 2026 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

3. Do celów ust. 1 lit. b), jeżeli organ nadzoru przyjmującego państwa członkowskiego uzna, że działalność prowadzona w ramach prawa przedsiębiorczości lub w ramach swobody świadczenia usług jest istotna z punktu widzenia rynku przyjmującego państwa członkowskiego, powiadamia o tym organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby, podając uzasadnienie.

4. W przypadku gdy organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby nie zgadza się co do istotności działalności prowadzonej w ramach prawa przedsiębiorczości lub w ramach swobody świadczenia usług, powiadamia o tym organ nadzoru przyjmującego państwa członkowskiego w terminie miesiąca, podając uzasadnienie. W przypadku braku porozumienia co do istotności działalności prowadzonej w ramach prawa przedsiębiorczości lub w ramach swobody świadczenia usług organy nadzoru mogą skierować sprawę do EIOPA i zwrócić się do niego o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010. W takim przypadku EIOPA może podjąć działania zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy tego artykułu.