Artykuł 233b

W przypadku stosowania metody 1 lub połączenia metod zakłady ubezpieczeń posiadające udziały kapitałowe w innym zakładzie, zakłady reasekuracji posiadające udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowe spółki holdingowe i finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej mogą stosować art. 105a do podzbioru inwestycji w akcje.

Komisja uzupełnia niniejszą dyrektywę poprzez przyjęcie aktów delegowanych zgodnie z art. 301a określających:

a) podejście, które ma być stosowane przy ocenie zgodności z warunkami, o których mowa w art. 105a ust. 1, oraz przy obliczaniu kwoty akcji, które traktuje się jako długoterminowe inwestycje w akcje, w przypadku gdy stosowana jest metoda 1 lub połączenie metod;

b) informacje, które należy zawrzeć w sprawozdaniu na temat wypłacalności i kondycji finansowej na poziomie grupy, o którym mowa art. 256 ust. 1 lub w jednolitym sprawozdaniu na temat wypłacalności i kondycji finansowej, o którym mowa w art. 256 ust. 2 oraz w regularnym sprawozdaniu do celów nadzoru na poziomie grupy, o którym mowa w art. 256b ust. 1 lub w jednolitym regularnym sprawozdaniu do celów nadzoru, o którym mowa w art. 256b ust. 2.”

;

85) art. 234 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 234

Akty delegowane dotyczące zasad technicznych i metod ustanowionych w art. 220–229, uproszczonego podejścia określonego w art. 229a oraz sposobu stosowania art. 230–233a

Komisja uzupełnia niniejszą dyrektywę poprzez przyjęcie aktów delegowanych zgodnie z art. 301a określających:

a) zasady techniczne i metody ustanowione w art. 220–229;

b) szczegóły techniczne dotyczące uproszczonego podejścia określonego w art. 229a ust. 1, a także kryteria, na podstawie których organy nadzoru mogą zatwierdzać stosowanie uproszczonego podejścia;

c) sposób stosowania art. 230–233a, odzwierciedlający ekonomiczny charakter określonych struktur prawnych.

Komisja może uzupełnić niniejszą dyrektywę poprzez przyjęcie aktów delegowanych zgodnie z art. 301a określających kryteria, na podstawie których organ sprawujący nadzór nad grupą może zatwierdzić stosowanie uproszczonego podejścia określonego w art. 229a ust. 2.”

;

86) art. 244 ust. 3 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W celu zidentyfikowania znacznej koncentracji ryzyka podlegającej obowiązkowi zgłoszenia organ sprawujący nadzór nad grupą ustanawia, po konsultacji z pozostałymi zainteresowanymi organami nadzoru oraz z grupą, odpowiednie progi oparte na kapitałowych wymogach wypłacalności, rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych, dopuszczonych środkach własnych, innych ilościowych lub jakościowych kryteriach opartych na ocenie ryzyka, które uzna za stosowne, lub na połączeniu tych elementów.”

;

87) w art. 245 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wyrazy „ust. 2 i 3” zastępuje się wyrazami „ust. 2, 3 i 3a”;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Oprócz transakcji wewnątrz grupy w rozumieniu art. 13 pkt 19, do celów ust. 2 i 3 niniejszego artykułu organy nadzoru mogą w uzasadnionych przypadkach wymagać od grup zgłaszania również transakcji wewnątrz grupy, które dotyczą podmiotów innych niż zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji z państwa trzeciego, ubezpieczeniowe spółki holdingowe i finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej.”

;

88) w art. 246 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Wymogi określone w tytule I rozdział IV sekcja 2 stosuje się odpowiednio na poziomie grupy. System zarządzania grupą obejmuje zakłady ubezpieczeń posiadające udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakłady reasekuracji posiadające udziały kapitałowe w innym zakładzie, dominujące ubezpieczeniowe spółki holdingowe lub dominujące finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej, a także wszystkie zakłady powiązane wchodzące w skład grupy w rozumieniu art. 212, objętej nadzorem nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a), b) i c). System zarządzania grupą obejmuje również wszystkie podmioty, którymi zakład posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub jego jednostki zależne zarządzają wspólnie z jednym lub większą liczbą podmiotów nienależących do tej samej grupy.

Bez uszczerbku dla akapitu pierwszego niniejszego ustępu, systemy zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej oraz procedury sprawozdawcze wdraża się spójnie we wszystkich podmiotach objętych nadzorem nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a) i b), tak by można było kontrolować te systemy i procedury na poziomie grupy.

Państwa członkowskie zapewniają, aby organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, będącego jednostką dominującą najwyższego szczebla, ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z siedzibą w Unii lub wyznaczonej jednostki dominującej zgodnie z art. 214 ust. 5 lub 6 ponosił ostateczną odpowiedzialność za przestrzeganie przez grupę, do której nadzór nad grupą ma zastosowanie zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a), b) i c), przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy. Organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy każdego zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji należącego do grupy pozostaje odpowiedzialny za przestrzeganie przez siebie wszystkich wymogów określonych w art. 40 i art. 213 ust. 1 akapit drugi.

System zarządzania ryzykiem obejmuje co najmniej wszystkie działania w zakresie ubezpieczeń i reasekuracji prowadzone w ramach grupy, a także istotne działania inne niż działania w zakresie ubezpieczeń. Obejmuje on również ryzyka wynikające z tych działań, na które grupa jest lub może być narażona, oraz współzależności między nimi.”

;

b) w ust. 2 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej regularnie monitorują działalność swoich jednostek powiązanych, w tym jednostek powiązanych, o których mowa w art. 228 ust. 1, oraz podmiotów nieobjętych regulacją. Monitorowanie to jest współmierne do charakteru, skali i złożoności ryzyk, które jednostki powiązane powodują lub mogłyby powodować na poziomie grupy.

Zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej posiadają na poziomie grupy sporządzone na piśmie zasady oraz zapewniają spójność sporządzonych na piśmie zasad wszystkich podmiotów objętych regulacją należących do grupy z zasadami grupy. Zapewniają one również spójne wdrażanie zasad grupy przez wszystkie podmioty objęte regulacją należące do grupy.”

;

c) w ust. 4 akapit pierwszy zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Własna ocena ryzyka i wypłacalności przeprowadzana na poziomie grupy obejmuje co najmniej wszystkie działania w zakresie ubezpieczeń i reasekuracji prowadzone w ramach grupy, a także istotne działania inne niż działania w zakresie ubezpieczeń. Obejmuje ona również ryzyka wynikające z tych działań, na które grupa jest lub może być narażona, oraz współzależności między nimi. Podlega ona procesowi nadzoru przeprowadzanemu przez organ sprawujący nadzór nad grupą zgodnie z rozdziałem III.”

;

d) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. Państwa członkowskie wymagają od zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie, od ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej zapewnienia stosowania przez grupę solidnych zasad zarządzania obejmujących jasną strukturę organizacyjną z dobrze określonymi, przejrzystymi i spójnymi zakresami odpowiedzialności oraz podziałem obowiązków w grupie. System zarządzania grupą ma na celu zapobieganie konfliktom interesów, a jeżeli nie jest to możliwe, zarządzanie nimi.

Za osoby, które faktycznie zarządzają grupą ubezpieczeniową lub reasekuracyjną, uznaje się osoby, które faktycznie zarządzają jednostką dominującą, o której mowa w ust. 1 akapit trzeci.

Państwa członkowskie wymagają od zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innym zakładzie, od ubezpieczeniowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej wskazania osób odpowiedzialnych za inne kluczowe funkcje w grupie ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej objętej nadzorem nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a), b) i c). Organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy, o którym mowa w ust. 1 akapit trzeci niniejszego artykułu, są odpowiedzialne za działania prowadzone przez te osoby.

Jeżeli osoby, które faktycznie zarządzają grupą ubezpieczeniową lub reasekuracyjną lub są odpowiedzialne za inne kluczowe funkcje, są również osobami, które faktycznie zarządzają jednym lub kilkoma zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji, lub innymi jednostkami powiązanymi, lub są odpowiedzialne za inne kluczowe funkcje w którymkolwiek z tych zakładów, zakład posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie zapewnia wyraźne oddzielenie ról i obowiązków na poziomie grupy od tych, które mają zastosowanie na poziomie poszczególnych podmiotów.”

;

89) w tytule III dodaje się rozdział w brzmieniu:

„

ROZDZIAŁ IIa

Zasady makroostrożnościowe na poziomie grupy