Artykuł 29e

1. W terminie roku od ich zaklasyfikowania jako małe i niezłożone zakłady, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przekazują swoim organom nadzoru sprawozdanie zawierające informacje na temat stosowanych środków proporcjonalności jako część informacji dostarczanych do celów nadzoru, o których mowa w art. 35. Jeżeli takie zakłady zamierzają zmienić wykaz środków proporcjonalności, które mają być stosowane, natychmiast powiadamiają o tym swoje organy nadzoru.

2. W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, które stosują środki proporcjonalności zgodnie z art. 29d, postanowią zaprzestać stosowania wszelkich takich środków, informują o tym swoje organy nadzoru.

3. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji stosujące środki proporcjonalności, które odpowiadają istniejącym środkom na mocy niniejszej dyrektywy, przed dniem 28 stycznia 2025 r., mogą kontynuować stosowanie takich środków bez stosowania wymogów określonych w art. 29b, 29c i 29d przez okres nieprzekraczający czterech lat obrotowych.”

;

14) art. 30 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Nadzór finansowy prowadzony na mocy ust. 1 obejmuje sprawdzenie, w odniesieniu do całej działalności zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, jego systemu zarządzania, jego stopnia wypłacalności, tworzenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, jego aktywów i dopuszczonych środków własnych, zgodnie z ustanowionymi zasadami lub praktyką stosowaną w państwie członkowskim siedziby na mocy przepisów przyjętych na poziomie unijnym.”

;

15) w art. 35 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie nakładają na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wymóg przekazywania organom nadzoru informacji koniecznych do nadzoru, z uwzględnieniem celów nadzoru określonych w art. 27 i 28 oraz ogólnych zasad nadzoru określonych w art. 29, w szczególności zasady proporcjonalności.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5a. Uwzględniając informacje wymagane w ust. 1, 2 i 3 oraz zasady określone w ust. 4, państwa członkowskie zapewniają, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przekazywały organom nadzoru regularne sprawozdania do celów nadzoru zawierające informacje na temat działalności i wyników zakładu, jego systemu zarządzania, profilu ryzyka, wyceny do celów wypłacalności i zarządzania kapitałem w okresie sprawozdawczym.

Częstotliwość składania regularnych sprawozdań do celów nadzoru jest następująca:

a) co trzy lata w przypadku małych i niezłożonych zakładów albo, jeżeli zezwala na to organ nadzoru, maksymalnie co pięć lat;

b) co trzy lata w przypadku zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji innych niż małe i niezłożone zakłady.

Do celów akapitu drugiego lit. b), jeżeli zostanie to uznane za konieczne, organ nadzoru może wymagać od nadzorowanych zakładów częstszego składania sprawozdań.”

;

c) uchyla się ust. 6, 7 i 8;

d) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Komisja uzupełnia niniejszą dyrektywę poprzez przyjęcie aktów delegowanych zgodnie z art. 301a określające:

a) informacje, o których mowa w ust. 1–4 niniejszego artykułu;

b) kryteria dotyczące ograniczonej sprawozdawczości do organów nadzoru przekazywanej przez wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i wewnętrzne zakłady reasekuracji, z uwzględnieniem charakteru, skali i złożoności ryzyk tych konkretnych rodzajów zakładów w celu zapewnienia właściwego stopnia spójności sprawozdawczości do organów nadzoru.”

;

e) ust. 10 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania niniejszego artykułu EIOPA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych dotyczących regularnej sprawozdawczości do organów nadzoru w odniesieniu do wzorów formularzy sprawozdawczych na potrzeby przekazywania informacji organom nadzoru, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym progów opartych na ocenie ryzyka stanowiących warunek zastosowania wymogów sprawozdawczych w stosownych przypadkach lub wyłączeń określonych informacji w odniesieniu do niektórych rodzajów zakładów, takich jak wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i wewnętrzne zakłady reasekuracji, z uwzględnieniem charakteru, skali i złożoności ryzyk konkretnych rodzajów zakładów. EIOPA opracowuje rozwiązania informatyczne, w tym wzorce formularzy sprawozdawczych i noty objaśniające dotyczące przekazywania informacji, o którym mowa w ust. 1 i 2.”

;

f) uchyla się ust. 11;

g) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„12. Do dnia 29 stycznia 2027 r. EIOPA przedłoży Komisji sprawozdanie w sprawie potencjalnych środków, w tym zmian ustawodawczych, mających na celu wypracowanie zintegrowanego gromadzenia danych, aby:

a) ograniczyć obszary powieleń i niespójności między ramami sprawozdawczości w sektorze ubezpieczeń a ramami sprawozdawczości w innych sektorach branży finansowej;

b) poprawić standaryzację danych oraz efektywną wymianę i efektywne wykorzystanie danych przekazywanych na podstawie wszelkich unijnych ram sprawozdawczości przez dowolny odpowiedni unijny lub krajowy właściwy organ; oraz

c) obniżyć koszty zgodności z przepisami.

EIOPA traktuje priorytetowo informacje dotyczące przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania i sprawozdawczość dotyczącą instrumentów pochodnych, lecz nie ogranicza się do takich informacji.

Przy przygotowywaniu sprawozdania, o którym mowa w akapicie pierwszym, EIOPA ściśle współpracuje z pozostałymi Europejskimi Urzędami Nadzoru i Europejskim Bankiem Centralnym (EBC) oraz w stosownych przypadkach angażuje właściwe organy krajowe.”

;

16) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 35a

Zwolnienia i ograniczenia w zakresie ilościowej regularnej sprawozdawczości do organów nadzoru przyznawane przez organy nadzoru

1. Bez uszczerbku dla art. 129 ust. 4, jeżeli uprzednio określone okresy, o których mowa w art. 35 ust. 2 lit. a) ppkt (i), są krótsze niż rok, zainteresowane organy nadzoru mogą ograniczyć regularną sprawozdawczość do organów nadzoru, jeżeli:

a) przekazanie tych informacji stanowiłoby nadmierne obciążenie w stosunku do charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla działalności danego zakładu;

b) informacje są przekazywane przynajmniej raz w roku.

Na ograniczenie regularnej sprawozdawczości do organów nadzoru zezwala się tylko tym zakładom, których łączny udział w rynku nie przekracza w danym państwie członkowskim 20 %, odpowiednio, rynku ubezpieczeń na życie i reasekuracji ubezpieczeń na życie oraz rynku ubezpieczeń innych niż na życie i reasekuracji ubezpieczeń innych niż na życie, gdzie udział w rynku ubezpieczeń na życie i reasekuracji ubezpieczeń na życie jest mierzony wartością rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto, a udział w rynku ubezpieczeń innych niż na życie i reasekuracji ubezpieczeń innych niż na życie jest mierzony wielkością składek przypisanych brutto.

Ustalając, czy zakład kwalifikuje się do takiego ograniczenia organy nadzoru priorytetowo traktują małe i niezłożone zakłady.

2. Zainteresowane organy nadzoru mogą ograniczyć regularną sprawozdawczość do organów nadzoru lub zwolnić zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji z obowiązku przekazywania pełnego wykazu aktywów pozycja po pozycji, jeżeli:

a) przekazanie tych informacji stanowiłoby nadmierne obciążenie w stosunku do charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla działalności danego zakładu;

b) przekazanie tych informacji nie jest konieczne do prowadzenia skutecznego nadzoru nad danym zakładem;

c) zwolnienie nie narusza stabilności odpowiednich systemów finansowych w Unii; oraz

d) dany zakład jest w stanie dostarczyć informacje na żądanie.

Zwolnienie z obowiązku przekazywania pełnego wykazu aktywów pozycja po pozycji jest przyznawane tylko tym zakładom, których łączny udział w rynku nie przekracza 20 %, odpowiednio, rynku ubezpieczeń na życie i reasekuracji ubezpieczeń na życie oraz rynku ubezpieczeń innych niż na życie i reasekuracji ubezpieczeń innych niż na życie w danym państwie członkowskim, przy czym udział w rynku ubezpieczeń na życie i reasekuracji ubezpieczeń na życie jest mierzony wartością rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto, a udział w rynku ubezpieczeń innych niż na życie i reasekuracji ubezpieczeń innych niż na życie jest mierzony wielkością składek przypisanych brutto.

Ustalając, czy zakład kwalifikuje się do zastosowania powyższych ograniczeń lub zwolnień organy nadzoru priorytetowo traktują małe i niezłożone zakłady.

3. Wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i wewnętrzne zakłady reasekuracji są zwolnione z obowiązku regularnej sprawozdawczości do organów nadzoru w zakresie pełnego wykazu aktywów pozycja po pozycji, jeżeli uprzednio określone okresy, o których mowa w art. 35 ust. 2 lit. a) ppkt (i), są krótsze niż rok, pod warunkiem że zakłady te spełniają oba poniższe warunki:

a) osoby ubezpieczone i beneficjenci należą do jednej z następujących kategorii:

(i) osoby prawne należące do grupy, w skład której wchodzi wewnętrzny zakład ubezpieczeń lub wewnętrzny zakład reasekuracji;

(ii) osoby fizyczne kwalifikujące się do objęcia umowami ubezpieczenia tej grupy, pod warunkiem że działalność obejmująca te osoby fizyczne stanowi poniżej 5 % rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

b) zobowiązania ubezpieczeniowe i umowy ubezpieczenia będące podstawą zobowiązań reasekuracyjnych wewnętrznego zakładu ubezpieczeń lub wewnętrznego zakładu reasekuracji nie obejmują żadnego obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.

4. Do celów ust. 1 i 2 niniejszego artykułu w ramach procesu nadzoru w odniesieniu do zakładów, które zostały zaklasyfikowane jako małe i niezłożone zakłady, organy nadzoru oceniają, czy przekazanie informacji stanowiłoby nadmierne obciążenie w stosunku do charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla danego zakładu, biorąc pod uwagę co najmniej:

a) ryzyka rynkowe związane z inwestycjami dokonywanymi przez zakład;

b) poziom koncentracji ryzyka;

c) możliwe skutki zarządzania aktywami zakładu dla stabilności finansowej;

d) systemy i struktury zakładu służące przekazywaniu informacji do celów nadzoru oraz sporządzone na piśmie zasady, o których mowa w art. 35 ust. 5.

5. Do celów ust. 1 i 2 w ramach procesu nadzoru w odniesieniu do zakładów, które nie zostały zaklasyfikowane jako małe i niezłożone zakłady, organy nadzoru oceniają, czy przekazanie informacji stanowiłoby nadmierne obciążenie w stosunku do charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla danego zakładu, biorąc pod uwagę co najmniej ust. 4 lit. a)–d) oraz następujące elementy:

a) wartość składek, rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i aktywów zakładu;

b) zmienność odszkodowań i świadczeń wypłacanych przez zakład;

c) łączną liczbę grup ubezpieczeń na życie i grup ubezpieczeń innych niż na życie, w zakresie których wydano zezwolenie;

d) adekwatność systemu zarządzania zakładem;

e) poziom środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności i minimalnego wymogu kapitałowego;

f) czy zakład jest wewnętrznym zakładem ubezpieczeń lub wewnętrznym zakładem reasekuracji, pokrywającym jedynie ryzyka związane z grupą przemysłową lub handlową, do której należy.

6. W celu zapewnienia spójnego i konsekwentnego stosowania ust. 1–5 niniejszego artykułu EIOPA wydaje wytyczne zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 doprecyzowujące:

a) metody określania udziałów w rynku, o których mowa w ust. 1 akapit drugi i w ust. 2 akapit drugi niniejszego artykułu;

b) proces, który ma być stosowany przez organy nadzoru w celu informowania zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji o ograniczeniach lub zwolnieniach, o których mowa w niniejszym artykule.