Artykuł 35b

1. Państwa członkowskie zapewniają, by zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przekazywały organom nadzoru informacje roczne lub o mniejszej częstotliwości, o których mowa w art. 35 ust. 1–4, w terminie 16 tygodni od zakończenia roku obrotowego zakładu.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przekazywały organom nadzoru informacje kwartalne, o których mowa w art. 35 ust. 1–4, w terminie pięciu tygodni od zakończenia każdego kwartału.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przekazywały organom nadzoru regularne sprawozdanie do celów nadzoru, o którym mowa w art. 35 ust. 5a, w terminie 18 tygodni od zakończenia roku obrotowego zakładu.”

;

17) art. 36 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

systemu zarządzania, w tym wymogów dotyczących kompetencji i reputacji określonych w art. 42 oraz własnej oceny ryzyka i wypłacalności określonych w rozdziale IV sekcja 2;”

;

18) w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„e)

zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje jeden ze środków przejściowych, o których mowa w art. 308c i 308d, i spełnione są wszystkie następujące warunki:

(i) bez zastosowania środka przejściowego zakład nie osiągnąłby zgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności;

(ii) zakład nie przekazał organowi nadzoru wstępnego planu stopniowego wprowadzenia w wymaganym terminie określonym w art. 308e akapit drugi albo wymaganego sprawozdania rocznego określonego w akapicie trzecim tego artykułu.”

;

b) ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W okolicznościach określonych w ust. 1 lit. d) i e) narzut kapitałowy musi być współmierny do istotnych ryzyk wynikających, odpowiednio, z faktu, że profil ryzyka odbiega od założeń, o czym mowa w ust. 1 lit. d) i z faktu niespełniania wymogów, o czym mowa w ust. 1 lit. e).”

;

19) w art. 40 dodaje się akapity w brzmieniu:

„Członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorczych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji muszą zawsze cieszyć się nieposzlakowaną opinią i kolektywnie posiadać wystarczającą wiedzę, umiejętności i doświadczenie do wykonywania swoich obowiązków.

Członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorczych nie mogą być skazani za poważne lub powtarzające się przestępstwa związane z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu lub za inne przestępstwa, które mogłyby podważać ich nieposzlakowaną opinię, w okresie co najmniej dziesięciu lat poprzedzających rok, w którym wykonują lub mieliby wykonywać swoje obowiązki w danym zakładzie.”

;

20) w art. 41 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 akapit trzeci zastępuje się akapitami w brzmieniu:

„System zarządzania poddaje się regularnym przeglądom wewnętrznym. Taki przegląd wewnętrzny obejmuje ocenę adekwatności składu, skuteczności i zarządzania wewnętrznego organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego z uwzględnieniem charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla działalności danego zakładu.

Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wprowadzają zasady promujące różnorodność w organie administrującym, zarządzającym lub nadzorczym, w tym ustanawiając indywidualne cele ilościowe związane z równowagą płci.

EIOPA wydaje wytyczne odnoszące się do pojęcia różnorodności, które należy uwzględniać przy wyborze członków organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. Państwa członkowskie wymagają, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji powoływały różne osoby do wykonywania czynności w ramach kluczowych funkcji: funkcji zarządzania ryzykiem, funkcji aktuarialnej, funkcji zgodności z przepisami i funkcji audytu wewnętrznego, oraz aby w celu uniknięcia konfliktu interesów każda taka funkcja była wykonywana w sposób niezależny od pozostałych funkcji.

Jeżeli dany zakład został zaklasyfikowany jako mały i niezłożony zakład zgodnie z art. 29b lub jeżeli zakład uzyskał uprzednie zatwierdzenie przez organ nadzoru zgodnie z art. 29d, osoby odpowiedzialne za kluczowe funkcje: funkcję zarządzania ryzykiem, funkcję aktuarialną i funkcję zgodności z przepisami mogą również wykonywać czynności w ramach innej kluczowej funkcji niebędącej funkcją audytu wewnętrznego, lub innej funkcji, lub być członkami organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego, o ile spełnione są następujące warunki:

a) potencjalne konflikty interesów są właściwie zarządzane;

b) połączenie kilku funkcji lub połączenie danej funkcji z członkostwem w organie administrującym, zarządzającym lub nadzorczym nie ma negatywnego wpływu na zdolność danej osoby do wykonywania jej obowiązków.”

;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji posiadają sporządzone na piśmie zasady dotyczące co najmniej zarządzania ryzykiem, kontroli wewnętrznej, audytu wewnętrznego, wynagrodzeń oraz, w stosownych przypadkach, outsourcingu. Zakłady zapewniają wprowadzenie tych zasad w życie.

Sporządzone na piśmie zasady poddaje się przeglądowi co najmniej raz w roku. Podlegają one uprzedniemu zatwierdzeniu przez organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy i są dostosowywane do wszelkich istotnych zmian w systemie lub obszarze, którego dotyczą. Małe i niezłożone zakłady mogą przeprowadzać przegląd rzadziej, co najmniej raz na pięć lat, chyba że organ nadzoru stwierdzi na podstawie szczególnych okoliczności danego zakładu, że konieczne są częstsze przeglądy.”

;

21) w art. 42 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji powiadamiają organ nadzoru o każdej zmianie kręgu osób, które faktycznie zarządzają zakładem lub są odpowiedzialne za inne kluczowe funkcje, podając uzasadnienie tych zmian i wszystkie informacje niezbędne do dokonania oceny, czy nowe osoby powołane do zarządzania zakładem spełniają wymogi dotyczące kompetencji i reputacji.

3. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji powiadamiają organ nadzoru, jeżeli którakolwiek z osób, o których mowa w ust. 1, przestała spełniać wymogi, o których mowa w ust. 1, lub została zastąpiona z tego powodu.

4. W przypadku gdy osoba, która faktycznie zarządza zakładem lub wykonuje czynności w ramach innej kluczowej funkcji, nie spełnia wymogów określonych w ust. 1, organy nadzoru są uprawnione do zażądania od zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji usunięcia takiej osoby z tego stanowiska.”

;

22) w art. 44 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

zarządzanie ryzykiem operacyjnym, w tym cyberbezpieczeństwem zdefiniowanym w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/881 (*8);

(*8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/881 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie ENISA (Agencji Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa) oraz certyfikacji cyberbezpieczeństwa w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 526/2013 (akt o cyberbezpieczeństwie) (Dz.U. L 151 z 7.6.2019, s. 15).”;"

(ii) dodaje się akapity w brzmieniu:

„W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji stosują korektę z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d, w ich planach płynności uwzględnia się stosowanie korekty z tytułu zmienności i ocenia się, czy mogą wystąpić ograniczenia płynności, które nie są spójne ze stosowaniem korekty z tytułu zmienności.

Przy ocenie ryzyk dla zrównoważonego rozwoju zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają perspektywę krótko-, średnio- i długoterminową.

Do celów oceny, o której mowa w akapicie piątym, organy nadzoru zapewniają, aby zakłady – w ramach zarządzania ryzykiem – posiadały strategie, zasady, procesy i systemy na potrzeby identyfikacji, pomiaru i monitorowania ryzyk dla zrównoważonego rozwoju w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, a także na potrzeby zarządzania tymi ryzykami.”

;

b) w ust. 2a wprowadza się następujące zmiany:

(i) w akapicie pierwszym wprowadza się następujące zmiany:

1) w lit. b) wprowadza się następujące zmiany:

— ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

wrażliwość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i dopuszczonych środków własnych na założenia leżące u podstaw obliczania korekty dopasowującej, w tym obliczania spreadu bazowego, o którym mowa w art. 77c ust. 1 lit. b);”

;

— uchyla się ppkt (ii);

2) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

gdy stosują korektę z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d, wrażliwość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i dopuszczonych środków własnych na zmiany warunków gospodarczych, które wpłynęłyby na spread skorygowany o ryzyko, o którym to spreadzie mowa w art. 77d ust. 3.”

;

(ii) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy jest stosowana korekta z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d, w sporządzonych na piśmie zasadach dotyczących zarządzania ryzykiem, o których mowa w art. 41 ust. 3, uwzględnia się korektę z tytułu zmienności.”

;

c) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„2b. Państwa członkowskie zapewniają, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji opracowały szczegółowe plany, które obejmują wymierne cele i procesy w zakresie monitorowania ryzyk finansowych i przeciwdziałania ryzykom finansowym wynikającym w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej z czynników zrównoważonego rozwoju, w tym czynników wynikających z procesu dostosowań i tendencji w ramach transformacji w kontekście odpowiednich celów regulacyjnych i aktów prawnych Unii i państw członkowskich w odniesieniu do czynników zrównoważonego rozwoju, w szczególności określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 (*9), oraz aby monitorowały wdrażanie tych planów, wymiernych celów i procesów.

W wymiernych celach i procesach w zakresie przeciwdziałania ryzykom dla zrównoważonego rozwoju ujętych w planach, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, uwzględnia się najnowsze sprawozdania i środki zalecane przez Europejski Naukowy Komitet Doradczy ds. Zmiany Klimatu, w szczególności w odniesieniu do realizacji celów klimatycznych Unii. W przypadku gdy zakład ujawnia informacje dotyczące kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem zgodnie z dyrektywą 2013/34/UE, plany, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, muszą być spójne z planami, o których mowa w art. 19a lub 29a tej dyrektywy, i muszą w szczególności obejmować działania, które odnoszą się do modelu biznesowego i strategii biznesowej danego zakładu i które muszą być spójne w obu planach. W stosownych przypadkach, metody i założenia, które stanowią podstawę celów, zobowiązań i strategicznych decyzji i są publicznie ujawniane przez zakłady, muszą być spójne z metodami i założeniami ujętymi w planach, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

Ujęte w planach, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, cele, procesy i działania mające przeciwdziałać ryzykom dla zrównoważonego rozwoju muszą być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyk dla zrównoważonego rozwoju wiążących się z modelem biznesowym zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, zgodnie z art. 29 ust. 3.

2c. Aby zapewnić spójne stosowanie niniejszego artykułu, EIOPA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych doprecyzowujące:

a) minimalne standardy i metody referencyjne mające na celu identyfikację, pomiar i monitorowanie ryzyk dla zrównoważonego rozwoju oraz zarządzanie tymi ryzykami;

b) elementy, które mają zostać uwzględnione w planach przygotowywanych zgodnie z ust. 2b i 2e niniejszego artykułu i które obejmują konkretne harmonogramy oraz pośrednie wymierne cele końcowe i kamienie milowe, w celu monitorowania ryzyk finansowych wynikających z czynników zrównoważonego rozwoju i przeciwdziałania tym ryzykom, a także wzajemne powiązania z wymogami określonymi w art. 45 i 45a;

c) podejścia nadzorcze w odniesieniu do planów, wymiernych celów i procesów, o których mowa w ust. 2b i 2e;

d) elementy planów, o których mowa w ust. 2b i 2e niniejszego artykułu, które należy ujawnić, w tym odpowiednie wymierne cele, zgodnie z art. 51.

EIOPA przedłoży Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 29 stycznia 2026 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełniania niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.

2d. Zakład co roku ujawnia wymierne cele zawarte w planach, o których mowa w ust. 2b i 2e.

2e. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z siedzibą w Unii mają obowiązek sporządzenia planu zgodnie z ust. 2b niniejszego artykułu na poziomie grupy, państwa członkowskie zapewniają, aby jednostki zależne będące zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji objęte tym planem i objęte zakresem nadzoru nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a) i b) były zwolnione z obowiązku sporządzania planu na poziomie indywidualnym zgodnie z ust. 2b niniejszego artykułu.

(*9) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1).”;"

23) w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 akapit drugi dodaje się litery w brzmieniu:

„d)

uwzględnienie i analizę sytuacji makroekonomicznej oraz możliwych zmian makroekonomicznych i zmian zachodzących na rynkach finansowych;

e) na uzasadniony wniosek organu nadzoru – uwzględnienie i analizę:

(i) kwestii makroostrożnościowych, które mogą wpływać na specyficzny profil ryzyka, zatwierdzone limity tolerancji ryzyka, strategię działalności, działalność w zakresie oceny ryzyka przyjmowanego do ubezpieczenia lub decyzje inwestycyjne oraz ogólne potrzeby zakładu w zakresie wypłacalności, o których mowa w lit. a);

(ii) działalności zakładu, która może wpływać na zmiany makroekonomiczne i zmiany zachodzące na rynkach finansowych oraz może stać się źródłem ryzyka systemowego;

f) ogólną zdolność zakładu do regulowania zobowiązań finansowych wobec ubezpieczających i innych kontrahentów w chwili, gdy stają się one wymagalne, nawet w skrajnych warunkach.”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„1a. Do celów ust. 1 lit. d) i e) zmiany makroekonomiczne i zmiany zachodzące na rynkach finansowych obejmują co najmniej kwestie związane z następującymi elementami:

a) poziomem stóp procentowych i spreadów;

b) poziomem indeksów rynku finansowego;

c) inflacją;

d) wzajemnymi powiązaniami z innymi uczestnikami rynku finansowego;

e) zmianą klimatu, pandemiami, innymi zdarzeniami masowymi i innymi katastrofami, które mogą mieć wpływ na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji.

Do celów ust. 1 lit. e) ppkt (i) kwestie makroostrożnościowe obejmują co najmniej prawdopodobne niekorzystne przyszłe scenariusze i ryzyka związane z cyklem kredytowym i pogorszeniem koniunktury gospodarczej, zachowaniem stadnym w inwestycjach lub nadmiernymi koncentracjami ekspozycji na poziomie sektorowym.

1b. Państwa członkowskie zapewniają, aby analiza wymagana na podstawie ust. 1 lit. d) niniejszego artykułu była współmierna do charakteru ryzyk, a także do skali i złożoności działalności zakładów. Państwa członkowskie zapewniają, aby małe i niezłożone zakłady oraz zakłady, które uzyskały uprzednie zatwierdzenie od organu nadzoru zgodnie z art. 29d, nie miały obowiązku przeprowadzania analizy, o której mowa w ust. 1 lit. e) niniejszego artykułu.”

;

c) ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje korektę dopasowującą, o której mowa w art. 77b, korektę z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d, lub środki przejściowe, o których mowa w art. 77a ust. 2, art. 308c i 308d lub, w stosownych przypadkach, art. 111 ust. 1 akapit drugi i art. 111 ust. 2a, przeprowadza on ocenę zgodności z wymogami kapitałowymi, o której mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, z uwzględnieniem i bez uwzględnienia tych korekt i środków przejściowych.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu wymóg dotyczący oceny mechanizmu stopniowego wprowadzania, o którym mowa w art. 77a, nie ma zastosowania do waluty, w przypadku której spełniony jest dowolny z następujących warunków:

a) udział przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi w tej walucie w stosunku do wszystkich przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi nie przekracza 5 %;

b) w odniesieniu do przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi w tej walucie udział przyszłych przepływów pieniężnych związanych z terminami zapadalności, w przypadku których odpowiednia struktura terminowa stopy procentowej wolnej od ryzyka jest ekstrapolowana, w stosunku do wszystkich przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi nie przekracza 10 %.

2b. W przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje korektę z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d, ocena, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, obejmuje ponadto istotność, z którą profil ryzyka danego zakładu odbiega od założeń leżących u podstaw korekty z tytułu zmienności.”

;

d) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przeprowadzają ocenę, o której mowa w ust. 1, co roku oraz niezwłocznie po wystąpieniu wszelkich znacznych zmian w ich profilu ryzyka.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą przeprowadzać ocenę, o której mowa w ust. 1, co najmniej raz na dwa lata oraz niezwłocznie po wystąpieniu wszelkich znacznych zmian w ich profilu ryzyka, chyba że organ nadzoru stwierdzi na podstawie szczególnych okoliczności danego zakładu, że konieczna jest częstsza ocena, jeżeli spełniony jest dowolny z następujących warunków:

a) zakład jest zaklasyfikowany jako mały i niezłożony zakład;

b) zakład jest wewnętrznym zakładem ubezpieczeń lub wewnętrznym zakładem reasekuracji, który spełnia wszystkie poniższe kryteria:

(i) osoby ubezpieczone i beneficjenci są osobami prawnymi należącymi do grupy, w której skład wchodzi wewnętrzny zakład ubezpieczeń lub wewnętrzny zakład reasekuracji, lub osobami fizycznymi kwalifikującymi się do objęcia umowami ubezpieczenia tej grupy, a działalność obejmująca osoby fizyczne kwalifikujące się do objęcia umowami ubezpieczenia grupy stanowi poniżej 5 % rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

(ii) zobowiązania ubezpieczeniowe i umowy ubezpieczenia będące podstawą zobowiązań reasekuracyjnych wewnętrznego zakładu ubezpieczeń lub wewnętrznego zakładu reasekuracji nie obejmują żadnego obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.

Zwolnienie z obowiązku przeprowadzania corocznej oceny nie może uniemożliwiać zakładowi stałej identyfikacji i pomiaru ryzyk, zarządzania nimi, monitorowania ich oraz prowadzenia sprawozdawczości w zakresie ryzyk.”

;

e) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„8. Do celów ust. 1 lit. d) i e), w przypadku gdy mandat makroostrożnościowy powierzono organom innym niż organy nadzoru, państwa członkowskie zapewniają, aby organy nadzoru przekazywały odpowiednim podmiotom i organom krajowym posiadającym mandat makroostrożnościowy ustalenia ze swoich ocen makroostrożnościowych dotyczących własnej oceny ryzyka i wypłacalności przeprowadzonej przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, o której to ocenie mowa w niniejszym artykule.

Państwa członkowskie zapewniają współpracę organów nadzoru z wszelkimi podmiotami i organami krajowymi posiadającymi mandat makroostrożnościowy w celu analizowania wyników oraz w stosownych przypadkach wskazania wszelkich kwestii makroostrożnościowych dotyczących sposobu, w jaki działalność zakładów może wpływać na zmiany makroekonomiczne i zmiany zachodzące na rynkach finansowych.

Państwa członkowskie zapewniają, aby organy nadzoru informowały dany zakład o wszelkich kwestiach makroostrożnościowych i parametrach wejściowych istotnych dla oceny.

9. Podejmując decyzję, czy zwrócić się z wnioskiem o przeprowadzenie dowolnej z analiz, o których mowa w ust. 1 lit. e) niniejszego artykułu, do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będącego jednostką zależną objętą zakresem nadzoru nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a) i b), organ nadzoru rozważa, czy którakolwiek z tych analiz jest przeprowadzana na poziomie grupy przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie, przez ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, i czy taka analiza uwzględnia specyfikę tej jednostki zależnej.

Krajowe organy nadzoru co roku przekazują zarówno EIOPA, jak i Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) ustanowionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (*10) wykaz zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz wykaz grup, w odniesieniu do których występują z wnioskiem o dodatkowe środki makroostrożnościowe.”

(*10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie unijnego nadzoru makroostrożnościowego nad systemem finansowym i ustanowienia Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1).”;"

;

24) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 45a

Analiza scenariuszy zmiany klimatu

1. Do celów identyfikacji i oceny ryzyk, o których mowa w art. 45 ust. 2, dany zakład ocenia również, czy ma istotną ekspozycję na ryzyka związane ze zmianą klimatu. W ocenie, o której mowa w art. 45 ust. 1, zakład wykazuje istotność swojej ekspozycji na ryzyka związane ze zmianą klimatu.

2. Jeżeli dany zakład ma istotną ekspozycję na ryzyka związane ze zmianą klimatu, musi określić co najmniej dwa długoterminowe scenariusze zmiany klimatu, w tym:

a) długoterminowy scenariusz zmiany klimatu, w którym wzrost temperatury na świecie pozostaje na poziomie niższym niż dwa stopnie Celsjusza;

b) długoterminowy scenariusz zmiany klimatu, w którym wzrost temperatury na świecie wynosi znacznie więcej niż dwa stopnie Celsjusza.

3. Ocena, o której mowa w art. 45 ust. 1, musi zawierać przeprowadzaną w regularnych odstępach czasu analizę wpływu na działalność zakładu długoterminowych scenariuszy zmiany klimatu określonych zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Odstępy te muszą być proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyk związanych ze zmianą klimatu właściwych dla działalności danego zakładu, lecz nie mogą być dłuższe niż trzy lata.

4. Długoterminowe scenariusze zmiany klimatu, o których mowa w ust. 2, poddaje się przeglądowi co najmniej raz na trzy lata i w razie potrzeby aktualizuje. Dokonując przeglądu długoterminowych scenariuszy zmiany klimatu, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji biorą pod uwagę wyniki, jakie przyniosły narzędzia i zasady stosowane w przypadku poprzednich scenariuszy zmiany klimatu, tak aby zwiększyć ich skuteczność.

5. W drodze odstępstwa od ust. 2, 3 i 4 małe i niezłożone zakłady nie są zobowiązane do określenia scenariuszy zmiany klimatu ani do oceny ich wpływu na działalność danego zakładu.”

;

25) art. 51 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 51

Sprawozdanie na temat wypłacalności i kondycji finansowej – zawartość

1. Państwa członkowskie, uwzględniając informacje wymagane zgodnie z art. 35 ust. 3 i zasady określone w ust. 4 tego artykułu, nakładają na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wymóg corocznego publicznego ujawniania sprawozdania na temat ich wypłacalności i kondycji finansowej.

Sprawozdanie na temat wypłacalności i kondycji finansowej zawiera dwie części, wyraźnie oznaczone i ujawniane łącznie. Pierwsza część składa się z informacji skierowanych specjalnie do ubezpieczających i beneficjentów, a druga – z informacji skierowanych do osób zawodowo działających na rynku.

1a. Część sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej, w której zamieszczone są informacje skierowane do ubezpieczających i beneficjentów, zawiera następujące informacje:

a) krótki opis działalności i wyników zakładu;

b) krótki opis zarządzania kapitałem i profilu ryzyka zakładu, w tym w odniesieniu do ryzyk dla zrównoważonego rozwoju; oraz

c) oświadczenie w sprawie tego, czy zakład ujawnia plany, o których mowa w art. 19a lub 29a dyrektywy 2013/34/UE.

1b. Część sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej, w której zamieszczone są informacje skierowane do osób zawodowo działających na rynku, zawiera następujące informacje, w pełnej formie albo poprzez zamieszczenie odniesień do informacji równoważnych zarówno pod względem charakteru, jak i zakresu, publicznie ujawnionych na mocy innych wymogów prawnych lub regulacyjnych:

a) opis działalności i wyników zakładu;

b) opis systemu zarządzania;

c) opis – oddzielnie dla aktywów, rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i innych zobowiązań – podstaw i metod stosowanych do ich wyceny;

d) opis zarządzania kapitałem i profilu ryzyka, zawierający co najmniej:

(i) strukturę i kwotę środków własnych oraz ich jakość;

(ii) kwotę kapitałowego wymogu wypłacalności i minimalnego wymogu kapitałowego;

(iii) w przypadku zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji istotnych dla stabilności systemów finansowych w Unii – informacje na temat wrażliwości na ryzyko;

(iv) opcję ustanowioną w art. 304, stosowaną do obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności;

(v) informacje pozwalające na właściwe zrozumienie głównych różnic między założeniami stanowiącymi podstawę standardowej formuły a założeniami każdego modelu wewnętrznego stosowanego przez zakład do obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności;

(vi) kwotę niezgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym lub istotnej niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności w okresie sprawozdawczym, nawet jeśli później została ona usunięta, wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich zastosowanych środków naprawczych;

e) wskazanie, czy zakład posiada istotną ekspozycję na ryzyka związane ze zmianą klimatu w następstwie oceny istotności, o której mowa w art. 45a ust. 1, oraz, w stosownych przypadkach, czy podjął jakiekolwiek działania;

f) oświadczenie w sprawie tego, czy zakład ujawnia plany, o których mowa w art. 19a lub 29a dyrektywy 2013/34/UE;

g) elementy, o których mowa w art. 44 ust. 2c lit. d).

1c. W przypadku gdy jest stosowana korekta dopasowująca, o której mowa w art. 77b, opis, o którym mowa w ust. 1b lit. c) oraz lit. d) ppkt (i) i (ii) niniejszego artykułu, obejmuje również opis korekty dopasowującej oraz portfela zobowiązań i wyznaczonych aktywów, do których ma zastosowanie korekta dopasowująca, a także kwantyfikację wpływu zmiany wielkości korekty dopasowującej na zero na sytuację finansową zakładu.

Opis, o którym mowa w ust. 1b lit. c) oraz lit. d) ppkt (i) i (ii) niniejszego artykułu, obejmuje również oświadczenie w sprawie tego, czy zakład stosuje korektę z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d, a w przypadku gdy stosowana jest korekta z tytułu zmienności, w opisie ujawnia się następujące informacje:

a) kwantyfikację wpływu zmiany wielkości korekty z tytułu zmienności na zero na sytuację finansową zakładu;

b) dla każdej odpowiedniej waluty lub, w stosownych przypadkach, każdego odpowiedniego państwa, korektę z tytułu zmienności obliczoną zgodnie z art. 77d oraz odpowiadające jej najlepsze oszacowania zobowiązań ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych.

2. Opis, o którym mowa w ust. 1b lit. d) ppkt (i), zawiera analizę wszelkich istotnych zmian w porównaniu z poprzednim okresem sprawozdawczym oraz wyjaśnienie wszelkich znacznych różnic w stosunku do wartości takich elementów w sprawozdaniach finansowych, a także krótki opis możliwości dokonania transferu kapitału.

W ujawnieniu kapitałowego wymogu wypłacalności, o którym mowa w ust. 1b lit. d) ppkt (ii) niniejszego artykułu, oddzielnie wykazuje się kwotę obliczoną zgodnie z rozdziałem VI sekcja 4 podsekcje 2 i 3 oraz wszelkie narzuty kapitałowe ustanowione zgodnie z art. 37 lub wpływ specyficznych parametrów, które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma obowiązek zastosować zgodnie z art. 110, wraz ze zwięzłą informacją na temat uzasadnienia podanego przez zainteresowany organ nadzoru.

Ujawnieniu kapitałowego wymogu wypłacalności towarzyszy w stosownych przypadkach wskazanie, że jego ostateczna kwota podlega jeszcze ocenie nadzorczej.

3. Wewnętrzne zakłady ubezpieczeń nie są zobowiązane do ujawniania części skierowanej do ubezpieczających i beneficjentów i są wyłącznie zobowiązane do uwzględnienia, w części skierowanej do osób zawodowo działających na rynku, danych ilościowych wymaganych na podstawie wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w art. 56, pod warunkiem że zakłady te spełniają następujące warunki:

a) osoby ubezpieczone i beneficjenci są osobami prawnymi należącymi do grupy, w której skład wchodzi wewnętrzny zakład ubezpieczeń, lub osobami fizycznymi kwalifikującymi się do objęcia umowami ubezpieczenia tej grupy, a działalność obejmująca osoby fizyczne kwalifikujące się do objęcia umowami ubezpieczenia grupy stanowi poniżej 5 % rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

b) zobowiązania ubezpieczeniowe wewnętrznego zakładu ubezpieczeń nie obejmują żadnego obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.

4. Wewnętrzne zakłady reasekuracji nie są zobowiązane do ujawniania części skierowanej do ubezpieczających i beneficjentów i są wyłącznie zobowiązane do uwzględnienia, w części skierowanej do osób zawodowo działających na rynku, danych ilościowych wymaganych na podstawie wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w art. 56, pod warunkiem że zakłady te spełniają następujące warunki:

a) wszystkie osoby ubezpieczone i wszyscy beneficjenci są osobami prawnymi należącymi do grupy, w której skład wchodzi wewnętrzny zakład reasekuracji, lub osobami fizycznymi kwalifikującymi się do objęcia umowami ubezpieczenia tej grupy, a działalność obejmująca osoby fizyczne kwalifikujące się do objęcia umowami ubezpieczenia grupy stanowi poniżej 5 % rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;

b) umowy ubezpieczenia będące podstawą zobowiązań reasekuracyjnych wewnętrznego zakładu reasekuracji nie obejmują żadnego obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej;

c) pożyczki udzielone przez jednostkę dominującą lub jakiekolwiek przedsiębiorstwo należące do grupy, w tym pule środków pieniężnych grup, nie przekraczają 20 % łącznych aktywów posiadanych przez wewnętrzny zakład reasekuracji; oraz

d) maksymalną stratę wynikającą z rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto można ocenić w sposób deterministyczny bez stosowania metod stochastycznych.

5. W drodze odstępstwa od ust. 1 zakłady reasekuracji mogą zdecydować o tym, by nie ujawniać części sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej skierowanej do ubezpieczających i beneficjentów.

6. W drodze odstępstwa od ust. 1b niniejszego artykułu małe i niezłożone zakłady ubezpieczeń mogą ujawniać w części sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej zawierającej informacje skierowane do osób zawodowo działających na rynku jedynie dane ilościowe wymagane na podstawie wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w art. 56, pod warunkiem że co trzy lata ujawniają one pełne sprawozdanie zawierające wszystkie informacje wymagane w niniejszym artykule.

7. Państwa członkowskie zapewniają, by zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji ujawniały publicznie i przekazywały organowi nadzoru informacje roczne lub o mniejszej częstotliwości, o których mowa w niniejszym artykule, w terminie 18 tygodni od zakończenia roku obrotowego zakładu.

8. W ramach sprawozdania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zobowiązane są do ujawniania skutków stosowania, do celów ustalenia wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zgodnie z art. 77, struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka określonej bez stosowania środka przejściowego na potrzeby ekstrapolacji, o którym mowa w art. 77e ust. 1 lit. aa), zamiast odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego wymóg dotyczący ujawniania informacji nie ma jednak zastosowania do waluty, w przypadku której spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

a) udział przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi w tej walucie w stosunku do wszystkich przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi nie przekracza 5 %;

b) w odniesieniu do przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi w tej walucie udział przyszłych przepływów pieniężnych związanych z terminami zapadalności, w przypadku których odpowiednia struktura terminowa stopy procentowej wolnej od ryzyka jest ekstrapolowana, w stosunku do wszystkich przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi nie przekracza 10 %.”

;

26) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 51a

Sprawozdanie na temat wypłacalności i kondycji finansowej: wymogi dotyczące audytu

1. W przypadku zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji innych niż małe i niezłożone zakłady, wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i wewnętrzne zakłady reasekuracji bilans ujawniany w ramach sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej zgodnie z art. 51 ust. 1 lub bilans ujawniany w ramach jednolitego sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej zgodnie z art. 256 ust. 2 lit. b) podlega audytowi.

2. W drodze odstępstwa od art. 29c państwa członkowskie mogą rozszerzyć wymóg określony w ust. 1 niniejszego artykułu na zakłady zaklasyfikowane jako małe i niezłożone zakłady, wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i wewnętrzne zakłady reasekuracji.

3. Państwa członkowskie mogą rozszerzyć zakres wymogu dotyczącego audytu, o którym mowa w ust. 1, na inne elementy sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej.

4. Audyt przeprowadzany jest przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską zgodnie ze standardami badania mającymi zastosowanie na podstawie art. 26 dyrektywy 2006/43/WE. Wykonując to zadanie, biegli rewidenci i firmy audytorskie muszą wypełniać obowiązki biegłych rewidentów określone w art. 72 niniejszej dyrektywy.

5. W państwach członkowskich, w których w dniu 28 stycznia 2025 r. prawo krajowe zezwala zarejestrowanym aktuariuszom na przeprowadzanie audytu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, kwot należnych z umów reasekuracji i powiązanych pozycji, tacy zarejestrowani aktuariusze mogą nadal przeprowadzać takie audyty, pod warunkiem że działają zgodnie z wiążącymi standardami, które zapewniają wysokiej jakości audyt i obejmują co najmniej obszar praktyki audytorskiej, niezależności i wewnętrznej kontroli jakości podczas przeprowadzania takich audytów, oraz zgodnie z obowiązkami, o których mowa w art. 72.

6. Wraz ze sprawozdaniem na temat wypłacalności i kondycji finansowej zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przekazują organowi nadzoru oddzielne sprawozdanie, zawierające opis charakteru i wyniki audytu, przygotowane przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską.”

;

27) w art. 52 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 dodaje się litery w brzmieniu:

„e)

łącznej liczby zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, z podziałem na małe i niezłożone zakłady oraz inne, stosujących uproszczenia lub środki proporcjonalności, oraz liczby zakładów stosujących poszczególne środki proporcjonalności;

f) liczby grup, z podziałem na małe i niezłożone grupy oraz inne, stosujących uproszczenia lub środki proporcjonalności, oraz liczby grup stosujących poszczególne środki proporcjonalności.”

;

b) w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„f)

dla każdego państwa członkowskiego – liczbę zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz liczbę grup, z podziałem na, odpowiednio, małe i niezłożone zakłady lub grupy oraz inne, stosujących uproszczenia lub środki proporcjonalności, oraz liczbę zakładów lub grup stosujących konkretne uproszczenia i inne środki proporcjonalności.”

;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. EIOPA przekazuje Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji informacje, o których mowa w ust. 2, wraz ze sprawozdaniem przedstawiającym stopień spójności w zakresie nadzoru między organami nadzoru w poszczególnych państwach członkowskich w odniesieniu do stosowania narzutów kapitałowych i środków proporcjonalności.

4. EIOPA ocenia skutki stosowania kryteriów określonych w art. 29a ust. 1 do celów wskazywania małych i niezłożonych zakładów oraz kryteriów określonych w art. 213a ust. 1 do celów wskazywania małych i niezłożonych grup, przynajmniej w odniesieniu do celów dotyczących ochrony ubezpieczających, stabilności finansowej i równych warunków działania. EIOPA przedłoży Komisji sprawozdanie ze swoich ustaleń do dnia 31 stycznia 2030 r. W stosownych przypadkach w sprawozdaniu rozważona zostanie możliwość zmiany tych kryteriów.”

;

28) art. 53 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie stosuje się w odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 51 ust. 1a lit. b) oraz art. 51 ust. 1b lit. d) i e).”

;

29) w art. 56 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„EIOPA opracowuje rozwiązania informatyczne na potrzeby procedur, formatów i wzorców formularzy, o których mowa w akapicie drugim, w tym na potrzeby not objaśniających.”

;

30) art. 58 ust. 3 lit. a) i b) otrzymuje brzmienie:

„a)

jeżeli potencjalny nabywca znajduje się lub podlega regulacji poza Unią; lub

b) jeżeli potencjalny nabywca jest osobą fizyczną lub prawną niepodlegającą nadzorowi na podstawie niniejszej dyrektywy, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE (*11), dyrektywy 2013/36/UE lub dyrektywy 2014/65/UE.

(*11) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).”;"

31) w art. 60 ust. 1 lit. a) wyrazy „art. 1a pkt 2 dyrektywy 85/611/EWG” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/65/WE”;

32) art. 62 akapit pierwszy zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy wpływ wywierany przez osoby, o których mowa w art. 57, może stanowić przeszkodę w prawidłowym i ostrożnym zarządzaniu zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji, państwa członkowskie wymagają od organu nadzoru państwa członkowskiego siedziby zakładu, w którym posiadany jest znaczny pakiet akcji, w odniesieniu do którego podjęto starania o nabycie znacznego pakietu akcji lub zwiększono znaczny pakiet akcji, zastosowania odpowiednich środków w celu zakończenia takiego stanu.”

;

33) w art. 63 akapit drugi wyrazy „dyrektywy 2004/39/WE” zastępuje się wyrazami „dyrektywy 2014/65/UE”;

34) w art. 64 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Akapity pierwszy, drugi i trzeci niniejszego artykułu nie uniemożliwiają organom nadzoru publikowania wyniku testów warunków skrajnych przeprowadzonych zgodnie z art. 34 ust. 4 niniejszej dyrektywy lub art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 ani przekazywania wyników testów warunków skrajnych EIOPA na potrzeby publikowania przez EIOPA wyników ogólnounijnych testów warunków skrajnych.”

;

35) w art. 68 ust. 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Art. 64 akapit pierwszy i art. 67 nie uniemożliwiają wymiany informacji między organami nadzoru a organami podatkowymi w tym samym państwie członkowskim w zakresie, w jakim taka wymiana jest dozwolona na mocy prawa krajowego. W przypadku gdy informacje te pochodzą z innego państwa członkowskiego, mogą one być przedmiotem wymiany wyłącznie za wyraźną zgodą organu, od którego pochodzą.”

;

36) w art. 70 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) w lit. a) wyrazy „Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC)” zastępuje się wyrazem „EBC”;

b) w lit. c) wyrazy „Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (ERRS) ustanowionej na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 (10)” zastępuje się wyrazem „ERRS”;

37) w art. 72 ust. 1 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie gwarantują co najmniej, że osoby zatwierdzone w rozumieniu dyrektywy 2006/43/WE, wykonujące w zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji badanie ustawowe, o którym mowa w art. 34 lub 35 dyrektywy 2013/34/UE lub art. 73 dyrektywy 2009/65/WE lub jakiekolwiek inne zadanie przewidziane prawem, mają obowiązek niezwłocznego zgłaszania organom nadzoru wszelkich faktów lub decyzji dotyczących tego zakładu, o których zdobędą informacje w trakcie wykonywania swoich zadań i które mogą doprowadzić do:”

;

38) w art. 77 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W przypadku gdy zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji oddzielnie wyceniają najlepsze oszacowanie i margines ryzyka, margines ryzyka oblicza się przez określenie kosztu pozyskania kwoty dopuszczonych środków własnych odpowiadającej kapitałowemu wymogowi wypłacalności z uwzględnieniem upływu czasu, koniecznej do pokrycia zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych w całym okresie ich trwania. Korekta kapitałowego wymogu wypłacalności ma postać zależnego od czasu elementu wykładniczego.”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„6. Przyjmuje się, że stopa kosztu kapitału, o której mowa w ust. 5, wynosi 4,75 % od dnia 30 stycznia 2027 r. Okresowy przegląd, o którym mowa w ust. 5 akapit drugi, zostanie przeprowadzony przez Komisję nie wcześniej niż dnia 31 stycznia 2032 r.

7. W przypadku gdy umowy ubezpieczenia i umowy reasekuracji zawierają opcje i gwarancje finansowe, metody stosowane w celu obliczenia najlepszego oszacowania muszą odpowiednio odzwierciedlać fakt, że wartość bieżąca przepływów pieniężnych wynikających z tych umów może zależeć zarówno od oczekiwanego wyniku przyszłych zdarzeń i zmian, jak i od potencjalnych odchyleń faktycznego wyniku od oczekiwanego wyniku w niektórych scenariuszach.

8. Niezależnie od ust. 7 zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zaklasyfikowane jako małe i niezłożone zakłady oraz zakłady, które uzyskały uprzednie zatwierdzenie od organu nadzoru, mogą stosować ostrożną wycenę deterministyczną najlepszego oszacowania w przypadku zobowiązań z tytułu ubezpieczenia na życie z opcjami i gwarancjami nieuznawanymi za istotne.”

;

39) art. 77a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 77a

Ekstrapolacja odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka

1. Przy ustalaniu odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka, o której mowa w art. 77 ust. 2, wykorzystuje się informacje wynikające z odpowiednich instrumentów finansowych oraz zachowuje się spójność z tymi informacjami. Przy takim ustalaniu uwzględnia się odpowiednie instrumenty finansowe o takich terminach zapadalności, w przypadku których rynki tych instrumentów finansowych są głębokie, płynne i przejrzyste. Dla terminów zapadalności wykraczających poza pierwszy punkt wygładzania odpowiednią stopę procentową wolną od ryzyka ekstrapoluje się zgodnie z akapitem trzecim. Pierwszym punktem wygładzania w odniesieniu do waluty jest najdłuższy termin zapadalności, w przypadku którego spełnione są następujące warunki:

a) rynki instrumentów finansowych o takim terminie zapadalności są głębokie, płynne i przejrzyste;

b) odsetek pozostających w obrocie obligacji o takim lub dłuższym terminie zapadalności wśród wszystkich obligacji pozostających w obrocie denominowanych w tej walucie jest wystarczająco wysoki.

Ekstrapolowana część odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka opiera się na stopach forward, które od stopy forward obowiązującej w pierwszym punkcie wygładzania stopniowo zbiegają się do ostatecznej stopy forward.

Ekstrapolowana stopa forward jest równa średniej ważonej płynnej stopy forward i ostatecznej stopy forward. Płynna stopa forward opiera się na jednej stopie forward lub zbiorze stóp forward powiązanych z najdłuższymi terminami zapadalności, w przypadku których odpowiedni instrument finansowy można zaobserwować na głębokim, płynnym i przejrzystym rynku. W przypadku terminów zapadalności o długości co najmniej 40 lat od pierwszego punktu wygładzania waga ostatecznej stopy forward wynosi co najmniej 77,5 %.

W ekstrapolowanej części odpowiednich stóp procentowych wolnych od ryzyka uwzględnia się informacje z instrumentów finansowych innych niż obligacje w przypadku gdy rynki tych instrumentów finansowych są głębokie, płynne i przejrzyste.

2. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą, pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia przez ich organ nadzoru, stosować mechanizm stopniowego wprowadzania określony w akapicie drugim.

Mechanizm stopniowego wprowadzania, o którym mowa w akapicie pierwszym, składa się z następujących elementów:

a) w dniu 30 stycznia 2027 r. parametry określające szybkość zbiegania się stóp forward do ostatecznej stopy forward dla ekstrapolacji ustala się w taki sposób, aby struktura terminowa stopy procentowej wolnej od ryzyka była wystarczająco podobna do struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka w tym dniu określonej zgodnie z zasadami ekstrapolacji mającymi zastosowanie w dniu 29 stycznia 2027 r.;

b) parametry określające szybkość zbiegania się stóp forward do ostatecznej stopy forward dla ekstrapolacji są obniżane liniowo na początku każdego roku kalendarzowego w taki sposób, aby ostateczne parametry ekstrapolacji były stosowane od dnia 1 stycznia 2032 r.

Mechanizm stopniowego wprowadzania, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie może mieć wpływu na ustalanie głębokości, płynności i przejrzystości rynków finansowych ani pierwszego punktu wygładzania, o których mowa w ust. 1.

Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji stosujące akapity pierwszy i drugi niniejszego ustępu, w części swojego sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej zawierającej informacje skierowane do osób zawodowo działających na rynku, o której to części mowa w art. 51 ust. 1b, publicznie ujawniają:

a) fakt, że stosują one mechanizm stopniowego wprowadzania do celów ekstrapolacji; oraz

b) kwantyfikację wpływu niestosowania mechanizmu stopniowego wprowadzania na ich sytuację finansową.

3. Niezależnie od ust. 1 w dniu 28 stycznia 2025 r. pierwszym punktem wygładzania dla euro jest termin zapadalności wynoszący 20 lat.”

;

40) w art. 77b ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do celów akapitu pierwszego lit. i) grupową umowę ubezpieczenia na życie uznaje się za jedną umowę.”

;

41) w art. 77d wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1–4 otrzymują brzmienie:

„1. Państwa członkowskie zapewniają, aby zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji mógł stosować korektę z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowanej przy obliczaniu najlepszego oszacowania, o którym mowa w art. 77 ust. 2, pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia przez organy nadzoru, jeżeli spełnione są co najmniej następujące warunki:

a) korekta z tytułu zmienności dla danej waluty jest stosowana przy obliczaniu najlepszego oszacowania wszystkich zobowiązań ubezpieczeniowych i zobowiązań reasekuracyjnych zakładu denominowanych w tej walucie, gdy odpowiednia struktura terminowa stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowana przy obliczaniu najlepszego oszacowania dla tych zobowiązań nie zawiera korekty dopasowującej, o której mowa w art. 77b;

b) zakład wykaże w sposób zadowalający organ nadzoru, że posiada odpowiednie procesy obliczania korekty z tytułu zmienności zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu.

1a. Niezależnie od ust. 1 niniejszego artykułu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, które stosowały korektę z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowanej przy obliczaniu najlepszego oszacowania, o którym mowa w art. 77 ust. 2, przed dniem 29 stycznia 2026 r. mogą bez konieczności uzyskania od organu nadzoru uprzedniego zatwierdzenia nadal stosować korektę z tytułu zmienności, o ile spełniają warunki dotyczące uprzedniego zatwierdzenia na mocy ust. 1 niniejszego artykułu na dzień 30 stycznia 2027 r.

1b. Państwa członkowskie zapewniają posiadanie przez organy nadzoru uprawnień do wymagania od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, by zaprzestał stosowania korekty z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowanej przy obliczaniu najlepszego oszacowania, o którym mowa w art. 77 ust. 2, w przypadku gdy zakład przestał spełniać warunki dotyczące uprzedniego zatwierdzenia określone w prawie krajowym zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Jeżeli zakład przywróci zgodność z tymi warunkami, może zwrócić się do organów nadzoru o uprzednie zatwierdzenie stosowania korekty z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowanej przy obliczaniu najlepszego oszacowania na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu.

1c. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą, z zastrzeżeniem uzyskania od organu nadzoru uprzedniego zatwierdzenia, zastosować korektę specyficzną dla danego zakładu do skorygowanego o ryzyko spreadu dla waluty, o którym mowa w ust. 3, jeżeli:

a) spread skorygowany o ryzyko przekroczył spread skorygowany o ryzyko obliczony na podstawie portfela inwestycji zakładu w instrumenty dłużne za cztery kwartalne okresy sprawozdawcze przed dniem sprawozdawczym; oraz

b) informacje, które są nieodłącznie związane z odpowiednimi aktywami zakładu i które są przekazywane przez zakład zgodnie z art. 35 ust. 1–4, są wystarczającej jakości, aby umożliwić rzetelne i wiarygodne obliczenie tej korekty.

Korekta ta wynosi 105 % lub odpowiada stosunkowi spreadu skorygowanego o ryzyko obliczonego na podstawie portfela inwestycji danego zakładu w instrumenty dłużne do spreadu skorygowanego o ryzyko obliczonego na podstawie portfela referencyjnego dla danej waluty, w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa. Spread skorygowany o ryzyko na podstawie portfela inwestycji danego zakładu w instrumenty dłużne oblicza się w taki sam sposób jak spread skorygowany o ryzyko na podstawie portfela referencyjnego dla danej waluty, lecz przy użyciu specyficznych dla zakładu danych dotyczących wag i średniego czasu trwania odpowiednich podklas w portfelu inwestycji danego zakładu w instrumenty dłużne dla danej waluty.

Jeżeli korekta zostanie zastosowana, korekty z tytułu zmienności nie zwiększa się o korektę z tytułu zmienności w skali makro, o której mowa w ust. 4.

Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji natychmiast zaprzestają stosowania tej korekty, gdy powoduje ona zwiększenie skorygowanego o ryzyko spreadu dla waluty, o którym mowa w ust. 3, przez dwa kolejne kwartalne okresy sprawozdawcze.

2. Dla każdej odpowiedniej waluty korekta z tytułu zmienności do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka opiera się na spreadzie pomiędzy stopą procentową możliwą do uzyskania z portfela referencyjnego inwestycji w instrumenty dłużne dla tej waluty a stopami odpowiedniej podstawowej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka dla tej waluty.

Portfel referencyjny inwestycji w instrumenty dłużne dla danej waluty musi być reprezentatywny dla aktywów, które są denominowane w tej walucie i w które inwestują zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji w celu pokrycia najlepszego oszacowania dla zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych denominowanych w tej walucie.

3. Wartość korekty z tytułu zmienności do stopy procentowej wolnej od ryzyka dla danej waluty oblicza się w następujący sposób:

VAcu = 85 % · CSSRcu · RCScu

gdzie:

a) VAcu

oznacza korektę z tytułu zmienności dla waluty cu;

b) CSSRcu

oznacza współczynnik wrażliwości zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji na spread kredytowy dla waluty cu;

c) RCScu

oznacza skorygowany o ryzyko spread dla waluty cu.

VAcu

stosuje się do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka, która nie jest uzyskiwana za pomocą ekstrapolacji zgodnie z art. 77a. W przypadku gdy w ekstrapolowanej części odpowiednich stóp procentowych wolnych od ryzyka uwzględnia się informacje z instrumentów finansowych innych niż obligacje na podstawie art. 77a ust. 1,

VAcu

stosuje się również do stóp procentowych wolnych od ryzyka wynikających z tych instrumentów finansowych. Ekstrapolacja odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka musi opierać się na tych skorygowanych stopach procentowych wolnych od ryzyka.

CSSRcu

nie może mieć wartości ujemnej ani wyższej niż jeden. Przyjmuje on wartości niższe niż jeden w przypadku, gdy wrażliwość aktywów zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w danej walucie na zmiany spreadów kredytowych jest niższa niż wrażliwość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych tego zakładu w tej walucie na zmiany stóp procentowych.

RSCcu

oblicza się jako różnicę między spreadem, o którym mowa w ust. 2, a częścią tego spreadu, która jest związana z realistyczną oceną oczekiwanych strat lub nieoczekiwanym ryzykiem kredytowym lub innym ryzykiem związanym z aktywami.

Część spreadu, która jest związana z realistyczną oceną oczekiwanych strat, nieoczekiwanym ryzykiem kredytowym lub innym ryzykiem, oblicza się jako odsetek spreadów. Odsetek ten zmniejsza się wraz ze wzrostem spreadów i pozwala na rozróżnienie co najmniej trzech następujących przypadków:

a) gdy spready nie przekraczają ich długoterminowej średniej wartości;

b) gdy spready przekraczają ich długoterminową średnią wartość, ale nie przekraczają dwukrotności ich długoterminowej średniej wartości;

c) gdy spready przekraczają dwukrotność ich długoterminowej średniej wartości.

Korekta ryzyka nigdy nie przekracza odpowiedniego odsetka długoterminowych średnich spreadów.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mające siedzibę w państwie członkowskim, którego waluta jest powiązana z euro i spełnia szczegółowe kryteria dotyczące korekt dla walut powiązanych z euro w celu ułatwienia obliczania podmodułu ryzyka walutowego, ustanowione zgodnie z art. 111 ust. 1 lit. p), mogą – przy obliczaniu korekty z tytułu zmienności do stóp procentowych wolnych od ryzyka dla waluty powiązanej oraz korekty z tytułu zmienności do stóp procentowych wolnych od ryzyka w odniesieniu do euro – obliczać jedną wartość

CSSRcu

zarówno dla swojej waluty lokalnej, jak i euro, łącznie uwzględniając aktywa i zobowiązania denominowane w euro i ich walucie lokalnej.

4. Bez uszczerbku dla ust. 1c korektę z tytułu zmienności dla euro zwiększa się o korektę z tytułu zmienności w skali makro. Korektę z tytułu zmienności w skali makro oblicza się w następujący sposób:

VAEuro,macro = 85 %·CSSREuro·max(RCSco-1.3·RCSEuro;0)·ωco

gdzie:

a) VAEuro,macro

oznacza korektę z tytułu zmienności w skali makro dla państwa

co

;

b) CSSREuro

oznacza współczynnik wrażliwości zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji na spread kredytowy dla euro;

c) RCSco

oznacza spread skorygowany o ryzyko dla państwa

co

;

d) RCSEuro

oznacza spread skorygowany o ryzyko dla euro;

e) ωco

oznacza krajowy współczynnik korekty dla państwa

co

.

CSSREuro

oblicza się jako współczynnik wrażliwości zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji na spread kredytowy dla euro zgodnie z ust. 3.

RCSco

oblicza się w ten sam sposób co spread skorygowany o ryzyko dla euro zgodnie z ust. 3, lecz na podstawie portfela referencyjnego reprezentatywnego dla aktywów, w które inwestują zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji w celu pokrycia najlepszego oszacowania dla zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych z produktów sprzedawanych na rynku ubezpieczeń w tym państwie i denominowanych w euro.

RCSEuro

oblicza się jako spread skorygowany o ryzyko dla euro zgodnie z ust. 3.

Krajowy współczynnik korekty, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. e), oblicza się w następujący sposób:

ωco = max(min

(((RCSco*-0.6 %)/0.3 %);1);0)

gdzie RCSco* oznacza spread skorygowany o ryzyko dla państwa

co

, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. c), pomnożony przez odsetek inwestycji w instrumenty dłużne w stosunku do łącznych aktywów posiadanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, które otrzymały zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie

co

.

4a. Aby obliczyć spread leżący u podstaw korekty z tytułu zmienności, dla każdej waluty i każdego państwa spread, o którym mowa w ust. 2 i 4, jest równy ważonej wartością sumie średniego spreadu walutowego dla obligacji skarbowych i średniego spreadu walutowego dla obligacji innych niż obligacje skarbowe, pożyczek i sekurytyzacji. Do celów tego obliczenia odpowiednimi wagami są: stosunek wartości obligacji skarbowych wchodzących w skład portfela referencyjnego aktywów dla danej waluty lub danego państwa do wartości wszystkich aktywów wchodzących w skład tego portfela referencyjnego oraz stosunek wartości obligacji innych niż obligacje skarbowe, pożyczek i sekurytyzacji wchodzących w skład portfela referencyjnego aktywów dla tej waluty lub tego państwa do wartości wszystkich aktywów wchodzących w skład tego portfela referencyjnego.”

;

42) w art. 77e wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) dodaje się litery w brzmieniu:

„aa)

do celów ujawniania informacji zgodnie z art. 51 ust. 8 – odpowiednią strukturę terminową stopy procentowej wolnej od ryzyka bez uwzględnienia korekty dopasowującej ani korekty z tytułu zmienności i wyznaczoną bez stosowania mechanizmu stopniowego wprowadzania na potrzeby ekstrapolacji określonego w art. 77a ust. 2;

ab) zestaw scenariuszy, które mają być stosowane do celów ostrożnej wyceny deterministycznej najlepszego oszacowania dla zobowiązań w zakresie ubezpieczeń na życie zgodnie z art. 77 ust. 8;”

;

(ii) lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

dla każdej odpowiedniej waluty i każdego odpowiedniego krajowego rynku ubezpieczeń – spread skorygowany o ryzyko, o którym mowa, odpowiednio, w art. 77d ust. 3 i 4;”

;

(iii) dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

dla każdego odpowiedniego państwa członkowskiego – odsetek inwestycji w instrumenty dłużne w stosunku do łącznych aktywów posiadanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, które otrzymały zezwolenie na prowadzenie działalności w danym państwie, o czym mowa w art. 77d ust. 4.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Dla każdej odpowiedniej waluty i każdego terminu zapadalności, w przypadku gdy rynki odpowiednich instrumentów finansowych lub obligacji o tym terminie zapadalności są głębokie, płynne i przejrzyste, EIOPA opracowuje i publikuje co najmniej raz na rok odsetek obligacji o takim lub dłuższym terminie zapadalności wśród wszystkich obligacji denominowanych w tej walucie, o czym mowa w art. 77a ust. 1.”

;

c) ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W celu zapewnienia jednolitych warunków obliczania wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych oraz podstawowych środków własnych Komisja może przyjąć akty wykonawcze określające, w odniesieniu do każdej odpowiedniej waluty, informacje techniczne, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz pierwszy punkt wygładzania zgodnie z art. 77a ust. 1. W tych aktach wykonawczych mogą być wykorzystywane informacje publikowane przez EIOPA zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.”

;

d) ust. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W odniesieniu do walut, w przypadku gdy w aktach wykonawczych, o których mowa w ust. 2, nie zostanie określony spread skorygowany o ryzyko, o którym mowa w ust. 1 lit. c), do odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka stosowanej przy obliczaniu najlepszego oszacowania nie stosuje się korekty z tytułu zmienności. W odniesieniu do państw członkowskich, których walutą jest euro, i w przypadku gdy w aktach wykonawczych, o których mowa w ust. 2, nie zostanie określony spread skorygowany o ryzyko, o którym mowa w ust. 1 lit. c), ani odsetek, o którym mowa w ust. 1 lit. d), do korekty z tytułu zmienności nie dodaje się korekty z tytułu zmienności w skali makro.”

;

e) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. Do celów ust. 2 niniejszego artykułu pierwszy punkt wygładzania dla waluty określony w akcie wykonawczym nie może zostać zmieniony, chyba że ocena odsetków obligacji o terminie zapadalności dłuższym niż dany termin zapadalności lub równym temu terminowi wśród wszystkich obligacji denominowanych w tej walucie wskazuje na inny pierwszy punkt wygładzania na podstawie art. 77a ust. 1 i odsetek określony w aktach delegowanych, o których mowa w art. 86 ust. 1 lit. b) ppkt (iii), przez co najmniej dwa kolejne lata.”

;

43) w art. 86 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

ostrożną wycenę deterministyczną, o której mowa w art. 77 ust. 8, jak również warunki, na jakich wycena ta może być stosowana do celów wyceny najlepszego oszacowania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych z opcjami i gwarancjami;”

;

(ii) lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

metody, zasady i techniki służące do określania odpowiedniej struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka, które mają być stosowane przy obliczaniu najlepszego oszacowania, o którym mowa w art. 77 ust. 2, w szczególności:

(i) formułę służącą do ekstrapolacji, o której mowa w art. 77a ust. 1, w tym parametry, które określają szybkość zbiegania się ekstrapolacji;

(ii) metodę określania głębokości, płynności i przejrzystości rynków instrumentów finansowych, o czym mowa w art. 77a ust. 1;

(iii) zależne od waluty progi procentowe, poniżej których udział obligacji o terminie zapadalności dłuższym niż dany termin zapadalności lub równym temu terminowi wśród wszystkich obligacji jest uznawany za niski do celów art. 77a ust. 1;

(iv) mechanizm stopniowego wprowadzania, o którym mowa w art. 77a ust. 2;”

;

(iii) lit. i) otrzymuje brzmienie:

„i)

metody i założenia na potrzeby obliczania korekty z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d, w tym:

(i) formułę służącą do obliczania współczynnika wrażliwości na spread kredytowy, o którym to współczynniku mowa w art. 77d ust. 3 i 4;

(ii) dla każdej odpowiedniej klasy aktywów – odsetek spreadu, który odpowiada części spreadu związanej z realistyczną oceną oczekiwanych strat, nieoczekiwanym ryzykiem kredytowym lub jakimkolwiek innym ryzykiem, obliczanej zgodnie z art. 77d ust. 3; odsetek taki zmniejsza się wraz ze wzrostem spreadów i pozwala na rozróżnienie co najmniej trzech następujących przypadków:

1) gdy spready nie przekraczają ich długoterminowej średniej wartości;

2) gdy spready przekraczają ich długoterminową średnią wartość, ale nie przekraczają dwukrotności ich długoterminowej średniej wartości;

3) gdy spready przekraczają dwukrotność ich długoterminowej średniej wartości.

Korekta ryzyka nigdy nie przekracza odpowiedniego odsetka długoterminowych średnich spreadów.”

;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„1a. Komisja może uzupełniać niniejszą dyrektywę poprzez przyjęcie aktów delegowanych zgodnie z art. 301a określające kryteria kwalifikowalności aktywów, które można włączyć do portfela aktywów, o którym mowa w art. 77b ust. 1 lit. a).

1b. W przypadku gdy okresowy przegląd stopy kosztu kapitału, o której mowa w art. 77 ust. 5, wykaże, że przyjęta wartość nie jest już odpowiednia, Komisja może przyjąć akt delegowany zmieniający przyjętą wartość stopy kosztu kapitału określoną w art. 77 ust. 6. Komisja może ustalić przyjętą wartość stopy kosztu kapitału wyłącznie na poziomie nie niższym niż 4 % i nie wyższym niż 5 %.”

;

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania art. 77 ust. 8 EIOPA opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych precyzujących metodę określania zestawu scenariuszy, które mają być stosowane do celów ostrożnej wyceny deterministycznej najlepszego oszacowania zobowiązań z tytułu ubezpieczenia na życie, o których mowa w tym ustępie. EIOPA przedłoży Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 29 stycznia 2026 r.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.”

;

44) art. 92 ust. 1a i 2 otrzymują brzmienie:

„1a. Komisja uzupełnia niniejszą dyrektywę poprzez przyjęcie zgodnie z art. 301a aktów delegowanych określających traktowanie udziałów kapitałowych w rozumieniu art. 212 ust. 2 akapit trzeci w instytucjach finansowych i instytucjach kredytowych w odniesieniu do określania wysokości środków własnych, w tym podejścia do dokonywania odliczeń istotnych udziałów kapitałowych w instytucjach kredytowych i instytucjach finansowych od podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.

Niezależnie od odliczeń udziałów kapitałowych od dopuszczonych środków własnych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności, jak określono w akcie delegowanym przyjętym na podstawie akapitu pierwszego niniejszego ustępu, do celów określenia podstawowych środków własnych, o których mowa w art. 88, organy nadzoru mogą zezwolić zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji na nieodliczanie wartości jego udziału kapitałowego w instytucji kredytowej lub instytucji finansowej, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji znajduje się w jednej z następujących sytuacji:

(i) instytucja kredytowa lub instytucja finansowa oraz zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji należą do tej samej grupy, zdefiniowanej w art. 212, do której ma zastosowanie nadzór nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a), b) i c), a powiązana instytucja kredytowa lub instytucja finansowa nie podlegają odliczeniu, o którym mowa w art. 228 ust. 5; lub

(ii) organy nadzoru wymagają od zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji stosowania technicznych metod obliczania zgodnie z częścią II załącznika I do dyrektywy 2002/87/WE lub zezwalają im na stosowanie tych metod, a instytucja kredytowa lub instytucja finansowa są objęte tym samym dodatkowym nadzorem na podstawie tej dyrektywy co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji;

b) organy nadzoru mają pewność co do poziomu zintegrowanego zarządzania, zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej w odniesieniu do podmiotów objętych nadzorem nad grupą, o którym mowa w lit. a) ppkt (i), lub objętych zakresem dodatkowego nadzoru, o którym mowa w lit. a) ppkt (ii);

c) udział kapitałowy w instytucji kredytowej lub instytucji finansowej jest inwestycją w akcje o charakterze strategicznym określoną w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 111 ust. 1 lit. m).

2. Udziały kapitałowe w instytucjach finansowych i instytucjach kredytowych, o których mowa w ust. 1a, obejmują:

a) udziały kapitałowe, które zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji posiadają w:

(i) instytucjach kredytowych i instytucjach finansowych w rozumieniu, odpowiednio, art. 4 ust. 1 pkt 1 i 26 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

(ii) firmach inwestycyjnych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 dyrektywy 2014/65/UE;

b) instrumenty dodatkowe w Tier I, o których mowa w art. 52 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instrumenty w Tier II, o których mowa w art. 63 tego rozporządzenia, a także instrumenty dodatkowe w Tier I i instrumenty w Tier II w rozumieniu art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 (*12), posiadane przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji względem podmiotów, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, w których zakłady te posiadają udział kapitałowy.

(*12) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1).”;"

45) art. 95 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W tym celu w stosownych przypadkach zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji odnoszą się do wykazu pozycji środków własnych, o którym mowa w art. 97 ust. 1.”

;

46) art. 96 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla art. 95 i art. 97 ust. 1 do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące klasyfikacje:

1) fundusze nadwyżkowe objęte zakresem art. 91 ust. 2 klasyfikuje się do kategorii 1;

2) akredytywy i gwarancje zarządzane powierniczo na zlecenie wierzycieli ubezpieczeniowych przez niezależnego powiernika i wystawione przez instytucje kredytowe posiadające zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE klasyfikuje się do kategorii 2;

3) wszelkie przyszłe należności, jakie towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych lub inne towarzystwa ubezpieczeń armatorów o zmiennej wysokości wkładów oparte na zasadzie wzajemności, ubezpieczające jedynie ryzyka wyszczególnione w grupie 6, 12 i 17 w pkt A załącznika I, mogą otrzymać od swoich członków w drodze wezwania do wniesienia dodatkowych wkładów w ciągu kolejnych 12 miesięcy, klasyfikuje się do kategorii 2.”

;

47) w art. 105 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7. Komisja jest uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 301a, aktów delegowanych uzupełniających niniejszą dyrektywę w celu uwzględnienia ryzyka, jakie stwarzają kryptoaktywa w module ryzyka rynkowego, o którym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, oraz w module ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, o którym mowa w ust. 6 niniejszego artykułu.”

;

48) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 105a

Długoterminowe inwestycje w akcje

1. W drodze odstępstwa od art. 101 ust. 3 i w ramach podmodułu ryzyka związanego z inwestowaniem w akcje, o którym mowa w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. b), państwa członkowskie zezwalają zakładom ubezpieczeń i zakładom reasekuracji, które spełniają warunki określone w akapicie drugim niniejszego ustępu, na obliczenie wymogu kapitałowego zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu do określonego podzbioru inwestycji w akcje utrzymywanych w perspektywie długoterminowej.

Do celów akapitu pierwszego podzbiór inwestycji w akcje można traktować jako długoterminowe inwestycje w akcje, jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wykaże w sposób zadowalający organ nadzoru, że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) podzbiór inwestycji w akcje jest jednoznacznie określony i zarządza się nim oddzielnie od pozostałej działalności zakładu;

b) dla każdego długoterminowego portfela akcji ustanawiane są zasady zarządzania inwestycjami długoterminowymi, które odzwierciedlają zobowiązanie zakładu do utrzymywania ogólnej ekspozycji z tytułu akcji w podzbiorze inwestycji w akcje przez okres przekraczający średnio pięć lat. Organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy zakładu formalnie zatwierdza zasady zarządzania inwestycjami, a zasady te poddaje się częstym przeglądom pod kątem faktycznego zarządzania portfelami i uwzględnia w informacjach przekazywanych w ramach własnej oceny ryzyka i wypłacalności zakładu, o której mowa w art. 45;

c) podzbiór inwestycji w akcje składa się wyłącznie z akcji notowanych w państwach należących do EOG lub do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub nienotowanych akcji spółek, których siedziba znajduje się w państwach należących do EOG lub OECD;

d) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest w stanie – w sposób ciągły i w warunkach skrajnych – uniknąć przymusowej sprzedaży inwestycji w akcje w ramach podzbioru przez pięć lat;

e) zarządzanie ryzykiem, zarządzanie aktywami i pasywami oraz zasady inwestycyjne zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji odzwierciedlają wyrażony przez zakład zamiar utrzymania podzbioru inwestycji w akcje przez okres, który jest zgodny z wymogiem określonym w lit. b), oraz zdolność zakładu do spełnienia wymogu określonego w lit. d);

f) podzbiór inwestycji w akcje jest odpowiednio zdywersyfikowany w taki sposób, aby uniknąć nadmiernej zależności od konkretnego emitenta lub grupy przedsiębiorstw oraz nadmiernej akumulacji ryzyka w portfelu długoterminowych inwestycji w akcje jako całości o tym samym profilu ryzyka;

g) podzbiór inwestycji w akcje nie obejmuje udziałów kapitałowych.

2. W przypadku gdy akcje są utrzymywane w ramach europejskich długoterminowych funduszy inwestycyjnych lub w ramach niektórych rodzajów przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, w tym alternatywnych funduszy inwestycyjnych, które są określone w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy jako posiadające niższy profil ryzyka, warunki określone w ust. 1 mogą być oceniane na poziomie funduszy, a nie podstawowych aktywów utrzymywanych w ramach tych funduszy.

3. Zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji, które traktują podzbiór inwestycji w akcje jako długoterminowe inwestycje w akcje zgodnie z ust. 1, nie powracają do stosowania podejścia, które nie uwzględnia długoterminowych inwestycji w akcje.

Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, który traktuje podzbiór inwestycji w akcje jako długoterminowe inwestycje w akcje, przestaje spełniać warunki określone w ust. 1, natychmiast informuje o tym organ nadzoru i podejmuje niezbędne środki w celu przywrócenia zgodności.

W ciągu miesiąca od daty pierwszego stwierdzenia niezgodności z warunkami określonymi w ust. 1 zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazuje organowi nadzoru niezbędne informacje i powiadamia go o działaniach, które zakład ma podjąć w celu przywrócenia zgodności z tymi warunkami w ciągu sześciu miesięcy od daty pierwszego stwierdzenia niezgodności.

Jeżeli zakład nie jest w stanie przywrócić zgodności w ciągu sześciu miesięcy od daty pierwszego stwierdzenia niezgodności, przestaje klasyfikować wszelkie inwestycje w akcje jako długoterminowe inwestycje w akcje zgodnie z niniejszym artykułem przez okres dwóch i pół roku lub dopóki nie zostanie przywrócona zgodność z kryteriami określonymi w ust. 1, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.

4. Wymóg kapitałowy dla długoterminowych inwestycji w akcje jest równy wysokości straty podstawowych środków własnych, jaka wynikłaby z nagłego spadku o 22 % wartości inwestycji traktowanych jako długoterminowe inwestycje w akcje.

5. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 301a w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez doprecyzowanie:

a) warunków określonych w ust. 1 akapit drugi niniejszego artykułu;

b) rodzajów przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;

c) informacji, które należy uwzględnić w sprawozdaniu na temat wypłacalności i kondycji finansowej, o którym mowa w art. 51 ust. 1, oraz w regularnym sprawozdaniu do celów nadzoru, o którym mowa w art. 35 ust. 5a.”

;

49) art. 106 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Symetryczne dostosowanie standardowego wymogu kapitałowego związanego z inwestowaniem w akcje pokrywającego ryzyko wynikające ze zmian poziomu cen akcji nie może prowadzić do zastosowania wymogu kapitałowego związanego z inwestowaniem w akcje niższego lub wyższego o ponad 13 punktów procentowych od standardowego wymogu kapitałowego związanego z inwestowaniem w akcje.”

;

50) art. 109 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 109

Uproszczenia standardowej formuły

1. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą stosować uproszczone obliczenie dla konkretnego modułu ryzyka lub podmodułu ryzyka, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) charakter, skala i złożoność ryzyk, jakim muszą sprostać, uzasadnia zastosowanie uproszczonego obliczenia;

b) wymaganie od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji stosowania standardowego obliczenia byłoby nieproporcjonalne;

c) błąd w porównaniu ze standardowym obliczeniem nie prowadzi do istotnego zniekształcenia kapitałowego wymogu wypłacalności, z wyjątkiem przypadków, w których uproszczone obliczenia prowadzą do powstania kapitałowego wymogu wypłacalności przekraczającego kapitałowy wymóg wypłacalności wynikający ze standardowego obliczenia.

Niezależnie od akapitu pierwszego małe i niezłożone zakłady mogą stosować uproszczone obliczenie dla konkretnego modułu ryzyka lub podmodułu ryzyka, jeżeli są w stanie wykazać w sposób zadowalający organ nadzoru i co najmniej raz na pięć lat, że spełnione są następujące warunki:

a) każdy pojedynczy moduł ryzyka lub podmoduł ryzyka, dla których ma być stosowane uproszczone obliczenie, stanowi, bez stosowania uproszczenia, mniej niż 2 % podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności;

b) suma wszystkich modułów ryzyka lub podmodułów ryzyka, dla których ma być stosowane uproszczone obliczenie, stanowi, bez zastosowania uproszczenia, mniej niż 10 % podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności.

Do celów niniejszego ustępu uproszczone obliczenia kalibrowane są zgodnie z art. 101 ust. 3.

2. Bez uszczerbku dla ust. 1 niniejszego artykułu i art. 102 ust. 1, jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji oblicza kapitałowy wymóg wypłacalności, a udział modułu ryzyka lub podmodułu ryzyka nie stanowi powyżej 5 % podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności, o którym mowa w art. 103 lit. a), zakład może stosować uproszczone obliczenie w odniesieniu do tego modułu ryzyka lub podmodułu ryzyka przez okres nie dłuższy niż trzy lata od daty obliczenia tego kapitałowego wymogu wypłacalności.

3. Do celów ust. 2 suma udziałów każdego modułu ryzyka lub podmodułu ryzyka w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności, w przypadku gdy stosuje się uproszczone obliczenia zgodnie z tym ustępem, nie może przekraczać 10 %.

Udział modułu ryzyka lub podmodułu ryzyka w podstawowym kapitałowym wymogu wypłacalności, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, jest równy udziałowi obliczonemu ostatnim razem, gdy moduł ryzyka lub podmoduł ryzyka obliczano bez uproszczeń zgodnie z ust. 2.”

;

51) w art. 111 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. l) i m) otrzymują brzmienie:

„l)

uproszczone obliczenia ustanowione dla konkretnych modułów ryzyka i podmodułów ryzyka, o których mowa w art. 109 ust. 1, oraz nieistotnych modułów ryzyka i podmodułów ryzyka, o których mowa w art. 109 ust. 2, a także kryteria, które muszą spełniać zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, w tym również wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i wewnętrzne zakłady reasekuracji, aby być uprawnionymi do stosowania uproszczeń, jak określono w art. 109 ust. 1;

m) podejście, które ma być stosowane w odniesieniu do znacznych pakietów akcji w rozumieniu art. 13 pkt 21 przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności, a zwłaszcza przy obliczaniu podmodułu ryzyka związanego z inwestowaniem w akcje, o którym mowa w art. 105 ust. 5, z uwzględnieniem prawdopodobnego ograniczenia zmienności wartości tych znacznych pakietów akcji, wynikającego ze strategicznego charakteru tych inwestycji i z wpływu wywieranego przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji na spółki, w które dokonano inwestycji;”

;

(ii) dodaje się akapity w brzmieniu:

„Do celów akapitu pierwszego lit. c) niniejszego ustępu metody, założenia i standardowe parametry stosowane w przypadku podmodułu ryzyka stopy procentowej, o którym mowa w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. a), odzwierciedlają ryzyko dalszego spadku stóp procentowych, nawet gdy są one niskie lub ujemne, a obliczanie podmodułu ryzyka stopy procentowej jest zgodne z ekstrapolacją stóp procentowych zgodnie z art. 77a. Niezależnie od zdania pierwszego niniejszego akapitu nie wymaga się, by przy obliczaniu podmodułu ryzyka stopy procentowej uwzględniać ryzyko spadku stóp procentowych do poziomów poniżej ujemnego progu, w przypadku gdy ujemny próg zostaje określony w taki sposób, że prawdopodobieństwo tego, że stopy procentowe w odpowiednich walutach i terminach zapadalności nie będą zawsze wyższe od ujemnego progu, jest wystarczająco niskie.

Do celów akapitu pierwszego lit. h) niniejszego ustępu metody i dostosowania, które mają być stosowane w celu odzwierciedlenia ograniczonego zakresu dywersyfikacji ryzyka zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji związane z funduszami wyodrębnionymi, nie mają zastosowania do portfeli aktywów, które nie są funduszami wyodrębnionymi i które są przeznaczone na pokrycie odpowiedniego najlepszego oszacowania zobowiązań ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych, o których mowa w art. 77b ust. 1 lit. a).”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. W przypadku gdy Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy lit. c) niniejszego artykułu w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez określenie metod, założeń i standardowych parametrów, które mają być stosowane do obliczania podmodułu ryzyka stopy procentowej, o którym mowa w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. a), w celu poprawy wrażliwości wymogów kapitałowych na zmiany stóp procentowych, takie zmiany podmodułu ryzyka stopy procentowej mogą być wprowadzane stopniowo w okresie przejściowym trwającym do pięciu lat. Takie stopniowe wprowadzanie jest obowiązkowe i ma zastosowanie do wszystkich zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji.”

;

c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Do dnia 29 stycznia 2030 r., a następnie co pięć lat EIOPA dokonuje oceny stosowności metod, założeń i standardowych parametrów stosowanych do obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności według standardowej formuły. EIOPA uwzględnia w szczególności wyniki wszelkich klas aktywów i instrumentów finansowych, zachowanie podmiotów inwestujących w te klasy aktywów i instrumenty finansowe oraz rozwój międzynarodowych standardów w dziedzinie usług finansowych. Przegląd niektórych ryzyk i niektórych klas aktywów może zostać potraktowany priorytetowo. W oparciu o ocenę EIOPA Komisja przedstawia w stosownych przypadkach wnioski dotyczące zmiany niniejszej dyrektywy lub aktów delegowanych lub wykonawczych przyjmowanych na mocy niniejszej dyrektywy.

Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji stosujące stopniowe wprowadzanie, o którym mowa w ust. 2a niniejszego artykułu, w części swojego sprawozdania na temat wypłacalności i kondycji finansowej zawierającej informacje skierowane do osób zawodowo działających na rynku, o której mowa w art. 51 ust. 1b, publicznie ujawniają:

(i) fakt, że stosują one stopniowe wprowadzanie, o którym mowa w ust. 2a niniejszego artykułu; oraz

(ii) kwantyfikację wpływu niestosowania stopniowego wprowadzania, o którym mowa w ust. 2a niniejszego artykułu, na ich sytuację finansową.”

;

52) art. 112 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Po uzyskaniu od organów nadzoru zatwierdzenia dotyczącego stosowania modelu wewnętrznego, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji co dwa lata przedstawiają organom nadzoru oszacowanie kapitałowego wymogu wypłacalności dokonane zgodnie ze standardową formułą określoną w podsekcji 2. Organy nadzoru mogą, w drodze uzasadnionej decyzji, zażądać od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji częstszego przedstawiania oszacowania.”

;

53) w art. 122 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5. Państwa członkowskie mogą zezwolić zakładom ubezpieczeń i zakładom reasekuracji na uwzględnienie w ich modelu wewnętrznym wpływu zmian spreadu kredytowego na korektę z tytułu zmienności obliczaną zgodnie z art. 77d jedynie w przypadku gdy:

a) metoda uwzględniania wpływu zmian spreadu kredytowego na korektę z tytułu zmienności w odniesieniu do danej waluty nie obejmuje specyficznej dla danego zakładu korekty spreadu skorygowanego o ryzyko zgodnie z art. 77d ust. 1c, ani – w przypadku euro – ewentualnego zwiększenia korekty z tytułu zmienności o korektę z tytułu zmienności w skali makro zgodnie z art. 77d ust. 4;

b) kapitałowy wymóg wypłacalności nie jest niższy od żadnego z poniższych:

(i) hipotetycznego kapitałowego wymogu wypłacalności obliczanego jak kapitałowy wymóg wypłacalności, z tym wyjątkiem, że wpływ zmian spreadu kredytowego na korektę z tytułu zmienności jest uwzględniany zgodnie z metodą stosowaną przez EIOPA do celów publikacji informacji technicznych zgodnie z art. 77e ust. 1 lit. c);

(ii) hipotetycznego kapitałowego wymogu wypłacalności obliczanego zgodnie z ppkt (i) niniejszej litery, z tym wyjątkiem, że portfel reprezentatywny dla waluty, o której mowa w art. 77d ust. 2 akapit drugi, ustala się na podstawie aktywów, w które inwestuje zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, a nie na podstawie aktywów wszystkich zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji posiadających zobowiązania ubezpieczeniowe lub reasekuracyjne denominowane w tej walucie.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) określenie portfela reprezentatywnego dla danej waluty opiera się na aktywach zakładu denominowanych w tej walucie i wykorzystywanych do pokrycia najlepszego oszacowania zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych denominowanych w tej walucie.”

;

54) w art. 132 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 3 akapit drugi wyrazy „w dyrektywie 85/611/EWG” zastępuje się wyrazami „w dyrektywie 2009/65/WE”;

b) dodaje się ustępy w brzmieniu:

„5. Przy podejmowaniu decyzji w sprawie swojej strategii inwestycyjnej zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają możliwe zmiany makroekonomiczne i zmiany zachodzące na rynkach finansowych.

Przy podejmowaniu decyzji w sprawie swojej strategii inwestycyjnej zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają również wpływ ryzyk dla zrównoważonego rozwoju na swoje inwestycje oraz potencjalny długoterminowy wpływ swoich decyzji inwestycyjnych na czynniki zrównoważonego rozwoju.

6. Na wniosek organu nadzoru zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji – przy podejmowaniu decyzji w sprawie swojej strategii inwestycyjnej – biorą pod uwagę kwestie makroostrożnościowe i oceniają zakres, w jakim ich strategia inwestycyjna może wpływać na zmiany makroekonomiczne i zmiany zachodzące na rynkach finansowych oraz może stać się źródłem ryzyka systemowego, a także uwzględniają te kwestie przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.

7. Do celów ust. 5 i 6 niniejszego artykułu zmiany makroekonomiczne i zmiany zachodzące na rynkach finansowych, jak również kwestie makroostrożnościowe mają takie samo znaczenie jak w art. 45.

8. Przy podejmowaniu decyzji, czy zwrócić się z wnioskiem, o którym mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będącego jednostką zależną objętą zakresem nadzoru nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a) i b), organ nadzoru rozważa, czy ocena, o której mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, jest przeprowadzana na poziomie grupy przez zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innym zakładzie lub przez ubezpieczeniową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z siedzibą w Unii, i czy taka ocena uwzględnia specyfikę tej jednostki zależnej.”

;

55) w art. 133 ust. 3 wyrazy „dyrektywy 85/611/EWG” zastępuje się wyrazami „dyrektywy 2009/65/WE”;

56) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 136a

Pogorszenie się sytuacji w zakresie wypłacalności

1. W następstwie powiadomienia zgodnie z art. 136 lub po stwierdzeniu pogarszającej się kondycji finansowej zgodnie z art. 36 ust. 3, w przypadku gdy sytuacja zakładu w zakresie wypłacalności się pogarsza, organy nadzoru są uprawnione do podjęcia niezbędnych środków w celu zaradzenia temu pogorszeniu.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, są proporcjonalne do ryzyka i współmierne do istotności pogarszającej się kondycji. Państwa członkowskie zapewniają, aby organy nadzoru były uprawnione do zastosowania co najmniej następujących środków:

a) zobowiązanie organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego zakładu do aktualizacji planu naprawy prewencyjnej sporządzonego zgodnie z art. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1 (*13), w przypadku gdy okoliczności odbiegają od założeń przyjętych w tym planie;

b) zobowiązanie organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego zakładu do zastosowania środków określonych w planie naprawy prewencyjnej sporządzonym zgodnie z art. 5 dyrektywy (UE) 2025/1; jeżeli plan zaktualizowano zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu, zastosowane środki obejmują wszelkie zaktualizowane środki;

c) zobowiązanie organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego zakładu, który nie dysponuje planem naprawy prewencyjnej, o którym mowa w art. 5 dyrektywy (UE) 2025/1, do zidentyfikowania przyczyn niezgodności lub prawdopodobnej niezgodności z wymogami regulacyjnymi oraz do określenia odpowiednich środków i ram czasowych wdrożenia tych wymogów regulacyjnych;

d) zobowiązanie organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego zakładu do zawieszenia lub ograniczenia wynagrodzenia zmiennego i premii, wypłat zysków z instrumentów środków własnych lub spłaty lub odkupu pozycji środków własnych.

(*13) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1 z dnia 27 listopada 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz zmieniająca dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 oraz rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2017/1129 (Dz.U. L, 2025/1, 8.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2025/1/oj).”;"

57) w art. 138 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W przypadku wyjątkowej niekorzystnej sytuacji wpływającej na zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji reprezentujące znaczny udział w rynku lub w dotkniętych liniach biznesowych, ogłoszonej przez EIOPA, organ nadzoru może przedłużyć w odniesieniu do zakładów, których to dotyczy, termin ustanowiony w ust. 3 akapit drugi o maksymalny okres siedmiu lat, z uwzględnieniem wszelkich istotnych czynników, w tym średniego czasu trwania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.”

;

b) w akapicie drugim zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla uprawnień EIOPA wynikających z art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, do celów niniejszego ustępu EIOPA, na wniosek zainteresowanego organu nadzoru oraz – w stosownych przypadkach – po konsultacji z ERRS, ogłasza istnienie wyjątkowej niekorzystnej sytuacji.”

;

58) art. 139 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 139

Niezgodność z minimalnym wymogiem kapitałowym

1. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji informują niezwłocznie organ nadzoru, jeżeli stwierdzą, że minimalny wymóg kapitałowy nie jest już spełniany, lub jeżeli istnieje ryzyko wystąpienia takiej niezgodności w ciągu kolejnych trzech miesięcy.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu wymóg polegający na informowaniu organu nadzoru ma zastosowanie niezależnie od tego, czy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stwierdzą niezgodność z minimalnym wymogiem kapitałowym lub istnienie ryzyka wystąpienia takiej niezgodności w trakcie obliczania minimalnego wymogu kapitałowego zgodnie z art. 129 ust. 4, czy w trakcie obliczania minimalnego wymogu kapitałowego pomiędzy dwoma terminami, w których wynik takich obliczeń jest przedstawiany organowi nadzoru zgodnie z art. 129 ust. 4.

2. W terminie miesiąca od stwierdzenia niezgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym lub od stwierdzenia ryzyka wystąpienia takiej niezgodności dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazuje do zatwierdzenia przez organ nadzoru realistyczny krótkoterminowy plan finansowy mający na celu przywrócenie – w terminie trzech miesięcy od tego stwierdzenia – dopuszczonych podstawowych środków własnych co najmniej do poziomu minimalnego wymogu kapitałowego lub obniżenie profilu ryzyka w celu zapewnienia zgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym.

3. Jeżeli w terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1, nie zostanie wszczęte postępowanie likwidacyjne, organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby rozważa ograniczenie lub zakaz swobodnego rozporządzania aktywami zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji. Powiadamia on o tym odpowiednio organy nadzoru przyjmujących państw członkowskich. Organy te stosują, na wniosek organu nadzoru państwa członkowskiego siedziby, takie same środki. Organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby wskazuje aktywa, które mają zostać objęte takimi środkami.

4. EIOPA może opracować wytyczne dotyczące działań, które organy nadzoru powinny podjąć w przypadku stwierdzenia niezgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym lub ryzyka wystąpienia takiej niezgodności, o których mowa w ust. 1.”

;

59) art. 141 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 141

Uprawnienia nadzorcze w przypadku pogorszenia się warunków finansowych

1. Jeżeli którekolwiek ze środków, o których mowa w art. 136a, 138 i 139, zostaną uznane przez organy nadzoru za nieskuteczne lub niewystarczające do zareagowania na pogorszenie się sytuacji zakładu w zakresie wypłacalności, organy nadzoru są uprawnione do podjęcia wszelkich środków niezbędnych do ochrony interesów ubezpieczających w przypadku umów ubezpieczenia lub zobowiązań wynikających z umów reasekuracji.

2. Środki te muszą być proporcjonalne, a zatem odzwierciedlać skalę i czas trwania pogorszonej sytuacji danego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w zakresie wypłacalności.”

;

60) w art. 144 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4. W przypadku cofnięcia zezwolenia państwa członkowskie zapewniają, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji nadal podlegały ogólnym zasadom i celom w zakresie nadzoru ubezpieczeniowego określonym w tytule I rozdział III, co najmniej do czasu wszczęcia postępowania likwidacyjnego.”

;

61) w tytule I dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ VIIA

Narzędzia makroostrożnościowe