Artykuł 7

1. Dolna granica wieku wnioskodawcy, któremu można wydać prawo jazdy, wynosi:

a) 16 lat dla kategorii AM, A1 i B1;

b) 18 lat dla kategorii A2, B, BE, C1 i C1E;

c) dla kategorii A:

(i) 20 lat dla motocykli. Uzyskanie uprawnienia do kierowania motocyklami tej kategorii uzależnione jest jednak od posiadania co najmniej dwuletniego doświadczenia w kierowaniu motocyklami na podstawie prawa jazdy kategorii A2. Od wymogu posiadania dwuletniego doświadczenia można odstąpić, jeżeli wnioskodawca ma co najmniej 24 lata;

(ii) 21 lat dla trzykołowych pojazdów silnikowych o mocy przekraczającej 15 kW;

d) 21 lat dla kategorii C, CE, D1 i D1E;

e) 18 lat dla kategorii C i CE, pod warunkiem że kierowca posiada świadectwo kompetencji zawodowych (ŚKZ), o którym mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy (UE) 2022/2561;

f) 24 lata dla kategorii D i DE;

g) 21 lat dla kategorii D i DE, pod warunkiem że kierowca posiada ŚKZ, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lub 2 dyrektywy (UE) 2022/2561.

2. Państwa członkowskie mogą podwyższyć lub obniżyć dolną granicę wieku, od którego wydawane jest prawo jazdy:

a) dla kategorii AM – obniżyć do 14 lat lub podwyższyć do 18 lat;

b) dla kategorii B1 – podwyższyć do 18 lat;

W przypadku kategorii B1 państwa członkowskie mogą jednak, pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody Komisji, obniżyć do 15 lat dolną granicę wieku wydawania praw jazdy ograniczonych do ich terytorium, uprawniających do kierowania pojazdami, o których mowa w art. 9 ust. 4 lit. c), na warunkach określonych w art. 6 ust. 1 lit. c) pkt (i) oraz w art. 9 ust. 4 lit. c);

c) dla kategorii A1 – podwyższyć do 18 lat, jeżeli spełnione są oba poniższe warunki:

(i) pomiędzy dolną granicą wieku ustaloną dla kategorii A1 a dolną granicą wieku ustaloną dla kategorii A2 są co najmniej dwa lata różnicy;

(ii) uzyskanie uprawnienia do kierowania motocyklami kategorii A wymaga posiadania co najmniej dwuletniego doświadczenia w kierowaniu motocyklami kategorii A2, o czym mowa w ust. 1 lit. c) pkt (i);

d) dla kategorii B i BE – obniżyć do 17 lat;

e) dla kategorii D1, D1E, D i DE – obniżyć do 18 lat, o ile spełnione są następujące warunki:

(i) kierowca posiada ŚKZ, o którym mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy (UE) 2022/2561;

(ii) wyłącznie w przypadku kategorii D i DE: kierowca podlega ograniczeniom określonym w art. 5 ust. 3 akapit trzeci dyrektywy (UE) 2022/2561;

f) dla kategorii D i DE – obniżyć do 20 lat, pod warunkiem że kierowca posiada ŚKZ, o którym mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy (UE) 2022/2561.

3. Państwa członkowskie mogą obniżyć dolną granicę wieku dla kategorii C do 18 lat, a dla kategorii D – do 21 lat w odniesieniu do:

a) mechanicznych pojazdów uprzywilejowanych używanych do celów utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego – w tym poprzez zapewnienie natychmiastowej pomocy w klęskach żywiołowych lub katastrofach spowodowanych przez człowieka – takich jak pojazdy policyjne, karetki pogotowia ratunkowego, pojazdy służb ochrony ludności i ratowniczych lub pojazdy straży pożarnej;

b) pojazdów poddawanych testom drogowym w celu naprawy lub konserwacji.

4. Prawa jazdy wydane zgodnie z ust. 2 i 3 są ważne wyłącznie na terytorium państwa członkowskiego, które je wydało, do czasu osiągnięcia przez posiadacza prawa jazdy dolnej granicy wieku określonej w ust. 1, kiedy to stają się ważne w całej Unii.

Państwa członkowskie mogą uznać na swoim terytorium ważność praw jazdy wydanych kierowcom poniżej dolnych granic wieku określonych w ust. 1. Nie uznają jednak ważności praw jazdy wydanych na podstawie ust. 2 lit. b), e) i f).

Państwa członkowskie mogą uznawać na swoich terytoriach na zasadzie wzajemności ważność praw jazdy wydanych kierowcom innych państw członkowskich, którzy nie osiągnęli dolnych granic wieku określonych w ust. 3 lit. a).