Artykuł 10

1. Ustanawia się mechanizm cyberkryzysowy, aby wspierać poprawę odporności Unii na cyberzagrożenia oraz przygotować się na krótkoterminowe skutki poważnych incydentów w cyberbezpieczeństwie, incydentów w cyberbezpieczeństwie na dużą skalę i incydentów równoważnych incydentom w cyberbezpieczeństwie na dużą skalę oraz łagodzić je w duchu solidarności.

2. W przypadku państw członkowskich działania w ramach mechanizmu cyberkryzysowego podejmowane są na wniosek oraz uzupełniają wysiłki i działania państw członkowskich mające na celu przygotowanie się na incydenty, reagowanie na nie i usuwanie ich skutków.

3. Działania wdrażające mechanizm cyberkryzysowy wspiera się ze środków programu „Cyfrowa Europa” i realizuje zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2021/694, w szczególności zgodnie z jego celem szczegółowym nr 3.

4. Działania w ramach mechanizmu cyberkryzysowego realizowane są przede wszystkim za pośrednictwem ECCC zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/887. Jednakże działania wdrażające rezerwę cyberbezpieczeństwa UE, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, realizowane są przez Komisję i ENISA.