Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) 2025/38 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie ustanowienia środków mających na celu zwiększenie solidarności i zdolności w Unii w zakresie wykrywania cyberzagrożeń i incydentów oraz przygotowywania się i reagowania na takie cyberzagrożenia i incydenty oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2021/694 (akt w sprawie cybersolidarności)

Rozdział II — EUROPEJSKI SYSTEM CYBEROSTRZEŻEŃ

Artykuł 9

W mocy

Finansowanie europejskiego systemu cyberostrzeżeń

1. W następstwie zaproszenia do wyrażenia zainteresowania dla państw członkowskich zamierzających uczestniczyć w europejskim systemie cyberostrzeżeń ECCC wybiera państwa członkowskie do udziału, wraz z ECCC, we wspólnych zamówieniach publicznych na narzędzia, infrastrukturę lub usługi w celu utworzenia krajowych centrów cyberbezpieczeństwa wyznaczonych lub ustanowionych zgodnie z art. 4 ust. 1, lub zwiększenia ich zdolności. ECCC może przyznać wybranym państwom członkowskim dotacje na finansowanie funkcjonowania takich narzędzi, infrastruktury lub usług. Wkład finansowy Unii pokrywa do 50 % kosztów nabycia narzędzi, infrastruktury lub usług oraz do 50 % kosztów operacyjnych. Wybrane państwa członkowskie pokrywają pozostałe koszty. Przed rozpoczęciem procedury nabycia narzędzi, infrastruktury lub usług ECCC i wybrane państwa członkowskie zawierają umowę o przyjęciu i użytkowaniu regulującą użytkowanie tych narzędzi, infrastruktury lub usług.

2. W przypadku gdy krajowe centrum cyberbezpieczeństwa państwa członkowskiego nie stanie się uczestnikiem transgranicznego centrum cyberbezpieczeństwa w ciągu 2 lat od dnia nabycia narzędzi, infrastruktury lub usług lub od dnia otrzymania finansowania w formie dotacji, w zależności od tego, co nastąpiło wcześniej, dane państwo członkowskie nie kwalifikuje się do dodatkowego wsparcia unijnego na podstawie niniejszego rozdziału, dopóki nie przystąpi do transgranicznego centrum cyberbezpieczeństwa.

3. W następstwie zaproszenia do wyrażenia zainteresowania ECCC wybiera konsorcjum przyjmujące do udziału, wraz z ECCC, we wspólnym zamówieniu na narzędzia, infrastrukturę lub usługi. ECCC może przyznać konsorcjum przyjmującemu dotację na finansowanie funkcjonowania tych narzędzi, infrastruktury lub usług. Wkład finansowy Unii pokrywa do 75 % kosztów nabycia narzędzi, infrastruktury lub usług oraz do 50 % kosztów operacyjnych. Konsorcjum przyjmujące pokrywa pozostałe koszty. Przed rozpoczęciem procedury nabycia narzędzi, infrastruktury lub usług ECCC i konsorcjum przyjmujące zawierają umowę o przyjęciu i użytkowaniu regulującą użytkowanie tych narzędzi, infrastruktury lub usług.

4. Co najmniej raz na dwa lata ECCC przygotowuje zestawienie niezbędnych narzędzi, infrastruktury lub usług o odpowiedniej jakości do utworzenia lub wzmocnienia zdolności krajowych centrów cyberbezpieczeństwa i transgranicznych centrów cyberbezpieczeństwa oraz ich dostępności, w tym od podmiotów prawnych mających siedzibę lub uznawanych za mające siedzibę w państwach członkowskich i kontrolowanych przez państwa członkowskie lub przez obywateli państw członkowskich. Przygotowując to zestawienie, ECCC konsultuje się z siecią CSIRT, wszelkimi istniejącymi transgranicznymi centrami cyberbezpieczeństwa, ENISA i Komisją.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.