Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EU) 2025/38 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie ustanowienia środków mających na celu zwiększenie solidarności i zdolności w Unii w zakresie wykrywania cyberzagrożeń i incydentów oraz przygotowywania się i reagowania na takie cyberzagrożenia i incydenty oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2021/694 (akt w sprawie cybersolidarności)
Rozdział II — EUROPEJSKI SYSTEM CYBEROSTRZEŻEŃ
Artykuł 5
W mocyTransgraniczne centra cyberbezpieczeństwa
1. W przypadku gdy co najmniej trzy państwa członkowskie zobowiązują się, aby ich krajowe centra cyberbezpieczeństwa współpracowały ze sobą w celu koordynacji działań w zakresie wykrywania cyberataków i monitorowania zagrożeń, te państwa członkowskie mogą utworzyć konsorcjum przyjmujące do celów niniejszego rozporządzenia.
2. Konsorcjum przyjmujące jest konsorcjum składającym się z co najmniej trzech uczestniczących państw członkowskich, które zgodziły się stworzyć narzędzia, infrastrukturę lub usługi na potrzeby transgranicznego centrum cyberbezpieczeństwa i jego funkcjonowania oraz wnieść wkład w nabycie tych narzędzi, infrastruktury i usług zgodnie z ust. 4.
3. W przypadku wyboru konsorcjum przyjmującego zgodnie z art. 9 ust. 3 jego członkowie zawierają pisemną umowę konsorcjum, która:
a) określa wewnętrzne ustalenia dotyczące wykonania umowy o przyjęciu i użytkowaniu, o której mowa w art. 9 ust. 3;
b) ustanawia transgraniczne centrum cyberbezpieczeństwa konsorcjum przyjmującego; oraz
c) zawiera szczegółowe klauzule wymagane na podstawie art. 6 ust. 1 i 2.
4. Transgraniczne centrum cyberbezpieczeństwa jest wielokrajową platformą ustanowioną na podstawie pisemnej umowy konsorcjum, o której mowa w ust. 3. Skupia ona w ramach skoordynowanej struktury sieciowej krajowe centra cyberbezpieczeństwa państw członkowskich konsorcjum przyjmującego. Transgraniczne centrum cyberbezpieczeństwa ma na celu wzmocnienie monitorowania, wykrywania i analizy cyberzagrożeń, zapobieganie incydentom i wspieranie generowania danych wywiadowczych dotyczących cyberzagrożeń, w szczególności poprzez wymianę odpowiednich danych i informacji,, w stosownych przypadkach zanonimizowanych, a także poprzez udostępnianie najnowocześniejszych narzędzi i wspólne rozwijanie, w zaufanym środowisku, zdolności w zakresie wykrywania i analizy cyberataków, zapobiegania im i ochrony przed nimi.
5. Transgraniczne centrum cyberbezpieczeństwa reprezentowane jest do celów prawnych przez członka odpowiedniego konsorcjum przyjmującego pełniącego funkcję koordynatora lub przez konsorcjum przyjmujące, jeżeli ma ono osobowość prawną. Odpowiedzialność za zgodność transgranicznego centrum cyberbezpieczeństwa z niniejszym rozporządzeniem oraz umową o przyjęciu i użytkowaniu określa pisemna umowa konsorcjum, o której mowa w ust. 3.
6. Państwo członkowskie może przystąpić do istniejącego konsorcjum przyjmującego za zgodą członków tego konsorcjum przyjmującego. W takim przypadku odpowiednio zmienia się pisemną umowę konsorcjum, o której mowa w ust. 3, oraz umowę o przyjęciu i użytkowaniu. Nie ma to wpływu na prawa własności Europejskiego Centrum Kompetencji Przemysłowych, Technologicznych i Badawczych w dziedzinie Cyberbezpieczeństwa (ECCC) do narzędzi, infrastruktury lub usług już zamówionych wspólnie z tym konsorcjum przyjmującym.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.