Załącznik II

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2023/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1) tytuł sekcji B i pkt 1 tej sekcji otrzymują brzmienie:

„B. Minimalne wymogi dotyczące systemu zapewniania jakości do stosowania w zakładach recyklingu, w których produkowane są tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/1616

1. System zapewniania jakości stosowany przez podmiot zajmujący się recyklingiem musi dawać odpowiednią pewność co do zdolności wszystkich operacji recyklingu przeprowadzanych w zakładzie do zapewnienia, aby tworzywo sztuczne pochodzące z recyklingu spełniało wymogi określone w rozporządzeniu (UE) 2022/1616.”;

2) w sekcji B dodaje się punkt w brzmieniu:

„3.

System zapewniania jakości stosowany przez podmiot zajmujący się recyklingiem obejmuje szczegółowe operacje w procesie recyklingu, »etapy oceny jakości«, w ramach których podmiot zajmujący się recyklingiem ocenia jakość każdej partii materiału pochodzącego bezpośrednio z etapu produkcji.

Podczas oceny sprawdza się jakość tego materiału przez sprawdzenie:

— czy obowiązujące granice krytyczne, o których mowa w pkt 2 lit. c), zostały osiągnięte przy każdej operacji jednostkowej stanowiącej część etapu produkcji oraz

— czy jakość otrzymanego materiału spełnia uprzednio określone kryteria, na podstawie badań, analiz i dowodów, o których mowa w pkt 2 lit. e), mających zastosowanie do danego etapu produkcji.

W wyniku oceny podejmuje się decyzję, czy jakość partii uznaje się za zgodną z rozporządzeniem (UE) 2022/1616 i nadającą się do dalszego przetwarzania, czy jej jakość wymaga korekty przed dalszym przetwarzaniem lub czy partia ma zostać wyrzucona lub użyta do zastosowań innych niż spożywcze.”;

3) dodaje się sekcję C w brzmieniu:

„C. Ponowne przetwarzanie tworzyw sztucznych objętych zakresem rozporządzenia (UE) nr 10/2011

1. Ścinki, skrawki i podobne produkty uboczne z tworzyw sztucznych pochodzące z procesów produkcji tworzyw sztucznych i przeznaczone do ponownego przetwarzania na podstawie art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 10/2011 (»materiały przeznaczone do ponownego przetwarzania«) zbiera się oddzielnie od odpadów w tak bliskiej odległości, jak to jest technicznie możliwe od miejsca, w którym stają one ścinkami, skrawkami lub innymi produktami w ramach podobnego procesu wytwarzania tworzyw sztucznych prowadzącego do powstania ścinków i skrawków oraz podobnych produktów ubocznych z tworzyw sztucznych.

2. Materiały przeznaczone do ponownego przetwarzania zbiera się albo za pomocą zamkniętego systemu rurowego lub taśmowego przeznaczonego wyłącznie do tego celu, albo w czystych koszach, workach lub innych pojemnikach przeznaczonych do tego celu, które można łatwo rozpoznać jako przeznaczone wyłącznie do tego celu. Takie pojemniki zamyka się niezwłocznie po ich całkowitym napełnieniu. Do momentu ponownego wprowadzenia do procesu produkcji tworzyw sztucznych ze stosowanymi pojemnikami postępuje się w taki sposób, aby zapobiec zanieczyszczeniu materiałów z tworzywa sztucznego.

3. Takie kosze, worki lub pojemniki mogą być przekazywane do ponownego przetwarzania pojedynczo lub zebrane w opakowaniach zbiorczych. Uzyskaną jednostkę uznaje się za partię materiału przeznaczoną do ponownego przetwarzania. Stosuje się definicję partii zawartą w art. 2 ust. 3 pkt 20 rozporządzenia (UE) 2022/1616.

4. Na każdym etapie ponownego przetwarzania tworzyw sztucznych podmioty zapewniają, aby system zapewniania jakości zapobiegał mieszaniu ich z tworzywami sztucznymi o innym składzie, innymi materiałami lub odpadami. Przenoszenie partii produktów ubocznych z tworzyw sztucznych między operacjami poprzedzającymi ich użycie w produkcji materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, w tym mieszanie z tworzywami sztucznymi o tym samym składzie, rejestruje się, a ich identyfikowalność uwzględnia się w systemie zapewniania jakości.”.