Artykuł 6

1. Właściwe organy określają zapotrzebowanie na uprawnienia dla każdego operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze, w odniesieniu do którego są organem administrującym. Zapotrzebowanie oblicza się jako sumę zapotrzebowania ustalonego zgodnie z ust. 2 lub 3, stosownie do przypadku, dotyczącego każdego kwalifikującego się paliwa lotniczego lub każdej podkategorii kwalifikującego się paliwa lotniczego wymienionej w załączniku, których cenę ustalono na podstawie art. 4 ust. 2, i zaokrągla się w dół do najbliższej liczby całkowitej.

2. Zapotrzebowanie na uprawnienia przydzielane z tytułu korzystania z każdego kwalifikującego się paliwa lotniczego lub każdej podkategorii kwalifikującego się paliwa lotniczego wymienionej w załączniku, których cenę ustalono zgodnie z art. 4 ust. 2 i które uzupełniano w portach lotniczych określonych w art. 3c ust. 6 akapit trzeci lit. c) dyrektywy 2003/87/WE, ustala się w odniesieniu do każdego operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze przy użyciu następującego wzoru:

gdzie:

wykorzystane paliwo (y)

=

ilość niemieszanego kwalifikującego się paliwa lotniczego y lub podkategorii kwalifikującego się paliwa lotniczego y wymienionej w załączniku, podana w rocznym raporcie na temat wielkości emisji i wyrażona w tonach;

różnica w cenie (y)

=

różnica w cenie między kwalifikującym się paliwem lotniczym y lub podkategorią kwalifikującego się paliwa lotniczego y wymienioną w załączniku a paliwem kopalnym, określona zgodnie z art. 4 ust. 1 i wyrażona w EUR za tonę;

cena uprawnienia

=

średnia cena uprawnień określona zgodnie z art. 4 ust. 5, wyrażona w EUR za uprawnienie.

3. Zapotrzebowanie na uprawnienia przydzielane z tytułu korzystania z każdego kwalifikującego się paliwa lotniczego lub każdej podkategorii kwalifikującego się paliwa lotniczego wymienionej w załączniku, których cenę ustalono zgodnie z art. 4 ust. 2 i które uzupełniano w portach lotniczych innych niż porty lotnicze określone w art. 3c ust. 6 akapit trzeci lit. c) dyrektywy 2003/87/WE, ustala się w odniesieniu do każdego operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze przy użyciu następującego wzoru:

gdzie:

wykorzystane paliwo (y)

=

ilość niemieszanego kwalifikującego się paliwa lotniczego y lub podkategorii kwalifikującego się paliwa lotniczego y wymienionej w załączniku, podana w rocznym raporcie na temat wielkości emisji i wyrażona w tonach;

różnica w cenie (y)

=

różnica w cenie między kategorią kwalifikującego się paliwa lotniczego y lub podkategorią kwalifikującego się paliwa lotniczego y wymienioną w załączniku a paliwem kopalnym, określona zgodnie z art. 4 ust. 2 i wyrażona w EUR za tonę;

cena uprawnienia

=

średnia cena uprawnień określona zgodnie z art. 4 ust. 5, wyrażona w EUR za uprawnienie;

poziom wsparcia w ramach EU ETS (y)

=

udział różnicy w cenie, która ma zostać pokryta w odniesieniu do kategorii kwalifikującego się paliwa lotniczego y, jak określono w art. 3c ust. 6 akapit trzeci dyrektywy 2003/87/WE.

4. Do dnia 15 czerwca każdego roku właściwe organy przekazują Komisji następujące informacje w odniesieniu do każdego operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze, który złożył wniosek o przydział:

a) nazwę i identyfikator w ramach ETS operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze;

b) ilość kwalifikującego się paliwa lotniczego w podziale na kategorie objętą wnioskiem, wyrażoną w tonach;

c) zapotrzebowanie na przydział uprawnień obliczone zgodnie z ust. 1, 2 i 3.

5. Komisja agreguje całkowite zapotrzebowanie na przydział uprawnień i ocenia, czy zapotrzebowanie w danym roku nie jest wyższe niż liczba uprawnień pozostała z liczby zarezerwowanej w tym celu zgodnie z art. 3c ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE.

Jeżeli całkowite zapotrzebowanie na przydział uprawnień w danym roku przekracza dostępność uprawnień, Komisja oblicza współczynnik redukcji przydziału. Współczynnik ten stosuje się w sposób jednolity względem wszystkich operatorów statków powietrznych wykonujących zarobkowe przewozy lotnicze, których dotyczy przydział na dany rok, w celu określenia ostatecznego przydziału uprawnień w odniesieniu do każdego operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze. Współczynnik redukcji przydziału oblicza się przy użyciu następującego wzoru:

Komisja informuje właściwe organy o konieczności zastosowania współczynnika redukcji przydziału i wskazuje wartość obliczonego współczynnika redukcji. Na podstawie tych informacji właściwe organy ponownie obliczają ostateczny przydział przypadający na operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze i powiadamiają o tym Komisję.

Ostateczny przydział przypadający na operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze zaokrągla się w dół do najbliższej liczby całkowitej.

6. Do dnia 31 sierpnia każdego roku Komisja przyjmuje decyzję wskazującą przydział uprawnień przypadający na operatora statków powietrznych wykonującego zarobkowe przewozy lotnicze na podstawie otrzymanych powiadomień, informuje o tym odpowiednie właściwe organy i, w stosownych przypadkach, wprowadza zmiany do rejestru Unii ustanowionego na podstawie art. 19 dyrektywy 2003/87/WE oraz do rejestru transakcji, o którym mowa w art. 20 tej dyrektywy.