Artykuł 11

1. Jeżeli transgraniczny punkt koordynujący lub właściwy organ zdecydują o zastosowaniu narzędzia ułatwiającego działania transgraniczne, stosuje się procedurę przewidzianą w niniejszym artykule.

2. W przypadku gdy transgraniczny punkt koordynujący lub właściwy organ stwierdziły, że bariera transgraniczna istnieje, informują inicjatora o:

a) zidentyfikowanej barierze transgranicznej;

b) kolejnych etapach, niezależnie od tego, czy prowadzą one do usunięcia bariery transgranicznej, oraz – w stosownych przypadkach – o tym, która z procedur na podstawie ust. 4 lub 5 ma zastosowanie.

3. Po dokonaniu oceny wniosku w sprawie transgranicznej i zidentyfikowaniu bariery transgranicznej transgraniczny punkt koordynujący dzieli się stosownymi informacjami o tej barierze transgranicznej z transgranicznym punktem koordynującym lub, w przypadku jego braku, z odpowiednim organem w sąsiadującym państwie członkowskim. Transgraniczne punkty koordynujące dążą do tego, aby unikać równoległych postępowań dotyczących tej samej bariery transgranicznej.

4. W przypadku gdy barierę transgraniczną stanowi przepis administracyjny lub praktyka administracyjna, a transgraniczny punkt koordynujący lub właściwy organ uważają, że usunięcie bariery nie wymagałoby zmiany przepisu ustawowego, transgraniczny punkt koordynujący albo właściwy organ kontaktują się z właściwym organem odpowiedzialnym za dany przepis administracyjny lub praktykę administracyjną w celu sprawdzenia, czy zmiana tego przepisu administracyjnego lub tej praktyki byłaby wystarczająca do usunięcia bariery transgranicznej i czy organ ten byłby skłonny odpowiednio je zmienić.

Inicjator jest informowany na piśmie w ciągu ośmiu miesięcy od daty złożenia wniosku w sprawie transgranicznej na podstawie art. 7.

5. W przypadku gdy barierę transgraniczną stanowi przepis ustawowy, transgraniczny punkt koordynujący lub właściwy organ kontaktują się z właściwym organem odpowiedzialnym za dany przepis ustawowy w celu sprawdzenia, czy zmiana, taka jak odstępstwo lub wyjątek od mającego zastosowanie przepisu ustawowego, umożliwiłaby usunięcie bariery transgranicznej oraz czy właściwy organ byłby skłonny podjąć niezbędne kroki w celu zainicjowania procedury ustawodawczej w celu dokonania takiej zmiany zgodnie z ramami instytucjonalnymi i prawnymi danego państwa członkowskiego.

Inicjator jest informowany na piśmie w ciągu ośmiu miesięcy od daty złożenia wniosku w sprawie transgranicznej zgodnie z art. 7.

6. W przypadku gdy wnioski w sprawach transgranicznych dotyczące tej samej bariery transgranicznej zostały złożone do transgranicznych punktów koordynujących w co najmniej dwóch sąsiadujących państwach członkowskich, każdy z tych transgranicznych punktów koordynujących decyduje o tym, czy w jego państwie członkowskim ma zastosowanie procedura, o której mowa w ust. 4 lub 5, oraz punkty te współpracują ze sobą.

7. W przypadku gdy transgraniczny punkt koordynujący nie jest w stanie udzielić inicjatorowi odpowiedzi w ośmiomiesięcznym terminie przewidzianym w ust. 4 akapit drugi lub ust. 5 akapit drugi ze względu na trwającą analizę prawną, konsultacje w państwie członkowskim, działania koordynujące prowadzone z sąsiadującym państwem członkowskim, lub w przypadku gdy właściwy organ lub odpowiedni organ sąsiadującego państwa członkowskiego zmieniają przepis administracyjny lub praktykę lub inicjują procedurę ustawodawczą, inicjator jest informowany na piśmie o przyczynach opóźnienia i terminie udzielenia odpowiedzi.